Liften
Op zondag 2 september 2007 geschreven door Rick67
Als kind en puber was dit fenomeen in de 70’s en 80’s voor mij fascinerend. Mensen die op de bonnefooi met hun duim of plaatsnaambord langs de weg gingen staan om een (gratis) rit te bemachtigen.
In die tijd was ik niet alleen te jong maar zou ik het ook nooit gedurfd hebben. Mijn ouders hadden hierover altijd de gruwelijkste verhalen als we als we langs één of meerdere lifters reden. Toch moest ik vanaf de achterbank altijd even kijken wie er nu weer een lift wilde en voorál waarheen. Mijn vraag aan mijn vader dat we ook daarheen gingen en of degene niet mee kon rijden werd altijd met een pertinent nee beantwoord.
Hoewel het veelal studenten waren, gingen ook veel jongeren op deze manier op reis/ vakantie. Ik kan me voorstellen dat het voor veel nostaligische of
traumatische momenten kan hebben gezorgd.
Jammergenoeg stierf het fenomeen uit met de introductie van de OV studentenkaart (precies na mijn studietijd ironisch genoeg). Ik vraag me wel eens af of ik het tegenwoordig (zelfverzekerd met mensenkennis (?)) zou durven dan wel gewoon zou doen.
Na jarenlang geen lifter te hebben gezien lijkt het wel of het verschijnsel nu weer een comeback maakt, getuige een aantal lifters die ik pas geleden zag. Waarschijnlijk door het avontuurlijke karakter.
Lifte jij? Zo ja waarheen en heb je nog iets spannends of leuks meegemaakt?
32 reacties op “Liften”
Laat een reactie achter
Zeker gelift, veel gelift. Vooral veel van Venlo naar Eindhoven en in de nacht met de trein terug. Parijs en Berlijn is wel het verste waar ik ooit heen ben gelifd en terug dat werkte perfect indertijd.
Een anecdote was de man in zijn Amerikaan die 180 km per uur naar Eindhoven raasde ongeevenaard snel daar en de broek 10 keer nat van angst.
Maar verder goed aangekomen met een keer ook een pervert waarna ik bij de eerste afslag er weer uit werd gezet.
Zelf nooit gelift maar ik had wel eens een eng verhaal gehoord, of het op waarheid berust weet ik niet.
Het was een regenachtige dag en een vrouw reed met haar auto op een verlaten weg. Toen zag ze daar en oude vrouw langs de kant van de weg staan met een weekendtas die blijkbaar een lift wilde. De vrouw stopte en ze reikte de oude vrouw een hand en zette haar weekendtas op de achterbank. Toen de oude vrouw zelf in wilde stappen zag de automobiliste een behaarde hand en in eeen flits realiseerde ze zich dat de oude vrouw helemaal geen vrouw was maar een kerel die zich als vrouw voordeed. Haar hoofd koelhoudend verzocht de vrouw de andere “vrouw” om even uit te stappen zogenaamd om te controleren of het achterlicht brandde. Dat deed de öude vrouw” en de jonge vrouw gaf meteen gas op de plank, de als vrouw vermomde man achterlatend. De weekendtas lag toen nog steeds op de achterbank en later bleek dat deze vol bijlen en dolken zat.
En dat laatste is een urban legend oftewel broodje aap!
ik heb nog nooit gelift, ik loop dan nog liever
Ja, één keer gelift toen ik in de stromende regen de auto langs de kant van de weg zettte, en vervolgens niet meer weg kwam.
De praatpaal zei terug dat het nog lang kon duren wegens drukte.
Iemand heeft toen de eerste de beste afslag genomen en mij ergens in een kroeg afgezet waar ik mijn broer gebeld heb.
Was begin jaren tachtig, dus nog lang geen mobieltjes.
Achteraf best eng allemaal, maar was gewoon een aardig persoon dus. Niks aan de hand.
Het grappige is dat ik momenteel het boek “On the road”van Jack Kerouac aan het lezen ben, dat verhaalt over vrijheid aan het begin van de jaren 60. Het is het handboek voor de jongeren in de jaren zestig geweest, omdat zij het als een bevrijding lazen.
Het fenomeen liften en reizen al liftend komt daar aanbod. Het was voor jongeren toen een unieke manier om Amerika rond te gaan. Een manier die tot dan toe allen door “Hobo’s”(zwervers) werd gebruikt om zich te verplaatsen.
Was er als kind door gefascineerd, benieuwd naar hun achtergrondverhaal. Maar mijn ouders wilden ze helaas nooit meenemen. In die tijd waren lifters vaak hippie-achtige figuren en die vertrouwden ze waarschijnlijk niet.
