Lori Spee
Op donderdag 30 augustus 2007 geschreven door dutchfranca62
Lori Spee, een Amerikaanse uit Oklahoma die verliefd werd op een Nederlander uit Limburg en sinds 1970 zette zij voet aan Nederland’s grond en is daar nog altijd gebleven.
In februari 1980 treedt zij op in het tv-programma Music Gallery. Het zou de start van haar lang en succesvolle carrière betekenen.
In 1981 samen met de zangeres Suzanne Michaels (had een hitje met ‘with love’), zanger Wim Hogenkamp en ploegleider Ivo Niehe vertegenwoordigt Lori Nederland tijdens het Knokke festival. Ondanks opvallende optredens krijgen zij geen punten omdat de jury niet accepteert dat het trio optreedt met een achtergrondkoor.
We schrijven 1982, haar debuutalbum Behind Those Eyes levert een Edison en een gouden plaat op. In oktober ontvangt zij het eerste exemplaar van haar tweede album, Dreamland, uit handen van Martine Bijl. Het titelstuk van het album wordt gebruikt als hoofdthema voor de speelfilm Ademloos, waarin Monique van de Ven de hoofdrol speelt.
In dat jaar heeft Texaco, de multinational waar ik uiteindelijk 16 jaar voor heb gewerkt in Rotterdam en in Brussel, een super feest gegeven met als uitsmijter Lori Spee. Zij bezong o.a. ‘How many times’, ‘Good news, bad news’, ‘It’s time to go’,in het Rotterdamse Hulstkampgebouw. Na afloop kregen alle personeelsleden haar gesigneerde LP ‘Dreamland’. Uiteraard heb ik deze lp nog steeds in mijn bezit.
Met deze warme herinneringen heeft ook Lori Spee een plekje in mijn hart.
Op haar website lees ik dat ze nog altijd zeer actief is; heeft later erg veel samen gewerkt met Herman van Veen. En als ik foto’s van haar bekijk, is zij door de jaren heen weinig veranderd.
Kennen jullie haar ook nog?
Klik op het filmpje om Lori Spee met “How Many Times” te zien.
28 reacties op “Lori Spee”
Laat een reactie achter
HJ, dat klopt,...
“How many times did you win today”
“How many times did you throw your life away”
Begin ‘82 een grote hit. Ze stond destijds in Toppop met een dubbel gevoel ; enerzijds blij dat ze eindelijk in het programma mocht optreden, anderzijds verdrietig omdat ze moest missen hoe haar zoontje tot Prins Carnaval werd gekroond
Het Knokke optreden herinner ik me ook nog wel. Overigens was het maar 1 jurylid die geen punten gaf, maar consequent een 0 gaf voor de Nederlandse deelnemers. Ik zie nog het verbaasde gezicht van de Belgische presentator voor me ; ” Is dit een 0? Dat lijkt me wel erg weinig ”
Ik meen dat het Jan Theys was.
‘Sugar’ vond ik wel een aardig liedje.
Ja die ken ik ook nog wel,How many times,vond ik een leuk nummer die je niet gauw zat werd.Ik had ze toevalig kort geleden nog opgezocht op wikipidia.
Ik ken haar nog wel. Heeft ze na How many times nog andere hits gehad? Kan me daar nl. niets van herinneren.
Wij zongen altijd van: How many times, How many days, How many boys, How many girls en ga zo maar door!
Mijn broer vond haar vreeeeeeeeeeeeeselijk, dat weet ik wel.
Natuurlijk ken ik haar nog. Loris Spee stond op de playlist van het illegale radiostation in Amsterdam,waaraan ik mijn medewerking verleende, Radio Unique. het nummer “Good news, bad news” in dit geval. Lori draaienden wij net als in die periode Dionne Warwick meerdere keren per dag.
Ik vond haar altijd een beetje een “NCRV artiest”. Een benaming om, naar oud Nederlands gebruik, mensen in hokjes te stoppen, sorry.
ops:
Helaas hebben we niet veel meer van Lori gehoord in de jaren daarna, denk dat haar stemgeluid en muziek wat te braaf werd gevonden waardoor ze ook in het reguliere radiocircuit niet veel airplay kreeg.
Mooie stem, inderdaad een beetje braaf imago, maar niks mis mee natuurlijk.
Heeft zij niet ooit gezongen tijdens de opening van de Olympische Spelen of een WK?
Natuurlijk herinner ik Lori ook nog uit de tijd van ‘How many times’! Draaide het plaatje vaak in mijn radioprogramma. Vandaag trouwens mijn tank nog vol gegooid bij die multinational waar Dutch Franca het over had.
of bedoel je die niet…
Heb me nooit echt verdiept in de biografie van Lori, daarom leuk om dit te lezen!
