Zij zijn groot, en ik….
Op vrijdag 12 oktober 2007 geschreven door Lia
Knippen met je vingers, knipogen, het zijn van die vaardigheden die grotere kinderen en volwassenen (vaak ooms!) wel konden en jij nog niet…
Frustrerend.
Herken je dat? Wat konden zij zo vanzelfsprekend en kostte jou de krampen èn machteloze ergernis?
45 reacties op “Zij zijn groot, en ik….”
Laat een reactie achter

Wel Lia, veters in je schoenen vastmaken! En toen ik heel klein was, lezen en schrijven…wat leek mij dat altijd magisch toe!
Knipogen kon ik rechts maar nog niet links (of zoiets). Is later wel goedgekomen.
Zou heel graag goed op mijn vingers kunnen fluiten: hoe dat nu werkt..? Zijn daar workshops voor?
Een aantal dingen hoefde ik niet te kunnen:
kraken van de vingers
knal boeren (naar Steven)
oogleden binnenste buiten keren
ogen wegdraaien
etc.
Mbt log: goed verhaal, lekker kort.
Het heeft lang geduurd voor ik met mijn handen schuin over elkaar voor m’n mond op de juiste manier lucht in kon blazen zodat je het geluid van een koerende duif hoort. Mijn zus kon dat goed. Wat ik ook altijd probeerde te leren is op mijn vingers fluiten…kan het nog steeds niet
En toch Grompie is het op je vingers fluiten echt niet moeilijk hoor, maar ja.


Ik roep mijn dochter nog wel eens door op mijn vingers te fluiten want haar kamer is op zolder en als ik geen zin heb bel ik haar op haar mobieltje, heb geen zin om te schreeuwen namelijk! Ik weet nog wel heel goed dat ik voor het eerst gewoon kon fluiten, was apetrots toen en iedereen moest het horen en dan 20 keer op een dag, elke keer zeuren tegen mijn moeder….maaaaaammm, hoor es!!!!
Mijn jongste dochter is bijna 13 jaar en die kan nog steeds niet gewoon fluiten!
Een oom van mij kon altijd goed dingen wegtoveren en ik kan het eigenlijk nog steeds niet uitstaan hoe hij dat nou deed en heeft het ook nooit verklapt!
Wat sommigen wel van mij geleerd hebben zoals mijn kinderen is met de oren klapperen want dat kan ik heel goed
Aaaargh…jasses Eric, oogleden binnenste buiten keren, ik kende ook zo iemand en elke keer als ik keek deed ie dat expres omdat ik er niet tegen kon….
Ik kan niet met allebei de vingers aan allebei mijn handen knippen.
Knipogen, dat duurde idd even voor ik dat onder de knie had.
, ook niet op het moment die zij juist achtte.
Veters strikken kon ik, tot grote frustratie van de juffrouw op de kleuterschool
Kan er nog boos om worden want luidkeels verkondigde zij voor de klas dat het nogal dom was, en andere kinderen mochten mij niet helpen van haar. Zo weer een jeugdtrauma verwerkt.
Met drie balletjes tegen de muur gooien,hahaha, ik heb lol om mijn eigen uitleg, want weet niet hoe het heet.
Maar moeilijk was het wel.
Hoi Ellen, als het goed is heet dat Kaatsenballen
@Judith63, ja kaatsenballen dat was het.
Sommige deden het zo vlug, dat het leek dat ze met 1 balletje tegen de muur gooide, ipv 3.
Ik wou het ook zo graag, maar bracht er niks van terecht.
Mijn oom kon met zijn linkse hand over zijn borst wrijven en met zijn rechtse hand op zijn borst kloppen, en dan ineens kon hij het omdraaien. Ik ging daar altijd grandioos de mist mee in! het werden of 2 wrijvende handen of 2 kloppende. Inmiddels kan ik het natuurlijk wel en ik zal het jullie graag demonstreren op de jeugdsentimentendag, krijg ik dan een cursus vingers fluiten van je Judith? want dat kan ik nog steeds niet! zelfs niet op een hoedje van een eikeltje (die nu massaal in het bos liggen)
@Ellen: kaatseballen heb ik vroeger ook met 3 ballen gedaan, dat was een kwestie van oefenen, kan het nu ook niet meer net als jongleren met 3 ballen, met 2 gaat me nog steeds goed af.
