Blindedarmontsteking
Op maandag 30 juli 2007 geschreven door Grompie
Een op de vijftien mensen krijgt het, niemand weet exact hoe je het krijgt en het treedt op bij een plek waarvan men zegt dat het eigenlijk een loos stukje weefsel is: een blindedarmontsteking.
Symptomen zijn koorts, soms overgeven, erge pijn in de rechteronderbuik en je hondsberoerd voelen. Daarna hup naar het ziekenhuis waar men de blindedarm verwijdert.
Ik ben dik in de 30 en pas aan deze kwaal geopereerd. Hoewel bij mij de pijn erg meeviel was de koorts flink hoog. Ik ben geopereerd en alles is nu weer in orde.
Mijn gedachten gingen daarna terug naar de lagere school. Een klasgenootje van mij werd toen geopereerd aan de blindedarm en ik herinner me dat dat toen enorme indruk op me maakte. Ze was een paar weken afwezig en ineens was ze er weer. Als je vroeg wat er was gebeurd hoorde je over blindedarmontsteking. Dat is me bijgebleven en jaren later ging bij buikpijn de gedachte door mijn hoofd ‘als het maar geen blindedarmontsteking is’. Uiteindelijk heb ik onlangs toch blindedarmontsteking gehad. Zoals gezegd is dat operatief verholpen. Aangezien zoveel mensen het krijgen zullen er vast JS’ers zijn die dit verhaal herkennen.
Heb jij ook een blindedarmontsteking gehad?
33 reacties op “Blindedarmontsteking”
Laat een reactie achter
Klasgenoot op de lagere school werd al kreunend naar het ziekenhuis vervoerd, zodoende leek het mij maar een pijnlijk gebeuren toe maar tot op heden nog nooit zelf de dubieuze eer gehad..
Ja, ook gehad.
En was toen ook al dik in de 30.
Nee, nooit gehad.
Ik kijk altijd jeugdsentimenten terwijl ik ontbijt.
Vandaag zal Sonja Bakker tevreden zijn.
Nee, zelf nooit gehad, maar mijn vader vroeger wel toen hij in het leger zat, hij mocht daarna heerlijk een tijdje thuis bijkomen en kreeg van zijn moeder heerlijke biefstukken en in die tijd was dat heel wat!
Ook meegemaakt met mijn ex-man. Wij zaten op een avond heerlijk aan een berenhap van de snackbar en ineens kreeg hij flinke buikpijn en ja hoor, blindedarm onsteking! We hebben daarna nooit meer een berenhap gegeten, gek he?
Natuurlijk flauwekul dat het daarmee te maken had maar hij raakt echt geen berenhap meer aan!
Bijgeloof?????? Ik weet het niet
Gelukkig is dit mij bespaard gebleven. Vroeger bij biologieles had ik iets gehoord over het wormvormig aanhangsel. Schijnt een nutteloos lichaamsdel te zijn Dat zat vlak bij je blindedarm en moet soms verwijderd worden. Ja Bertus, ik moest ook nog ontbijten toen ik met die foto geconfronteerd werd.
Wat was ik ‘jaloers’ op mijn vriendin (we waren 12/13 jaar) die na haar opname in het ziekenhuis ivm een vermoedelijke blindedarmontsteking een mooie gekleurde typemachine van haar ouders kreeg.
@Sentiment: het schijnt dat je toegevoegde foto bij mijn log net iets teveel van het goede is
@iedereen: sorry, misschien kan Sentiment een andere foto plaatsen.
@Frank Faber: in mijn logje staat inderdaad dat het een loos stukje weefsel is maar ik heb me pas laten vertellen dat de blindedarm ooit (of tot op heden) iets met de afweer te maken heeft…iemand enig idee daaromtrent?
Tot op heden ben ik nog niet geopereerd aan m’n blindedarm. Maar dat schijnt niet leeftijdsafhankelijk te zijn, zelfs na 62 jaar kan het noodlot nog toeslaan.
