Zelf plukken
Op woensdag 8 augustus 2007 geschreven door masja
Mijn jeugd bracht ik door in een klein Gelders dorpje.
In augustus was het bramentijd. Overal in de buurt stonden bramenstruiken waar we kilo’s van plukten. We aten ze natuurlijk vaak direct op, maar mijn moeder maakte ook veel bramenjam en bramensap.
Daarna was het cantharellentijd. Mijn moeder wist vlak achter ons in het bos een plek waar er veel groeiden. Ze ging ze dan ’s morgens plukken en als we tussen de middag uit school kwamen bakte ze cantharellen met uitjes voor op brood. Heerlijk was dat!
Nu pluk ik zelden meer bramen, cantharellen in het wild heb ik al in jaren niet meer gezien, maar toch kan ik er moeilijk toe komen om deze 2 dingen bij de groenteman te kopen, voor mij haal je ze gratis uit het bos en dan zijn ze nog veel lekkerder ook!
22 reacties op “Zelf plukken”
Laat een reactie achter
Wijk aan Zee eind jaren zestig: in de duinen: boordevol bramen. Zie trouwens ook het onderwerp Aardbeienschaal op
http://jeugdsentimenten.net/20.....ienschaal/
Bramen plukten wij over de duitse grens aan de weg (septemberwerkje) en in de thuistuin plukten we alles wat bes was - zwart en rood en framboos ook.
Nu heb ik een citroenboom in de tuin en worden citroenen dus nimmer meer gekocht. Maar die happen niet zo lekker weg als bessen en bramen, nietwaar?
maham heeft een bramenstruik over haar pergola, kan het niet laten als ik er langs loop om er een te plukken.
Wij “stalen”ze altijd bij de boer als mijn nichtje kwam logeren, mijn moeder gilde dan altijd bukken de boer komt eraan met een windbuks, daar hadden we het weken later nog over….
Dit bracht mij afgelopen week op het volgende.
Ramon en zijn vriendje verveelden zich en dus mij ook, ik gaf ze een metaaldetector en liet ze daarmee speuren, helemaal vergeten dat knapen met oud en nieuw een vuurwerkpistool hadden en hun dus de ene huls na de andre opgraafden, waarop bryan (ramons vriendje van acht) meende dat hier vast vroeger iemand was doorzeefd.
Sávonds had ik het er met nick over en wij hebben toen een sletel met een brief (eerst oud gemaakt met koffie) begraven bij het struike voor de deur, in die brief stonden aanwijzingen als ga bij de middelste boom zes stappen naar links enzovoort en precies onder het klimrek lag een plastic “kluisje” begraven vol met (waardeloos) kleingeld en poolse zloty’s in biljetten.
Ze hebben zich drie dagen rijk gevoeld, hadden het over center parcs slagharen en playstations en uiteraard werd er ook veel gediscisieerd over de buit die trouwens volgens de brief al dik verjaard was.
De brief was zogenaamd van 1894 en er zaten muntjes bij uit 1999, tot dusver heeft dit na dertig keer tellen nog geen vragen opgeleverd.
Ik weet dat deze erg off-topic was maar moest hem even delen, zoveel lol!!!!!
Ja, ik ging als kind zelf bloemen plukken.
En soms vond ik bramen. Heerlijk.
Nu heb ik op mijn land bramen, vlierbessen, druiven en verwilderde aardbeien. Maak er zelf jam van die ik verkoop in mijn B&B.
In de buurt is een paadje vol bramenstruiken dat bijna niemand kent. Ga geregeld de boel inspecteren of ze al plukrijp zijn.
Ja bramen plukken in het Mastbos, zal het wel geweest zijn. Een buik vol, een zak vol, en ledematen vol schrammen! Maar dat had ik er graag voor over.
Nu heb ik kersenbomen, pruimenbomen, appelbomen, bomen met walnoten en vijgen. Genoeg om te plukken!
Net als Bertus maak ik ook jam (de pruimenjam is heerlijk!) of compôte (mislukte kersenjam), maar ik verkoop ze (nog) niet in m’n Chambres d’hôtes, maar serveer het wel met het ontbijt.