Touwtje springen. Wat was ik vroeger blij wanneer ik het touw een paar keer rond kon draaien. En dan aan je moeder vertellen dat je kon touwtje springen, ging je het voordoen dan lukte het voor geen meter.
Heb ook ‘hele’ zondagen (ik was toen 6 jaar) geprobeerd te haken. Een gewoon sliertje van allemaal lossen aan elkaar. Kreeg het maar niet voor mekaar, lukte 1 losse dan liet ik dat vol trots aan mijn moeder zien.
Scheelkijken. Kan ik nu nog niet goed.
mijn vader kon, honden imiteren en baby”s en had daar menig peuter mee op de kast inclusief moi, waar ik echt jaloers op was was het nabootsen van allerlei vogels, op vakantie in de bossen van appelscha kreeg hij respons terug van echte vogels, machtig was dat…
als ik little bird van de tielman brothers hoor en nog een plaat waarvan ik de titel niet weet moet ik eraan denken.Laatste was er meneer bij paul de leeuw die kon het ook en ik schoot gewoon vol. (mijn vader is al 18 jaar geleden overleden).
Ah Joke61, over touwtje springen gesproken….Ik vond het altijd knap als er meiden in mijn klas waren die ‘bommetje’ konden springen, je weet wel, snel touwtje draaien en langzaam springen, ik heb dat nooit onder de knie gekregen wat ik vreselijk vond!!!!
Sentiment, ben bang dat je dan alleen nog maar op je vingers fluit die dag
Rene, ik moest je zin even goed lezen hoor!


)maar weet donders goed wat je bedoeld hoor 
Ik zou ook niet in mijn beide handen willen knippen met mijn vingers
Hoop niet dat je het persoonlijk opvat, vond het zo grappig klinken
Je bedoelt dus dat je met beide handen niet met je vingers kunt knippen (ik schiet weer in de lach
Op m’n vingers fluiten. Ik kan het niet en heb het nooit gekund. Mijn zwager kan geloof ik zijn oren bewegen. Vroeger zag ik hoe een vriendje een stukje van zijn duim eraf kon halen. Het was natuurlijk nep maar als je dat onverwacht voor de eerste keer ziet sta je toch altijd even raar te kijken. Succes verzekerd bij jonge kinderen. Wie weet, ook bij jeugdsentimentjes, ik zal het op de JS dag graag demonstreren. Zijn er toevallig ook mensen die rook uit hun oren kunnen laten?
Knippen met mijn vingers kan ik wel en ook op mijn duimen fluiten om het geluid van een koerende duif na te doen. Met een wijnglas kun je een fluitend geluid maken; maak de rand vochtig en strijk rondjes over die rand en met een beetje geluk hoor je een fluitend geluid. Ook altijd er leuk op galadiners als er een stilte dreigt te vallen.
Nou FrankF: ik betwijfel of je je kunsten met het wijnglas kunt tonen tijdens de JS-dag, want er valt vast geen pijnlijke stilte, want als al die schrijverst/sters net zo kwebbelen….
Ik kon eigenlijk (pas laat) nep fluiten, met je wijsvinger en duim een soort van 0 maken en die dan tussen je lippen nemen.
Nou ja…je begrijpt het wel.
