Markies
Op woensdag 1 augustus 2007 geschreven door Eric Erres
De generatie van nu noemt een zonwering zonwering. Of luxaflex. Markies? Neen, dat is iets van vroeger. Jaren zestig.
Zo’n mooi bol markies, op het zuiden. Oranje. In segmenten met hout er tussen. In ieder geval geen elektrische bediening: puur handwerk. En lastig schoon te maken.
Bovenop het markies zat een houten afdeklat, en daardoor kom ik op dit onderwerp. Want waarom heeft dat markies zo’n indruk gemaakt? Niet door de kleur, vorm of wat dan ook maar door de ruimte tussen stof en houten afdeklat! Precies goed om een nestje te bouwen door Passer Domesticus. En als dan de eerste voorjaarszon ging schijnen dan kwam het nestje met eitjes naar beneden zetten.
Kijk, en voor een vogelaarshart breken dan niet alleen eieren maar heel véél meer!
25 reacties op “Markies”
Laat een reactie achter
Ik vind deze dingen altijd iets sfeervols hebben.
Je ziet ze nu nog bij sommige restaurants.
Mooier dan de dingen die je nu ziet met electrische bediening in een strakke vormgeving.
Weet iemand waarom zo’n ding Markies heet ?
Aan ons vorige huis hadden we markiezen hangen omdat deze mooi bij de stijl van het huis stonden. Sinds drie maanden ben ik verhuisd naar een huis met heel veel ramen op de zuid- zuidwest kant, lekker warm dus. En ook nu hangen er sinds een paar weken op maat gemaakte groen/wit gestreepte Markiezen. Staat gezellig.
Schoonmaken is eenvoudig hoor @Eric E! Gewoon in de winter de markiezen eraf halen, ophangen in plastic in de schuur, in het voorjaar de boven en zijplanken schoonmaken, markiezen weer ophangen, afborstelen, et voilà.
Dus nooit een vogelnestje tegengekomen, hoogstens wat van die witte pluizige spinnennesten.
Nu hebben we trouwens markiezen van alluminium, nog makkelijker schoon te maken. Ook bovenplanken zijn te koop in een alluminium uitvoering maar dat ziet er niet echt fraai uit.
Overigens heb ik net de markiezen aan de voorkant laten zakken, het wordt een zonnige dag!!
In de jaren zeventig kwam trouwens bij ons thuis aan de gevel een knaloranje zonnescherm te hangen. Met een lint laten zakken en met een harde ‘beng’ tot ergenis van mijn moeder weer optrekken.
Hé Eric, wat een mooi huis heb je!
In het ouderlijk huis hebben we nog steeds markiezen, net als Joke61 groen/wit gestreept. Alleen is volgens mij de aluminium balk nog hout, groen geschilderd.
Ook hadden wij vroeger oranje markiezen en idd heerlijk voor vogeltjes om zich te nestelen. Als je dan op tijd was, sorry Eric, kon je het nest nog weghalen…maar als er eitjes lagen, deden we dat natuurlijk niet meer en genoot je eerst van het uitvliegen en daarna moest je de poeprommel opruimen en dat was weer wat minder.
Het geeft altijd een was ’sjiekure’ uitstraling dan een zonnescherm terwijl ze hetzelfde werk doen.
Ja, markiezen hebben wat en geven een gemoedelijke sfeer! Ik zelf heb geen markies achter (tuin aan water op het westen) maar wel een groot zonnescherm die de vorige bewoonster heeft laten hangen, blauw/wit gestreept. Ons interieur is rood/wit en zwart en eikenhouten parket maar we gaan echt niet een ander zonnescherm ophangen, deze is nog uitstekend en ze zijn nou niet bepaald goedkoop! De lichtval is ook gezellig later in de ochtend als ik hem laat zakken, net of je in de huiskamer zit, maar dan buiten!
Mijn ouders hebben nog van die lekkere ouderwetse oranje zonneschermen en vroeger wist je niet beter en ook rode waren er!
De zon schijnt nu in de ochtend in mijn keuken en daar heb ik kunststof witte lamellen hangen en ook boven dus ik heb eigenlijk maar 1 zonnescherm en dat is achter en daar ben ik heel blij mee!
