Lichtorgel
Op zaterdag 24 november 2007 geschreven door Martin J.A.
Midden zeventiger jaren moest ik bij een maat van mij - op het hofje waar wij woonden - mee naar boven naar zijn slaapkamer, want hij had iets nieuws.
Heel geweldig kon hij - net als bij de echte disco shows - de lichten op de muziek in zijn slaapkamer aan en uit laten gaan.
Hij had daarvoor een klein kastje wat je zo kon kopen in de winkel, maar wat je zelf verder uit moest breiden met draden en natuurlijk de lampen erop aansluiten. Meestal waren dat gewone lamphouders die je aan de muur schroefde met jawel kleuren lampen erin, vaker rood, geel, groen en blauw. Het gaf een mooi effect zo ’s avonds op de slaapkamer.
Maar die lampen en dat ‘lichtorgeltje‘ kon je ook ergens anders voor gebruiken en wel om gezellig te fuiven. Het woord fuif is mogelijk wel uitgevonden in de zeventiger jaren en zo werd er die dag drank door iedereen ingeslagen en meegebracht en ook werd er door degene waar de fuif werd gehouden een lading drank en zoutjes ingeslagen en werd het een gezellige avond met matrassen op de grond en iedereen kon er op een plekkie gaan hangen en hoorde je de muziek van The Golden Earring, Sweet en Pink Floyd door de luidsprekers schallen.
23 reacties op “Lichtorgel”
Laat een reactie achter
Ik weet nog dat een paar vriendjes van de lagere school een lichtorgel hadden,dat was heel wat.Ik had er geen een.Ik liet wat gekleurde lampen op mijn kamer knipperen door er een starter van een T.L. verlichting er tussen te monteren,knipperde alleen niet op de maat van de muziek.
@Martin.J.A: je 1e log
Mijn man, toen mijn vriend, had in ‘78 ook een lichtorgel op zijn kamer. Hij was net verhuisd, nieuwe kamer, een lichtrail aan het plafond en in iedere hoek een gekleurde lamp.
Een kastje met daarin de apparatuur had hij geknutseld. De lampen konden ook continu branden of slechts 1 lamp of alles wisselend op de maat van muziek. Hij had er ook een soort dimmer op, als je die zachter zette dan knipperden de lampen minder fel.
Glitterbol: ook uit die fuiftijd?
Stroboscopen waren ook heel leuk.
Je zag de mensen dan flikkerend bewegen. Als een soort reeks filmplaatjes. Jullie snappen me wel ?
Tja, mijn broer was altijd met lichtjes bezig en heeft nu een glitterbol in zijn huiskamer hangen. Geeft nog een leuk effect ook. Als kind van 10 had hij een rood schemerlampje boven zijn bed hangen, had hij zelf gekozen. Moeder wilde niet dat ik hem ermee zou plagen en toen ik dat dus toch deed
snapte hij niks van dat ‘red light district’ gedoe.
Ja dat ken ik ook nog wel, ik vond dat destijds geweldig, maar ik kwam niet verder dan gewoon wat gekleurde lampjes in mijn slaapkamer. Zat ik daar in blauw licht
??:
Moet je toch niet meer aan denken, haha
Black Light (meer paars dan black) was ook zoiets in die tijd, dan lichte witte kleding heel erg op.
Ik ken eigenlijk alleen het lichtorgel van de Efteling, maar zo eentje als Martin beschrijft ken ik niet, terwijl de jaren ‘70 toch mijn tienerjaren waren.
Ja ik ken het, hoewel ik zelf geen lichtorger thuis had. Een aantal vrienden hadden het wel. Voor de Drive In discotheek die ik met een vriend niet onsuccesvol bestierde hadden we natuurlijk ook een lichteffecten. Het was voor ons het middel om nog wat extra’s te verdienen. De klant kon naar believen effecten tegen extra geld bij bestellen. Het was een mooie tijd.
Bij ons in de buurt(Amsterdam Slotervaart) waren die dingen erg in, want als je in de winter je krantenwijk ’s avonds liep zag je op menige etage in de huizenblokken die lichten flikkeren. Het was een leuk gezicht.
Het woord fuif is al veel ouder dan de jaren 70. In Nederlandse films uit de jaren 50 heb ik het woord al eens gehoord. Het ‘klinkt’ ook echt jaren 50 als je het uitspreekt.
Volgens mijn woordenboek is het woord “fuif” bekend sinds ca. 1850 en werd (wordt) voornamelijk in studentenkringen gebruikt. Maar het ging over lichtorgels. In de tijd, dat ze populair werden, was ik de jeugd redelijk ontgroeid. Ik had toen veel belangstelling voor electronica en bouwde dus ook lichtorgels om te experimenteren. Dat was redelijk succesvol, want van diverse familieleden en vrienden kreeg ik het verzoek er de nodige te maken. Ik maakte ze in verschillende uitvoeringen, aan of uit op hoog niveau, reagerend op hogere of lagere frequenties, regelbaar lichtniveau, traag of snel reageren op het geluid of nog een extra knippereffect tijdens het knipperen. Ik heb zo heel wat metertjes soldeerdraad weggewerkt. Ik vond het een leuk effect maar ik had er zelf geen behoefte aan om zoiets bij m’n geluidsinstallatie te hebben. Ik ben sowieso nooit een disco-figuur geweest.
@Frank Faber: Efteling=> waterorgel ipv lichtorgel
Ik kan mij niet herinneren dat er ook iemand was met een lichtorgel op zijn kamer.