Ik heb wel op het randje gelegen van een bezoek aan het ziekenhuis voor dit euvel. Ik was denk ik rond de twaalf, toen ik last kreeg van ernstige buikpijn en koorts. Toen het na een paar uur niet minder werd, is de huisarts gebeld (vanuit een telefooncel, want we hadden natuurlijk nog geen telefoon). Deze huisarts was er één van de oude stempel (zo heette hij trouwens ook), kortaf, autoritair, direct en niet bepaald zachtzinnig. Na wat handelingen met de stethoscoop en flink in m’n buik drukken was de diagnose snel gesteld: blindedarm ontsteking. Direct opnemen in het ziekenhuis.
Een uur later stond de ambulance voor de deur en werd de brancard naar tweehoog gezeuld. Voor dat ik op de brancard werd gelegd deed de arts, die meegekomen was, nog een laatste onderzoek. Zijn conclusie was: geen blindedarm ontsteking. De pijn was trouwens al aardig gezakt. De ambulance kon weer leeg terug. En ik moest de volgende morgen weer naar school. Maar ik had een mooi verhaal om mee te blitsen.
@Grompie, ik heb begrepen dat het nog een overblijfsel uit de oertijd is; toen we nog in berenvellen rondliepen en andere eetgewoontes hadden. Het heeft in elk geval iets met de spijsvertering te maken.
Als kind van vier heb ik blindedarmontsteking gehad. Het was zo laat geconstateerd, dat het op randje van doorbreken stond. Ik herinner me wel dat ik erg boos was dat ik in het ziekenhuis moest blijven en dat mijn moeder werd weggestuurd. In die tijd lag je ook nog ruim een week in het ziekenhuis voor zoiets. Je ouders mochten één keer per dag op bezoekuur komen, en mijn zusjes helemaal niet.
Ook heb ik vanaf die tijd een angst voor narcose. Toen werd er een soortement van lampekap op je gezicht gezet en daar druppelden ze dan ether op. Ik hoor de zuster nog zeggen, ga maar lekker slapen, en ik dacht toen ammenooitniet ik wil weten wat ze met me doen. Ik heb vreselijk tegen de verdoving gevochten weet ik nog.
Toen ik vijf jaar geleden weer onder het mes moest, heb ik eerst een uitgebreid gesprek gehad met de anesthesist omdat ik er nog steeds niet veel vertrouwen in had.
Zo zie je dat zo’n ervaring na bijna vijftig jaar nog doorwerkt. Gelukkig worden kinderen tegenwoordig niet meer zo hardvochtig behandeld in het ziekenhuis, en mogen ouders in de buurt blijven.
@coosje: je hebt gelijk, tegenwoordig is de behandeling in ziekenhuizen een stuk verbeterd. Meer begrip, betere voorlichting, korter verblijf, ruimere bezoekuren…
Zegt de term ‘appendix’ jullie iets?
Een jongen die ik kende kon niet meer mee voetballen omdat hij een blinde darm ontsteking had. We noemden hem een aansteller en zeiden dat hij zeker bang was om getackeld te worden of zo. Die fijngevoeligheid was vroeger ver te zoeken bij ons “vriendenclubje”.
Later begreep ik natuurlijk wel hoeveel pijn hij gehad moest hebben toen ik een beer van een kerel (uitsmijter) live voor mijn neus als een soufflé in elkaar zag zakken van de pijn. Ik denk trouwens dat de blindedarm helemaal niet nutteloos is. Eigenlijk is niets in je lichaam nutteloos.
De appendix is letterlijk vertaald een aanhangsel, in dit geval is het een wormvormig aanhangsel.
Vanaf de maag loopt de dunne darm naar de dikke darm. Waar de dunne darm in de dikke darm overgaat, bevindt zich eronder een stukje dikke darm als een stukje doodlopende weg, de zogenaamde blinde darm. Aan de zijkant van de blind darm zit de appendix vast. De appendix heeft nu geen functie maar in de oertijd waarschijnlijk wel, maar door de veranderde leefomstandigheden is het overbodig geworden. Als de appendix ontsteekt spreekt men van appendicitis en eigenlijk is de term blindedarm ontsteking niet helemaal correct.