@Dutch Franca: Klopt het dat dat je laatst ook in de vragenrubriek van m’n jaren 70 site geschreven hebt? Of misschien toch een andere Franca…
@Nico: Ja zeker, dat ben ik ook, the one and only Franca zal ik maar zeggen!
@Franca: Leuk hoor, klein wereldje op dit grote internet!
Verrek, good news bad news is ook van haar! Dat nummer ken ik ook wel. Heb altijd gedacht dat ze een eendagsvlieg was…wel een leuke vrouw trouwens. Beetje lieve uitstraling heeft ze.
O ja die ken ik zeker nog wel. De lp Dreamland heb ik ook nog, die andere lp moet mijn zus geloof ik nog hebben. Lekkere muziek die je inderdaad niet gauw zat wordt (of je moet er helemaaaaal niet van houden). Good News Bad News vond ik heel erg leuk.
Ik vond/vind haar zo’n ‘net niet artiest’ tis allemaal zo vlak zowel haar muziek als haar uitstraling. De term ‘NCRV-artiest’ zoals René zei, is wel de beste vergelijking
Lori Spee ken ik natuurlijk ook wel, ook al was ik niet zo’n fan van haar. Haar muziek raakte me niet echt, wel lekker als achtergrondmuziekje, maar geen muziek om van te smullen. Ik verwar haar nog wel eens met Kiki Dee, misschien komt dat door de naam
.
Nu Rozemarijn het over die naam heeft, schiet me nog wat te binnen. Ik heb ooit voor Sinterklaas een lp van Lori Spee gekregen, mijn broer had er een gedichtje bij gemaakt, in de trant van: “Van Lori Spee, een hele lp” of zoiets
.
Leuk filmpje uit TopPop… overigens a.s. zaterdag weer op tv met *Golden Years*. Gaat dan over Blondie. Nu nog een special over Lori…
ik haalde haar altijd door de war met die zangeres van take that look off your face, tegenwoordig staan ze samen op een cd-tje van mij.Als ik zo de log lees zijn er wel overeenkomstigheidjes tussen lori en elaine….
Ria1968: ‘Take that look..’ is van Marti Webb.
Elaine Paige, degene die jij bedoelt, zong oa ‘I know him so well’ (+ Barbara Dickson).
Wij zeiden altijd Lory Spaceshuttle
Nee sorry, Lori Spee is niet echt mijn kopje thee, eerlijk gezegd vind ik het kattengejammer. Toen mijn opa nog leefde kreeg ik ooit van hem een cassettebandje van haar en ik heb toen heel eerlik opgebiecht dt dit niet mijn smaak was. Vervolgens kreeg ik een ander bandje van een andere artiest. Ook niet mijn smaak. Ik vind het eigenlijk nooit leuk als ik CD’s krijg van mensen die mijn smaak niet kennen. Uit beleefdheid moet je dan net doen of je er blij mee bent maar intussen denk ik dan: wat moet ik ermee!
In 1982 zong ze behalve dat heerlijke “How many times” ook “Familiar ground” en dat werd voor mij een soort emigratie-immigratie anthem omdat ik naar nieuw familiar ground zou gaan. Mooie stem!
Hoewel geen jeugdsentiment is Lori Spee uiteraard bij mij bekend.
Ik denk altijd aan ‘Oh Lori’ van de Alessi Brothers als ik haar naam hoor. Haar mooiste nummer vind ik ‘Phil’, wat geen hit was maar op een elpee ‘Warm Aanbevolen’ stond, uitgebracht in het kader van de ‘Platen 10-daagse’.
Haar makkelijke manier van zingen en de uitspraak beviel me wel.
Wat ik me afvraag is, is wat haar meisjesnaam is, want ik neem aan dat Spee haar Limburgse achternaam is …
@Lia: Op verzoek van het Internationaal Olympisch Comité heeft Lori het nummer Let The Nations Play opgenomen in 1985.
Haar optreden in de Flip Fluitketelshow van André van Duin is me altijd bijgebleven.
Hij: “Wat gaat u voor ons zingen?”
Zij: “How many times.”
Hij: “Nou gewoon één keer, dat lijkt me voldoende.”
Schiet me nu pas te binnen dat ze ook een duet heeft gezongen met de zanger van Procal Harum, Gary Brooker. “Two fools in love” was een klein hitje in ‘86
ja hoor ken haar nog wel ,was niet zo weg van haar muziek
@ Frank; snap precies wat je bedoelt. Onze achterburen hadden haar single blijkbaar gekocht en die werd een aantal keer per dag gedraaid en dat in de zomer met openstaande deuren; dreef mij tot wanhoop….
haha
Wat een weemoed hier achter m’n computertje.
Ik ben van bouwjaar 1971 en vond dit een prachtig nummer. En een geweldige artiest.
Vooral omdat ze, waar ze ook optrad, erop stond live te zingen. (ok, nou toevallig in dit YouTube-fragment niet)
Dank voor deze bijdrage