<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress/2.0.11" -->
<rss version="2.0" 
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/">
<channel>
	<title>Reacties op: Bedevaartoorden</title>
	<link>http://www.jeugdsentimenten.net/2007/07/12/bedevaartoorden/</link>
	<description>De leukste website van Nederland.</description>
	<pubDate>Fri, 29 Aug 2008 18:58:27 +0000</pubDate>
	<generator>http://wordpress.org/?v=2.0.11</generator>

	<item>
		<title>door: Thea van Honk</title>
		<link>http://www.jeugdsentimenten.net/2007/07/12/bedevaartoorden/#comment-89392</link>
		<pubDate>Sat, 27 Oct 2007 21:40:02 +0000</pubDate>
		<guid>http://www.jeugdsentimenten.net/2007/07/12/bedevaartoorden/#comment-89392</guid>
					<description>Dat kan ik me gek genoeg niet herinnernen, Roefel. Misschien was ik teveel onder de indruk en dan let je daar niet zo op. Wel dat het overweldigend druk is, en dat we eigenlijk de helft van de mis moesten staan. Zat je net even, moest je weer omhoog. Het leek wel ochtendgymnastiek. Op den duur werden we er een klein beetje oneerbiedig lacherig van. Er waren tijdens de voorbeden ook zieken en gehandicapten die hun gebed uit mochten spreken. Dat was bijzonder. Ook tijdens de allerlaatste slotviering moest een man een voorbede doen maar hij moest er van gaan huilen. Later bleek er een eng verhaal achter schuil te gaan, ze hadden een kindje verloren op 2 jarige leeftijd, dat was verdronken.
Er is veel ongeweten leed rondom je, als je daar bent of onderweg. Ik ben ook in Rocamodour geweest, maar dat was meer als toerist. Dat was best eng, zo tegen die rotsen aangeplakt. Vooral als je zoals ik last hebt van hoogte en dieptevrees. Ik stond foto's te maken tegen de muur geleund, dat ik maar niet over het randje kon kijken. En ook zijn we nog in Nevers geweest, bij het klooster van Bernadette. Als je haar daar zo zag liggen moest ik aan twee dingen denken. Ten eerste aan Sneeuwwitje en ten tweede aan de gouden koets. Met goud afgezette ruiten. Ik kreeg eigenlijk zelf ook zin om er bij te gaan liggen en te slapen. Dat dit na meer dan honderd jaar nog steeds zo haar eigen lichaam is. Moet ik weer ineens aan Doornroosje denken. En ik heb stiekem een foto gemaakt, hoewel het eigenlijk niet mocht, maar laat het juist een hele mooie foto geworden zijn.Het leek op zich wel een ansichtkaart. Het was best een knap vrouwtje om te zien. Zo sereen.En frele. Nog jong natuurlijk, net zo jong als mijn oma die ik nooit gekend heb en die ook op 35 jarige leeftijd is gestorven aan tubercolose, toen mijn vader nog maar 3 jaar was. Rare overeenkomsten, hé?</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Dat kan ik me gek genoeg niet herinnernen, Roefel. Misschien was ik teveel onder de indruk en dan let je daar niet zo op. Wel dat het overweldigend druk is, en dat we eigenlijk de helft van de mis moesten staan. Zat je net even, moest je weer omhoog. Het leek wel ochtendgymnastiek. Op den duur werden we er een klein beetje oneerbiedig lacherig van. Er waren tijdens de voorbeden ook zieken en gehandicapten die hun gebed uit mochten spreken. Dat was bijzonder. Ook tijdens de allerlaatste slotviering moest een man een voorbede doen maar hij moest er van gaan huilen. Later bleek er een eng verhaal achter schuil te gaan, ze hadden een kindje verloren op 2 jarige leeftijd, dat was verdronken.<br />
