Opklapbed
Link naar dit artikel Op zaterdag 4 augustus 2007 geschreven door Bertus
Ik woonde in Rotterdam op de 4e etage van een flat gebouwd vlak na de oorlog. De woningnood was groot na het bombardement en de kamers klein. En dus kreeg ik een opklapbed.
’s Nachts best een lekker bed en overdag was het bed opgeklapt en weggewerkt met groene gordijnen ervoor.
Het bed was strak opgemaakt en bleef dus ook netjes in zijn verticale dagelijkse toestand. Het kussen werd overdag in de kast gelegd. Wel vond ik de pootjes een beetje gammel en ik controleerde ze soms. Toch is er nooit wat gebeurd.
Ik kan me niet herinneren de laatste jaren dergelijke opklapbedden gezien te hebben en vraag me dus af of ze nog bestaan.
Had jij ook een opklapbed?
25 reacties op “Opklapbed”
Laat een reactie achter
Ik had geen opklapbed nee, maar mijn broer wel en dat bed dook niet in een kast ofzo maar achter een gordijn die er met een rail er voor zorgde dat je het bed niet meer zag! Grootste lol vroeger want we speelden altijd tentje met die gordijnen wanneer het bed gewoon stond, gordijnen dicht, knijpers erop en niemand mocht er verder meer in, behalve mijn moeder met de limonade en lekkers erbij, bovenop was een plank waar nu ook nog steeds een transavia modelvliegtuig op staat dus het bed hebben mijn ouders nog want de slaapkamer van mijn overleden broer vorig jaar is niets veranderd en er liggen nog wat munten in een album want die spaarde hij graag…..nu is dat verleden tijd en de herinneringen (vooral de mooie) blijven wanneer ik dat bed telkens zie op zijn kamer
Geen opklapbed, wel voor enkele jaren een sofabed dat ik ’s avonds uit moest klappen eer ik kon gaan slapen, maar dat is geen JS (nogal recentelijk). Ik heb eens gelezen dat er in Duitsland iemand zo’n bed probeerde schoon te maken en dat ding klapte plotsklaps (dus) in elkaar met persoon en al. Beentjes in de lucht
ja ik had een opklapbed… opgeklapt was het een smalle, lange, lage kast…
Toen ik verkering had met mijn vriend, nu mijn man, sliep ik in de logeerkamer bij zijn ouders altijd op het opklapbed. Dit bed was een krijgertje van de overleden opa en oma, een oud bedje dus.
.
Een plank, gebloemde gordijntje op een rail, het bed was formaat twijfelaar, twee personen pasten er dus ook in
Dat van die gammele pootje herken ik, die moesten aan de onderzijde van het bed gedraaid worden, maar wel op de juiste hoekpunt anders wiebelde het bed flink.
En oja, als het bed weer ingeklapt moest worden, dan sjorde je het beddegoed en matras met twee rubberen banden vast.
Mijn oom en tante die op een flat woonden en met vier kinderen klein behuisd waren, hadden zo’n soort bed van de afbeelding.
Heb me heel lang afgevraagd waar zij toch sliepen. Totdat bleek dat de kast in de eetkamer een klapbed was. Wel een gedoe om iedere avond je eettafel etc op zij te schuiven voor je kan slapen.
Jarenlang heb ik een ander soort klapbed gehad. Het voeten en - hoofdeind konden om het bed op te bergen ingeklapt worden. Een smal pakket werd het dan en paste dan eenvoudig in onze trappenkast op de 1e verdieping.
Van mijn elfde tot mijn achttiende een opklapbed gehad. Nadeel: als er vriendinnen kwamen was er niet genoeg zitruimte, want verder had ik alleen een rotan kuipstoeltje. Dat laatste had ik zelf bij elkaar gespaard en het was door mijn vader tijdens zijn lunchpauze gekocht in de vrijdagsprijzen van V&D Den Haag, voor twaalfvijftig i.p.v. vijftien piek. Hij was er speciaal voor met de tram gegaan. Normaal fietste hij tussen Den Haag en Wassenaar, waar we toen woonden. Niet in een villa, dan had ik geen opklapbed gehad.
Voordeel: veel ruimte voor mijn boekenverzameling op de plank erboven. Er zat een ietwat doorgezakte spiraalbodem in. Niet echt comfortabel, maar op zulke dingen werd toen niet zo gelet. Nog een voordeel: ik hoefde nooit mijn eigen bed op te maken, want het luisterde nogal nauw, en het bed was loodzwaar. Ik was (en ben) niet zo robuust uitgevallen, dus dat kreeg ik niet voor elkaar.
