Acht items
Op dinsdag 18 september 2007 geschreven door Eric Erres
Omdat mijn buurjongens ouder waren kwam ik al vroeg op koopavond in de stad. Met een echt weekendgevoel want onze koopavond was vrijdag. Dat andere steden bv de donderdag hadden ingesteld, kon ik moeilijk begrijpen. Niet zo gezellig als de vrijdag vermoedde ik. Misschien om deze reden dat ik nog nooit op zondag heb gewinkeld! Na mijn buurjongens ging ik graag met vrienden op koopavond de stad in en onderweg veel praten met bekenden. Liefst van het vrouwelijk geslacht natuurlijk.
Aan de hand van mijn vader en broer gingen we een koopavond naar de CenA. Aan de hand van mijn vader zat een zegelring met zijn initialen. Mijn broer had een zegelring met een zwarte steen. Kan totaal niet terughalen wat daarvan de schoonheid of betekenis was.
In de CenA op zoek naar palomino artikelen maar de kleine Eric Erres keek vooral naar de buizenpost van de kassa’s of beter: geen kassa’s. Want de geldafwikkeling vond boven plaats. Bonnetjes, biljetten en munten werden in een koker gedaan en deze verdween dan vliegensvlug in een luchtbuis. En voordat je het wist was de koker al weer beneden en kwam met een plop uit het kanaal zetten. Fascinerend. In Praag ben ik het verschijnsel ook nog wel eens tegengekomen.
In ons geval viel de stroom uit en de koker kwam niet meer terug: pas een half uur later ging het licht weer aan. In mijn herinnering waren stroomstoringen vroeger meer frequent dan nu. En altijd ’s avonds. Tegelijkertijd eng en gezellig!
Ik kan mij niet meer herinneren dat wij hier recent een stroomstoring hebben gehad. Mijn moeder had altijd een doos Gouda kaarsen klaar staan, in een dressoir meubel met vele gaatjes van de houtworm. Zag je vroeger toch meer dan nu? Vochtigheid van de huizen? Verbetering van het hout voorbewerken zoals vergassen?
Het eerste dat ze bij een stroomstoring deed, was het gasstel aanzetten, om daarmee de kaarsen aan te steken. Klagen bij de meteropnemer kon toen nog éénmaal per jaar. Deze man, nooit een vrouw gezien!, is inmiddels bijn weggesaneerd en vervangen door de burger zelf via telefoon of internet.
En het schijnt nog steeds zo te zijn dat een storing voor een babyboom zorgt..? Onwaarschijnlijk maar desondanks blij dat ik in deze regio woon
27 reacties op “Acht items”
Laat een reactie achter
Leuk, Eric Erres, 8 onderwerpen voor de prijs van 1!
Buizenpost: dat had je vroeger bij meer winkels. Echt een fascinerend systeem. Sommige banken hadden het ook. Je hoorde soms de terugkerende koker tegen de afsluiter tikken waarna de baliemedewerker de klep opende.
Stroomstoringen: ik herinner me een stroomstoring bij mijn ouders in de straat. Ik weet niet meer of ik toen nog thuis woonde. In dit geval betrof het een kabelbreuk vlakbij het huis van mijn ouders. De hele straat zat zonder stroom en de technici waren bezig de breuk op te sporen. Dat deden ze door op de een of andere manier enorm hoge spanning op de kabel te zetten waardoor de hele grond begon te schudden en er blauwe flitsen te zien waren…erg spannend!
De rest van de items in dit log roept geen herinneringen op.
Eerst dacht ik dat het over Een van de Acht ging, ahem…
Buizenpost…ken ik nog van banken, in zo’n grijze koker van een soort plastic. Na 1982 nooit meer gezien. Je ziet tegenwoordig al bijna geen papiergeld meer….
Stroomstoringen…die zijn jammer genoeg niet alleen maar JS. En meteropnemers/neemsters komen bij ons op een fietsje. Als je verhuist, lees je de stroom zelf en bel je de stroommaatschappij op. Als je ze laat komen, kost dat 25 dollar. Als de stroommeter in je huis zit (oudere woningen), hebben ze een extra sleutel en eventueel de code voor je alarmsysteeem!!
Koopavond: in het centrum op donderdag en bij ons in de straat was het op vrijdag. Dat laatste inderdaad leuker, vooral ’s winters, en helemaal met sinterklaas: in het donker met bloknootje de etalages langs om m’n verlanglijstje samen te stellen.
Buizenpost: bij C&A, en o, wat spannend. Ik stelde me het buizenstelsel voor en had wel even een heel klein Liaatje willen zijn.
Zegelringen: keek altijd een beetje raar aan tegen ringen bij mannen, was not done in onze omgeving, behalve dan trouwringen.