Er is veel ongeweten leed rondom je, als je daar bent of onderweg. Ik ben ook in Rocamodour geweest, maar dat was meer als toerist. Dat was best eng, zo tegen die rotsen aangeplakt. Vooral als je zoals ik last hebt van hoogte en dieptevrees. Ik stond foto&#8217;s te maken tegen de muur geleund, dat ik maar niet over het randje kon kijken. En ook zijn we nog in Nevers geweest, bij het klooster van Bernadette. Als je haar daar zo zag liggen moest ik aan twee dingen denken. Ten eerste aan Sneeuwwitje en ten tweede aan de gouden koets. Met goud afgezette ruiten. Ik kreeg eigenlijk zelf ook zin om er bij te gaan liggen en te slapen. Dat dit na meer dan honderd jaar nog steeds zo haar eigen lichaam is. Moet ik weer ineens aan Doornroosje denken. En ik heb stiekem een foto gemaakt, hoewel het eigenlijk niet mocht, maar laat het juist een hele mooie foto geworden zijn.Het leek op zich wel een ansichtkaart. Het was best een knap vrouwtje om te zien. Zo sereen.En frele. Nog jong natuurlijk, net zo jong als mijn oma die ik nooit gekend heb en die ook op 35 jarige leeftijd is gestorven aan tubercolose, toen mijn vader nog maar 3 jaar was. Rare overeenkomsten, hé?
</p>
]]></content:encoded>
				</item>
	<item>
		<title>door: roefel</title>
		<link>http://www.jeugdsentimenten.net/2007/07/12/bedevaartoorden/#comment-89385</link>
		<pubDate>Sat, 27 Oct 2007 21:11:08 +0000</pubDate>
		<guid>http://www.jeugdsentimenten.net/2007/07/12/bedevaartoorden/#comment-89385</guid>
					<description>@Thea. Mooi onder woorden gebracht je ervaring. Veel herkenning van de keren dat ik er geweest ben. Klappen ze na afloop van de hoogmis in de ondergrondse nog altijd? Ik zat altijd buiten te wachten tijdens die dienst, maar ging vlak voor het einde naar binnen om het klappen niet te missen.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>@Thea. Mooi onder woorden gebracht je ervaring. Veel herkenning van de keren dat ik er geweest ben. Klappen ze na afloop van de hoogmis in de ondergrondse nog altijd? Ik zat altijd buiten te wachten tijdens die dienst, maar ging vlak voor het einde naar binnen om het klappen niet te missen.
</p>
]]></content:encoded>
				</item>
	<item>
		<title>door: Thea van Honk</title>
		<link>http://www.jeugdsentimenten.net/2007/07/12/bedevaartoorden/#comment-89379</link>
		<pubDate>Sat, 27 Oct 2007 20:35:19 +0000</pubDate>
		<guid>http://www.jeugdsentimenten.net/2007/07/12/bedevaartoorden/#comment-89379</guid>
					<description>Vorige week ben ik teruggekomen uit Lourdes, na 9 dagen met de bus. En daarvan verbleven wij 4 dagen in Lourdes.Voor mij was  het na 30 jaar de tweede keer maar gek genoeg was het in mijn gedachten heel anders. Ook omdat ze de Rozenkranskerk, de onderste van de drie basilieken op het plein, aan het renoveren waren en dus kon je daar niet komen. Ook niet met de lichtprocessie, savonds. Die was nu, eigenlijk ook wel heel bijzonder, begonnen bij de grot en dan over de ene brug die over de Gave gelegen is, dan aan de andere kant over de prairie, zoals dat  heet, en weer over de andere brug terug. Een "klein"rondje waar je toch 3 kwartier voor uit kon trekken. Ik heb zowel meegelopen als van boven af gekeken, maar gek genoeg deed het me niet zoveel als de eerste keer. Wat wel indruk maakte was de internationale hoogmis in de Pius X ondergrondse Basiliek. Onze reisleider had gezegd dat we er minstens een 3 kwartier van te voren moesten zijn want anders was er geen plaats meer. Ik geloofde daar niks van want er kunnen 2.500 mensen in. Maar toen het nog geen half 10 was zat de kerk al helemaal vol, van voren tot achteren. Onvoorstelbaar. Het was ook wel mooi dat het in verschillende talen was, uiteraard, en er waren overal monitoren zodat we alles konden volgen. De sacramentsprocessie was ook indrukwekkend, maar dat gebeurt elke avond om 5 uur. Ik heb ook meegelopen. Daarachter, gewoon als pelgrim.Het viel mij op dat mensen aan de kant spontaan gaan knielen of een kruis slaan of hun hoed afnemen of hun  hoofd buigen zodra de priester voorbij komt onder een baldakijn met het allerheiligste. Ze tonen daar nog echt respect. De lichtprocessie had iets van een stille tocht, daar moest ik steeds aan denken.
