Een stoffig verzamelhoekje
Op donderdag 9 augustus 2007 geschreven door Marty
Verbannen naar zolder, ver weg van de minimalistische orde die er bij mij in de huiskamer heerst, vonden herinneringen bovenop de laatjeskast met praktische schroeven en spijkers, hun thuis. Hier heerst de zorgeloosheid van de eigen keus, onttrokken aan het organiserend en opruimend oog.
(Klik op plaatje voor vergroting en details!)
Het begon met enkele objecten, klein genoeg om te passen, leuk genoeg om van te genieten, ongebreideld groeiend want ik wilde er steeds meer dingetjes bijzetten.
De tafelChinees met daarin m’n doopkruisje ipv een aansteker, m’n laatste Faller hitcar-autootjes, de dikke zoutmonnik die ook nog eens z’n jaren in een letterbak sleet, een lakstempel van een oudtante, de metalen grafietpotloden uit m’n vaders schooltijd, maar ook een chemisch glaswerkje kreeg hier de ruimte.
Vertel mij beste sentimentjes, hebben jullie ook zo’n plek in huis waar geen stoffer tussen kan komen, bij voorkeur spontaan ongeorganiseerd maar vol met kleinoden van jezelf ?
Daar zullen wel heel wat zolders bijzitten 
17 reacties op “Een stoffig verzamelhoekje”
Laat een reactie achter
Die koperen bel naast dat patertje heb ik ook!
Bij mij staat ie samen met wat andere koperen dingen gewoon in de huiskamer.
Ik heb de spullen die er bij mij toe doen in het interieur opgenomen. Het past er gewoon in qua stijl.
Boven heb ik een logeerkamertje in jaren 70 stijl ingericht, daar kan ik dan ook wat andere prullaria kwijt
het laatjeskastje staat hier naast de pc-kast , vol met borduurdraadjes, begin ik aan een nieuwe foto hoef ik van de 45 kleuren er meestal maar 5 ofzo bij te kopen…..
plat dak en geen zolder noopt mij tot twee grote opruimingen per jaar, meestal een vlak voor de vrijmarkt…
het patertje kreeg maham van mij op haar verjaardag, die wou niet aan een vrouw, mam wou geen man weer. Toch 21 jaar gelukkig met mijn stiefvader geworden!!!!
Mijn buro waar ik nu aan zit te werken.
Ik kan mijn toetsenbord kwijt maar verder :
Multomappen met allerlei papieren, boekjes met aantekeningen die ik echt moet bewaren, to do lijstjes, een burolamp, enkele stenen lilliput lane huisjes, een harde schijf, een stenen ei, een ipod, geurkaarsjes, een bloempot met fijnschrijvers, een bloempot met paperclips en een bloempot met kwastjes en schildermessen, doosjes met spul, een beeld van de ark van noach, een oscarbeeldje ( van een leerling gekregen ), flesjes met computer-schoonmaak-vloeistof, een brillendoekje, een oud ( leeg ! ) spaarpotje, flesjes roomspray, een wereldbol, een boekenkastje met geluksboekjes, een bijbel, wierook met brander, nog te gebruiken ansichtkaarten …..
Mijn eigen hoekje waar niemand aan mag komen.
Ik heb eigenlijk geen stoffig verzamelhoekje meer, die had ik wel in mijn oude huis toen ik nog met de kids alleen woonde na de scheiding van mijn ex-man, nu in nieuw huis met nieuwe man en alles is toppie dus geen rommeltjes eigenlijk meer, ik heb wel in de linnenkast mijn bewaardoos met belangrijke dingetjes die ik zelf nog belangrijk vind en die doos heeft mijn partner zelf voor mij gekocht, lief he?
Nou ja, het buro waar ik nu aan zit heb ik net als Bertus wat papiertjes die belangrijk voor mij zijn met opschrift enzo en twee oude agenda’s waar nog wat belangrijks in staat, burolamp en ik heb zo’n onderlegger om het buro netjes te houden met foto’s van mij en mijn overleden broer die de hele tijd naar mij lacht……………
Mijn jeugdherinneringen zwerven werkelijk door heel het huis!
??:
Van de week nog een grote opruiming gehouden en veel vernietigd of naar mijn kids doorgesluisd. Moet kunnen, een selectie van een man tegen de peno pauze, zullen we maar zeggen. De volgende zal plaatsvinden tegen het pensioen.
Het feit dat deze site bestaat vind ik ook voldoende legitimatie om te kunnen lozen.
Daarnaast veel leuke dingetjes teruggekocht zodat mindere weg kunnen.