Houtworm en stroomstoringen: iets zorgelijks voor de volwassenen, interessant voor ons.
Maar die houtworm zelf nooit gezien, alleen wat hij/zij aanrichtte.
Over de meteropnemer laat ik me niet uit
, en die babyboom: die van na de oorlog baart me nu wel zorgen, het is nu al pappen en nathouden in de ouderenzorg, dat gaat niet lukken!
@Lia,Ja de koopavond op de Gijs had iets knus, en altijd even op de terugweg langs Liewma een hazelnoottaartje halen, zo begon het weekend.
En verder kon jouw stukje mijn stukje zijn, ja uit de zelfde buurt, he?
Jaaaa, de koopavonden die vond ik ook altijd gezellig als kind, eerst idd naar CenA Palomino artikelen kijken, daarna nog wat andere winkels kijken en niet kopen en dan vooral bij VenD he??? Daarna altijd bij een vaste plek (Huize Elhorst in Alkmaar) iets lekkers nemen en wat drinken, leek bij mij wel uren te duren
Later werd dat een hele tijd Visjan op de Mient (visbanken) een snackbar waar je ook altijd gezellig kon zitten en meestal kwamen op een gegeven moment steeds dezelfde mensen, was altijd heel gezellig!
Mijn vriend heeft ook een paar zegelringen geerfd van zijn opa, die liggen keurig in eenmooi doosje en hij draagt er altijd wel eentje op speciale gelegenheden!
Ik woonde buiten de stad en als dan de stroom uitviel was het altijd wel een vrachtwagen die de electriciteitsdraden raakte want die hingen nog boven de weg zodat bij ons de stroom uitviel ja en hup, de kaarsen gingen aan want waxinelichtjes waren er nog niet en voordat er hulp kwam…..nou, dan kun je nog beter in een wijk wonen hoor!
Meteropnemers???? Die zie je bijna niet meer, maar komen alleen om hun tijd te vullen of als ze zogenaamd nog even willen controleren of je je briefje die je met getalletjes in moest vullen wel eerlijk ingevuld hebt!!!!!!
Bij ons in Almere komen nog jaarlijks de meteropnemers van Nuon. Meestal zijn het tegenwoordig dames. Gezien de conlficten over nota’s tussen Nuon en klanten durft dit bedrijf blijkbaar niet op volautomatisch over te gaan.
Wij gingen niet zo vaak naar de koopavond, die in Amsterdam op donderdagavond was. Wel op woensdagmiddag met mijn moeder naar ‘de stad’(wij woonde aan de westkant van Amsterdam en het centrum noemde we de stad).
Meestal bij C&A iets kopen, paleminolijn was er toen nog niet. Op de terugweg over de Nieuwe Dijk en dan even iest drinken bij Harkema op de Martelaarsgracht. Het was toen een soort lunchroom.
Bij ons was er alleen stroomuitval als het ‘muntje’ van de meter op was en dan moesten we bij de kruidenier bij ons om de hoek een nieuwe halen. Die kruidenier, mijnheer Mantel, was ook na sluitingstijd gewoon beschikbaar, maar dan moest je even ‘achterom’.
De buizenpost kan ik me ook nog herinneren. Weet alleen niet of het bij de C&A was.
Stroomstoringen die zijn hier aan de orde van de dag. Van hele kleine (een paar seconden, net genoeg om de computer uit te laten vallen, of om de voorgeprogrammeerde kanalen van de stereo te wissen) tot hele grote (een paar jaar geleden viel de stroom in heel Italië uit).
De koopavonden in de winter staan me inderdaad ook het meeste bij, de etalages met kerst enz. prachtig al die lichtjes.
Mijn vader had een zegelring met een groene steen, die hij volgens mij alleen op zondag droeg. Ik heb zelf voor mijn 10e verjaardag een zegelring gekregen met mijn initialen RB in elkaar verweven. Deze ring is voor mij heel speciaal omdat het het laatste cadeau was wat ik van mijn vader heb gekregen, hij lag al in het ziekenhuis toen hij mijn moeder opdracht heeft gegeven om die ring te kopen, helaas kon hij hem zelf niet meer geven, ik was pas 3 weken later jarig.
De Palominopaardjes! er stond er bij C&A eentje buiten waar je op kon zitten, en natuurlijk ’spaarden’ wij de paardjes die per ongeluk op de grond waren gevallen.
De buizenpost maakte ook altijd een flink kabaal vond ik, als die buis naar beneden werd gestort maar inderdaad ik had net als Lia ook wel eens heel klein willen zijn en het allemaal wat dichterbij willen zien.
Kan me niet herinneren dat we met het gezin naar de koopavond in de stad gingen. Wel toen ik een jaar of dertien was, maar dan alleen voor de Sint inkopen. Alleen mocht ik in de avond niet naar Alkmaar.
