Moeder is zwanger
Op zondag 19 augustus 2007 geschreven door Henny Jane
Geboren in december 1958 met een broer van maart 1964 kan ik me dus duidelijk herinneren dat mijn moeder in verwachting was met het joch. Doordat er problemen waren opgedoken tijdens haar vorige zwangerschap en vooral rondom mijn geboorte (ja, geef mij de schuld maar weer) hield deze zwangerschap in dat we nogal vaak naar het Academisch Ziekenhuis in Groningen moesten voor haar regelmatige onderzoeksvisitaties.
Van het ziekenhuis zelf kan ik me eigenlijk weinig herinneren (waarschijnlijk moest ik in de wachtkamer blijven met mijn vader) maar we gingen daarna lekker de stad in om te winkelen en koffie te drinken boven bij V & D. Achteraf gezien denk ik niet dat ik koffie kreeg maar weet zeker dat Moeder koffie dronk en er werd ook gerookt - in die dagen zag men totaal geen gevaar in de zogenaamde genotsmiddelen, zelfs niet tijdens de zwangerschap.
Op de boerderij maakte ik vaak eens de geboorte van een kalf mee, dus het aanzicht van een moeder met een al dikker wordende buik was niet vreemd voor een kleuter zoals ik, alhoewel ik aanvankelijk dacht dat Moeder haar bijdrage leverde aan de boerderijproduktie in de vorm van een nieuw kalfje. Dat het een mensje zou zijn leek mij eerst wel een beetje raar maar na een paar maanden wist ik dat ik een zusje wilde hebben. Vooral het voelen van het ‘babytrappelen’ met mijn handje op Moeders buik was behoorlijk spannend.
Het werd een zeer strenge winter, onvoorspelbaar glad en gevaarlijk buiten, dus Moeder kwam tegen het eind niet veel de deur meer uit. Ze was veelal op de divan te vinden omdat ze eveneens moest rusten en het hele gebeuren begon ons allemaal te vervelen tegen februari. Haar voedsel, nogal zoutloos door een nierprobleem, begon haar ook de keel uit te hangen. Ieder wekelijks (tegen het eind was het iedere maandag, gek genoeg herinner ik me de dag) bezoek aan het ziekenhuis moest ze haar tas ingepakt en al meenemen - wie weet moest ze blijven. Maar iedere keer kwamen Moeder plus tas weer thuis.
Eindelijk was het zover de eerste week van maart 1964, ik kreeg niet mijn gewenste zus maar Moeder was zeer gelukkig met een probleemloze bevalling van een gezonde zoon. En dat was de hoofdzaak!!
Dus JS-ers met jongere broers/zussen…wat herinneren jullie je van jullie zwangere moeders?
24 reacties op “Moeder is zwanger”
Laat een reactie achter
Haha henny Jane, leuk onderwerp maar helaas, mijn broer was maar twee jaar jonger dan ik en meer kwamen er niet en het gekke is, ik kan me mijn moeder niet herinneren van dat ze zwanger was van hem, ik was 23 maanden toen hij geboren werd en ik zie wel op foto’s dat ze zwanger was en dat is natuurlijk ook altijd leuk dat we die nog hebben want zoals je weet is mijn broer vorig jaar mei overleden op 40-jarige leeftijd.
Leuk onderwerp trouwens, nou kom morgen allemaal maar op met jullie verhalen, ben benieuwd!
Ik fantaseer/fantaseerde wel eens hoe het geweest zou zijn als ik NIET de laatste zou zijn geweest. Ik vestigde overigens wel een record: 4995 gr.
Omdat ik zelf twee jongere zussen heb, mocht ik dit twee mal in mijn leventje meemaken. Van mijn eerste zus weet ik niet veel meer, d.w.z. van de zwangerschap van mijn moeder. Ik heb gehoord dat ik mijn buikje opbolde en vol trots vertelde dat er ook in mijn buikje een baby zat; een klein zwanger jongetje. Ik was toen drie jaar. Toen ik 12 was werd mijn jongste zusje geboren en uiteraard kan ik me van die derde zwangerschap van mijn moeder veel meer herinneren. Ook ik mocht voelen aan haar buik of mijn broertje of zusje zat te trappelen. Ik weet ook nog dat mijn moeder opeens geen koffie meer lustte, maar dat vond ik toen niet eens raar ofzo. En wat waren mijn andere zus en ik benieuwd wat het zou worden; een zusje of een broertje; respectievelijk Sylvia of Florian. Het is dus uiteindelijk Sylvia geworden.