Mijn vader kon heel goed het stukje van z’n duim afhalen
Knippen met mijn vingers lukte mij nooit en ik begreep ook niet hoe al die grote mensen toch elke keer zomaar mijn neus van mijn gezicht af konden halen en weer erop zetten. Later kwam ik er eindelijk achter dat het allemaal niet echt was, maar dat ze dan gewoon hun duim tussen hun wijs- en middelvinger lieten zien. En daarna verveelde ik hun vervolgens weer wekenlang met mijn pas geleerde truc.
ik herinner me dat we vroeger wel eens naar mn oom gingen in bern (zwitserland) al vanaf dat ik heel klein was en dat was een grote dikke man met een grote hoefijzer snor en hij zat altijd op zn buik te slaan en naar mij te gebaren dat ik goed moest eten altijd en op een gegeven moment kon ik ook zo gebaren als mn oom en op mn buik slaan en daarbij zeggen essen essen , maar dat duurde wel effe voordat ik dat kon
Kon ik maar net zo mooi fluiten als mijn vader altijd deed.
Op mijn vingers fluiten is mij ook nog nooit gelukt.
Ik kan wel : nu moet ik iets lastige uitleggen :
Met mijn benen heen en weer gaan zodat het lijkt dat ze over elkaar heen gaan maar je verwisselt dan de handen op je knieen. Geen mens begrijpt me nu vrees ik, laat wel zien op de JS dag.
Je rechterhand in je linkeroksel leggen (of andersom) en dan met je andere arm op en neer bewegen tegen je lijf.
Dat gaf bij mijn grote broers een tamelijk onsmakelijk geluid.
En dat wilde ik ook, maar het is me nooit gelukt.
Haha Bertus, dan gaan wij dat ook samen doen want dat kan ik ook en dan Sentiment ernaast die dan op haar vingers fluit want dat heeft ze dan intussen van mij geleerd en idd mijn moeder kan dat nog steeds…..een stukje van haar duim afhalen en moet je dan die kinderen van mijn broer zien kijken naar haar van: Goh, knap dat oma dat kan!
En wat dachten jullie van aan je ene oorlel trekken dat je tong rechts naar buiten uitsteekt en dan aan de andere oorlel trekken dat je tong dan weer de andere kant op wijst???
@Bertus; ik begrijp precies wat je bedoelt, misschien kunnen wij dat samen demonstreren op de JS dag.
Hm, als dat allemaal in een openbare gelegenheid gebeurt zullen de mensen ook wel denken: Wat een maf zootje! De een fluit op zijn vingers, weer een ander haalt zijn duim eraf en iemand doet een duif na en wet ik veel wat voor rare kunstjes de mensen nog meer vertonen hahaha!!

Ja, wat zullen ze dan niet denken he Frank, wat een zootje bij elkaar
Misschien kunnen jullie ook klapperen met jullie oren? 
Goed, gaan we dat kunstje dus met z’n drietjes doen met die zogenaamde gekruiste benen (zie het al helemaal voor me, de tranen biggelen over mijn wangen
Misschien kunnen we die dag nog komen voor de opnames van Idols????? Met z’n allen dan he?
Stukje van duim afhalen heb ik inderdaad van een oom geleerd, is echt een klassieker. Ik kan ook iemands hand omdraaien zonder ‘m aan te raken en de truc van het dansende lucifertje en de rollende sigaret, allemaal geleerd vandezelfde oom. Op m’n vingers fluiten heb ik mezelf aangeleerd maar een badmeester floot zonder z’n vingers net zo hard, door z’n bovenlip op een bepaalde manier te houden. Dat is me nooit gelukt.
Met rook ‘o’-tjes blazen en ‘volwassenen-ijsjes’(Cornetto etc.) eten. Dat eerste kan ik overigens nog steeds niet, want ik ben nooit gaan roken.
En JohnW kan dan op een ludieke manier vragen waar het ‘essen’ blijft.
Eén of meerdere brandende lucifers tegelijk in je mond brengen. Inmiddels kan ik ‘t ook, maar toen was dat iets hoor!
Tjonge wat zal dat een mooi circus worden zeg. . .
Ik kan wel mijn benen doorelkaar kruisen, maar op mijn vingers fluiten heb ik nooit geleerd. Wel floot ik op een kokkelschelp, dat is ook keihard en over een half strand te horen , makkelijk om de kinderen terug te roepen. Thuis had ik een oude schapenbel (van de belhamel) Daar riep ik ze mee van boven om te eten.