Bramen plukken vroeger bij ons in de duinen van Egmond aan Zee of Bergen aan Zee, heel veel gedaan vroeger ja! Bij ons aan de overkant bij mijn ouders is er ook nog steeds een bramenstruik maar scholieren die langs fietsen plukken ze vaak onderweg nog mee en eten ze direct op voor je het weet! Toevallig fietsten we gisteren, we hadden allebei een dagje vrij, richting Egmond aan Zee (5 km) en toen zagen we een meneer ook al bramen plukken, ik zei nog: He, dat is toch pas in september?
Maar die meneer was druk bezig en liet al zien wat hij geplukt had! Nou ja, leuke bezigheid was het natuurlijk wel op zo’ n mooie dag
Ik herinner me een verregende kampeervakantie in Dwingelo waarin we elke dag cantharellen gingen plukken. Mijn ouders waren helemaal lyrisch toen ze die ontdekten, maar ik vond het eng. Een paddestoel was giftig, was me ingeprent. Nooit aanraken. En nu moesten we ze ineens eten. Dit was vóór de tijd dat champignons op grote schaal in de groentenwinkels lagen.
Waarschijnlijk hebben de cantharellen mijn ouders geïnspireerd tot de aankoop van een van mijn sinterklaascadeautjes dat jaar. Ik kreeg een boekje met de titel ‘Wat vind ik daar; paddestoelen, bessen en kruiden’. Ik heb het nog, maar het kan zo weer terug naar de winkel. Bloemennamen wilde weten, niet die van rare zwammen.
In mijn geheugen zitten cantharellen in hetzelfde hokje als zonnedauw. Op de enige zonnige dag van die vakantie heb ik gezien hoe het plantje een vlieg verschalkte.
Jaaa echt jeugdsentiment! Vroeger veel gedaan op vakanties, maar ook in het bos. Wij hadden altijd speciale plekjes waar we bramen gingen plukken. Helaas waren we niet de enigen die de plekjes kenden en waren anderen ons voor geweest. Mijn moeder had van die weckpotten, je weet wel, met zo’n oranje rubbereb ring om het vacuum af te kunnen sluiten. Maar wat is nou een lekkerder toetje dan je zelfgeplukte bramen met slagroom? Heerlijk!
Mijn Zweedse oma woonde in Den Haag vlakbij Clingendael en Oosterbeek (Juianakazerne) en zij had wel hele vreemde plukgewoontes waardoor ze wel eens problemen had met een boswachter. Zij plukte brandnetels om soep van te maken, echt waar en zij wist ook precies welke paddestoelen giftig en welke eetbaar waren. Ook plukte ze wel eens bosanemonen, wat natuurlijk absoluut niet mocht, maar zij deed dat gewoon.
Jaaa, bramen plukken….Da’s lang geleden zeg. Vroeger veel geplukt, net als bosbessen en zelfs wilde frambozen. Heerlijk hoor….maar cantharellen ben ik nooit tegengekomen. Wel eekhoorntjesbrood, dat is ook lekker en oh ja: de vruchtjes van de krentenboom niet vergeten! Die snoep ik nog steeds uit mijn eigen tuin, net als de bosaardbeitjes.De merels en spreeuwen zijn me altijd voor wat de kersen betreft, die eten ze op voordat ik ze te pakken kan krijgen…
Het zei zo…
@Rozemarijn: nooit geweten dat de vruchtjes van de krentenboom voor mensen eetbaar zijn. Ik wil ze volgend jaar wel eens proberen, maar geloof niet dat het lukt de merels voor te zijn.
@ Marise:
De ‘krentjes’ zijn echt heel lekker, ze smaken een beetje naar bosbessen, vind ik. En als de bloesem in het voorjaar niet kapotgevroren of kapotgehageld is, heb je echt ontzettend veel aan je boom! Meer dan merels opkunnen!
Ehh, dit log zou toch geschreven worden door @Joke61..?
Zie forum.
Masja, dit zou meer een log voor mijn vrouw(K……je) zijn. Die heeft het nog regelmatig over dat ze vroeger in de duinen gingen plukken. Onze meiden hebben dit van haar ge-erfd. Die komen regelmatig met schalen vol zelfgeplukt goed thuis.
Roefel, K..je en ik zitten wel vaker op 1 lijn, zoals je vast wel weet.
