Fascinerende flessendoppen
Op zaterdag 25 augustus 2007 geschreven door Marty
In de regel zijn flessendoppen geen bijzonderheden om je in te verdiepen alhoewel ik de Grolsch beugeldop altijd een bijzonder dopje vond. En de grote, grof-geribbelde, felgekleurde doppen die op de Raak-flessen zaten roepen nog wel wat herinneringen op, een fles waar je een handige geelgekleurde doppen-opener bijkreeg notabene.
Mijn vader wist te genieten van de borreldrankjes die hij bewaarde in de minibar die er destijds standaard inzat bij het grote Brabantse wandmeubel. Het was eigenlijk niet meer dan een laadklep met groen vilt die je openklapte en waar je je drankje kon inschenken.
Sommige flessen waren getooid met leuk vormgegeven doppen van bijvoorbeeld een negerhoofd of een echtpaartje dat elkaar kon kussen, tenminste als je het mechanisme dat hiervoor zorgde, bediende. Als jonge non-alcoholiker vond ik die doppen een stuk interessanter.
Mijn moeder was meer een wijnklant en er is een tijd geweest dat je zelf bij een winkel je fles vol kon tappen uit een vat, bekurken, labelen, voorzien van een krimp-cap en sluiten met een hefboom. Dat was weer eens wat nieuws en alleen al daarom ging je naar zo’n zaak.
Francois heette die keten, hoe kan het ook anders…..
14 reacties op “Fascinerende flessendoppen”
Laat een reactie achter
Vroeger had je van die actiedoppen op sommige limonadeflessen met in de binnenkant een actielabel of spaarpunt. Ook de kroonkurken met reliëfprint die je als stempel kon gebruiken staan me nog goed bij. RIEDEL en RAAK flessendoppen zijn natuurlijk onvergetelijk, maar mijn opener was toch echt oranje. Je had dacht ik ook huismerk limonade die in dezelfde flessen zat als die van RAAK (dus ook met diezelfde doppen). Ik speelde er altijd mee of gebruikte ze voor een of ander knutselwerk. Waren ze thuis natuurlijk niet blij mee als de flessen ingeleverd moesten worden voor het statiegeld en de doppen weer eens verdwenen waren. Ik heb een hoop eurootjes aan doppen kwijtgemaakt in de loop der jaren…
Ik ken nog wel de schortjes die je de fles aan kon doen, tegen erlangs lopende druppels, en die schenktuitjes die onder een ‘zilveren’ stop zaten . Ik weet niet of het echt zilver was, maar dat zal wel, want mijn vader had ook zijn eigen glazen met zilveren voet, een jeneverglas, een cognacglas en een bierglas. Maar die waren voor ’s avonds, zijn wijn bij het eten dronk hij uit een gewoon wijnglas.
Zo’n wandmeubel met klep en groen vilt: herkenbaar! Maar zat er bij jullie, @Marty, ook een spiegel aan de achterwand?
??:
Soms kwam ik dat tegen bij familie of kennissen, dan ging die klep open en dacht ik ‘wow, wat een drankvoorraad’!, tot ik in de gaten kreeg dat ‘t maar een spiegel was
Maar de doppen herken ik niet echt, we hadden thuis op de jeneverfles wel een zilveren schenktuit.
Wat herkenbaar ja, mijn ouders leven nog in jaren 70 stijl en hebben uiteraard nog steeds dat wandmeubel met die klep en dat groene vilt, als je die klep open maakt ruikt het gewoon net nog als 35 jaar geleden, het heeft toch wel iets ja en die doppen? Poeh, we hadden van alles en nog wat in die tijd maar het meeste is allang verdwenen of versleten!
Helaas staat mijn geboortehuis nu te koop omdat mijn ouders kleiner willen gaan wonen, ze hebben een enorm huis wat natuurlijk veel te groot wordt met maar liefst 5 slaapkamers! Het wandmeubel gaat straks voor de vlakte want ze willen echt alles nieuw straks…..voor mij heel gevoelig ook….het overlijden van mijn broer en dan straks alles alleen nog maar een herinnering…….Een echt jaren 70 huis, echt nostalgie en voor mij natuurlijk Jeugdsentiment!