Mijn eerste echte bed, na mijn wieg dus, was een opklapbed. Met gordijntjes ervoor waarop kaboutertjes afgebeeld waren. Toen ik bij mijn ouders woonde heb ik er jaren op geslapen, totdat mijn zusje dat bed overnam. Zij nam het ook mee toen ze op kamers ging wonen; mijn vertrouwde opklapbed met boven een plank waaraan de rails bevestigd waren. Na ruim veertig jaar trouwe dienst heeft mijn zusje het uiteindelijk bij grofvuil neergezet.
ik heb een gewoon bed gehad en de matars was van binnen vering daar kon je heerlijk op springen. maaar ik ken het wel een opklapbed als kast en met een gordijn er voor
Ja, heel herkenbaar. Ik had precies zo’n opklapbed en die rubberen banden waren er ook om het beddengoed op zijn plek te houden. Ik had een heel klein kamertje en alles moest dus opzij als het bed naar beneden ging. En ja, moest mijn vader doen want ik kon het toen nog niet.
Maar ze zijn er nog steeds. Vrienden hebben een caravan omgebouwd en wilden natuurlijk zoveel mogelijk ruimte. En ja hoor, een hele mooie uitvoering in een kast en ’s avonds gaat het bed naar beneden. Dus het bestaat nog steeds.
Nee, een opklapbed heb ik nooit gehad. Dit log kan ik aan me voorbij laten gaan.
Ja , het opklapbed kan mij nog goed herinneren.
Tijdens onze eerste huwelijksjaren sliepen wij erin, een twijfelaar heette dat.
Je rolde vanzelf naar elkaar toe. Lekker knus.
@Marianne; nee een twijfelaar lijkt me niks; als een van de twee griep heeft en er dan zo dicht tegenaan liggen… Of als de een zich omdraait in zijn of haar slaap, wordt de ander weer wakker. Jakkes! Of de een trekt het dekbed over zich heen, ligt de ander in de kou. Ik heb het wel eens meegemaakt in een hotel. Altijd weer een verrassing hoe je nachtverblijf eruit ziet in den vreemde. Maar een opklaptwijfelaar heb ik echt nog nooit gezien.
Gezellig zo’n opklaptwijfelaar hoor @Frank
, en ze bestonden ècht!
Ook ik vind het altijd verrassend in een vakantieverblijf, schrik vaak van de afmetingen van het bed aldaar. Maar ‘t valt altijd mee en je past je toch vaak aan. En des te lekkerder is het om na je vakantiebed weer in je eigen (water)bed te kruipen.
lijkt me heerlijk hoor een twijfelaar.
romantisch hoor
jarenlang met verschillende dames de twijfelaar gedeeld, helaas hadden de dames meer ruimte nodig
Jaaaa!!..Mijn eerste eigen kamertje was zo klein dat het opklapbed uitkomst bood. Neergeklapt kon je niet meer lopen, alleen zijwaarts schuivelen langs het bed. Mijn moeder stopte me altijd zo strak in, dat ik dacht dat ze de banden gebruikte.
Het grappige is, dat mijn kinderen later bij Oma ook weer in dat bed sliepen en nog steeds praten over het strakke instopregime. Geen dekbed uiteraard, maar een wollen deken.
@Frank, nou ik geef je gelijk hoor. Nu moet ik er ook niet aan denken, maar ja je was jong zullen we maar zeggen.
Ik had vroeger ook zo’n opklapbed met gordijntje ervoor.
Dat ding heeft mij bijna mijn linkerduim gekost. Toen ik een jaar of 4 was dacht ik dat ik dat geval wel even zelf naar beneden kon doen. Duimtop ertussen, hing er nog net aan… Gelukkig heb je dan dokters die de boel weer aan elkaar kunnen naaien.
onno: die dames twijfelden dus…
Jaja Bertus, heb ik ook gehad. Ik had samen met m’n broer een kamer van 3 bij 3 meter ongeveer en daar stonden 2 opklapbedden tegenover elkaar. Op de ombouw stonden allerlei dingen, zou niet meer weten wat.
Onze bedden hadden 3 van die rubber riemen Joke, die riemen gebruikten we later ooit eens voor een zelfbouw-brancard.
@Marty: navraag bij mijn man, toen mijn vriend, gedaan vwbt die rubberen riemen: het waren d’r ook 3
. Heel wat keren gelogeerd bij hem en ook heel wat keren dat bed uitgeklapt en ingeklapt, maar het aantal riemen was ik toch even kwijt.
Lekkere fantasie: zelfbouw-brancard
Oh ja, die had het bed van mijn broer ook om het allemaal strak te houden als die ingeklapt moest worden haha. Nou, als je die riemen als kind zijnde om je heen spande ging het net nog als we dat deden maar moet je niet proberen als volwassene nu nee, trouwens mijn moeder was er toen al fel op tegen dat we met die riemen speelden…….maar ja, kindjes luisterden niet altijd naar mama he?
We hadden zo’n bed op de logeerkamer staan, dus ik sliep er niet in.
Wel had ik in mijn tienerkamer (wie had die ook?) een bureautje met een klep staan, als ik er hard op leunde (wat vaker gebeurde) viel het hele ding naar voren….
Mijn ouders hadden een opklapbed. Hun “slaapkamer” was namelijk in de eetkamer. Of de eettafel stond in hun slaapkamer het is maar hoe je het bekijkt.
Liefs, Elisa
Zelf heb ik nooit een opklapbed gehad. Toch heb ik als kind tijdens een vakantie in een zomerhuisje een week in zo’n bed geslapen.