Raad een lied (of niet)
Op woensdag 19 september 2007 geschreven door Jeugd
Vanaf begin jaren 80 t/m de 500e en laatste uitzending in 1987 presenteerde de oud revue-ster Willy Walden samen met zijn vrouw Aase Rasmussen het TROS-radiospelletje ‘Raad een lied (of niet)’. Ze werden daarbij bijgestaan door hun trouwe hond Doeschka.
De bedoeling van het spelletje was om aan de hand van een min of meer cryptische omschrijving een oud-hollands liedje te raden. Dit lied diende ook door de bellers gezongen te worden.
Als het lied fout was kon er tóch geld worden verdiend, want Aase noteerde of ze “een woordje” had gehoord.
23 reacties op “Raad een lied (of niet)”
Laat een reactie achter
Mijn moeder was er verrukt van en moest steevast luisteren. Wat de precieze functie van de hond was is me nooit helemaal duidelijk geworden.
Aase Rasmussen werd wel eens om haar deense accent geplaagd en ook ‘Oase Grasmus’ genoemd. We hadden een deense achternicht die sprak precies zo; ze was een lief mens en werd vaak door Moeder met Aase vergeleken.
Mijn vader heeft ooit aan dit programma meegedaan. Hij won geen geld maar ik herinner me het nog goed. Hij zong niet maar las de tekst op. We lieten zelfs een bandje meelopen om het op te nemen.
Toevallig dat dit log vandaag geplaatst is. Mijn vader was nl. op 19 september jarig.
Ik heb het regelmatig beluisterd.
Koefnoen zou er wel raad mee weten.
Het was belspelletjes, maar dan op de radio.
Toch was het een stuk aangenamer om naar te luisteren, niet zo hitsig en volgens mij was het en waren zij oprecht.
Raad een lied, raad en lied.
Ook al raad je het liedje niet is dat geen reden voor verdriet.
Niet of wel, t’s maar spel…..
Zo begon volgens mij de tune gezongen door Louis Dussé, de producer van het programma die ook al in de Snip en Snapreuvues zat.
Ik luisterde er altijd naar tijdens mijn werk. Daarvoor of daarna zat altijd Anne van Egmond. Het was zo rustig allemaal dat ik mij soms wel eens betrapte op ‘indommelen’
Mooie herinneringen
@René: Anne van Egmond, die vrouw heeft iets! Niet alleen de stem maar ook haar verschijning. Volgens mij een lief mens met een warm hart.
Hier heb ik echt heel warme herinneringen aan!! Mijn moeder was hier een enorme fan van en hier werd dan ook altijd naar geluisterd. Als we tussen de middag thuis waren om te eten stond dit programma op. Tuurlijk vond ik er toen vrij weinig aan, maar aangezien het programma tóch op stond luisterden we gewoon mee. Mijn ouders kenden zo ontzettend veel liedjes. Eigenlijk nog steeds. Er kan niets gebeuren of mijn vader kan er een liedje over zingen. Dit tot grote hilariteit van mijn pubers. Mijn moeder heeft overigens nooit meegedaan, hoewel ze bijna altijd het antwoord wist. Als ik aan dit programma denk, denk ik aan mijn zorgeloze basisschooltijd. Mama die altijd thuis was en zorgde dat het eten klaar stond zodat we rustig konden eten om daarna weer op tijd op school te zijn. De sfeer die het programma uit straalde was ook “knus, gezellig”.
“Volgens mij een lief mens met een warm hart. ”
Nou dat weet ik niet, maar als oud radioman kan ik wel zeggen dat zij, naar mijn mening, één van de betere stemmen en radiomakers is. Volgens mij zit ze tegenwoordig bij Radio Noord Holland.
Tegenwoordig zou ze niet meer passen in het huidige landelijke radiolandschap, hoewel radio 5 nog een mogelijkheid is, maar die hebben Mete de Vries(nog zo een radioparel)
Wat een fout programma! Maar daar zit Hilversum mee vol.
Anne van Egmond fantastice mooie ogen prachtig
Mijn oma was ook altijd gek van dat programma en dan moest zij ook luisteren tot dat op een keer tussendoor de telefoon ging!!!!!! Wij lachen natuurlijk he?
Dat Deense accent van Aase was altijd aandoenlijk. Zij was een danseres in de revue waar Willy Walden ook in werkte en zo hebben ze elkaar leren kennen.
Jaaaah! Kan ik me nog goed herinneren.Het begon idd zoals René al gemeld heeft met dat liedje. De ‘cryptische’ omschrijving werd door Willy wel 3 tot 4 keer achterelkaar herhaald met veel klemtonen.
