Sexboekjes
Link naar dit artikel Op zondag 9 september 2007 geschreven door eirrah
In mijn jonge jaren was er geen Internet en ook de TV kwam toen nog niet tegemoet aan de ontluikende sexuele belangstelling van een jongen in de aanloop naar zijn puberteit.
Ik kan me herinneren dat ik als 10-jarige wel erg vaak onopvallend langsliep bij de schiettent op de kermissen in mijn dorp en de omliggende dorpen. Daar prijkten immers geheel of gedeeltelijk ontblote dames op zo’n ijzeren staafje met porseleinen omhulsel, dat met een luchtbuks moest worden doorkliefd alvorens zo’n grote kerel van 16, 17 of 18 zich de trotste eigenaar mocht noemen van die begeerlijke dame.
Op 11 en 12-jarige leeftijd was mijn nieuwsgierigheid zo sterk toegenomen dat de kermis mijn geduld niet meer kon belonen. Voor het gigantische bedrag van één echte gulden had ik een kaartspel gekocht van een vriend (formaat vier postzegels), met maar liefst 52 afbeeldingen van naakte vrouwen. Bij sommigen van hen zag je zelfs het schaamhaar dat (voor die tijd gebruikelijk) op een stevige driehoekige deurmat leek. Pas toen ik die gulden had overhandigd vroeg ik me af hoe ik dat kostbare bezit kon bewaren buiten het gezichtsveld van mijn ouders. Uiteindelijk heb ik zo’n goed plekje gevonden dat ik die kaarten maar zelden kon bekijken, want het zou wel erg opvallen als zoonlief wekelijks een paar keer na schooltijd zijn schaatsen ging invetten op de rommelzolder. Vooral in het voorjaar en hartje zomer zou dat niet erg geloofwaardig zijn.
Dan had mijn twee jaar oudere vriend het veel beter voor elkaar. Die had een heuse boomhut gebouwd en toen ik daar de eerste keer te gast was zat ik tussen een stapel met edities van “de Lach”, een stapel edities van de “Candy” en een stapel edities van de “Chick”. Gedurende drie maanden was hij mijn beste vriend waarmee ik iedere vrije woensdagmiddag doorbracht in zijn fraaie boomhut, tot ik die vieze boekjes allemaal aandachtig had doorgebladerd. Getuige de steeds verdergaande staat van ontbinding van de lectuur was ik vast niet de enige vriend die zich regelmatig langs dat touw omhoog trok tot in de kruin van de boom, om zich aldaar door een te krappe toegang in de boomhut te storten op de fraaie foto’s en de spannende verhalen. Dat was een veel betere plek dan die oude legerkist op onze rommelzolder!
Ik ben vast niet de enige mannelijke jeugdsentiment bezoeker die op deze wijze een voorsprong heeft genomen op de Nederlandse literatuur en biologielessen van de middelbare school. Onder de vrouwelijke jeugdsentimentjes zijn er vast wel een paar die ons willen vertellen hoe dit bij het vrouwelijke geslacht verliep, want ik kan me niet voorstellen dat die vieze boekjes alleen maar in de handen van jongens zijn beland.
41 reacties op “Sexboekjes”
Laat een reactie achter
HJ, dat klopt,...
Tsja, wat moet ik hier nou over vertellen he?
mag best wel effies lachen hoor!
Ja, je had ook het blad Dummy kan ik mij herinneren? Die staat er nog niet bij hier boven……Succes met dit onderwerp, wie volgt??
Hahaha, ik heb erg om je verhaal moeten lachen, Eirrah…Ik zie het helemaal voor me, zoals het er bij jou aan toe ging. En zoals je al schreef : ook het vrouwlijk geslacht was nieuwsgierig naar dit soort boekjes. Ik stond ook met vriendinnen in die blaadjes te neuzen hoor, die zij dan weer van hun broers kregen.( heb ik zelf niet, plus een moeder die Dolle Mina was….het huis zou te klein zijn als ik die “troep” in huis zou halen
).