Bij de grot en overal bij de kruisweg zijn overal bloemen neergelegd of ingestoken. Ter ere van. Het meest emotionele vond ik wel de handoplegging want dat bracht veel verdriet te weeg bij de mensen. Ik werd er zo door gegrepen dat ik naderhand even tijd nodig had om  het in mijn eentje klaar te krijgen. Ik kon even niet tussen de mensen zijn en moest me afzonderen. 
De op één na laatste dag hadden we een slotviering in een tot kapel omgebouwde schaapskooi, voorwaar heel  bijzonder en ook heel intiem. De laatste dag een slotviering in een crypte onder een kerk, ook heel intiem en ook erg emotioneel. Zelf was ik die dag verdrietig, omdat het precies drie maanden geleden was dat mijn moeder was overleden en ik moet dan altijd huilen, nog ,en er was een ontroerend moment toen een gehandicapte jongen uit ons gezelschap misdienaar mocht zijn en zich vol overgave van die taak kweet. Onder de communie moesten we allemaal rond het altaar komen staan en elkaar een hand geven.Daarbij werd gezongen : Geef mij je  hand"van Toon Hermans. En elkaar de vrede wensen met een zoen.
Omdat het thema dit jaar was Laat je met God verzoenen. Ik heb een paar heerlijke vriendschappen overgehouden aan mijn reis naar Lourdes en het lijkt, nu ik een week thuis ben, of ik thuis veel emotioneler ben en mijn moeder en vader nog meer mis als daar in Lourdes,  hoewel ik zelf dacht dat het andersom zou zijn, maar ik mis de warmte en de vrienschap van de anderen. Je bent één grote familie, en als je dan weer thuis ben, alleen, geen contact met je eigen familie, hunker je weer even naar dat gevoel van warmte en liefde dat als een warme deken over je heen lag, zoals ik in een overweging schreef, zoals een mantel om mij heen geslagen. Nu is die mantel weg en het is koud, ook letterlijk, want ten tijde van mijn vakantie was het 24 graden en zonnig. Vanaf Zondag hebben we niets dan kou en duisternis en bewolking. Maar, het was een mooie ervaring en ik had  het zeker niet willen missen.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Vorige week ben ik teruggekomen uit Lourdes, na 9 dagen met de bus. En daarvan verbleven wij 4 dagen in Lourdes.Voor mij was  het na 30 jaar de tweede keer maar gek genoeg was het in mijn gedachten heel anders. Ook omdat ze de Rozenkranskerk, de onderste van de drie basilieken op het plein, aan het renoveren waren en dus kon je daar niet komen. Ook niet met de lichtprocessie, savonds. Die was nu, eigenlijk ook wel heel bijzonder, begonnen bij de grot en dan over de ene brug die over de Gave gelegen is, dan aan de andere kant over de prairie, zoals dat  heet, en weer over de andere brug terug. Een &#8220;klein&#8221;rondje waar je toch 3 kwartier voor uit kon trekken. Ik heb zowel meegelopen als van boven af gekeken, maar gek genoeg deed het me niet zoveel als de eerste keer. Wat wel indruk maakte was de internationale hoogmis in de Pius X ondergrondse Basiliek. Onze reisleider had gezegd dat we er minstens een 3 kwartier van te voren moesten zijn want anders was er geen plaats meer. Ik geloofde daar niks van want er kunnen 2.500 mensen in. Maar toen het nog geen half 10 was zat de kerk al helemaal vol, van voren tot achteren. Onvoorstelbaar. Het was ook wel mooi dat het in verschillende talen was, uiteraard, en er waren overal monitoren zodat we alles konden volgen. De sacramentsprocessie was ook indrukwekkend, maar dat gebeurt elke avond om 5 uur. Ik heb ook meegelopen. Daarachter, gewoon als pelgrim.Het viel mij op dat mensen aan de kant spontaan gaan knielen of een kruis slaan of hun hoed afnemen of hun  hoofd buigen zodra de priester voorbij komt onder een baldakijn met het allerheiligste. Ze tonen daar nog echt respect. De lichtprocessie had iets van een stille tocht, daar moest ik steeds aan denken.<br />