Bedankt voor de foto, Sentiment. Kan me precies mijn moeder daarbij voorstellen.
Ik heb niet mijn log verteld dat Moeder in 1976 voor de laatste keer zwanger was, een zoutloos gebeuren dat helaas vroegtijdig eindigde met een doodgeboren zoontje. Ze hadden haar verteld dat de baby reeds met 6 maanden gestorven was ‘in utero’ maar dat ze de laatste weken daar maar mee rond moest lopen en wachten tot de dode foetus ‘natuurlijk’ zou worden geboren. Nou moe! Gelukkig kwamen zij en Vader in opstand en werd de baby ‘gehaald’. Geen mooie ervaring dus.
Leuk verhaal Henny Jane, chappeau. Nee ik kan mij niet herinneren dat mijn moeder zwanger was. Dat kan ook niet anders want ik was de laatst geborene van onze zevental.
Doordat ik de jongste ben, heb ik wel bewust de zwangerschappen van mijn zusters en schoonzusters meegemaakt. Ik vond het helemaal niet vreemd dat mijn oudste zus een dikke buik kreeg en daar na 9 maanden ineens een nichtje was.
Ook de daarop volgende zwangerschappen van mijn zusters en bevallingen riepen geen vragen op. Ondanks dat ik geen enkele vorm van voorlichting heb gekregen, van moeder of op school(dat was toen nog niet).
Ik ben ook de jongste thuis, had heel graag nog een broertje, of evt. een zusje, willen hebben. Maar zoals mijn vader altijd zei:”als er 1 wil, dan moeten er 2 kunnen”.
Vroeger vielen zwangere moeders mij helemaal niet op, tot er ‘opeens’ een baby was. Was altijd zeer geïnteresseerd in babies. Als bij de achterburen een baby was geboren dan ging ik altijd kijken bij het badderen en soms mocht ik het flesje geven. Later als zo’n buurkindje in de wandelwagen zat dan mocht ik er mee wandelen.
@Sentiment: weer een foto uit eigen archief
?
Prachtig verhaal Henny Jane…
Hoewel ik de oudste ben, weet ik niets meer van de zwangerschap van mijn moeder van mijn zus. We schelen maar 3,5 jaar, het is vreemd eigenlijk…mijn allereerste herinnering van mijn zusje was toen ik 6 jaar was en zij dus al 2,5. Vóór die tijd is alles een zwart gat voor me.
Mijn moeder heeft 3 kinderen gekregen. Er is slechts één foto waar ze “wat dikker” opstaat, met nog 2 zussen die ook zwanger waren. Mijn zusje is jong gestorven en ik ben de middelste. Toen ik bijna 3 was kreeg ik een broertje. kan me niet herinneren dat mijn moeder een dikke buik had. Weet nog wel het moment dat mijn broertje geboren werd. Ik heb “hoihoi, ik heb een broertje geroepen” en weet nog dat ik in de grote fauteuil mocht zitten en mijn broertje van de verpleegster mocht vasthouden.
Vroeger ging alles toch anders:
Mijn moeder had al verkering met mijn vader en 2 zussen waren al getrouwd toen mijn oma zwanger werd van haar 6e kind. Mijn moeder (toen 16) schaamde zich enorm. Haar oudste zus was gelijk zwanger met haar moeder en kwam het dat het neefje ouder is dan de oom. Over zwangerschappen heeft mijn moeder nooit gesproken met haar moeder. Was misschien wel genant?
Ik ben 7 jaar ouder dan mijn broertje dus ik kan me dat nog heel goed herinneren. Wij mochten mee een naam uitkiezen bv. Ik had al een zusje dus ik wilde heel graag een broertje. In die tijd deden wij altijd een gebedje voor het slapen gaan. ik weet nog goed dat ik bidde voor een broertje met een jongensstem. In mijn klas zat nl een jongen met een hoge piepstem
Mijn moeder moest op een gegeven moment zoutloos eten. Wij hadden dan van dat speciale brood. Daar zat volgens mij en sticker op. Op een dag kregen wij te horen dat we tussen de middag niet naar huis moesten komen, maar dat we wij kennissen gingen eten. Terwijl we daar waren kwam mijn vader op bezoek om te vertellen dat we een broertje hadden. Ik heb me lang afgevraagd hoe ze toch wisten dat we niet thuis konden eten. 
’s Middags mochten we mee gaan kijken en het eerste beeld van mijn broertje is dat hij achter een raam aan een touw werd gehangen (met zijn handjes) om zijn reflexen te controleren. De andere dag (weet niet meer of het de dag erna was of later) werd mijn moeder met een ambulance naar huis gebracht en door de broeders de trap op gedragen. Dat brancard werd dus best schuin gehouden en ik weet nog dat ik bang was dat mijn moeder er af zou vallen. We hadden een kraamverzorgsters, maar ook een zus van mijn vader kwam “kramen”. Zij heeft toen voor ons wentelteefjes gebakken. Dat was de eerste keer en nog steeds associeer ik wentelteefjes met de geboorte van mijn broertje.
Ja Sue-Ellen dan is het tegenwoordig wel anders he, tenminste ik praat over van alles met mijn moeder en zelfs ook met mijn vader. Ik weet nog wel dat ik mijn eerste menstruatie kreeg op mijn veertiende en dat mijn vader zei:
Bij ons was en is niets genant en zo is elk gezin anders he, elk huisje heeft zijn kruisje! 
Nou meid, gefeliciteerd, dat je er nog veel plezier van zult hebben
Ik heb mijn moeder nooit zwanger gezien: ik ben de jongste van de drie kinderen die ze kreeg. Grappig, dit log!
Leuk verhaal Henny Jane, ik wilde vroeger ook altijd een jonger broertje of zusje om mee te spelen. De zus die ik had plaagde me nl alleen maar, ze is dan ook 10 ouder dan ik.
Toen mijn tante op latere leeftijd zwanger werd heb ik het alsnog een klein beetje ingehaald, bij haar mocht ik ook aan de buik voelen en kwam er een nichtje waar ik iedere woensdagmiddag vanaf haar geboorte naar toe ging, een soort adoptiezusje zeg maar, prachtig vond ik het die grote levende pop
@Joke: nee niet uit eigen archief
, ook lastig trouwens om foto’s te vinden zwangere moeders in de jaren 50 of 60. Ook mijn moeder heeft geen foto van zichzelf met dikke buik! Weer die gene? of deed men dat vroeger gewoon niet?
Ik heb 2 jongere broers en 2 jongere zussen. Van de laatste 2 kan ik me nog wel herinneren dat mijn moeder zwanger was, ik was toen resp. 6 en 8 jaar, maar eigenlijk von dik het heel gewoon.
Toen ik 6 was moest mijn moeder rust houden en ‘mochten’ wij gaan logeren. Ik logeerde de hele zomervakantie bij een tante, die een eind bij ons vandaan woonde. Mijn ouders heb ik al die tijd niet gesproken (want we hadden nog geen telefoon in die tijd), ws zal er wel een brief en/of een kaart gekomen zijn. Ik vond het logeren erg leuk en dat het te maken had met het babietje wat ging komen had ik geloof ik niet eens door. Ook van mijn moeder zijn er volgens mij geen ‘zwangere foto’s’.
Grin, mijn moeder is nooit zwanger geweest
(Adoptiekind.)
Ik was altijd een beetje dubbel als ik een zwangere vrouw zag, als superpreuts kind. Aan de ene kant vond ik het altijd een mooi wonder, aan de andere kant (ga maar vast lachen), zeker als ik zo’n stralend stel zag met dikke buik: ‘Baaaaah, die zijn er nog trots op ook dat iedereen kan zien dat zij _het_ gedaan hebben!’
Als kind vond ik dat hele adoptiegedoe wel een opluchting op dat vlak. Ik geloof dat pas op m’n 16e doordrong dat m’n ouders het heus wel geprobeerd zullen hebben
Ik was 12 toen mijn zusje geboren is.Dus ik kan me heel goed herrinneren hoe het was toen mijn moeder zwanger was.En toen ik 16 was kwam er ook nog een broertje bij.
Later heeft mijn vader natuurlijk die fiets weer opgevist.Maar je snapt al dat ze maar wat blij waren dat er eindelijk na mij toch nog een baby zou komen.En ik vond het ook super leuk zo’n klein zusje.