Maar ik moet ook eerlijk bekennen dat het me niet zoveel deed, werd er niet warm of koud van.
Mijn eigen zoons zijn duidelijk wél geïnteresseerd en daar generen ze zich ook helemaal niet voor…
Ze werden ook wel ‘vieze blaadjes’ genoemd maar in de jaren ‘70 kreeg je via de Panorama en de Nieuwe Revue ook wel van alles bloot te zien - en dat waren zgn. gerenommeerde bladen.
Adele Bloemendaal zingt in ‘t Zal je kind maar wezen:
Ik zien wel es foto’s in de Lach en denk dan bij mijn eigen
hoe durft een mens vandaag de dag nog kinderen te krijgen jaaa
het zal je kind maar wezen
yeah yeah yeah yeah
Ja ook wel eens bij een vriendje,toen we een jaar of 10 waren,zo,n kaartspel bekeken,van zijn oudere broer.Ook een keer op een verjaardag van een vriendje 1 bladzij uit zo,n boekje gevonden,dat vonden we toen heel wat.
Een gezin vol jongens, een taboe op sexparafernalia, ja wat wil je dan, de broeierige blaadjes brandden onder de matrassen, je hoefde er maar één op te tillen en voilà.
Nou ja, het bovenstaande is overdreven, maar ja hoor eirrah, de chick’s en candy’s kwamen op die manier ook tot mij.
En Jo Durands lagen er, een soort doktersromans, maar dan anders: misdaadverhalen overgoten met een erotisch sausje. Bij iemand bekend?
Bij een vriendinnetje thuis lag de Sextant in de rieten lectuurmand.
Was dat niet het lijfblad van de NVSH?
Zomaar open en bloot in de huiskamer, onbestaanbaar voor mij.
Zo’n kaartspel had ik ook. Gekocht op de kermis.
En naturlijk was er altijd wel ergens een bron om blote billen boekjes te zien. Nooit een schaamtegevoel bij gehad, maar op de een of andere manier was het toch maar beter om dat thuis niet te vertellen.
Een ander iets wat betreft de nieuwsgierigheid van jongetjes. “Vieze” woorden opzoeken in de dikke van dale. Wie o wie heeft dat ook gedaan?
@roefel, de dikke van dale bij ons op school was bij sommige letters wel heel erg beduimeld..
En vast niet door de nieuwsgierigheid van alleen maar jongetjes
Ik als dertienjarig jongetje liep ook wel eens over de kermis en heel herkenbaar Eirrah die dames die, hoe zal ik het netjes zeggen, bepaalde gevoelens in mij losweekten. Tja dertien jaar en niet van beton. Maar eerlijk waar, ik heb zelf die boekjes nooit aangeschaft toen ik dertien was, wist ook niet waar ze verkrijgbaar waren en of ik ze mee zou krijgen van de verkoper; kortom, ik had er het lef niet voor. Wat was ik eigenlijk nog groen kan ik achteraf zeggen.
Met twee oudere broers in huis, ha dik de beschikking over een behoorlijke bibliotheek in erotische plaatmateriaal.
Ze lagen bij min broers onder het bed en die plek was gauw ontdekt. Ik zat dus regelmatig bij mijn broers in hun kamer om als dat gedoe te aanschouwen. Ik begreep er geen zak van(toen) maar je wist dat je iets zag dat nog niet voor jou bestemd was.
Het hoort bij je jeugd als de eerste stiekume zoen. Geweldig!
Vanmorgen toen ik in alle vroegte dit log las moest ik erg lachen. Komisch geschreven
@Eirrah!
