Het Kindertheeserviesje
Op dinsdag 23 oktober 2007 geschreven door Joke61
In mijn kinderjaren heb ik vaak zoet met mijn kindertheeserviesje gespeeld. Een mooi serviesje (zie afbeelding) bestaande uit een theepotje, een suikerpotje, melkkannetje en vier kleine kop en schoteltjes. Meestal werd ‘droog’ met dit serviesje gespeeld, maar heel soms mocht van mijn moeder ‘echte’ thee in het theepotje en werd het suikerpotje gevuld met suiker.
Met mijn vriendinnetjes dronken we ons kopje thee aan het rotan speeltafeltje, gezeten op kleine rotanstoeltjes. Van drinken was niet echt sprake, we strooiden namelijk zoveel suiker in ons kopje thee dat een lepeltje rechtop in het kopje bleef staan. Op deze manier hebben we heel wat kopjes thee naar binnen gelepeld.
Heb jij ook met een thee of misschien een koffieserviesje gespeeld?
24 reacties op “Het Kindertheeserviesje”
Laat een reactie achter
Ik kan me alle handelingen zoals jij ze hierboven beschrijft, @Joke, nog precies herinneren, inclusief het kneuterig-gezellige gevoel dat erbij hoorde.
Maar hoe mijn serviesje eruitzag? Er komt niets bovendrijven.
Nu heeft mijn dochter ook weer zo’n serviesje, en natuurlijk heb ik al heel wat kopjes thee bij haar gedronken, maar dat gevoel van toen, dat is blijkbaar alleen weggelegd voor de kinderleeftijd
Wat een herinneringen heb ik daaraan ja en wat vond ik het leuk om na de handelingen hier boven samen met mijn broer de boel nog eens af te gaan wassen
en dat meen ik echt hoor!
Ja hoor urenlang ‘thee’ drinken. Het staat nog op video (van film overgezet) en zodoende weet ik dat het een gekleurd thee serviesje was, maar wel van plastic. Ook zie ik mijzelf alles voorzichtig afwassen. Tja…dat je dat toen zo leuk vond he als kind?
Nee Joke,
Niets voor mij, wij jongens speelde cowboy en indiaan en hadden toen nog niet zoveel op met meisjes met hun serviesjes en dan dat deftige gedoe, wat mijn buurmeisje ten toon spreidde, tijdens het theedrinken uit plastic kopjes en koekjes op plastic bordjes.
Jongetjes wilden schieten en knallen met een geweer waar in de loop een kurk zat die knalde als je de trekker overhaalde. Later werd dat natuurlijk het klappertjes pistool. Hele ritsen van dat zwavel op een papieren rolletje hebben we weggeknald. Toen kwam het raakvlak. We gingen ùit theeserviesjes drinkende meisjes overvallen.
En zo speelde we dan toch met elkaar of niet?
HAHA Dutchfranca, jou dochter Fleur heeft er nu de leeftijd voor, ik zie je al helemaal zitten aan een klein tafeltje op een klein stoeltje met haar theeleuten, ik heb dat ook mee gemaakt met mijn meiden natuurlijk en dan denk ik: tsja, waar is die tijd eigenlijk gebleven???? Nu drinken we allemaal thee ook in de avond voor de televisie met een koekje en dat is ook gezellig hoor!
Ja, thee drinken met het kinderserviesje, maar ook soep koken of pudding op het kinderfornuisje. Gaf hetzelfde kneuterige gevoel!
Mijn zus had een koffie serviesje, volgens mij bijeen gespaard met de spaarpunten van DE. Bij dat servies zat een koffiefilter met van die hele leuke kleine papieren koffiefiltertjes van Melita.
Op zondag mocht daar echte koffie ingemaakt worden. Dan dronken mijn zus en ik koffie met daarin héél véél slagroom!
Sorry mannen, ik weet het, ‘t is een meisjesonderwerp
ik heb ook zker met een thee serviesje gespeeld, en ik had er ranja in zitten en langevingers er bij .ik kon me er uren mee vermaken met mijn zusje maar als er een vriendinneje er bij was weet ik niet eens meer
Sorry mannen, ik weet het, ‘t is een meisjesonderwerp (einde citaat)
@Joke: wat dacht je waar ik mee gooide als mijn buurmeisje en ik ruzie hadden als vadertje en moedertje..?
Niks veranderd met nu we ouder zijn
Ja Judith en wil je wel geloven dat Fleur een serviesje van echt aardewerk heeft, terwijl ik het met plastic moest doen. Enneh de gulle geefster van beiden was natuurlijk mijn moeder!
