Speelgoedvliegtuigen
Op donderdag 13 september 2007 geschreven door Marty
De hoeveelheid speelgoed die ik in de jeugdjaren versleten heb zal een aardige kamer hebben kunnen vullen. Naast de categorie voertuigen van klein tot groot hadden we op de jongenskamer ook een aantal vliegtuigjes van klein naar groot. Omdat mijn vader bij de KLM werkte kenden we de kunststof vliegtuigmodellen die je op een voet kon plaatsen, modellen zoals je ze op het bureau van een belangrijke KLM-meneer kon tegenkomen. Een Caravellair was het 25 cm lange toestel waarmee we thuis speelden.
Daarnaast hadden we nog enkele toestellen waarbij je romp en vleugel in elkaar moest schuiven. De romp bood weer plaats aan een paar batterijen, met als gevolg dat je speelervaring verrijkt werd met geluiden en lichteffecten 
Ik weet alleen niet meer of het passagierstoestel ook nog voortbewoog.
Ook hadden we een rood/wit sportvliegtuig zonder batterijen maar daar vlogen we net zo graag mee.
De kleine vliegtuigjes bestonden uit enkele plastic toestelletjes en enkele miniaturen van ondermeer een Boeing 747, die gemaakt was van massief metaal en zelfs kon rollen op z’n kleine wieltjes. Je kon toendertijd de hele KLM-vloot in miniatuur op Schiphol krijgen als je eens in de buurt was voor een reis of een bezoek aan de wandelpier.
En zo vloog spelenderwijs weer een dag uit m’n jeugd om.
13 reacties op “Speelgoedvliegtuigen”
Laat een reactie achter
Leuk onderwerp! Aangezien wij een gigantische lap grond om ons huis hadden was het heerlijk om van die schuimplastic vliegtuigjes te werpen of te gooien of hoe je het ook noemen wilt, kwam ook wel eens in de bomen terecht of achter in de struiken en dan was soms ook wel eens een gedoe om zo’n vliegtuigje terug te vinden, weet alleen niet meer hoe we eraan kwamen!!!!!
Oh ja, er staat in mijn ouderlijk huis op de slaapkamer van mijn overleden broer idd een KLM vliegtuigje nog steeds…..nooit verplaatst, ja, alleen als er gestoft moest worden natuurlijk he?
Ik herinner me een aantal vliegtuigmodellen die op de kamer van mijn zus aan het plafond hingen. Dat waren bouwpakketten, netjes geschilderd en al en dus geen speelgoed.
Speelgoedvliegtuigjes, een Marty onderwerp!
Heb er zelf niet echt herinneringen aan. Kom nog weleens bij cliënten van dit soort vliegtuigen tegen. En dan met name KLM toestellen, op zo’n eenpotige standaard en altijd staan ze op de televisie.
@Judith63: over die piepschuimen zweefvliegtuigjes is ook al een log!http://www.jeugdsentimenten.net/2006/01/31/zweefvliegtuigjes/
Ha ja Joke61, was het alweer vergeten joh, maar het is pas vandaag 3 maanden terug over zweefvliegtuigjes en het leuke is dat ik bijna hetzelfde geantwoord heb! Toch wel leuk dat er af en toe herinnerd wordt aan bepaalde onderwerpen dan.
Marty
Ik herinner me speelgoed-vliegtuigen met een afneembaar vleugelgedeelte met daarin geintegreerd het wielen gedeelte dat een vliegwiel (ook toevallig deze term) had, waardoor je de wielen kon aanduwen, die dan bleven draaien ('’mooi omschreven'’, zei hij bij zichzelf). Dit gedeelte paste dan in het rompstuk (fusilage) en zette je vast met een klein lipje, dat over de jaren slapper werd, waardoor de twee stuken steeds uit elkaar vielen. Sommige vleugels/vliegtuigjes hadden verbinding middels metalen veertjes (zeg maar de soort veertjes die je in ballpoints vindt, maar dan langer uiteraard) naar propellertjes, die dan ook draaiden. Hier een mooi plaatje:
http://i7.ebayimg.com/01/s/08/66/19/f1_2.JPG
http://www.gasolinealleyantiqu.....jpatro.jpg
Laat je een vliegtuigje zien met afneembaar vleugelgedeelte en ook een mechaniekje om de propeller te laten draaien. Het lipje zit achter de cockpit. Friction toy heet dit.