Nog meer mensen met zonneschermen of markiezen?
Nee, markiezen hebben wij nooit gehad. Wel de luxaflex natuurlijk. Moeders heeft tegenwoordig elektrisch bediende zonwering, da’s gewoon top
Hoewel mijn kamer en keuken op het Zuiden ligggen, kan ik geen zonneschermen of markiezen ophangen. Er groeit namelijk een enorme klimroos boven de ramen, over de hele breedte van het huis. Ook heel romantisch.
Deze zomer zat er een nestje van tuinfluiters in. We konden de glazen deur naar de tuin niet meer openschuiven, want de ouders hadden het zo druk met voeren dat ze zich een paar keer vergisten en naar binnen vlogen. Grote paniek natuurlijk, maar gelukkig hebben ze het overleefd. Want om nou een stel tuinfluiterwezen te moeten grootbrengen. Drie jongen waren het. De laatste paar dagen puilden ze het nest uit. Vorige week zijn ze uitgevlogen. Jammer genoeg niet zien gebeuren. Hoop maar dat het goed is gegaan, want het barst hier van de eksters.
Dit soort zonwering kwam je vooral bij oudere woningen tegen. Degelijk, onverwoestbaar. Nee wij hadden ze vroeger niet. Goede vraag overigens, waar de naam markies vandaan komt. Wie weet, was vroeger de adel de eerste die dit soort zonwering gebruikte.
Zo, dit onderwerp is door Sentiment op een goede dag gezet: onze eerste dag strand.
Geen scherm nodig want er was een heerlijk verfrissend windje op HvH.
In de midden van de 18e eeuw won de markies in Frankrijk aan populariteit. Het woord ‘markies’ is afgeleid van het franse woord voor adellijke dame: ‘Marquise’. Volgens de overlevering werden op de kazerne bij zonneschijn de markiezen neergelaten als de vrouw van de officier thuis was.
Ik ben meer van het luxaflex-tijdperk, welk merk ook al héél lang bestaat, volgens mij. Bij markies denk ik meer aan de markies van Carabas…
@Marise: het waren geen Grauwe Vliegenvangers?
Wat nestplaats betreft zou dat meer passen…
@Jeugd: Markies de Cantecler van Marten Toonder.
Parbleu!
Jij denkt dan zeker niet aan verhuizen, Eric! Mooie foto.
@Eric: wij dachten eerst aan een fitis, maar diverse bezoekers waren er zeker van dat het een tuinfluiter was. Allemaal amateurs hoor. Jammer genoeg heb ik ze niet op de foto gezet. Ze waren razendsnel. Maar hoe ze ook heten, ik ben er trots op dat ze hier te gast waren.
Het huis van mijn Rotterdamse oma en opa had markiezen aan de achterkant. Verschoten oranje met wit gestreept. Ze hingen boven de veranda, die donkergroen geverfd was. Onder de markiezen stonden ’s zomers houten inklapbare ligstoelen met zo’n slap lopertje erin. Ook gestreept, maar dan smaller.
De veranda lag een stuk hoger dan de tuin, omdat die verzakte. Vanonder de markiezen keek je naar een groen-houten schuur, die ‘loods’ genoemd werd. Daarin stond de aangepaste tandem. Mijn oma had namelijk een vergroeid been, omdat ze als kind onder de paardentram was gekomen, en er geen geld was om het been te laten zetten.
Als ik bij mijn opa en oma logeerde, sliep ik op een houten harmonicabed, de voorloper van de stretcher. Dat bed werd ‘brits’ genoemd. Markies, veranda, loods, tandem en brits zijn voor mij nog steeds Rotterdamse woorden, met een zomerse sfeer.
Huizen met Markies zijn ronduit prachtig.
Huizen kijken is ook één van mijn grootste hobby’s. Waar ik ook kom (fiets, wandel) ik raak nooit uitgekeken op mooie (vaak grote) huizen. Zonwering kan ook heel bepalend zijn voor de uitstaling van een huis.