Heb later wel zelf gelift. Soms na het uitgaan in de stad (als de nachtbus net weg was), maar ook in Frankrijk. We hadden eerst in Macon druiven geplukt, daarna zijn we naar Gien gelift en hebben daar een paar maanden bij een Nederlandse veeboer gewerkt. Ik was wel blij dat ik met mijn vriend was, in m’n eentje had ik het beslist niet aangedurfd. Hij ging altijd wat achteraf staan en ik hield dan het bordje (of m’n duim) omhoog. Soms duurde het een uurtje, dat was meestal als het regende. Maar uiteindelijk stopte er altijd wel iemand. Het waren vaak zakenlui die hun lange ritten wat wilden opleuken en daar deden we dan ook ons best voor. Heb in die periode mijn Frans goed weten op te halen, dankzij die gesprekjes. Soms zaten we in een stationcar op de achterbank tussen de kindertjes gepropt, maar we kwamen in ieder geval altijd waar we wilden.
Voor mij is het puur nostalgie, zou het nu niet zo gauw meer doen. Alleen in een noodsituatie of zo. De wereld is sinds die tijd veranderd.
Intermediar heeft deze zomer veel aandacht aan liften geboden. En tips voor zo veilig mogelijk liften.
Oh ja, lifters meegenomen door mijn ouders vroeger en zelf ook (alleen!) gelift. Van Delft naar Ede had ik de mafste ervaring. Ik reed met een Turkse of Marokaanse man mee die gebrekkig nederlands sprak. Ik vertelde dus dat ik naar Ede moest en ineens ging hij naar Leiden. Het zweet brak me uit, want ik dacht eerst dat hij verkeerde bedoelingen had. Idioot dus, maar goed, die man man verstond me dus helemaal verkeerd. Ede, Leiden…klinkt als hè** ? Maar goed, uiteindelijk kwam ik aan waar ik zijn moest, gedeeltelijk gelift( tot aan Utrecht ) en toen maar verder met de trein gegaan. Ik vond liften vaak wel erg spannend, vooral omdat ik als meisje alleen toch mezelf wel erg kwetsbaar opstelde…Toch nooit problemen gehad.
Ik zou het vroeger al nooit in mijn hoofd gehaald hebben om te gaan liften, nee hoor!
Toen wij vroeger met de auto over de snelweg reden stonden er nog wel eens mensen te liften ja en hadden dan een groot bord met vaak de tekst PARIJS ofzo en dan wees mijn moeder met haar wijsvinger omhoog en zei dan altijd: Ga maar op het dak zitten, binnen zit het vol enneh…..we gingen gewoon een dagje uit en echt niet naar Parijs!
ik ging van 1973 tot 1976 liftend naar de middelbare school 6 kilometer verderop,heen en terug,ging altijd goed en nooit te laat!!
Ik heb twee keer gelift in heel m’n leven. De eerste keer toen ik in Duitsland in dienst zat. Ik was bij Osnabrück gelegerd en kon éénmaal per maand op staatskosten naar huis in Den Haag. Als we geen weekend-dienst hadden probeerden we op een goedkope manier naar huis te komen. Daarvoor had ik een brommer meegenomen. Dan reed ik op vrijdag naar Hengelo, stalde daar de brommer en ging met de trein verder. Toen ik dat een keer met m’n maatje achterop deed, kreeg ik pech en kwam te laat voor de laatste trein naar het westen. Dan maar liften. Na 2 uur ’s nachts kregen we een lift in een gigantische Amerikaan met open dak. Erin een echtpaar rond de 50. We konden mee op de kamerbrede achterbank. Het echtpaar reed duidelijk voor hun plezier want ze kwamen op de grote weg niet boven de 80 km/u uit. Eerst werd m’n maatje na een eindeloos durende rit afgezet voor de deur in Rotterdam, toen vroeg de man waar ik heen wilde. Naar Den Haag, oh dat is dicht bij. Dus richting Den Haag. Toen pas hoorde ik dat ze twee zonen in dienst hadden en geen liftende militair langs de weg konden laten staan. Zo werd ik tegen 5 uur ’s ochtends ook voor de deur afgezet. Het heeft hem daarna veel manoevreren gekost om uit de smalle staten te komen.
In 1967 zou ik naar een vriend in Parijs gaan en wilde proberen, of je dat met liften kon halen. M’n ouders gingen toevallig richting Breda, dus het eerste deel was geregeld. Toen heb ik bij de Belgischr grens ruim twee uur moeten wachten voor ik meegenomen werd. Het bleek een concierge te zijn van een school in de buurt waar ik woon. Hij had me herkend. Daarna kon ik bij Antwerpen weer een uur wachten voordat ik weer een lift kreeg. Het was een vaag figuur met twee ordinaire meiden in een grote Opel. Die brachten me tot Brussel. Het was echter al zo laat geworden dat ik met de trein verder gegaan ben. Ik vond het niet echt een succes.
In 1965 kwamen m’n vriend en ik terug van een vakantie in Spanje. In Frankrijk zagen we iemand duimend langs de kant staan met prachtig lang blond haar. Ha, zei m’n vriend, dat ziet er goed uit en stopte. Het bleek een Deense jongen te zijn. Die hebben we met allerlei vreemde verhalen zo bang gemaakt, dat hij er bij het eerste de beste kruispunt alweer uit moest.
Op Corsica kreeg ik een lift, waar ik helemaal niet om gevraagd had. Ik had een wandel tocht gemaakt in de bergen en liep met een rugzak naar een slaapplaats te zoeken. Een Lelijke Eend stopte en de deur ging open. Ik kon achterin, waar geen bank stond. De man scheurde weg en ik moest me overal aan vast houden toen hij de bochtige steile weg af reed. Na een bloedstollende rit, waarbij de onderrand van de auto regelmatig het asfalt beroerde, kwam ik bij een stationnetje aan waar pas de volgende dag een treintje vertrok. Ik had gelukkig een hele nacht om bij te komen.
Ik heb zelf nooit gelift, het leek me doodeng. Mijn zussen hebben het volgens mij wel eens gedaan, ik vond het wel heel stoer maar durfde zelf niet (ik was daar ook nog te jong voor). Mijn ouders namen nooit lifters mee, daar was in een auto met 6 kinderen ook geen plek voor. Tegenwoordig lijkt liften me helemaal uit den boze. Gevaarlijk voor de lifter of voor degene die hem/haar meeneemt.
Jeetje Frank, dat lijkt wel een gedeelte uit een thriller/horror!
Nee, ik heb zelf nooit gelift, maar…..had het wel kunnen doen op Texel waar ik toen met mijn ouders op vakantie was, hoe oud zal ik zijn geweest? 10? Zoiets denk ik; een ander meisje uit het hotel was wel ingestapt en ik niet. Toen kreeg ik van m’n ouders een cadeau omdat ik niet was ingestapt bij een vreemde.
Ik neem ook nooit lifters mee.
nee, zelf nooit gelift, wel recent nog een lifter meegenomen, was sleutel van zijn fiets vergeten en moest lopend naar school, dezelfde waar mijn zoon op zit 5km verderop, dus waren we geen vreemden……
Ik heb nooit gelift, neem ook nooit lifters mee.
Ik heb één keer liftend samen met een kennis (of zal ik het een vriend noemen?) een verre reis gemaakt, waarbij we tot Lyon kwamen. (of was het nou Dyon?) Toen ik daar aangekomen naar huis belde, bleek dat mijn vader op sterven lag, waarop ik spoorslags met de trein terugreisde naar huis. Ik heb ook een groot deel van het treinkaartje van mijn kennis betaald, wat hij nooit terugbetaald heeft of dat ook maar voorstelde. Ik heb het er maar bij laten zitten destijds. Ik wist wel dat mijn vader slecht eraan toe was, maar zó slecht wist ik niet.
Ook een keer een korte lift gehad van een vrachtwagenchauffeur die op gegeven moment sexistische praatjes over vrouwen begon en mij vroeg of ik ook zo in elkaar zat. (om het zo maar eens te zeggen) Ik was blij dat ik uit kon stappen.
Het is een eeuwigheid geleden dat ik gelift heb.
Geen liftverhalen van roefel. Zelf nooit gedaan an aangezien pa en moe geen auto hadden nooit lifters meegenomen. Heb ze wel gezien toen ik met kameraden meereed, maar kan me niet heugen dat er ooit iemand met mij der bij gestopt is voor deze “avonturiers”.
Stoppen bij een lifter en vragen: “Moet je lopen” als ze dan ja zeggen antwoorden”Jammer anders had je mee kunnen rijden”
Het is flauw ik weet het.
Volgens mij krijgen die lifters van het plaatje nooit een lift! Ze staan aan de verkeerde kant van de weg! (Of zie ik dat verkeerd?)
Misschien een plaatje uit Engeland of Nieuw-Zeeland daar rijden ze links namelijk Jeugd
Jeugd en Judith63: lijkt me een australisch plaatje. Ook links gereden.
Afijn, nooit in Ned. gelift maar plenty hier in NZ. Er werd altijd verteld dat liften met vrachtwagens het veiligste was…ik moest een keer ergens van de stad naar het platteland op visite…de bus was al weg dus ik vrolijk liften met een vrachtwagenchauffeur en ook geen probleem, maar hij ging niet verder dan een bepaald gehucht en ik moest nog eentje verder, dus besloot nog weer te liften (lopen was wel 15 km). De eerste de beste auto stopte…geen vrachtwagen maar de mensen bij wie ik op visite zou gaan! ‘Dat vertel ik je moeder in Nederland’ zeiden ze…
Ook eens samen met broerlief gelift van de ene naar de andere stad (Wellington), op weg naar kennissen bij wie overnacht zou worden. Al snel kregen we een lift met een jongeman die al helemaal vanaf Auckland was komen rijden met een testauto, dus graag een paar ‘praters’ bij zich wilde hebben om niet in slaap te vallen. Al gauw kwamen we erachter dat hij naar hetzelde gedeelte van Wellington moest, wij blij. En welke straat dan, ja nou moe, hij woonde precies tegenover onze kennissen! Door to door service.
@Henny Jane: Prachtverhaal!
In Nederland nooit gelift. Ik had een OV-studentenkaart inderdaad
Maar in Frankrijk en Italië wel, en daar kwam veel geduld bij kijken. Bijna niemand neemt lifters mee. Alleen als de auto helemaal vol zit, gebaren ze verontschuldigend dat ze je graag hadden meegenomen, maar helaas, geen plek! De rest doet net alsof ze je niet zien staan
@judith63: Oh-ja!
Ja ik heb vroeger ook wel gelift,was toen pas 13 jaar.Met klasgenoten liften naar school.Meestal kwamen we op tijd aan.1keer kwamen we te laat,toen besloten we niet naar school te gaan en de rest van de dak te liften van het ene dorp naar het andere.Onze oudste zooon is van de week 13 jaar geworden,ik moet er niet aan denken dat hij nu gaat liften.
Hier zeggen ze wel eens tegen een lifter;You want a ride? yes.Hope you get one.
Lifters meenemen doe je niet kreeg ik al van jongs af aan mee. En daarmee was dus meteen de nieuwsgierigheid gewekt. De eerste keer liften was puur voor de lol: samen met een groepje met de duim de gewenste richting aangeven en hopen dat er een auto stopt. Daarna een paar keer om thuis te komen na het uitgaan. Er rijden op veel trajecten natuurlijk geen nachttreinen, en niemand was nog oud genoeg om auto te rijden. Meestal waren het trouwens dames die stopten. Ik had het idee dat ze het toch al gauw zielig vonden om mij daar te laten staan of zo iets. Mannen reden vaak gewoon door. Als er toevallig eentje stopte dan was het zo’n veel op de weg type. Buschauffeurs wilden ook nog wel eens stoppen. Ook hielp je anderen wel eens aan een lift als die al uren kansloos langs de weg stond. Stopte een auto voor je vriendin en kreeg die een of ander wazig figuur in de auto geduwd.
Een keer ben ik ingestapt bij iemand die duidelijk iets te veel gedronken had en dat werd me al snel heel goed duidelijk toen ik die koplampen van de tegenligger op ons af zag komen. Dat was dan ook meteen de laatste keer voor mij. Toch heb ik vele goede herinneringen aan het liften overgehouden. Je kan best ver komen met liften, maar het wordt hoe langer hoe listiger en veiligheid is natuurlijk nooit gegarandeerd.
Nee Bart66, ik moet er ook niet aan denken dat mijn meiden van 16 en 12 dat gaan doen, liften.
Gelukkig zien ze ook nooit geen lifters…het is tegenwoordig levensgevaarlijk en ik waarschuw ze ook altijd…maar ja…..laten we maar gewoon doorademen, morgen is weer een nieuwe dag!!!!!! Gek dat het vroeger wel altijd wel kon en tegenwoordig niet meer enneh…..denken we nou echt dat er vroeger ook al geen loverboys waren?????
Nee voor mij ook niet hoor en tegenwoordig moet je in London (toen ik daar pas geleden nog woonde!) ook goed letten als je een taxi neemt op een geregistreerde, want helaas loopt het anders niet altijd goed af me je.
@dutchfranca62: misschien erg stom dat ik het vraag maar hoezo dat? Zit er zoveel tuig tussen die chauffeurs?
‘k Zou liften op m’n eentje nu absoluut niet meer doen!
WARNING DON’T TRY THIS AT HOME
Henny Jane, ook als je met z’n tweetjes bent moet je al uitkijken tegenwoordig denk ik!
Vroeger in 1978 was ik 15 jaar jong en was ik op vakantie met mijn ouders en broer naar Tunesie, nou, je moest echt met een hele groep met een taxi mee, we gingen met een heleboel nederlanders met elkaar naar het centrum, de Medina in Sousse, als vrouw moet je al helemaal uitkijken en niet uitdagend gekleed zijn want het vrouwelijk volk is daar uiteraard helemaal in het wit ingepakt! Weet niet of het nu nog zo is maar toen wel en werd er als puber best bang van maar bleef lekker veilig bij mijn vader in de buurt want die zijn heilig daar!!!!