Toevallig vandaag onderweg naar het werk bramen lopen plukken.
Geen jeugdsentiment dus, maar een jaarlijks terugkerend genoegen.
Ik reageer even illegaal. Ik ben de vrouw van Roefel. Wij plukten inderdaad altijd bramen in de weken dat het mócht. Ik weet niet of het nu nog zo is, maar je mocht plukken van 10 augustus tot 10 september. In die periode mocht je buiten de paden in de duinen plukken. Wij aten ze op de vla, flink met suiker bestrooid zodat er siroop ontstond. Onze oude buurvrouw maakte er sap van, zodat we traditiegetrouw een lekker glaasje sap bij haar mochten halen in de periode.
In Zweden dachten we dit kunstje ook te kunnen doen met frambozen. We hadden lekker veel geplukt en in ons huisje heeft mijn moeder de frambozen licht gekookt en in een grote appelmoes pot gedaan. Leuk voor thuis. Toen we de volgende dag nog eens naar de pot frambozen keken zagen we tot onze ontzetting dat de bodem zeker een centimeter dik was bedekt door witte wormpjes. De pot is regelrecht de Zweedse vuilnisbak ingegaan. In Zweden vonden we trouwens ook bosbessen en wilde aardbeitjes. Zelfgeplukt is inderdaad leuker én lekkerder dan uit de winkel
M’n vader was opgegroeid in Loosduinen an was een echte natuurliefhebber. Hij had dan ook een jaarkaart voor de duinen tussen Wassenaar en Katwijk. Tijdens het bramenseizoen ging de hele familie plukken en kwamen we terug met emmers vol bramen. Hier werd jam van gemaakt en saus voor op de pudding. Heerlijk.
Op de lagere school gingen we een keer naar de pyramide van Austerlitz. Toen waren net de bosbessen rijp. Toen de bus weer huiswaarts keerde was er geen bosbes meer te bekennen op de heuvel maar ieder kind had een blauwe tong.
In de jaren 80 kampeerde ik in de buurt van St Tropez. Het was een grote camping en op de toegangsweg groeide langs een groot gedeelte bramen. Hier liepen dagelijks honderden mensen langs op weg naar een lokale supermarkt. Ik was echter de enige die de bramen plukte. Iedereen, die me zag plukken, keek een beetje meewarig maar ik smulde als enige.
Al het fruit wel eerst goed wassen ivm E-coli!
Bramen pluk ik nog steeds. In het mastbos van Breda etc.
Ik heb ze zelfs in mijn tuin.
Hier op Terschelling is het natuurlijk altijd in het najaar cranberries plukken. Alleen houd ik er zelf niet van.
Maar ik ben net terug van vakantie in Zweden en bij het zomerhuisje was een gigantische tuin, omheind door frambozenstruiken, rode, blauwe en witte bessen en kruisbessen. Tja, het is toch zonde om dat alles te laten hangen? Gelijk een bak vol geplukt, vooral frambozen en omdat die niet lang houdbaar zijn er ook gelijk maar sap van gemaakt. Lekker door de yoghurt!
Eén van onze honden is trouwens gek op de de Zweedse “blabären”, de blauwe bessen die heel dicht bij de grond groeien. Ze graast de struikjes helemaal kaal. Nog even en het is weer bramentijd, maar ze weet dat die aan stekelige struiken zitten, dus die laat ze..heel handig..door ons plukken. Zodra ze weer onder een struik staat te blaffen weten we dat er rijpe bramen hangen…
Jaren terug fietste ik op vakantie in de Franse Alpen. Puffend tegen de helling op zocht ik een plekje om even uit te rusten. Rechts was de afgrond en links ging de bergwand steil omhoog. Opeens was er een brede kloof in de bergwand, met fris gras begroeid. Ik stak de drukke weg over en gelijk viel m’n oog op de zuidelijke wand van de kloof. Die was geheel begroeid met frambozen en ze waren precies rijp. De vermoeidheid was opeens weg en ik ben zeker een uur aan het plukken en eten geweest. Tot ik ze niet meer zien kon. En het verkeer raasde langs en besefte totaal niet dat hier perfecte frambozen groeiden. De auto’s konden gelukkig nergens stoppen ook. Het voelde aan of ik een geheim plekje ontdekt had.