Maar dan mijn ervaring met dit soort boekjes, dat was samen met een vriendin (ehh,13/14 jaar?). Zij had een oudere broer en wist dat hij de Candy ver onder zijn stripboeken in een paarse plastic ton (waar ooit waspoeder in had gezeten) bewaarde. Als haar broer nog op de LTS zat en haar moeder boodschappen doen was, slopen wij naar de kamer van haar broer en ‘doken’ in die ton. Verbazing bij het zien van de foto’s, kriebels, spannend en verhalen waarvan onze oren gingen klapperen.
Herinner me dat bij mijn schoonfamilie een sexblad (niet zo heftig als de Candy vlgs mij) in de leesmap zat. Als de map nieuw was dan werden dit soort bladen er uit gehaald en in een la bewaard. Niet geschikt voor kinderoogjes
.
Het kaartspel ken ik alleen van horen zeggen.
Vorige winter dronken we bij een Chineesrestaurant op Gran Canaria een drankje uit een klein glaasje, als je het leeg had dan zag je op de bodem van het glaasje een afbeelding van een blote dame of heer. Grote hilariteit bij onze twee puberende kinderen en bij oma die dit soort openheid niet gewend was.
Ook ik had een zoon die al vroeg op sex belust was.Had ook van de kermis een spel sexkaarten.
Thuis nooit gezien natuurlyk,komt hij op een dag thuis en zegt tegen mij,mam jij moet even op school komen de meester heeft mij kaarten afgepakt,en die kun jij alleen terugkrijgen.
Vraag hem wat voor kaarten dat zijn zegt hij met blote vrouwen er op.
Denk toch niet dat je moeder die ophaalt mooi gekkie of niet.
Denk dat de meester er nog mee speelt na 36jaar
De Lach, voor mij voor altjd verbonden met theezetten op de vrjdagmiddag
. Toen we in de 5e en 6e klas zaten mochten we om de beurt in tweetallen op vrijdagmiddag thee zetten vor de meesters en juffen. In de ruimte waar we dat deden lagen oude tijdschriften, ik weet echt niet meer waar ze voor gebruikt werden (knipmateriaal, oud papier?), maar wel dat er ook altijd een aantal oude exemplaren van de Lach tussen lag. Achteraf verbaast het me dat die op dat keurige dorpsschooltje niet weggegooid werden. Vooral de jongens vonden het prachtig om de plaatjes stiekem voor de gangramen te houden zodat hun klasgenootjes, die op vrijdagmiddag luisterden naar het voorlezen van de meester, ze konden zien. Er werd heel wat afgegniffeld, ik kan me niet voorstellen dat de meester het nooit gemerkt heeft! 
Die kaartspellen ken ik wel en volgens mij heb ik er ook wel een set van gehad. Een Candy of Chick kocht ik niet. Ik vond ze echter wel interessant. Uit de leesmappen ken ik de Duitse Bunte Illustrierte of Neue Revue. Uiteindelijk ben ik bladen als Playboy en Penthouse gaan kopen. Blijft altijd mooi
Tegenwoordig ben ik vaste lezer van de genoemde Panorama, Aktueel en Nieuwe Revu
Heel eerlijk nooit bij stil gestaan vroeger dat er zulke boekjes waren denk dat ik te lang klein ben geweest. Met schaamrood
ops: op de wangen moet ik bekennen dat ik de boekjes de lach en de piccolo dan alleen maar ken door het bekijken van de dvd met bovengenoemde titel van harry jekkers.
Te lang groen gebleven denk ik
De rubriek Erotica groeit snel zeg
Als 12/13 jarige ontdekte ik de sexboekjes van mijn vader en was meteen verkocht hahaha Het was zaak om ze steeds op dezelfde plaats terug te leggen om ontdekking te voorkomen. Vreemd toch eigenlijk dat het zo trekt terwijl je eigenlijk niet weet waarom.
nadat mijn vader mij op heterdaad betrapte (had ik maar beter opgelet hihihi), kocht ik ze zelf maar (nog mooiere ook) en verstopte ze ook onder mijn matras. Ondanks dat ik wist dat mijn moeder ze zag liggen (zij maakte mijn bed op) en ik mij daarvoor schaamde liep het bloed waar het niet gaan kon (figuurlijk en letterlijk) en bleef ik ze kopen totdat ik uit huis ging om te studeren.