Bij de grot en overal bij de kruisweg zijn overal bloemen neergelegd of ingestoken. Ter ere van. Het meest emotionele vond ik wel de handoplegging want dat bracht veel verdriet te weeg bij de mensen. Ik werd er zo door gegrepen dat ik naderhand even tijd nodig had om  het in mijn eentje klaar te krijgen. Ik kon even niet tussen de mensen zijn en moest me afzonderen.<br />
De op één na laatste dag hadden we een slotviering in een tot kapel omgebouwde schaapskooi, voorwaar heel  bijzonder en ook heel intiem. De laatste dag een slotviering in een crypte onder een kerk, ook heel intiem en ook erg emotioneel. Zelf was ik die dag verdrietig, omdat het precies drie maanden geleden was dat mijn moeder was overleden en ik moet dan altijd huilen, nog ,en er was een ontroerend moment toen een gehandicapte jongen uit ons gezelschap misdienaar mocht zijn en zich vol overgave van die taak kweet. Onder de communie moesten we allemaal rond het altaar komen staan en elkaar een hand geven.Daarbij werd gezongen : Geef mij je  hand&#8221;van Toon Hermans. En elkaar de vrede wensen met een zoen.<br />
Omdat het thema dit jaar was Laat je met God verzoenen. Ik heb een paar heerlijke vriendschappen overgehouden aan mijn reis naar Lourdes en het lijkt, nu ik een week thuis ben, of ik thuis veel emotioneler ben en mijn moeder en vader nog meer mis als daar in Lourdes,  hoewel ik zelf dacht dat het andersom zou zijn, maar ik mis de warmte en de vrienschap van de anderen. Je bent één grote familie, en als je dan weer thuis ben, alleen, geen contact met je eigen familie, hunker je weer even naar dat gevoel van warmte en liefde dat als een warme deken over je heen lag, zoals ik in een overweging schreef, zoals een mantel om mij heen geslagen. Nu is die mantel weg en het is koud, ook letterlijk, want ten tijde van mijn vakantie was het 24 graden en zonnig. Vanaf Zondag hebben we niets dan kou en duisternis en bewolking. Maar, het was een mooie ervaring en ik had  het zeker niet willen missen.
</p>
]]></content:encoded>
				</item>
	<item>
		<title>door: dutchfranca62</title>
		<link>http://www.jeugdsentimenten.net/2007/07/12/bedevaartoorden/#comment-83455</link>
		<pubDate>Tue, 11 Sep 2007 19:32:41 +0000</pubDate>
		<guid>http://www.jeugdsentimenten.net/2007/07/12/bedevaartoorden/#comment-83455</guid>
					<description>Bedankt Rozemarijn; weer wat bijgeleerd vandaag! :positief:</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Bedankt Rozemarijn; weer wat bijgeleerd vandaag!  <img src="http://www.jeugdsentimenten.net/wp-content/plugins/more-smilies/wordpressplus/thumbup.gif" alt="positief" class="wp-smiley" />
</p>
]]></content:encoded>
				</item>
	<item>
		<title>door: Rozemarijn</title>
		<link>http://www.jeugdsentimenten.net/2007/07/12/bedevaartoorden/#comment-83446</link>
		<pubDate>Tue, 11 Sep 2007 18:41:59 +0000</pubDate>
		<guid>http://www.jeugdsentimenten.net/2007/07/12/bedevaartoorden/#comment-83446</guid>
					<description>Dutchfranca: als je je uit de katholieke kerk laat schrijven, maar je doet dat niet bij de gemeente waar je woont, is je geloof nog steeds katholiek voor de gemeente. Pas wanneer je dat dus hebt gedaan, ben je volledig katholiek af..</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Dutchfranca: als je je uit de katholieke kerk laat schrijven, maar je doet dat niet bij de gemeente waar je woont, is je geloof nog steeds katholiek voor de gemeente. Pas wanneer je dat dus hebt gedaan, ben je volledig katholiek af..