De waterorgel van de Efteling, wel een goeie he? Wordt inderdaad ook verlicht en dan wordt het wel een beetje in verwarring gebracht ja! Geeft niet hoor Frank, doe je de groetjes aan Elise?
Ik had inderdaad eerst dezelfde gedachten als Frank Faber
Een lichtorgel had ik niet, maar ik vond het wel gaaf bij het enkele, technische vriendje die het wel had. Uiteraard had ik wel gewone spotjes, waaronder 1 blacklight, die een speciale blacklight-poster prachtig verlichtte.
Het volgende verhaal heeft wel met verlichting te maken maar niet zozeer met lichtorgels; ik woonde, voordat ik op kamers ging wonen in een pension voor korte tijd en daar woonde ook een jongen beneden aan de voorkant. Op zich niets aan de hand zou je zeggen, maar die jongen draaide in zijn lamp een roodgekleurd lampje, zomaar voor het sfeervolle effect. Je raadt al waar dit verhaal naar toegaat, naast dat pension was een bakkerij waar veel allochtonen werkten en die zaten constant tegen het raam van die jongen te tikken want zij dachten dat er in dat pension een bordeel gevestigd was vanwege het rode licht. Ik geloof dat die jongen het op een gegeven moment zo zat was dat hij weer een normaal peertje in de fitting gedraaid had.
jaaaa, mijn oudere broer had eind 70’s een lichtorgel en een blacklight(posters), visnet, popposters en maxisingles. Je begrijpt natuurlijk wel waar ik de meeste tijd te vinden was.
Dat lichtorgel had ie trouwens naast vaste gekleurde spots, voor die tijd allemaal inderdaad niet algemeen.
Ahh, dit is voor mij zó’n stukje sentiment..Sweet memories als ik dit log lees. Mijn grootste liefde in de begin jaren zeventig werkte als vrijwilliger in een jongerensociëteit.
Hij was de techneut daar en ontwierp , samen met anderen, zowel een lichtorgel, maar ook een of ander apparaat waar je die bewegende olievlekken op de muur zag( god, hoe dat ook al weer). Super psychedelisch, veel muziek van Captain Beefheart, Frank Zappa en nog meer Pink Floyd. Nu heb ik een paar kristalletjes voor het raam hangen en als de zon erop schijnt en ik laat de kristalletjes een beetje bewegen, zie je ook van die regenboogjes in de kamer dansen. Hou van lichtjes..
@Rozemarijn: dat apparaat met bewegende olievlekken op de muur, waren dat niet ‘gewoon’ vloeistofdia’s?
Ja voor mij een hele bekende. Heb er zelfs diverse gehad. Omdat ik in die tijd nogal in de weer was met Electronica maakte ik ze zelf. Eerst een één-kanaals lichtorgel d.w.z. dat de lampen allemaal tegelijk knipperden op de muziek, daarna een drie-kanaals, waarbij de lampen afzonderlijk knipperen op bv.bas, drums, gitaren of zang. Wat Bart 66 schreef van de lampen die hij liet knipperen met TL-starters had ik ook. Het begon op een gegeven moment wel wat uit de hand te lopen, omdat mijn hele slaapkamer op een discotheek begon te lijken. Ik had zelfs rondom in mijn kamer aan de plafond-plint, gekleurde kerstboom lichtjes zitten die ook op het lichtorgel waren aangesloten. En inderdaad de spotjes met black-light lampen ontbraken ook niet. Heel erg mooi allemaal, totdat mijn vader me op een avond kwam halen om even mee te gaan naar de meterkast. Alles stond op dat moment aan en het wieltje van de meter ging als een idioot in de rondte, hahaha. Toen was het feest wel voorbij en mocht ik het nog maar sporadisch gebruiken!
Echt jeugd-sentiment voor mij dus.
@Rozemarijn
Misschien bedoel je een Lavalamp?
haha wij hadden een ‘lichtorgel’ en dat was een box waar dan geen geluid uit kwam maar een mat transparante kunststof plaat voor zit waarachter dan div lichten knipperen. houtkleurige bekisting. Echt een kermisding als ik m nu voor me zie. Toen blits!
Wauw, jammer dat ik destijds geen vrienden had met zo’n lichtorgel….nu overigens nog niet.
Die driekanaals lichtorgels ben ik altijd helemaal weg van geweest.
Ook die knipperlichten maken met de starters van TL-buizen heb ik destijds geleerd van een jongen uit mijn straat.
Maar wat me nog het meest is bijgebleven is dat een andere jongen uit mijn straat mij eens een keertje mee naar huis nam om iets te laten zien.
Het was een zelfgemaakt lichtorgel maar dan met ontiegelijk veel gekleurde lampjes in een supergrote houten plaat aan de wand.
Het geheel werd gedemonstreerd op de tonen van de plaat Peter Gunn (Emerson, Lake and Palmer) die daarvoor gemaakt leek. Niet lang daarna had ik deze single ook alleen zo’n indrukwekkend lichtorgel als hij had heb ik nooit meer gezien.
wij hadden vroeger wel een drankorgel,gaf niet zoveel licht maar de geluids
efecten waren zeer mooi.
toontje
Kom toevallig op deze site; Ja lichtorgels en zo, wij hadden ook tv’s welke we aansloten op de versterkers zodat we oscilloscopische effecten kregen, ook hadden we een looplicht gemaakt van een oude pickup met nicroschakelaars erlangs, tja waar is die tijd gebleven………………………………