Nu ik terugkijk vielen mij een aantal dingen op:
De boekjes waren van trieste kwaliteit (vaak zwart-wit).
Er was eenvoudig geen andere vorm van erotiek/ sex voor de ontluikende tienerziel.
Het matras was de favoriete verstopplek.
Moeders gingen er minder hysterisch mee om dan dergelijke zaken tegenwoordig.
Vaders bemoeide zich er link nooit mee.
Ondanks de hoge drempel (winkel, kassa, zelf afrekenen) sleepten hordes jongens zich keer op keer naar de winkel om ze te kopen. Eigenlijk warenn we best stoer met z’n allen.
Op jonge leeftijd nooit gezien bij gebrek aan een broer denk ik, mijn zus die 10 jaar ouder is kocht ze bij mijn weten in ieder geval niet. Ik denk dat ik al een jaar of 15 was toen ik een keer een boekje bij een vriendin inzag. Je bent dus niet de enige madeleine
@Jeugd: bedankt voor de foto van de spelkaarten!
@Rick67: valt het jou niet op dat de meeste van die logs door hem geschreven zijn?
Ik kwam er mee in aanraking via mijn oudere broer. Inderdaad eerst het kaartspel, toen de strips (parodie op Suske en Wiske onder andere) en later de “echte” boekjes. De Chicks, Candy, Lovely. de Seventeen… versleten heb ik ze. En niet alleen versleten, maar ook verstopt. Weggooien wilde je ze niet, maar waar laat je ze? In een geluidsbox van de radio, in mijn geval. Ik denk er nog wel eens met weemoed aan terug, het is tegenwoordig zoveel makkelijker met het internet, maar ook een stuk minder spannend.
Leuk die kaarten! Je “kreeg” ze in de grijper op de kermis.
Maar lang voor die kaarten had ik in huis een kleine viewmaster gevonden, 2×2cm?, met zo’n acht afbeeldingen, in de stijl van de kaarten. Geen idee hoe we daar aan kwamen maar zeker interessant. Recent teruggevonden op zolder.
Helaas is die pen met die badpak aan/ niet dame daarbij niet boven water gekomen. Wel het blik waar hij altijd in zat.
Vorig jaar was het kermis in Egmond aan Zee in juli ook en toen in de avond na een terrasje pikken liepen wij terug naar de auto en toen lag de hele Voorstraat voooool met kaartjes met blote dames verspreid her en der…..eerst eentje opgeraapt om te kijken wat er op stond, nou niets bijzonders zei mijn vriend….ik kijk liever naar jou
goeie maham, ik dacht er net aan al lezende, ben benieuwd hoe broerlief zelf gaat reageren als zijn zoon iets dergelijks uithaalt.
Moest ook denken aan verjaardagen bij oma waar mijn oom die nog thuiswoonde de chicks en candy’s onder in zijn kast verstopt had, standaard zes of zeven nichtjes op zijn kamer aan het gniffelen (het enige neefje hadden we er dan uitgeschopt want die verraadde echt alles), meestal keken we naar de kleding, make-up en sieraden tamelijk onschuldig eigenlijk en ik betrap mijzelf erop dat ik dat nog steeds doe als er een erotische film op is (mijn god wat een patstelling ook die kerels zijn me lelijk voorla op het moment surpreme).
Mijn brave oom heeft het nooit geweten dat wij het wisten van die boekjes, toen ik het hem jaren later voorhield ontkende hij lachend.