</p>
]]></content:encoded>
				</item>
	<item>
		<title>door: dutchfranca62</title>
		<link>http://www.jeugdsentimenten.net/2007/07/12/bedevaartoorden/#comment-83413</link>
		<pubDate>Tue, 11 Sep 2007 15:20:17 +0000</pubDate>
		<guid>http://www.jeugdsentimenten.net/2007/07/12/bedevaartoorden/#comment-83413</guid>
					<description>@Thea: Ik denk dat je moeder het fijn had gevonden dat je nu de reis voor haar maakt. Het zal zeker veel bij je los maken, maar dat is lijkt me goed voor je verwerking. Sterkte!

Ego schrijft:
'Om in te gaan op de Katholieke achtergrond ik heb me in 1981 laten uitgeschrijven van de kerk en bij de burgelijke stand.'

Ik snap 'burgelijke stand' niet in dit verband?</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>@Thea: Ik denk dat je moeder het fijn had gevonden dat je nu de reis voor haar maakt. Het zal zeker veel bij je los maken, maar dat is lijkt me goed voor je verwerking. Sterkte!</p>
<p>Ego schrijft:<br />
&#8216;Om in te gaan op de Katholieke achtergrond ik heb me in 1981 laten uitgeschrijven van de kerk en bij de burgelijke stand.&#8217;</p>
<p>Ik snap &#8216;burgelijke stand&#8217; niet in dit verband?
</p>
]]></content:encoded>
				</item>
	<item>
		<title>door: Rozemarijn</title>
		<link>http://www.jeugdsentimenten.net/2007/07/12/bedevaartoorden/#comment-83385</link>
		<pubDate>Tue, 11 Sep 2007 09:59:28 +0000</pubDate>
		<guid>http://www.jeugdsentimenten.net/2007/07/12/bedevaartoorden/#comment-83385</guid>
					<description>Thea,
Ik wil even kwijt dat je je gevoel erg mooi verwoordt....Jij schrijft dat je kippenvel krijgt bij de zegeningen, ik krijg kippenvel van jouw verhaal. Juist als je verdriet hebt om een dierbare, kunnen dit soort ervaringen extra impact hebben .Zelf ben ik niet gelovig in de zin van katholiek kerkelijk of zoiets. Maar ik herken jouw gevoel wel degelijk, ik put veel kracht uit het Boeddhisme...Een initiatie van de Dalai Lama bijvoorbeeld  of het luisteren naar mantra's....Het maakt niet uit HOE, via welk geloof,  maar DAT we ervaren. Daar gaat het uiteindelijk om...Ik hoop voor jou dat je je verdriet omtrent je moeder op deze manier een plekje kunt geven. Veel sterkte toegewenst..</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Thea,<br />
Ik wil even kwijt dat je je gevoel erg mooi verwoordt&#8230;.Jij schrijft dat je kippenvel krijgt bij de zegeningen, ik krijg kippenvel van jouw verhaal. Juist als je verdriet hebt om een dierbare, kunnen dit soort ervaringen extra impact hebben .Zelf ben ik niet gelovig in de zin van katholiek kerkelijk of zoiets. Maar ik herken jouw gevoel wel degelijk, ik put veel kracht uit het Boeddhisme&#8230;Een initiatie van de Dalai Lama bijvoorbeeld  of het luisteren naar mantra&#8217;s&#8230;.Het maakt niet uit HOE, via welk geloof,  maar DAT we ervaren. Daar gaat het uiteindelijk om&#8230;Ik hoop voor jou dat je je verdriet omtrent je moeder op deze manier een plekje kunt geven. Veel sterkte toegewenst..