Naast huizen met markiezen, vind ik huizen met houten luiken trouwens ook erg mooi (ook veel gezien in Oostenrijk overigens). In Twente zie je veel boerderijen met luiken.
Het leuke ervan was, dat ik ze erop mocht schilderen, heel leuk werk. Het niet leuke ervan was ” bah, pinguins op de luiken, dat is lelijk.
Mijn zus bewoont ook een giga-huis met allemaal houten luiken. Zij wilde echter geen standaard beschilderde luiken hebben (met kruizen in de kleuren rood,groen) maar luiken met pinguins
De kinderen van mijn zus (ze hadden geen inspraak) hadden al gedreigd met vroegtijdig het huis te verlaten. Ze wilden niet in “het pinguinhuis” wonen . Tja, zes grote pinguins aan de voorkant van het huis, het valt wel op…dat wel!
ff voor de duidelijkheid: de foto betreft mijn schuurtje
Eric Erres heeft gewoon een modern scherm, electrisch knikscherm met groen/witte banden.
@Marise: je kunt toch zelf een fotootje vergelijken met de soort in je tuin?
Leuk schuurtje, @ Eric
….Ik vind ze prachtig, die echte markiezen met hout. Niet ver van mijn woonplaats af ligt een kasteel en de woningen die daar vroeger bijhoorden. Al die woningen hebben dus houten luiken in de stijl van dat kasteel én inderdaad bijpassende markiezen. Schitterend! Je rijdt dan echt eventjes door een ander tijdperk heen… 
Heb ik geprobeerd, Eric, maar bij zo’n razendsnel vogeltje valt dat niet mee. Nu kan het niet meer, want de vogel is gevlogen.
Jammer @Marise, een Grauwe Vliegenvanger broedt maar één keer maar zal volgend jaar terugkomen!! Begin alvast met een schuilhut en het instellen van de apparatuur…
Een fitis broedt op de grond en een Tuinfluiter ook niet op de door jou beschreven plaats, lijkt me. Voor Grauwe Vliegvangers moeten er wat oude loofbomen in de omgeving staan. Deze jagen op insekten vanaf een vast punt waar ze na een aanval op terugkeren.
Als ze een Wesp hebben gevangen halen ze gewoon ff het angeltje er uit!
Grauwe Vliegenvangers hebben drie jaar bij ons gebroed, toen werden de bomen in de omgeving gekapt, vandaar dat ik veel over ze weet…
@Eric: kijk, zulke info hebben we wat aan. Die oude loofbomen kloppen wel. Het worden er wel steeds minder, omdat veel buurtbewoners hier ook flink aan het kappen slaan. Voor zo’n mooie tuin vol klinkers, die ze op zondagmorgen kunnen stofzuigen.
We houden het voorlopig dus op de grauwe vliegenvanger, en hopen op zijn terugkeer. Wij noemen het vogeltje trouwens Izabel. Omdat het een izabelkleurige buik heeft. Mooi ouderwets woord voor die kleur. Geen jeugdsentiment.
Aiaiai…@Marise: dat (izabelkleur) neigt weer meer naar TF…
Ik ga nog eens studeren
Ik ken markies de Sade en graaf Dracula, maar zie ze nooit in de stad. (Bestaan ze louter in mijn verbeelding om mij te vermaken?)
De andere markiezen zijn altijd zichtbaar, welkomstwoorden, zogenaamd tegen de zon. Thuis hadden we er ook een tegen zijn overmaat.
Eric, jouw logs hebben altijd zo’n mooie twist, van markies naar vogeleitjes en gebroken harten.
Markiezen komen op mij altijd sjieker over als/dan zonneschermen. Zo zie ik in tuinen ook liever een reuzeparasol dan zo’n enorm oranje uitschuifdoek aan de gevel.
Toen ik klein was in de jaren 50, hadden we ook markiezen ; geel met wit. Dezelfde parasol en bekleding op de houten tuinbanken en een kleedje op de tafel.
Héél sfeervol.
Er stond op de tuintafel ook altijd een vaas met bloemen.
Alles was sfeervoller dan tegenwoordig.
Het een is niet beter dan het andere.
Het is een andere generatie….een andere tijd.
Dank @Roefel voor feedback!