Hoe anders gaat het nu, op de dag dat mijn pleeg in huis kwam hij was toen 14, vertelde ik daar liggen de handoeken en daar de sexboekjes met de vraag of hij ze wel schoon wou houden waarop hij lachend kleurde en riep : doe normaal….
af en toe komt ramon met een getinte mop in huis en vraagt dan aan mij : snap je um?
wat dan eigenlijk betekent dat hij hem niet snapt , lief he?
bij mijn beste vriendje thuis lagen ze met jaargangen in de kledingkast van zijn mama. Vaak in de kast staand bladerden wij dus hele jaargangen Chick, Tuk, Seventeen, Candy etc. door… En ik herinner me nog een opmerking van vriendje Leon, al wijzend naar een halve liter ‘behangplaksel’ op de onderbuik van een krullenvrouwtje:”Dat is sonde!!! Dat hadden allemaal kindjes kunnne worden!” Kortom, de bebakkebaarde meneer had in Leons ogen nogal ‘n slordige relatie met zijn zaad.
vooral de overvloed aan schaamhaar bij mannen en vrouwen staat me nog helder voor de geest.
Van navel tot kont; ik vond het allemaal erg onsmakelijk, maar toch weer honger naar het volgende plaatje, typisch.
Ook de encyclopedie onderin de televisiekast werkte als een magneet met getekende plaatjes van standjes die mijns inziens regelrecht in het circus thuishoorden. ik deed veel inspiratie op mbt mijn eigen tekentalenten.
M’n vader had ze in zn sokkenlaadje liggen [de boekjes], en in dienst werden ze uiteindelijk verknipt en aan de uur gehangen. Hele edities van ‘Donkey Love’ spijkerden mijn kennis van de combinatie van mens dier in een mum bij.
Ach, en dan de natgeregende boekjes uit de bosjes. Voorzichtig doorweekte pagina’s proberen om te bladeren maar t bijna pulp-papier brak af, maar tòch kon je nog net zien hoe de mensen ‘in elkaar gestoken’ zaten hahaha! achja, t hoorde er allemaal bij.
Theo maassen had t over die miniatuur afbeeldingen van encyclopedien over seks van de ECI ofzo. hahaha, ik moest wel lachen want ik herkende het meteen. Ook ik bekeek die 8 milimeter afbeeldingen aandachtig…..
Ha gezellig, $teven1970, je bent er weer een keer! Heb weer heerlijk zitten lachen om je verhaal hier boven
Zal ik er dan nog eens een mop van tig jaar geleden bij zetten?
Wat is de beste lijm?
Een kwakkie, heb jij weleens een baby uit elkaar zien vallen?
En nog een, deze is voor de agrarische lezers:
Jantje is met zijn vader op de boerderij en hoort dat een koe moet kalven. Hij direct op de boer af en vraagt: ‘hoe wordt zo’n kalfje geboren?’ De boer legt het hem uit: ‘eerst de voorpoten, dan de kop, vervolgens het lijfje en tenslotte de achterpoten’. ‘Goh’ zegt Jantje, ‘en zet u het dan in elkaar?’
@Steven1970, had het kunnen weten dat jij hierop zou reageren. Als we jou voortaan willen lokken naar deze site brengen gewoon onderwerpen uit de categorie ‘Erotica’ hahahaha
Rick67, geldt dat voor jou ook niet een beetje hetzelfde
Helemaal gelijk Judith63: misschien kunnen beide jonge heren* Eirrah omkopen om nog eens wat uit deze categorie te schrijven!
*Mag ik zeggen want ik ben al uit ‘62!