</p>
]]></content:encoded>
				</item>
	<item>
		<title>door: Thea van Honk</title>
		<link>http://www.jeugdsentimenten.net/2007/07/12/bedevaartoorden/#comment-83352</link>
		<pubDate>Tue, 11 Sep 2007 05:56:47 +0000</pubDate>
		<guid>http://www.jeugdsentimenten.net/2007/07/12/bedevaartoorden/#comment-83352</guid>
					<description>Toen mijn moeder pas gestorven was, 20 Juli jongstleden, heb ik gedacht bij mezelf, mijn moeder wilde en kon niet meer, ik ga voor haar naar Lourdes. Met een busreis, als hoteltoerist.
De reis is al geboekt en 12 Oktober is het zover. We hebben ook vakantie maar komen ook in Nevers, bij het klooster waar Bernadette ligt opgebaard.En bij het hutje waar ze herderinnetje was. Het lijkt me zo interesant. Dan zie je eens wat anders dan de hype rondom .
Ik zie vaak foto's nu, op Internet, over Bernadette. En ik kan nog steeds niet snappen dat dit haar echte lichaam is dat daar ligt.Denk steeds dat het vast een wassen beeld is dat ze daar hebben neergelegd. En ik denk dat ik dan steeds aan het moment zal moeten denken dat ik mijn moeder heb gezien in het mortuarium. Ze zag er heel anders uit dan mijn levende moeder, en haar vingernagels waren blauw. Dat schijnt bij Bernadette ook nog niet eens zo te zijn. Aan 1 kant lijkt het me eng en aan de andere kant ook wonderbaarlijk. Gisteren naar een ziekenzegening geweest in Oudenbosch . 
Niet om zelf gezegend te worden, maar gewoon om kracht te vragen. Het was ook best wel indrukwekkend, vooral toen de pastoor met de monstrans met het heilig oliesel ( er is geen persoonlijke aanraking meer met olie) voor de mensen ging staan, terwijl het koor Ave Maria en Tantum Ergo zong) en een andere pastoor stond achter de mensen die gezegend zouden worden en legde een hand op hun schouder en dan sloegen ze een kruis. Later werden de overige mensen in de kerk  gezegend. Kippenvel en tranen. (van mijn kant, dus ) maar dat komt voornamelijk omdat ik nog erg emotioneel ben wat betreft mijn moeder en omdat ik savonds nog naar een avondwake moest van een buurman. Soms kun je teveel op je bordje krijgen ) Ik denk dat de ziekenzegening in Lourdes nog wel vele malen indrukwekkender zal zijn.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Toen mijn moeder pas gestorven was, 20 Juli jongstleden, heb ik gedacht bij mezelf, mijn moeder wilde en kon niet meer, ik ga voor haar naar Lourdes. Met een busreis, als hoteltoerist.<br />
De reis is al geboekt en 12 Oktober is het zover. We hebben ook vakantie maar komen ook in Nevers, bij het klooster waar Bernadette ligt opgebaard.En bij het hutje waar ze herderinnetje was. Het lijkt me zo interesant. Dan zie je eens wat anders dan de hype rondom .<br />
Ik zie vaak foto&#8217;s nu, op Internet, over Bernadette. En ik kan nog steeds niet snappen dat dit haar echte lichaam is dat daar ligt.Denk steeds dat het vast een wassen beeld is dat ze daar hebben neergelegd. En ik denk dat ik dan steeds aan het moment zal moeten denken dat ik mijn moeder heb gezien in het mortuarium. Ze zag er heel anders uit dan mijn levende moeder, en haar vingernagels waren blauw. Dat schijnt bij Bernadette ook nog niet eens zo te zijn. Aan 1 kant lijkt het me eng en aan de andere kant ook wonderbaarlijk. Gisteren naar een ziekenzegening geweest in Oudenbosch .<br />