Wanneer is het fenomeen Koopavond ontstaan? Rond 1970?
Zegelring, m’n vader had er eentje. Was gemaakt van de trouwring(en) van zijn overleden vader en/of moeder. Een gouden ring met een vierkant blokje van goud met daarin zijn initialen gegraveerd.
Mijn moeder had van haar moeder een gouden ring met initiaal georven. Deze draagt zij nog steeds. Omdat ik zo’n ring met een initiaal daarin ook prachtig vond, kreeg ik rond mijn dertiende voor mijn verjaardag een gouden ringetje met de ‘J’. Deze pas ik helaas niet meer.
Buizenpost herinner ik me van de C&A (als ik C&A zeg komt altijd die kreet van Johnny Kraaykamp “is toch voordeliger’ vanaf een C&A gebouw, herinneren jullie dat reclame spotje op tv nog?, naar boven) en van de Raifaissenbank. Fascinerend dat er ergens een man of misschien een vrouw met een bak met geld zit. En fascinerend dat je geld naar boven werd gezogen, en wisselgeld naar beneden werd ‘gespuwd’.
Het paardje en de kleding van het merk Palomino was denk ik in mijn tijd nog niet. Herinner me wel de reclame van een zwart dravend paardje met van dat geklik/klak van de hoeven op tv.
Houtworm. Bekend verschijnsel in oude meubels. In mijn antieke buffetkast en uittrekbaar naaikistje zitten volop gaatjes van de houtworm. Komen geen gaatjes bij, dus ik denk dat ze allen vergast zijn.
In mijn kleutertafeltje met bijbehorende pitrietenstoeltjes hebben wormpjes gezeten. De buurman heeft het tafeltje destijds behandeld met een goedje. Wekenlang heeft plastic over het tafeltje gezeten, om mijn zus en mij niet in aanraking met dat goedje te laten komen.
De meter voor de stroom zat in de meterkast in de gang. De waterleidingmeter zat onder twee grote betonnen platen met zo’n ronde ijzeren ring in het gazon van de voortuin. Als het heel koud dreigde te gaan worden dan werd de watermeter ter voorkoming van bevriezing door mijn vader bedekt met stro.
De gasmeter, geen idee waar die zat, vast in de meterkast.
1x per jaar kwamen mannetjes voor het opnemen van de meterstanden langs.
Koopavond was bij ons ook op vrijdag. De reden dat ik dit leuker vond dan donderdag, zal wel geweest zijn omdat ik de volgende dag vrij was.
De meteropnemer, da’s wel een tijdje geleden dat ik die gezien heb. Tegenwoordig krijg je een kaartje in de bus en moet je het zelf opschrijven. Stroomstoringen zijn er nog steeds. Misschien minder vaak dan vroeger, maar het gebeurt nog regelmatig dat een regio soms wel een hele dag zonder stroom zit.
De buizenpost ken ik alleen van de bank. Dat vond ik altijd reuze interessant, want waar ging dat naar toe? Naar boven, zei mijn vader of moeder, maar hoe kon zo’n koker dan omhoog gaan? Als kind snapte ik er niets van, maar het boeide me wel.
Misschien leuk om hier http://nl.wikipedia.org/wiki/Buizenpost even te kijken.
René van G: interessante link.
Buizenpost voor mensen, wat een idee
Ik weet wel een James Bond film, the Living daylights? dat er iemand in een capsule gestopt werd en vervolgens razendsnel in een buis van een oostblokland naar Oostenrijk getransporteerd werd of gesmokkeld.
Ha ja Frank, er ging bij mij ook een lichtje branden, ik ben een fan altijd geweest van de James Bond Films maar ik weet nu ook even niet (kan het niet uitstaan)in welke film dat was.
Nou ja, dan kun je ook naar Suske en Wiske kijken naar professor Barabas met zijn tijdmachine, vliegen ze ook razendsnel naar een ander tijdperk, niet in een koker, (handig trouwens), lijkt me ook wel leuk om weer eens een dag terug te gaan naar de jaren 70!!!!
(N)acht items was beter geweest, misschien.
Wat ik mis is de combinatie van koopavond en muziek: platenverkopers gingen op vrijdagmiddag naar Bertus Distributie, en nieuw werk lag dus op koopavond in de schappen. Dit kwam ik gek genoeg gister tegen:
http://www.radiooudestijl.nl/blog/?p=37
Leuk René, die link!! Ik Praag nog noemen..!
Mensen in Buizenpost: Victor Reinier in de leader van dat 18:00 programma op Veronique?
Nu laat hij zijn maitresse vliegen
Weet nou niemand meer over die ring met zwarte steen?