@ Judith…hahahaha, dat wilde ik nou ook zeggen (en nee datzelfde geldt niet voor mij, Rick
)
Maar wat gezellig Steven en Rick allebei weer van de partij
Wij hadden thuis geen sexboekjes voor handen, het was dan ook overwegend een vrouwenhuishouding. Maar met de komst van de Rits in de leesmap (ik noem maar eens weer de sexproblemenrubriek uit de Rits) hebben wij dames de schade ruimschoots ingehaald. Lachen gieren brullen bij de rubriek over sexproblemen, waarvan wij het bestaan niet eens hadden kunnen bevroeden (ik gooi er maar ff een lekker ouderwets woord tegenaan
)
Het tafereel zag er vaak als volgt uit:
Een persoon las het probleem uit de Rits hardop voor, niet te hard, want moeders en bezoek mochten niet meeluisteren, maar hard genoeg dat de zussen en vriendinnen konden meeluisterden. Die stonden dan in een kring rond de voorlezer. En niemand in de groep die wilde toegeven dat ze bepaalde problemen (termen) helemaal niet begrepen. Ach, ach wat een bakvisjes waren we toen (zucht)
Eigenlijk zijn alle damesbladen tegenwoordig ’sexboekjes’, toch? Want ze gaan bijna over niets anders meer.
ja ja, ik beken, dames. 28 jaar later is het gelukkig wat makkelijker.
Wat me ook nog te binnen schiet is dat ik in de zesde klas Lagere School bij een vriendje thuis kwam en hij ineens de sexboekjes van zijn vader tevoorschijn haalde. Ik kreeg de indruk dat hij samen wilde onaneren (is een kindonvriendelijk woord vor ftrkkn) en ik voelde mij (met 12 jaar) een beetje ongemakkelijk en stelde voor om iets anders te gaan doen. Veel jongens kunnen dat op die leeftijd wel samen gedaan hebben (Log-ideetje Eirrah?) maar ik was daarvoor veel te verlegen.
Op de reunie van 2004 wilde ik het nog zeggen maar misschien wist hij het niet meer en leek het voor mij een hele belangrijke gebeurtenis hahaha
Niet gezegd dus toen maar nu wel.
Op de lagere school vond een klasgenootje 2 hele bladzijdes uit een adult magazine. Alle jongens eromheen staan natuurlijk en de zinnen die ik als eerste te lezen kreeg heb ik altijd onthouden. Een ware inspiratie voor iedere liefhebber van literatuur. Later ben ik die zinsnedes(enigzins sarcastisch) blijven gebruiken. Ik had al vroeg in de gaten dat we hier niet te maken hadden met realiteit. Toch zag ik er wel de humor van in.
Ach ja, vroeger, toen de lucht nog schoon was en de sex vies…
ook een onvergetelijke oneliner uit een goedkope duitsche C-film uit 1982 hoor ik nog in gedachten:”Hey baby, setzt dich auf meine chocoladestange!”
inderdaad een neger was aan t woord…
ja herinner me een of ander oud boekje wat zwart wit was met allemaal van die vuiligheid dr in regelmatig zitten kijken dr in natuurlijk en op gegeven moment betrapt mn vader me met zo’n boekje het eerste wat bij mn vader dr uit floepte was : hmmm zo die heeft ze niet op dr rug hangen niet verkeerd , en gelijk dr na uh , ja , nee dat kan niet weg met die vuiligheid viespeuk dat je bent ! hier dat boekje die gaat gelijk de vuilnisbak in ! en ik gelijk vol gas dr tegen in je wilt dat boekje zeker voor jezelf houden , toen keek mn vader me aan van wat moet ik met jou aan vervelend kereltje en hij schoot in de lach en zei vang en gooide dat boekje naar me toe , en zei de boodschap laat je moeder je niet betrappen gaf een knipoog en ging weer zn gewoonlijke gangetje
Dit log maakt nogal wat herinneringen los hahaha
Wat bij ons op school ook heel ‘in ‘was waren die zwart/ wit stripsexboekjes met horrorcombinaties zoals Vampirella en zo. kent iemand die nog?
Ik ken ze niet Rick67 maar ik heb wel even gekeken op Google en ik denk wel dat het er ergens tussen staat, heb je zelf al gekeken?