Heb eerlijk gezegd niet zoveel met speelgoedvliegtuigjes, maar herinner me wel dat ik inderdaad zo’n massief metalen KLM vliegtuigje heb gehad. Die kocht mijn moeder voor me toen we in 1970 (in een DC-8 volgens mij) naar Allicante vlogen.
Hij heeft een paar jaar op het dak van mijn poppenhuis geparkeerd gestaan, daarna heb ik ‘m weggegeven aan een neefje.
Schuimplastic vliegtuigjes, modelbouw vliegtuigjes die je zelf in elkaar moest lijmen (daar speelden we ook me, maar daar konden ze niet zo goed tegen), en gevouwen papieren vliegtuigjes. Met staart, zonder staart, met gebogen vleugelpunten (naar boven of beneden), zonder gebogen vleugelpunten. Meestal vlogen die niet zo best, maar soms wel. Alleen ging de punt er na een aantal vluchten aan en dan werd dat vliegen een stuk minder. Mijn vader vouwde vliegtuigjes die uit twee stukken bestonden, en die vlogen veel beter. Maar ik herinner me niet meer hoe hij dat deed.
Kleine plastic en metalen vliegtuigjes had broerlief. De plastic vliegtuigjes kreeg hij af en toe als beloning, want als 13-14-jarige had hij een soort ‘tic’: steeds maar ‘ahem ahem’ te zeggen tot hij enorm schor werd. Als hij een week niet ahem-de kreeg hij weer een vliegtuigje. Hij spaarde zo een heel luchthaventje bijeen en was uiteindelijk van de tic af!
Tsjeee…ik heb hier toevallig van de week nog aan gedacht!
Als 10-jarig ventje, in 1978, gingen we zo af en toe nog wel eens een weekendje weg naar Duitsland, vooral in het Moezelgebied en zo. Daar liepen we dan gezellig door dorpjes en plaatsjes, we aten en drinken wat en genoten van de zon en de andere omgeving. Toen we op een gegeven moment langs een speelgoedwinkeltje liepen viel mijn oog op een rood vliegtuigje van een centimeter of 30 met witte plastic vleugels én een heuse elastiekmotor, en die mocht ik hebben. Joehoe. Ik blij en bij de eerste de beste gelegenheid uitproberen natuurlijk. Pieuuww…dat ding vloog als een speer, perfect. Meegenomen naar Nederland en aan mijn vriendjes laten zien… wat hebben we daar veel mee gespeeld, maar het moest wel altijd in open veld omdat die toch best vrij ver vloog.
De keer erna in Duitsland mocht ik een groter model van hetzelfde merk uitzoeken, dat was een slanke gele en de derde en laatste keer het allergrootste model, ook een slanke gele en die vloog wel 100 meter ver! (Lengte van een voetbalveld.) Ik vond die vliegtuigen onwijs gers, maar ook dat hield ergens een keer op.
Dat schoot mij dus van de week allemaal ineens weer te binnen en ik ben toen met Google op zoek gegaan naar de naam van de fabrikant van deze vliegtuigen - en heb die ook weten te vinden: Günther Flugspiele. Voor mij een begrip. Ik hoopte daarna wat foto’s te vinden van de oude vliegtuigjes, op verzamelaarssites of e-bay maar helaas. Ik heb toen gewoon een e-mail gestuurd naar die fabriek, en kreeg van een alleraardigste man enkele pdf-jes met de vliegtuigjes van vroeger. Ik vond het echt heel leuk om die weer op foto’s terug te zien! Ook vertelde deze man dat de huidige vliegtuigen nog steeds op precies dezelfde manier worden gemaakt en hetzelfde zijn als toen, alleen nu met hele andere kleuren. Ik werd vrijblijvend gewezen op de webwinkel maar ik kon mijn nostalgische hebzucht niet bedwingen: ik heb er dus weer een gekocht! De grootste ook nog. Ik verwacht hem begin volgende week binnen te hebben. Dan ga ik hem ook fijn gebruiken, ook al ben ik nu 39!
Like I care.
Ja grappige dingen, speelgoedvliegtuigjes. Ik was jaloers op jongens die ze konden laten vliegen, radiografisch bestuurd, wou dat ik zoiets had! Maar dat waren dan ook relatief grote vliegtuigjes.
Papieren vliegtuigjes heb ik veel gevouwen. Ze leken soms een beetje op de concorde.