Vorig jaar een klein vitrine kastje gekocht in de huiskamer maar deze is nog steeds niet ingericht. Het is veel leuker om werkelijk op alle plaatsen in huis tegen een Flash Back aan te lopen, me dunkt.
Die nummerbordjes van de SRV, Marty, ik heb ook nog een stapeltje. Het bewaarplastic is al lang verloren gegaan.
Iig een mooi log.
En lezende over deze site, wat hebben we niet in huis?
Rommelschuur
Hoekje op zolder
Rommellade
Moeders kabinet
Als kind had ik ook nog een geheim vakje onder een kastvloer.
Onze zolder, 1 grote vergaarbak van troep, rotzooi, leuke hebbedingetjes waar niemand wat ook maar mee doet, dozen vol boeken, LP’s, tijdschriften etc. En maar niets weg kunnen doen.
In de huiskamer staat 1 kast volgepropt met CD’s, DVD’s en boeken en daartussen weer van die hebbedingetjes die alleen maar liggen te liggen.
Op het computerburo: 1 brillekoker van mijn lieftallige eega, 1 oude en 1 nieuwe webcam(dochterlief), 1 bewaardoos van een I-pod(andere dochterlief), 1 250ml flesje cola(in de vorm van:die vrouw heeft een mooi cola-figuur),1 klikklak(Joke? heet die zo?),3 mini sambaballen, 1 lintje van 20 jaar scouting Dirk Duyvel(van weer die andere dochterlief) en 6 McDonalds-hondjes. En dan is dit buro vorige week opgeruimd. Over 2 weken kan ik niet meer zien welke kleur ie heeft
Wij hebben niet 1 hoekje maar 1 grote zolder
. Wel in de huiskamer een kast waarin tussen de boeken en CD’s en DVD’s allerlei prullaria zwerft. Spulletjes waar niemand ook maar iets mee doet, maar die toch niet weggegooid mogen worden.
Waarschijnlijk hebben mijn kinderen en ik dit overge-erfd van mijn moeder want die had ook van die hoekjes en kastjes en laatjes waaruit niets mocht worden weggegooid. Dus toch een vorm van Jeugdsentiment.
Ik heb in het witte wandmeubel een afdeling met een glazen deurtje erin, van allerlei snuisterijen, ook veel dingen van vroeger die diverse verhuizingen overleefd hebben. De onderste plank is bijna een griezelkabinet; een paar opgedroogde kikkertjes waarvan ik de ontzielde lichaampjes in de tuin gevonden heb, een konijnenschedeltje en een meeuwenschedeltje. Ook een zeester, zelf op het strand gevonden en diverse souvenirs van vakanties. Verder een aantal originele boekjes van Jules Vernes, met blauwe kaft en geïllustreerd met gravures. Ooit van mijn vader gekregen die opruiming in zijn boekenkast hield. Vraag me af of dat nog antiquarische waarde heeft, die boekjes zijn van begin vorige eeuw.
Toen ik enkele weken geleden laminaat nam in mijn huiskamer moest alles daaruit het veld ruimen. Bij het terugzetten van het loodzware wandmeubel viel spontaan dat glazen deurtje eruit. Gelukkig niet gebroken, het kwam zacht terecht op mijn nieuwe laminaat, maar helaas niet zonder een klein putje in mijn gloednieuwe laminaat achter te laten. Doodzonde! Ik heb het glazen deurtje weer teruggeplaatst en het de schroeven maar eens extra aangedraaid. Het kastje/vitrine gaat niet zo vaak open. O ja, er zit in mijn griezelkabinet ook nog een grote opgedroogde libelle die gegrepen was door de kat van de buren.
Heu, zo heb je niets en zo heb je 2 reacties die allebei in het webuniversum hebben gezworven.
Hahaha, dit is leuk!!!! Mijn huishouden is er bijna een van Jan Steen, er staan veel spulletjes in hoekjes, van nu en van vroeger in één hoekje, samen vormen ze een bijna tijdloos geheel…
Voorbeeldje: mijn elfen en heksenhoekje, met mijn allereerste heksje, verkleurd na ruim 30 jaar, een eenhoorntje van vorig jaar, steentjes,een zelfgemaakt lieveheersbeestje van een van mijn zoons, kastanjes van vorig jaar herfst, bloemetjes uit de tuin in een borrelglaasje.
Ander voorbeeld : een splinternieuw zilverkleurig zeer gedetailleerd beeld van Ganesha, met weer bloemen uit de tuin, wierook die ik sinds mensenheugenis brand,een miniatuurtje van Shiva en een wat groter beeld van Parvati , die zijn ook weer zeker een twintigtal jaren oud….