Op het Internet is zoveel medische info te vinden dat je bijna zelf kan opereren.
ik heb nog geen blinde darmonsteking gehad, dus ik weet niet of ik die heb. Wel heb ik een galblaasontsteking gehad, maar dat is vast geen jeugdsentiment.
Gadver, lekkere binnenkomer dit topic! Die foto deed me in eerste instantie sterk denken aan een ander soort geamputeerd lichaamsdeel.
Zelf nooit gehad, ken ook verder geen mensen die zo’n ingreep hebben moeten ondergaan. Maar heb inderdaad wel eens gehoord, dat je je er knap beroerd van kan voelen. Dat is, als het in een (te) laat stadium wordt ontdekt.
De daadwerkelijke blindedarm speelt inderdaad een rol bij de afweer, de appendix (het deel dat meestal bedoeld wordt in het kader van die ontstekingen) waarschijnlijk niet.
En ja, hier ook iemand zonder appendix - ik was 11, had buikpijn, maar vaag. Het was er niet altijd, het was niet steeds even erg, dus mijn ma dacht: ‘Zal wel aanstelleritis zijn’, of zenuwen of zo.
Tot ik doorkreeg dat het eigenlijk altijd een tijdje ná het eten was. En het zo erg werd dat ik het verrekte om nog iets te eten.
Volgende dag naar de dokter, dag erna opgenomen, dag daarna geopereerd. Wat ik me het beste herinner is dat ik na het bijkomen direct moest overgeven (auuuuwww) en dat ik een paar uur later zonder erbij na te denken moest niezen (AUWWWWWWW). Destijds nog 10 dagen opname en daarna o zo voorzichtig zijn, is nu wel anders.
Maar ‘blindedarmontsteking’ had inderdaad een duistere betekenis, mijn ma werd er zelf met spoed aan geopereerd toen ze al volwassen was - en in die tijd gebeurde het nou eenmaal vaker dat ze er te laat bij waren, zodat de darm perforeerde bijvoorbeeld. (Wat ook nu niet ongevaarlijk is, maar wel veel makkelijker te behandelen dan pakweg 50 jaar geleden.)
IDD onsmakelijke foto. Ik kan zo 1,2,3 geen andere vinden; enerzijds zijn ze van hetzelfde laken en pak, anderzijds slaat het helemaal nergens op. Wie een foto nog heeft, moet me dan maar even mailen, dan kunnen we kijken of die geschikter is.
@Dutchfranca62: Misschien is een foto van een chirurg met mondkapje wel beter…Ik stoor me overigens zelf niet aan de foto.
@Iedereen: te mijner verdediging kan ik zeggen dat ik de bewuste foto niet heb ingestuurd.
@Sentiment: ik wil jou niet beschuldigen en zeker niet in een kwaad daglicht stellen, begrijp me goed. Sentiment =
Als ik naar ziekenhuisprogramma’s kijk naar een operatie vind ik het nooit erg om te zien maar als ze onder een nagel
moeten verdoven krimp ik in elkaar………..
@Grompie: niemand neemt jou iets kwalijk hoor!
Overigens mis ik de tools om een foto te plaatsen; heb inmiddels wel een goede gevonden.
Dus misschien een van de andere moderators.
Ik begrijp dat er dus meerdere moderators zijn die de site bijhouden? Dat wist ik niet, weer wat opgestoken
Mijn blindedarm is eruit gehaald toen ik 16 was en dat was tevens de eerste keer, dat ik in een ziekenhuis lag. Ik vond het vreselijk die operatie, vooral de narcose. Altijd bang geweest, dat ik niet meer bij zou komen, moest altijd denken aan Mia Versluis (misschien ook een idee voor een log). Ik heb dat nu nog die angst.
@Adrie; nog zo’n bekend geval in de medische historie is het geval Ineke Stinnisen, een comapatiënte die na lang touwtrekken tussen de rechterlijke macht en haar man, na jaren in coma gelegen te hebben, uiteindelijk mocht sterven. Haar man, nu dus haar weduwnaar, heeft daar een boek over geschreven. Erg moedig van hem. Wat een log over blindedarmontsteking al niet teweeg kan brengen!