Ik kan me alleen maar aansluiten bij Eric dat dit onderwerp de heren onder ons niet zo aan zal spreken. Zijdelings heb ik het natuurlijk wel meegemaakt want ik heb twee jongere zussen. Morgen dan maar een typisch mannenonderwerp? Voor elk wat wils. Nee, ik heb er niet mee gegooid als we ruzie hadden en welke broer en zus hebben er nu geen ruzie gehad? Maar we hadden wel respect voor elkaars eigendommen dus die bleven heel. (of ze sneuvelden per ongeluk.)
Ja dat ken ik nog, ik had een aardewerkservies, en dat staat nu nog bij me op de zolderkamer.
Ook dat koken op zo’n blikken fornuisje met een klein soort waxinelichtjes als brander, ken ik nog. Mijn moeder moest dan pap komen eten die ik maakte met melk en beschuiten in stukjes erdoor,natuurlijk ook met een flinke schep suiker.
Thee in het theeserviesje mocht alleen als mijn moeder in de buurt was, hete thee kon gevaarlijk zijn. Met vriendinnetjes deden we er gewoon water uit de kraan in en speelden dat het thee was.
Goed Frank, dan gaan we het morgen over Indiaantje of Cowboy spelen hebben of over andere jongensdingen die ik ook zelfs gedaan heb trouwens!
Mijn schoonzus, de vrouw van mijn vorig jaar jong overleden broer heeft een foto boven aan de trap van hem hangen waarbij hij samen met mij zogenaamd thee inschenkt met zijn tong uit zijn mond en dat beeld vergeet ik nooit meer dat weet ik nog zo goed! Dat stoeltje waar hij op zat heeft mijn moeder nu nog steeds en wordt nu gebruikt door mijn broer zijn eigen dochtertje van nu 5 jaar en dat zegt ze ook heel lief altijd: Papa’s stoel! Ik schiet nu weer vol nu ik er weer aan denk……….
Ook ik had een theeserviesje. Van plastic! natuurlijk werd er thee met melk uit gedronken. De plastic kopjes stonden altijd te wiebelen op het schoteltje. De rand dronk niet zo lekker want er stond menige tandafdruk in….
Mijn kleine fornuisje gebruikte ik om te koken. Met een soort waxinelichtje (…blokje… hoe heet het ookal weer?) werd een klein aluminium pannetje verhit. Meestal kookte ik andijvie of gras. Mijn moeder waarschuwde altijd dat je het witte blokje niet in je mond mocht doen.
Helaas heb ik nooit een porceleine theeserviesje gehad. Vind het nog altijd schattig!
Sue-Ellen, je kunt het porceleine serviesje natuurlijk op je verlanglijstje zetten voor je verjaardag, de Sint, de Kerstman?
Sint?…. goed idee! Ik ga het hem straks als hij thuis komt vast zeggen!
Moeder had nog een kinderserviesje uit haar eigen jeugd en daar mochten wij kinderen mee spelen, zeer iel porcelein was het, gouden glazuur met orientaalse bloemetjes. Er waren na mijn eigen jeugd nog twee of drie stukjes servies over en ik had ze in een kast staan. Ze zijn weer terug naar mijn moeder gegaan toen ik emigreerde - ze waren tenslotte toch van haar geweest!
Soms mocht ik met de meisjes meedoen en dan dronk ik net als hun keurig met de pink omhoog (nep) thee uit zo’n miniscuul theekopje.
Helaas had ik geen mooi theeserviesje, ik had het heel graag willen hebben. We hadden wel een plastic versie, maar dat vond ik toch veel minder leuk! Nichtjes waar ik vaak logeerde hadden er wel één, schitterend vond ik die. Maar ik heb de schade ingehaald: kortgeleden zag ik een heel schattig klein serviesje met bloemetjes en vlindertjes staan, ik heb het gekocht en het staat nu thuis te pronken ( we hebben er nog niet mee gespeeld)
Overigens vind ik serviesjes niet alleen voor jongens, wij speelden vroeger thuis vaak restaurantje, dan maakten een paar van ons ‘eten’( met water, versierde biskwietjes etc) en de anderen waren de gasten. Daaraan deden mijn broertjes even hard mee.
mijn thee servies heb ik een paar keren laten vallen maar de kopjes zijn nooit gebroken!
mijn vriendinnen en ik speelden hier elke dag mee net als met de poppen.
Oeps Marieke en hoe gaat dat tegenwoordig? Laat je nog steeds je servies vallen?
grapje natuurlijk he? 
en daarom had ik als kind een plastic serviesje,dat kon ik gewoon laten vallen,
Tenzij je er natuurlijk een lekker drankje in gedaan had he Vanilla? Limonadesiroop of een beetje koffiemelk
en dat mocht er niet in ,, alleen water wat dat maakte de boel niet vies