Mij staat me bij een fles Raak, gevuld met benzine. Die dop smolt lekker, de benzine kookte flink…
Haha, die spiegel, alles dubbel te zien, zelfs zonder maar iets gedronken te hebben
Beugelflesdoppen vind ik nog altijd mooi…
Ik heb zelf een wit wandmeubel, met klep en spiegel, maar zonder vilt. Maar het is geen 70er jaren kast, maar een 80er jaren wandmeubel. Dat van die flessendoppen kan ik me nog herinneren; mijn ouders hadden jarenlang een houten blokje met drie gaten er in waar een flessenopener, een kurkentrekker en een kurk in zaten en op die drie dingen zaten grappige koppen. Op het blokje hout stond de tekst: Opening time. Het heeft heel lang bij mij in huis gestaan nadat het was afgedankt door mijn ouders en laatst heb ik het weggegooid. Je kunt immers niet alles bewaren.
M’n vader kreeg een keer een relatie-geschenk, een zeer luxe verpakte fles whisky met twee glazen en een schenkkurk met een kop. De kop stelde een Schot voor met een geruite pet en een flinke neus waarop een vlieg prijkte. Aan de gelaatsuitdrukking te zien had de whisky z’n werk goed gedaan.
Daarnaast beschikte de bar over het al eerder gemelde setje met kurketrekker, kroonkurk-wipper en kurk en het opschrift “opening time”. De handsvaatjes van dit gereedschap waren in hout gestyleerde katten of muizen, dat was een beetje onduidelijk. Het enige probleem: ze waren te mooi om te gebruiken en dat gebeurde dus ook niet. Alleen de inhoud van de fles werd genutigd.
Voor z’n verjaardag kreeg m’n vader een keer een kruik Bols jenever in geschenkverpakking. Als toebehoren zes aardewerk “glaasjes” in de vorm van visvaatjes en een schenkkurk met een visser, compleet met zuidwester. Eveneens zonde om te gebruiken. En inderdaad, de jenever werd eveneens genuttigd, in een speciaal borrelglaasje (kelkje), met suiker en werd geroerd met een speciaal klein lepeltje. Dat lepeltje heb ik zuinig bewaard als herinnering.
Een bron van jeugdsentiment! Die ribbeldoppen zaten altijd op de Riedelflessen en die bierbeugeldoppen herinner ik me ook nog wel.
Zo’n wandmeubel met spiegel erin, tegen de achterwand. Erg herkenbaar.
@Joke 61, nee een spiegel zat er niet in, wel een extra glazen plateautje waar de jaren 50-borrelglaasjes op geplaatst konden worden, in afwachting van de volgende ronde.
Mijn ouders hadden ook een gitaarspelende piraat en de gitaar was tevens een flessenopener die met een magneetje vastzat aan die piraat. Inderdaad leuk om neer te zetten maar het werd nooit gebruikt.
Alaaf! Met elf (het gekkengetal) reacties boven me ben ik de twaalfde en met carnaval vliegt menige kroonkurk van de fles! (ik ben de gek hoor, niet de elf voor mij)
Ik heb een soort monstrueuze fles van een kunstenaar uit het dorp waar ik geboren ben. Hij is groot (voor een fles) en ziet eruit of hij donkerbruin tot zwart geteerd is. De kurk heeft een gedrongen paardje van dezelfde kleur. Het doet me denken aan het Russische sprookje “het gebochelde paardje” dat ik heb. Dat gaat over een onaanzienlijk paardje dat blijkt over wonderlijke vermogens te beschikken. Misschien helpt mijn monster-fles me ook een keer.
Het wandmeubel met vilt en glas staat me nog bij maar de doppen??????? Zegt me helemaal niets.
Jaaa, de Riedeldoppen met de oranje opener, en ook mijn ouders hadden een wand,eubel met een klep met vilt erop (geen spiegel).
Wat lekker herkenbaar allemaal…