@Frank Faber. Oh ja, Ineke Stinissen, die was ik helemaal vergeten. Vreselijk. Mia Versluis is na jaren ook overleden, ze zeiden toen, dat ze een natuurlijke dood was gestorven.
Ik heb wel pech gehad, ik werd met buikklachten opgenomen in het ziekenhuis, ze dachten blinde darm ontsteking. Ik werd via een ruggeprik verdoofd. Maar toen ze begonnen te opereren, voelde ik alles. Het was vreselijk!! Dus gelijk onder algehele narcose. Blinde darm eruit, en wat bleek? Hij was kerngezond! Ze zijn er nooit achter gekomen wat het wel was geweest.
Toen ik een kind was had ik een beetje buikpijn een tijdlang. Mijn moeder vond dat ik me niet moest aanstellen en ach…dat deed ik dus maar braaf.
Toch kreeg ik hoge koorts en de dokter kwam kijken. “Griepje; niets aan de hand”. In het weekend bleef dat “griepje” maar aanhouden en de koorts werd nog hoger. De weekendarts keek, zag en belde accuut een ambulance.
In het ziekenhuis hoorde mijn ouders dat het geen uur later moest zijn, anders was ik er niet meer geweest. Blindedarm ontsteking, abces en een buikvliesontsteking. Heb daarvoor twee keer in het ziekenhuis gelegen. De eerste keer om aan te sterken en de ontsteking te remmen, de tweede keer om de appendix eruit te halen.
Na de eerste opname heb ik opnieuw moeten leren lopen en was ik erg verzwakt.
ik meende dat mevrouw stinessen tijdens een bevalling in coma was geraakt en dat dit een van de eerste euthanasie -gevallen was, in ieder geval is euthanasie hierdoor bespreekbaar gemaakt…
Is mijn zwager gisteren net opgenomen met….een blindedarm-ontsteking.
Is wel vaker dat er een logje ontstaat waar ik net mee geconfronteerd word, dus laten we het aub vrolijk houden.(ahum)
ik ben ‘m kwijt, maar heb er jaren mee gelopen, al vanaf dat ik een jaar of 12 was, steeds plaagstootjes om de zoveel maanden maar nooit echt doorgebroken tot….
tot ik een jaar of 15 geleden op een feestje zat bij me schoonfamilie, het gesprek werd blindendarm, en ja m’n schoonmoeder wist te vertellen dat ik daar ook regelmatig last van had, maar, ‘de laatste tijd niet meer he?? vroeg ze me.
ik zei nog gelukkig niet, echter de volgende dag helse pijn tijdens het bukken en dus naar het ziekenhuis, bloed afnemen, echo maken, en de hele rataplan, ze twijfelden maar hij moest er toch maar uit.. de chirurg had al met stift aangegeven waar het zou gebeuren, echter de pijn zakte acuut en ik kon getekend en wel naar huis…
een dag of 14 later wederom een aanval, toen is hij er werkelijk uitgehaald.. geen klein littekentje maar een jaap van ca 15 cm.
liefhebbers mogen bij een evt. volgende meeting ff kijken….
Zo’n echo was bij mij ook nodig om de definitieve diagnose te stellen. En inderdaad heb ik ook een jaap van zo’n 12 cm. Ach, die littekens zijn een bewijs dat je wat hebt meegemaakt in je leven
Hee iedereen , ik heb de laatste tijd een beetje een zeurderige pijn rechts onder in mn buik(krampen maar ook steken), kan dit een blindedarmonsteking zijn? of kan het zo zijn dat dit de beginselen zijn? en doet het echt veel pijn zo’n blindedarmonsteking? Kan iemand mij antwoorden op deze vragen?
Bedankt.
Job Kleine Haar/
@Job; dit soort vragen moet je niet hier bespreken; dit is geen medisch forum, als je dergelijke klachten hebt neem dan contact op met je huisarts.
OOH ik weet het echt niet ik heb nu echt heel erg pijn in mij rechteronderbuik en ik had laats nog griep en voel me soms zo misselijk kan ik een blindedarm onsteking hebben?
: