Gesprek op Soestdijk
Op dinsdag 4 september 2007 geschreven door Omnivoor
Op Dinsdag 4 september 1973 vierde Koningin Juliana haar zilveren regeringsjubileum
(25 jaar dus!!). Dat is dus nu alweer 34 jaar geleden. Ikzelf zat toen net in de brugklas.
Koninginnedagen werden altijd goed gevierd in het verleden met allerlei aktiviteiten zoals tamboerkorpsen, padvinder-achtige activiteiten, kermis en ’s avonds fakkeloptochten gevolgd door een goed vuurwerk.
Naarmate de jaren vorderden in mijn leven, verdwenen de velden van deze activiteiten en kwam er hoogbouw voor in de plaats. De kermis werd duurder en minder leuk en uiteraard was er voor vuurwerk helemaal geen geld meer.
Toen ik in de garage aan het struinen was viel mijn oog op het boekje ‘Gesprek op Soestdijk‘. (Zie foto’s). Het boekje is een verslag van een bezoek van 25 jongeren tussen de 12 en 18 jaar aan Paleis Soestdijk in 1973.
De jongeren waren geworven via een speciale editie van de Staats Courant en gekozen uit honderden aanmeldingen middels een systeem van loting (ja ja, ‘loting’).
Het idee was niet-stemgerechtigden (jongeren dus) te laten praten (in aanwezigheid van HM de Koningin) over actuele zaken van de maatschappij. Uiteraard moest de Nederlandse traditie t.a.v de koloniën in stand worden gehouden en was van de 25 een een Surinaamse en een een Antilliaanse scholier(e). Na het officiële gesprek werd er in de paleistuin nog gezellig doorgekeuveld (en gegeten!).
Ik moest glimlachen toen ik het boekje las met onderwerpen als ‘Anders straffen’, ‘Abortus’, ‘Vrouwen Emancipatie’ en ‘Veronica‘.
Wat me opviel, was het informele karakter m.b.t de Koningin haarzelve. Ik was destijds een persoon met VVD-achtige denkbeelden, maar ben nu strikt anti-monarch. Toch is er met het verstrijken van het tijdperk van Juliana een stuk jeugd van me verloren gegaan en wellicht had dat met haar relatief zacht karakter te maken, maar ook met de gezellige feesten rondom haar verjaardag.
Zes jaar later in 1979 (een jaar voor haar ‘aftreden’), toen ze zeventig jaar oud werd, werd er een vrij onbenullig tv-optreden voor haar gegeven en gaf Jos Brink haar als dank een zoentje (heremijntijd, dat KAN toch niet zomaar?? De vorstin een kusje geven!! In Nederland kon dat dus wel). Ik zal maar niet over het lied van Willy Alberti beginnen een jaar later in 1980: ‘Juliana Bedankt‘.
22 reacties op “Gesprek op Soestdijk”
Laat een reactie achter
Te gek mens was dat ons Juultje. Die deed zelfs mee aan de Barend Servet show
Ja, en daarom juist…..Jos Brink gaf Juliana toen een zoen voor haar verjaardag omdat ze een ontzettend lief mens was,
bij Beatrix had hij het vast niet gedaan, nee, die had hem wel tegen gehouden denk ik
Ze kan ook gerust wel goed zijn hoor Bea maar was geen type voor Jos Brink, ik ben blij dat hij het gedaan had, we zijn toch allemaal mensen???? En op die manier zullen wij hem altijd blijven herinneren………
Jaren geleden (ze was nog koningin) was ik samen met mijn moeder in het centrum van Hilversum. We zagen een AA-auto staan en vonden het spannend genoeg om, op gepaste afstand, te wachten op de koninklijke persoon die daar straks in zou stappen.
Na ongeveer een half uur kwam er een oudere dame een chique schoenwinkel uit.
Tamelijk onopvallend stiefelde ze richting AA.
Was dat echt?
Ja, hoor, het was er echt, Juliana, maar het had ook de buurvrouw kunnen zijn.
Niks koninklijke allure. Nog net liet ze deur voor zich openen, maar misschien was ze het liefst zelf weggescheurd…
Wachten op een koninklijk persoon zou ik niet meer doen.
Maar van mij mag het koningshuis blijven.
Wel de bezem erdoor en flink moderniseren, dat wel.
Ik weet nog dat die gesprekken plaatsvonden, ik was 12 en had er over gehoord op het nieuws. Ik vond dat heel bijzonder.
In Nederland kon dat zomaar, praten met de koningin of even groet aan Bernhard als je hem gewoon tegenkwam.
Ondanks dat mijn moeder niets had met het koningshuis, had ik juist alles met de familie van Oranje. Ik vind het nog steeds een leuke club van mensen, zeker nu er nieuwe dames zijn bijgekomen die net zo in het leven lijken te staan als hun schoonmoeder.
Nee, het kost een paar centen, maar dan heb je ook wat.
@ Judith63 Beatrix is ook es gezoend hoor, door een ‘gewone-man-uit-het-volk’ nog wel!
Ze deed toen een geregiseerd-spontaan wandelingetje door de Jordaan op koninginnedag, toen deze man “gefeliciteerd meid” zei en haar een zoen gaf.
Leuk logje, ik wist dit dus helemaal niet, was er toen nog te jong voor. Maar als je Juliana zo ziet zitten in het gras met die kids is dat toch wel een heel leuk gezicht.
erg lief was ze, en over dat wegscheuren ja, dat zou zomaar kunnen ze heeft in haar verlovingstijd auto leren rijden van bernhard, dat was ongehoord in die tijd.
En Beatrix lijkt misschien stijf maar ik heb haar live meegemaakt in enschede ten tijde van de ramp, geloof me maar ze is echt een mens met hoofdletter M.
Mijn favoriet is en blijft Wilhelmina, zij was de eerste die zich uit de gouden kooi ontworstelde en hoe….daar heb ik alleen maar respect voor.
ps hebben jullie laatst maxima nog gezien in een meisjesgevangenis, net zo ongedwongen die meiden zatten te rappen en later buiten gewoon naast haar shaggies te roken, ik hoop dat zij haar nek vooral voor de jeugd gaat uitsteken, die schiet er op dit moment erg bij in, vind ik….
Ha ja aidan, dat was ook zo ja, maar die kus voor Juliana van Jos, dat mocht lekker wel en kwam er geen bewaking om hem los te halen en bij Bea wel!!!!!
Ik heb er geen herkenning aan, maar het ziet er wel erg gezellig en ongedwongen uit op de foto.
het zegt mij ook helemaal niks
Ik heb wel eens gehoord dat Juliana gewoon in de tram ging zitten tussen de “gewone” mensen en daarmee de beveilingsbeambten tot wanhoop dreef. Zoiets hoeft Beatrix in deze tijd niet meer te proberen. Juliana was een schat van een mens, echt een moeder voor het volk. Beatrix heeft ook een hart voor het volk maar dan op een andere manier. Ach ja, tijden veranderen. Ik ben benieuwd met welke nostalgische gevoelens ons nageslacht terugkijkt op Maxima als koningin.
maxima als koningin , en willem alexander dan
:
He Omnivoor: je hebt em toch maar geflikt; weer een ‘discussie’ over ons Koningshuis. Zal ik ook maar even een bekentenis doen? Ik heb het nieuwste boek van Maxima en ik vind het nog
ook!
dutchfranca62 schreef op 4 september 2007 om 20:56 etc
Ik wist ‘t wel Omnivoor dat je er als de ‘kippen’ bij zou zijn!
….en ze zegt ook nog foutloos ‘bonsoir Omnivoor’
Vanilla, Willem Alexander wordt uiteraard koning maar iedereen ziet volgens mij alleen maar Maxima omdat het zo’n knappe en leuke vrouw is, dus Alexander loopt er straks een beetje bij net als toen zijn vader prins Claus vroeger denk ik (laten we het niet hopen) en uiteraard is Maxima veel knapper dan Beatrix toen, maar dat is persoonlijk!!!!
hahah ze ziet er ook heel goed uit , maar je hebt wel gelijk judith ik denk er net zo over
Volgens mij had ze een heel andere loopbaan moeten hebben - waarschijnlijk ook gelukkiger geweest.
Toen Juliana 25 jaar koningin was kwam ze naar Tilburg! In die tijd was ik (8 jaar) een heus koningshuisgroupie. Ik stalkte alle leden met verjaardagskaarten en droomde heimelijk over een huwelijk met Willem-Alexander.
Tuurlijk zijn wij naar het terrein gegaan waar de koningin kwam. Het enige wat ik me van die dag kan herinneren is een enorme menigte! Maar ik heb de koningin wèl gezien en daar ging het tenslotte om.
Ik ben ooit op de lager school met de klas richting het provinciehuis Overijssel geweest waar Claus (en Beatrix) zouden komen. Ik herinner me Claus in een limosine te hebben gezien.
Trouwens, een leuk anagram van Willem Alexander? Malle Laxeerwind
Zondag 24 Augustus 1982 was er de finale van de (Hockey) Champions Trophy in het Wagener Stadion te Amstelveen. Omnivoor was erbij, niet omdat hij Hockey nou zo leuk vindt, maar omdat hij gratis kaarten had (nou ja!!). Vlak voor de het begin van de finale (waarin Nederland speelde en uiteindelijk WON) arriveerde plots onze Keunegin Beatrix, letterlijk drie rijen schuin achter me (op minder dan 5 meter afstand). Wat leuk, niet?? Als Nederland scoorde, ging zij ook met haar lijf omhoog en haar handen de lucht in, maar wel op een manier dat je dacht dat ze een corset vol met stijfsel aan had, (zeg maar: a la Claus, die er trouwens niet bij was). Meteen na het eindsignaal verdween ze weer met haar entourage (lees: bodyguards).