En allemaal hebben ze een verhaal te vertellen, behalve dan het nieuwste beeld, maar dat komt nog wel…
Ja……..Er zijn verschillende plekjes in huis waar je van alles kunt vinden.
In de keuken heb ik 3 kasten met glazen deurtjes, vol met verzamelservies vanaf 1900.
Het wordt allemaal gebruikt. Iedere gelegenheid heeft een mogelijkheid om met een servies te dekken.
Eenlade in de eetkamerkast; hier liggen o.a. bestekken van mijn grootouders.Zilveren koffielepels, messenleggers etc.
In de gang beneden en boven op de slaapkamer kasten met oude en antieke poppen. Ook liggen er oude bijtringen etc. tussen.
Een koffer vol met oude spulletjes van vroeger. Schoolspulletjes, kaarten, brieven dagboekjes, rapporten, diploma’s, mijn twee beugels die ik heb gedragen. Kledingstukjes van mijn kinderen en van mij. Mijn eerste schoentjes en die van mijn twee kinderen.
Te veel om op te noemen. Het is wel allemaal ordelijk uitgestalt of opgeborgen.
Dit zijn belangrijke dingen die nooit meer te vervangen zouden zijn.
Niet te vergelijken met nieuwe sopulletjes die wel vervangen kunnen worden.
Foto’s ook zoiets…
‘opgedroogde kikkertjes waarvan ik de ontzielde lichaampjes in de tuin gevonden heb, een konijnenschedeltje en een meeuwenschedeltje.’
Jekkie Dekkie Frank! En Elise vindt dat ook nog aantrekkelijk?
Een tegenwicht voor het wat stoffige beroep van Frank?
Aan de andere kant: wat voor dieren komen er niet voor in de Wrekers?! En soms worden die ook nog vergroot…
De vierde slaapkamer in het huis waar we tot eind sept in wonen is tjokkevol met dozen en die zijn gepakt met spullen, meeste met mijn spullen, want die werden het eerst vervoerd en staan nu onderaan….arrgh wat kun je je jaren ‘60 muziek na 7 week dan reeds missen.
Om een lang verhaal niet zo lang te maken, er is nu geen mogelijkheid om een stoffig hoekje bij elkaar te verzamelen maar ik hou me vanaf okt aanbevolen…boeken bijv.!
Met de laatste verhuizing zoveel weggedaan en toch zo vol nu op de zolder met spullen die echt niet weg kunnen
Dingen van generlei waarde maar toch elke keer weer meenemen.
Lijkt een beetje op polsstokhoogspringen hier op het moment.Helaas hebben mijn kids de bewaarzucht van ons overgenomen zodat ook de kamers van hen vol met dingetjes liggen die eeeeecht niet wegmogen. Och twee keer per jaar opruimwoede en we kunnen er weer een half jaar tegen
Lp’s waar niemand naar luisterd zelfs de kinderkoren van weleer staan er tussen. Platenspeler want die dingen werden toch heus ooit gedraaid. Voetbal verzameldingen van mijn zoon want zijn nieuwe kamer is een stuk kleiner dus past alles er nooit meer in. Maar zomaar wegdoen natuurlijk niet. Boeken, oude video banden en dan natuurlijk de dozen die in het andere huis ook al op zolder stonden maar die niet weggaan.
Ben van mezelf een vreselijke chaoot en dat is in de inrichting van het huis ook duidelijk te merken. Spaar(de) zelf speeldozen maar ook daarvan een aantal nu op zolder en komen alleen rond de kerst naar benee. De mooiere staan nu weer in een doos in de kamer want er komen andere meubelen alleen ff verkeerd gepland zodat ik nu dubbele bezetting heb
Ik heb helaas niet echt een hoekje in huis met spulletjes van vroeger. Ik ben niet heel erg van de bewaarderige. Niet dat ik niets bewaar, maar als ik iets nutteloos vind om te bewaren dan gooi ik ‘t weg.
Wat ik wel in mijn buffetkast heb staan zijn oude mokken van het koninklijkhuis, oud peper en zoutstelletje, eierdopsetje, kristallen azijnflesje en meer van die spulletje uit (groot)moedertijd. Maar ‘t moet wel uit de familie komen en ik moet er wat mee hebben. Wat dat ‘wat’ is, is vaak moeilijk te omschrijven.
Op zolder staan m’n oude boeken, schriftjes,plakboeken, brieven, letterbak tutteltjes. Alles in dozen, bij een volgende verhuizing zal dit alles pas weer te voorschijn komen. En dat gaat denk ik lang duren.