Willy: Nee mevrouw van Dam-Klaassen (de bellers hadden altijd dubbele namen)dat was niet het goeie liedje, maar Doeschka zit te kwispelen (dit was de taak van Doeschka, Henny-Jane), er was eenwoordje hé Aase?
Aase: Ja iek heb unu woordje kehort
Het had wel iets gezelligs.
Robert Long heeft er samen met Leen Jongewaard een persiflage op gemaakt.
ik woonde vroeger (mijn ouders nu nog) om de hoek van de lagere school. dus het was steevast naar huis om te eten onder de middag, toen was het nog heel gewoon dat je moeder thuis zat te wachten met een bammetje en bakkie thee
destijds vond ik er geen klap aan en vond het maar een stelletje oude zeurdozen die 2. achteraf als ik er aan terug denk dan heb ik daar hele warme herrinneringen aan ondanks het programma.
thuis stond altijd radio 2 aan bij ons, bij mij nu ook trouwens. echt een topzender.
en altijd waren onder de middag eusse rasmussen en willy walden voor de radio met raad een lied of niet
zo maken ze ze niet meer tegenwoordig
Aidan, geweldig!! De bellers hadden trouwens geen dubbele namen, zij waren gewoon getrouwd! En Willy zei er ook altijd bij waar zij woonden: “Nee mevrouw van Dam-Klaassen uit Rijswijk.” Ook gevleugeld bij ons: “Ik dacht dat ik een woordje hoorde … “
@Hekate Ja dat begreep ik wel dat het getrouwde dames (weduwen) waren
Maar ik vond het zo typerend dat ze ook met die 2 namen werden aangesproken, en idd zoals jij zei met de plaatsnaam
pure radio-kitsch. Zo slecht dat het daarom leuk was om naar te luisteren.
Oh Aidan
ik dacht dat jij dacht dat er alleen adellijke dames mee mochten doen…. 
Ik denk niet dat je Raad een lied… kan omschrijven als een slecht programma, want dat was het niet. Je kon het leuk vinden of niet, dat is persoonlijk. Mijn moeder was er gek van, en ik was regelmatig vroeg genoeg uit school om thuis te lunchen en dan stond het ALTIJD aan (op de maandagmiddag was het altijd). Het had iets heel Hollands-gezelligs. Maar dat zal ook te maken hebben met de omstandigheden waaronder ik toen luisterde, als middelbare scholier die nog thuis woonde. Mijn moeder was zo’n ouderwetse die altijd thuis was. En als ze wist dat ik thuis kwam eten tussen de middag had ze steevast een extraatje, een lekkere uitsmijter of een zalmslaatje, of knakworst voor op brood… En dan dus Willy en Aase erbij… gewoon geweldig.
Heel kneuterig NCRV programma, maar het hoorde er gewoon bij, tegenwoordig staat op mijn werk regelmatig radio 5 op en dit programma zou er zeker niet in misstaan.
Hahah ja ik vond de hond het leukst aan het programma…
Mijn moeder luisterde ook altijd (zels nu heeft ze steevast radio 2 opstaan) en daarna kwam anne van egmond, zij had een item waarin ze zogenaamd telefoneerde met haar moeder, het liep steevast uit op ruzie en ze eindige dan met: DAG MAM!.
Ik zeg het nu nog af en toe tegen mijn moeder en dan moeten we steeds lachen!
@Frank Faber: Raad een lied of niet was van de TROS…
Ha Ja Jeroen, dat heb je goed gezien, dit programma was van de Tros, ik had er gewoon overheen gelezen, maar geeft niet hoor Frank, OOK NCRV
Was ik met veertien al zo een ouwe sok, dat ik dit programma geweldig vond. Alleen herinner ik het me niet als een ‘tussen de middag’ programma maar als ‘Dinsdag twee uur’. Net terug van school, even een kop thee voor het huiswerk en luisteren. Om de een of andere reden is er een liedje wat me heel erg voor de geest staat. Dat liedje hoor ik tegelijk met ‘Ik draaide een nippeltje aan een …’ zodra de naam Willy Walden valt. Die sketch kan ik me voorstellen. Die zag ik zo heerlijk vaak, maar waarom dat liedje blijft hangen… Wie het weet mag het zeggen.
De omschrijving was “Een koning te rijk” Inderdaad met alle mogelijke klemtonen. Volgens mij werd het liedje pas geraden toen alle woordjes al weg waren. En mij staat iets bij dat er dan ook niets meer te winnen viel. Oja het goede liedje;
Ik heb een huis met een tuintje gehuurd
Gelegen in een gezellige buurt
En als ik zo naar m’n bloemetjes kijk
Voel ik me net als een koning, zo rijk