Tennisspel ‘Jokari’
Op vrijdag 17 augustus 2007 geschreven door Jeugd
Het tennisspel Jokari is in principe een spel voor twee spelers, maar kan ook alléén gespeeld worden.
Het bestaat uit een rubberen bal die met een lang dun elastiek bevestigd is aan een soort houten sokkel, zodat de bal weer terugkomt als je het hebt weggeslagen. Zo kan je dus zonder muur in de buitenlucht tegen jezelf of een ander tennissen.
Jokari wordt gespeeld met houten rackets.
Het spel is in de jaren 40 uitgevonden in de Verenigde Staten en uitgebracht door de firma Jokari uit Dallas, Texas. De firma bestaat nog wel maar verkoopt het spel niet meer.
Een bekende beoefenaar van Jokari is stripfiguur Guust Flater, die het spel samen met zijn vrienden Joos-van-Smith-aan-de-overkant en Bennie Blunder speelde.
Zelf was ik meer bezig met het ontwarren van het elastiek, wat een sport op zich was. Uren zoet was ik ermee. Het elastiek was eigenlijk te lang voor iemand van mijn leeftijd en ik had geen kracht genoeg om het balletje zó terug te krijgen dat ik ‘m nóg een mep kon geven.
19 reacties op “Tennisspel ‘Jokari’”
Laat een reactie achter
Rekken en erbij blijven dus. Een soort solo squash.
Da’s een diep vergeten laatje dat nu wordt geopend.
Leuk …..
Ik vond het een frusterend spel waarbij ik ook tijden kwijt was met het ontwarren van het elastiek.
De batjes waren ook te klein en het balletje te klein en te snel. Een frusterende aangelegenheid die al snel in de kast belandde.
Ach gut ja, dat spel ken ik nog wel, alleen wist ik niet meer dat het Jokari heette! Ik zal het wat samen met mijn broer gespeeld hebben en uiteraard altijd ruzie van wie had nou het elastiek in de war gemaakt, ik kan er nu wel om lachen
Goh, inderdaad ook vergeten en ook niet geweten dat het Jokari heette. Ik heb het wel vaak gespeeld zeker omdat ik enig kind was, viel dit wel in de smaak.
ik was het al vergeten dat het spel bestond toevallig heb ik dat spel nog op de camping gekocht vorig jaar voor de kinderen is nu al stuk maar ja
Ach ja, wat een rotspel was het eigenlijk.
Het balletje ging aan zn stiekkie alle kanten op, behalve de goede.
Meppen in de ruimte…
En inderdaad dat elastiek was veuls te lang,en altijd in de knoop.
Gut ja, het spel ken ik ook wel, ik wist alleen absoluut niet dat het JOKARI heette. ( die naam kende ik alleen van een jongerenplek in Wageningen vroeger
).
)
Maar met het balspel kon ik dus ook niet overweg, het stuiterde alle kanten op. Wel moet ik hierdoor ook ineens aan een ander solospel met een bal denken: dat zat aan een touw ofzo aan je enkel en moest je dat ronddraaien en er overheen heen springen met je andere been ( hoe heet dat ook al weer…..
Ach gut ja, dat hadden wij vroeger ook. Niet echt met plezier gespeeld of veel te kort. Volgens mij was het stuk voordat ik er echt aan toekwam. Ik geloof ook dat het blokje waar het elastiek aan vastzat te licht was, want na een slag kwam het na een paar meter door de lucht te hebben gezweefd, verderop weer neer en dan moet je je voorstellen in een straat waar auto’s geparkeerd staan… gelukkig heb ik nooit enige schade aan auto’s veroorzaakt.
Jaa dat is weer echt sentiment, we hadden er eentje thuis met een rood balletje. Alles verdwijnt toch zo maar
En Flater had zijn superstuiterbal aan een extra lang elastiek gedaan.
Duidelijk weer een ojaaaaa gevoel.De naam was ook mij niet bekend maar het spel wel. Is soms ook nog wel eens ergens te koop. Kan me inderdaad herinneren dat dat blokje ook mee alle kanten opging als je te hard sloeg.
Tegenwoordig kan je ook zo iets aan een veer kopen tennisbal aan touw wat je of met zijn tweeen of alleen op en neer een veer kan slaan.
Iemand enig idee hoe dat ding van Rozemarijn heet ik weet namelijk precies wat ze bedoeld maar kan het nergens terug vinden. Dacht eerst aan een lolobal maar dat is dat ding waar je staande op de schijf om de bal je evenwicht moest zien te bewaren en dan nog springen ook.
Guust en zijn kornuiten met die superstuitbal aan een superlang elastiek, is het 1e wat bij opkomt. Of als nachtwaker neemt ie het spel mee om wakker te blijven… in een winkel vol met glaswerk.
Heb dit spel 100.000 x in de winkel zien liggen, maar nooit aandrang gevoeld om het ook te willen hebben, voor mijn gevoel was het iets wat je op een camping speelde en aangezien ik daar nooit kwam….
Guust ja die vergat ik daarnet mee te nemen. Wereld strip vond ik dat en dat terwijl ik helemaal niet van stripboeken houdt maar Guust was zo onbeholpen dat je hem wel lief moest vinden. Denk dat juffrouw jannie?? dat ook vond.
@roefel je kon het overal spelen hoor was alleen wel handig als je wat ruimte had maar in een straat met auto’s was het ook te doen. Zeker als je alleen moest spelen was het wel eens makkelijk als de auto de bal terugketste
Hadden we ook thuis ook! Wist niet dat ‘t zo heette. Kon ‘t niet, en zat altijd in de clinch met dat nare elastiek om mijn kuiten
??:
Zonder elastiek (en een iets ander balletje) heb je het beach ball spel én dat kan ik wel
Nou Joke61, dan kun je toch nog iets he?
ja dat hadden wij ook ,maar ik dacht dat het anders heette
Moet opeens denken aan hoe mijn zus en ik vroeger badminton speelden. Ik was vijf en zij zeven, op een dag kregen wij een badmintonspel: zilver kleurige rackets, 1 racket met een blauw draadje in de bespanning en de andere met een rood draadje. Van te voren natuurlijk ruzie wie met welke racket mocht slaan. Daarbij zat een super plastic shutteltje met een rood rubber rondje.
Eén van beide sloeg het shutteltje weg (niet naar elkaar) en beide stoven we dan richting het shutteltje wat ergens op de grond lag, wie als eerste zijn racket op het shutteltje had kreeg een punt.
Lekker maf variatie spel, veel ruzie.
Maar later is het goed gekomen en hebben we het badmintonnen toch onder de knie gekregen.
ik had ook altijd ruzie met mijn zusje wie er het eerst, mocht beginnen en wie de mooiste kleur kreeg en net wat je zegt veel ruzie om zo,n spel
Jaaaaaaah! H-E-L-E-M-A-A-L V-E-R-G-E-T-E-N! Wat een ellendig rotspel was dat zeg. Die stomme houten plankjes met dat irritante stuiterballetje aan een koordje wat ALTIJD in de knoop ging. Als Guust het deed zag het er trouwens WEL gaaf uit.
Ook ik wist aanvankelijk niet dat het spel Jokari heette, maar op Engelse, Franse en Duitse sites wordt het spel zo genoemd. Verder kwam ik geen Nederlandse site tegen.
Ook vond ik de titel: ‘Dat tennisspel, waarbij je met een houten racket een rubberen balletjes, dat met een dun elastiek vastzit aan een soort houten sokkel, moet wegslaan’ te lang, vandaar!
Maar ik ben blij weer wat ‘Ow-ja!’-luikjes te hebben geopend…