Ook kan ik alleen het bovenste kootje van mijn vingers buigen terwijl de rest gewoon recht blijft (en zonder de andere hand te gebruiken)
Met het puntje van je tong je neus aanraken….

Probeer maar eens, mij lukte het nooit en nu nog niet.
In gedachten zie ik nu iedereen zitten met zijn tong uit zijn mond…
Mijn oudste dochter kan zelfs IN haar neus komen met haar tong, knap he??? Maar of het nou fris is? Zowel ik als haar vader en zusje kunnen dat niet eens, van wie zal ze dat dan hebben
ik kan slechts met mijn rechteroog knipogen… links lukt niet
vingerknippen lukt uitstekend
oren bewegen ook
tongklakken kan ik hard
fluiten minder
vingerfluiten niet… helaas
Fluiten!!! Voordat ik dat onder de knie had.
Met je hand een holte maken onder je oksel en dan op en neer gaande beweging maken met je arm is nooit gelukt bij mij. En ik wou het zo graag kunnen.
Leuke tip naar aanleiding van dit log; ga op zoek naar Het jonge vadersboek van Nico Scheepmaker. Daar staan honderden van die trucjes in. Een aanrader voor alle vaders. En moeders. En ooms, opa’s etc.
Ook een leuke : je hebt van die mensen die op commando kunnen boeren. Kan ik ook niet, ik heb het altijd op onhandige momenten.
@Bertus: op commando kunnen winden kan ook hoor! Ik niet, maar ik heb van die puberende zonen…
Puberende dochters kunnen dat ook hoor maar dan bedoel ik boeren na een glas cola te hebben gedronken, ze zeggen gelukkig nog Pardon daarna en dan beginnen ze heel hard te lachen ja
Op m’n vingers fluiten! Avond aan avond lag ik te oefenen in bed, tot het ‘opeens’ lukte. En toen natuurlijk een hele tijd niet meer… Maar nu kan ‘t altijd en da’s wel zo handig als je de hond even terug wil fluiten.
Ik kan ook op commando boeren…erg handig maar ik heb geen idee waarvoor eigenlijk
@dutchfranca62 das ist aubergewohnlich richtig
fraulein franca
@JohnW: Ach, dass ist Schade, ich bin keine Fraulein, nur eine Frau.
Ik had bijna geschreven: Ich bin unbeschreiblich Weiblich, je weet wel dat nummer van Nina Hagen (hoort bij het andere log!).
Ik kan nog iets wat wel grappig is: het derde kootje van mijn linkerwijswinger kan ik naar boven buigen in een haakse hoek. Ik kan dat uiteraard alleen met hulp van mijn rechterhand. Doet overigens geen pijn.
Op commando boeren kan ik nog steeds niet, zou het wel willen kunnen (gewoon om het kunnen)
Voor degenen die nog steeds op hun vingers willen leren fluiten, ik heb een link gevonden en ik ben aan het oefenen. Ik sputter en spuug en er is al een klein fluitje hoorbaar geweest… nog maar niet verder geoefend want het is zaterdag ochtend 5 over 8
Maar hier is de link voor diegenen die alsnog op hun vingers willen leren fluiten
http://daretowear.web-log.nl/d.....je_op.html
Trouwens mijn opa kon als hij zijn handen over elkaar deed hele harde geluiden maken (maja waren bouwvakkershanden)
mijn moeder kon het ook een beetje maar ik nog steeds niet. Mijn benen kruisen kan ik intussen ook, en “gewoon” fluiten… dat kon ik al op mijn vierde, had ik van mijn vader geleerd en ik vond het reuze stoer! En toen werd ik (per ongeluk) van het klimrek van de kleuterschool geduwd en viel ik mijn 2 voorste tanden eruit op de stenen rand van de zandbak… en na het huilen gelijk geprobeerd of ik nog kon fluiten (kwestie van prioriteiten stellen)
en ja ik kon nog steeds fluiten zonder de 2 voorste boventanden!
Tegenwoordig ook zonder kunstgebit