Ik weet nog goed de dag dat ze hoorde dat ze zwanger was.Ik moest thuis blijven van school en wachten tot ze terug zou komen van de dokter.
Ik hoorde ze aan het eind van de straat al juichen en zingen.Toen ze voor het huis stopte riep ze hard IK BEN ZWANGER en ze smeet haar fiets in de sloot
Foto’s van haar dikke buik zijn er toen wel genomen.Maar ja dat was toen ook al eind jaren 60
leuk log en mooie herinneringen.
Is later goed gekomen hoor we wonen nu vlak bij elkaar.
Ik ben de middelste en scheel net vier jaar met mijn jongste zus. Maar hoewel ik me veel dingen kan herinneren van toen ik nog heel klein was zelfs nog beelden van rond mijn tweede jaar weet ik dat dan weer niet. Nou was het vroeger ook een spook van een kind dus misschien bewust geblokt
Maar mijn moeder met een dikke buik niks noppes nada en ook geen foto’s.
Heb alleen een (3 jaar) oudere zus, dus geen herkenning bij dit onderwerp. Had haar best wel eens zwanger willen meemaken. Maar zij en mijn stiefvader wilden uit praktische en economische overwegingen niet meer aan nieuwe kindjes beginnen. Ergens wel jammer, want nu moet ik nog steeds horen dat ik de veroorzaker ben van haar striae….tssss!
leuke log henny jane, ben helaas 8 jaar jonger dan mijn broer (die baalde omdat je met meisjes niet kon voetballen).
Mijn Nicky vond dat Ramon na een paar weken best in de otto mocht wat hem betrof.(”hij is net nieuw en nu al een rotjoch).
Diezelfde Ramon ging van de week voor zijn bedeesdere oudere broer wel ff op de vuist.
De ooievaar-legende kennen ze (helaas) alleen van dombo…..
Tsja Madelein, dat hoor je zo vaak dat broers en zussen elkaar jaren op de vuist gaan (bij wijze van spreken dan he?) en als ze volwassen zijn vrolijk met elkaar omgaan, hetzelfde was dat met mijn broer, ik wist dat hij bepaalde dingen niet meende maar ik trok het mij altijd aan helaas! Tot zijn dood vorig jaar heeft hij altijd mij nog zitten plagen op sommige momenten en dan zei mijn moeder wel eens: Zit je die meid nou nog steeds te sarren, zijn jullie weer bij elkaar? En dan lachte ze er altijd bij…..en ik achteraf ook want tsja, je voelt dat je nu ouder bent en achteraf toch erom kan lachen, helaas mis ik zijn geplaag nu enorm dus het is niet allemaal voor niets geweest.
Kwam op een mooie voorjaarsdag thuis uit school en mocht niet naar binnen volgens mijn grote zus.
Want: er was net een broertje geboren! Huh??
Vierenhalf was ik en wist van niets. Ik kan me mijn moeder niet met een dikke buik herinneren en ook niet dat mij iets verteld was.
Ja, zo ging dat toen.
Herinneren jullie je ook nog de bijbehorende kraamzusters?
Mijn moeder genoot altijd van haar kraamtijd, want haar drukke gezin werd dan geheel overgenomen door de zuster. Tien dagen op bed, dat was toen gebruikelijk.
Hier heb ik zelf geen herinneringen aan, ik ben de op 1 na jongste en ik scheel maar 14 maanden met mijn jongere broer, dus dat heb ik niet bewust meegemaakt. Ik zal eens vragen aan mijn oudere broers en zussen.
Ik heb een jongere zus,ongeveer 2 jaar jonger, maar ik kan me niet herinneren dat mijn moeder zwanger was. De eerste foto van mij is genomen toen ik acht maanden oud was. En er is een foto van dat ik mijn zusje vast houd toen ze bijna een half jaar was.
Ik heb een zus die 1 jaar jonger is, dus van die zwangerschap herinner ik me niets. Mijn andere zus is 4 jaar jonger. Gek genoeg kan ik me van de zwangerschap niets herinneren. En niet eens van mijn pasgeboren zusje. Wel dat mijn moeder op een gegeven moment op bed lag, met alle kadootjes naast haar.
Ook een 4-jarige heeft zo zijn prioriteiten!
weet ik niks meer van mijn zus was 2 jaar jonger dan mij