Niet om zelf gezegend te worden, maar gewoon om kracht te vragen. Het was ook best wel indrukwekkend, vooral toen de pastoor met de monstrans met het heilig oliesel ( er is geen persoonlijke aanraking meer met olie) voor de mensen ging staan, terwijl het koor Ave Maria en Tantum Ergo zong) en een andere pastoor stond achter de mensen die gezegend zouden worden en legde een hand op hun schouder en dan sloegen ze een kruis. Later werden de overige mensen in de kerk  gezegend. Kippenvel en tranen. (van mijn kant, dus ) maar dat komt voornamelijk omdat ik nog erg emotioneel ben wat betreft mijn moeder en omdat ik savonds nog naar een avondwake moest van een buurman. Soms kun je teveel op je bordje krijgen ) Ik denk dat de ziekenzegening in Lourdes nog wel vele malen indrukwekkender zal zijn.
</p>
]]></content:encoded>
				</item>
	<item>
		<title>door: judith63</title>
		<link>http://www.jeugdsentimenten.net/2007/07/12/bedevaartoorden/#comment-73974</link>
		<pubDate>Fri, 20 Jul 2007 21:26:18 +0000</pubDate>
		<guid>http://www.jeugdsentimenten.net/2007/07/12/bedevaartoorden/#comment-73974</guid>
					<description>Mijn oma ging veel met de bus met andere oudjes naar Lourdes en kwam dan met een flesje gezegend Lourdeswater terug in zo'n plastic maria flesje met een blauw dopje erop en die mocht beslist nooit open gemaakt worden door ons, was voor haar altijd bijzonder en nu las ik ergens in een krant dat een oude mevrouw ergens in Nederland alleen nog maar heilig Lourdes water DRINKT en niets anders :shock:</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Mijn oma ging veel met de bus met andere oudjes naar Lourdes en kwam dan met een flesje gezegend Lourdeswater terug in zo&#8217;n plastic maria flesje met een blauw dopje erop en die mocht beslist nooit open gemaakt worden door ons, was voor haar altijd bijzonder en nu las ik ergens in een krant dat een oude mevrouw ergens in Nederland alleen nog maar heilig Lourdes water DRINKT en niets anders  <img src="http://www.jeugdsentimenten.net/wp-content/plugins/more-smilies/wordpressplus/icon_eek.gif" alt="shock" class="wp-smiley" />
</p>
]]></content:encoded>
				</item>
	<item>
		<title>door: Ego Kornus</title>
		<link>http://www.jeugdsentimenten.net/2007/07/12/bedevaartoorden/#comment-72726</link>
		<pubDate>Fri, 13 Jul 2007 22:07:19 +0000</pubDate>
		<guid>http://www.jeugdsentimenten.net/2007/07/12/bedevaartoorden/#comment-72726</guid>
					<description>Om in te gaan op de Katholieke achtergrond ik heb me in 1981 laten uitgeschrijven van de kerk en bij de burgelijke stand.
In de tijd dat ik met Opa meeging speelde al dat geen rol. Het was inderdaad meer dat ik met Opa mee de nacht inging voor avontuur of een ervaring, Opa was de held! Een jeugd sentiment zonder zuur of wrang.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Om in te gaan op de Katholieke achtergrond ik heb me in 1981 laten uitgeschrijven van de kerk en bij de burgelijke stand.<br />
In de tijd dat ik met Opa meeging speelde al dat geen rol. Het was inderdaad meer dat ik met Opa mee de nacht inging voor avontuur of een ervaring, Opa was de held! Een jeugd sentiment zonder zuur of wrang.
</p>
]]></content:encoded>
				</item>
</channel>
</rss>