Ja, kijk op deze links onderaan de pagina voor de voorkanten uit 1974:
http://isd.usc.edu/~shoaf/vampirella/
http://isd.usc.edu/~shoaf/vampirella/
De strips zelf waren in zwart/ wit
http://www.dukeshire.com/samples/_VREV01_04.jpg
http://psychosaurus.com/wood/images/curse1.jpg
Steven1970, deze móet jij ook gelezen hebben
Weinig sexboekjes gezien, want geen broers. Die Vampirella strips ken ik wel, sommige vriendjes hadden die. Mijn ouders hadden de Sextant, die lag gewoon tussen de andere tijdschriften. Maar dat was allemaal nog wat te abstract.
Waar we pas echt rode oortjes van kregen was een boek (Ik, Jan Cremer), gepikt uit de slaapkamerkast van mijn ouders. Vriendin en ik kregen er enorm de slappe lach van, maar het ontketende ook wel een gezond soort van nieuwsgierigheid.
rick67: jaaaAAAAHH!!! ik wist niet meer hoe die heetten maar klopt die heb ik wel eens in handen gehad. Roulerende boekjes waren dat.
die mocht je een week lenen v ‘grote jongens’!Vampirella.
in ide stijl herinner ik er 1 van sneeuwwitje meteen diamant in haar ‘plasbips’.
en iets met frank de snelneuker en ik zeg maar Jan die t dan juist heel langzaam deed.
hahahaha als ik die toch nog es mocht zien!!!
Ik was ooit, nog voor de puberteit, eens een tijd ziek. Veel in bed liggen, en vooral toen ik iets opknapte, was dat erg vervelend.
Mijn ma had een vriendin die veel tijdschriften las, misschien uit een leesmap, geen idee, maar echt ladingen en ook veel Vlaamse tijdschriften. Plastic tassen vol. En daar zat een keer iets bij dat beslist niet uit een leesmap kwam. Gele voorpagina met een hitsig poserende bikinedame, en binnenin een verhaal. Bloedmooie jonge meid loopt in zeven sloten tegelijk en wordt steeds min of meer gered om zo in nog meer sloten terecht te komen.
Begin van het verhaal was een zweterige en behoorlijk expliciete omschrijving van de dame en haar vriendje, iets verderop wordt ze (soort spionne blijkbaar?) ontvoerd door een bende ruwe mannen die ook van alles uitspoken dat zij natuurlijk eigenlijk heel lekker vindt. Als ze eindelijk weet te ontsnappen wordt ze opgepikt door een dame en… Inderdaad.
Ik las en herlas het met rooie oortjes en besefte dat mijn ma dat boekje niet mocht vinden. Dus verstopte ik het onder mijn matrs. Waar het na de eerstvolgende keer bed verschonen ineens verdwenen bleek.
Inmiddels vraag ik me af of het daarna niet misschien een tijdje onder mijn moeders matras heeft gelegen, hoewel, zij was niet zo’n lezer
Enne @Grompie: “Ach ja, vroeger, toen de lucht nog schoon was en de sex vies…”
Nou Hippo: Het lijkt me dat zo’n boekje nu nog hoog scoort… of loop ik achter?
Rond 1970 zat de Lach gewoon in de leesmap, mocht ik gewoon bekijken en vond het wel aardig, als 10-jarige. Totdat…ik bij toeval een paar Candy’s etc. van mijn ouders ontdekte, boven op een kast. Het echte werk ! Dat ik De Lach daarna zelden meer heb bekeken kan je je wel voorstellen. Later vonden we de blaadjes wel eens op bouwplaatsen of in de containerruimtes van flats. Ook bij de boekwinkel stonden ze, gewoon op ooghoogte in een hoekje. Stiekem lezen tot we eruit gegooid werden. Kan me een Nederlands blad herinneren, ‘Love’ heette dat, zwartwitfoto’s en tekeningen op een soort krantenpapier. De meest ranzige verhalen en foto’s, zelfs met dieren en kinderen. Heeft begrijpelijkerwijs niet lang bestaan.