Babyboom bedoel ik natuurlijk alleen na een stroomstoring, want dat log is ooit al verschenen, dacht ik.
@Frank F en Judith63: dat was Jeroen Krabbé in de James Bondfilm ‘Living Daylights’ uit 1987.
@Eric E: kun je wat met onderstaande link?
www.edelsteenslijperijdesprong.nl
@Eric E:kom ik nog een keer: op Wikipedia kun je ook info vinden over zegelringen. Die van jouw plaatje is er eentje met een Onyx steen, maar dat wist je ws al.
iedere avond valt hier het licht uit als de straatlantarens aanfloepen,ong. kwart voor 9,dan ga ik naar het schakelpaneel en druk een knopje in endan is er weer licht,”la Sevillana”de leverancier van electriciteit hier aan de Costa del Sol zegt dat dan maar 200 euro moet betalen dan krijg ik meer potentie, laat voorlopig dus maar uitvallen we raken er aan gewend! onze supermarkt “Mercadona” werkt met Buizenpost,dus in veel opzichten lopen we aardig achter……
@iris van den berg
Buizenpost wordt nog steeds volop geberuikt hoor. Sterker nog bij nieuw op te leveren kantoren en winkels zie je ook nog vaak buizenpost geinstalleerd worden.
Nee hoor Spanje loopt helemaal niet achter. Als het gaat om electriciteituitval loopt Nederland achter, maar we komen eraan want het zal in de toekomst steeds vaker voorkomen in West Europa.
De verschillende koopavonden van (buur)steden zijn ingevoerd omdat men dan bij elkaar de koopavond kan bezoeken, wat de verkoop bevorderd.
Ik ging ooit naar de C&A om het overbekende (en nog steeds bestaande!) Palominopaard voor een kwartje te berijden. Het oude pand en de oude buizenpost waren aangetast door houtworm, wat vaak leidde tot een stroomstoring: buizenpost verstopt en een weigerend Palominapaard. In het filiaal liep een man met een centimeter om z’n nek en een zegelring om zijn ringvinger, met uiteraard de letters C en A. Dat was de meteropnemer, had men mij wijsgemaakt. Hij vertelde me dat hij vroeger ook last had van houtworm, maar dat hij er na een kuurtje helemaal vanaf was. Ook wist hij te vertellen dat een grote broeihaard van de houtworm de baby-boom was…
(Dit verhaal is fictief en elke overeenkomst met de werkelijkheid berust op louter toeval…)
Nou je het zegt @Jeugd: zo is het wrs gegaan…
Het geheugen, he, het geheugen…
rene van gellekom,
had gisteren al een poging gedaan omeven een mailtje te sturen, maar toen het half af was …..ja hoor het licht viel uit! Inieder geval als het ook in (zoals je mailde)in heel europa West,slechter word met de electriciteit,dan is gedeelde smart halve smart en hou ik die 200 eurotjes lekker in m,n zak !had echt het idee toen ik al die reacties las op buizenpost dat het in holland niet meer bestond , bedankt voor je reactie!
Ja, buizenpost! Helemaal vergeten! Was inderdaad intrigerend, een beetje eng ook.
Van C&A herinner ik me nu ineens ook weer iets anders - die bak met een aapjesorkest (nee, nee, mechanische!). Geen mooi geluid maar wel leuk om te zien. Later was het apparaat weg, vermoedelijk gooide niemand er meer geld in
ja nu herrinner ik me ook die apen kast,er moest een dubbeltje in,wat ik niet altijd kreeg,dus dan hoopte je maar dat een ander het wel kreeg dan kon je gratis meegenieten,in het pretpark ·Drievliet” in den Haag, stond er ook een
De koopavonden maakte ik pas mee toen ik op school zat in Leeuwarden. Als Terschellings kind kende je die niet eerder. Maar het palominopaardje…jaaaa, die ken ik wel. Het paardje staat voor mij voor “een dagje Leeuwarden” met mijn moeder. 2 Keer per jaar gingen we samen met de boot en trein naar de grote stad om kleding voor mij te kopen. Mijn moeder gewapend met weekendtas om alle aankopen in te doen. In de weekendtas steevast een Deventer koek voor onderweg, want stoppen om te eten was er niet echt bij, tenslotte moesten we wel in korte tijd een complete garderobe bij elkaar zien te vinden. Ik herinner me dan ook dat ik mijn moeder soms amper bij kon houden.
Ik kreeg inderdaad vaak Palomino-kleding, maar ook het merk Barbara Farber herinner ik me nog.
Tegenwoordig is mijn moeder aan een rolstoel gekluisterd. En ik? Ik heb een hekel aan winkelen. Zonder het palominopaardje en de Deventer koek wordt het niks meer.
Gelukkig hebben we internet en postorderbedrijven…