Sinterklaasfeest bij Fokker
Op zondag 25 november 2007 geschreven door Omnivoor
Op de kop af 40 jaar geleden (de foto dateert Zaterdag 25 november 1967) vierde ik
St. Nicolaas in een hangar op Schiphol Oost. Mijn vader werkte voor Fokker toen en op Fokker wist men wel raad met het vieren van een goed feest. De shows waren altijd goed verzorgd en zelfs een beetje eng, vandaar dat ik mijn handen voor mijn ogen houd (zie fotootje). Linksboven op de foto is door de grote ramen nog een vaag slihouet van een vliegtuig te zien. De Sint kwam altijd aan in een vliegtuig!! Hij zwaaide vanuit de cockpit met zijn hand door het zijraampje.
De show duurde over het algemeen een goed uur en daarbij mocht de Sint voorin op een soort troon te zitten en mochten een paar kindertjes bij hem komen. De Pieten echter stalen de show en haalden stunts uit en zongen liederen.
Ik was toen nog een Sint-gelovige en dit heeft een diepe indruk op mij achtergelaten. We kregen hete chocolademelk in een kartonnen bekertje met zo’n tartan-motief. Allerlei liedjes werden er gezongen, waarvan ‘Een Nederlandse Amerikaan‘ en ‘Heb je wel gehoord van de zeven , de zeven etc’ me goed bijstaan. Uiteraard ook de bekende Sint Nicolaas liedjes zoals ‘Daar wordt aan de deur geklopt, HARD geklopt, zacht geklopt‘, ‘…Tiralala li, Tiralala la..’ Het Welkomstlied ‘Sinterklaasje kom maar binnen met je knecht‘ werd gezongen als hij aan kwam lopen en (en dit maakte mij altijd zeer verdrietig) ‘Dag Sinterklaasje, da-ag, da-ag, da-ag, da-ag, Zwarte Piet etc.’ als hij weer vertrok.
De geheimzinnige man, die ik van een afstand waarnam en waarvan ik niet beter wist, of hij nam je mee in de zak, als je stout was. Verdrietig en tegelijkertijd opgelucht dat ik niet naar voren was geroepen.
Ik heb een uitvergroting van een kaart (zie foto), die om onze nek hing, gemaakt. Je kunt net het woord ‘Fokker’ lezen en uiteraard een tekening van de Sint met zijn staf. Op die kaart stond oa je leeftijd. Na afloop werd je naar lange tafels geleid, die waren opgebouwd uit brede planken (die van de marktkramen).
Per leeftijd EN geslacht werd je naar de tafels begeleid. Nu komt het mooiste: de jongens kregen jongens-kado’s en de meisjes meisjes- kado’s, dat spreekt vanzelf. Dat waren echter niet zomaar ‘kado’s’. Dat waren degelijke, solide kado’s. Die kado’s waren zo goed, dat ik me zelfs NU nog kan herinneren, wat ik zoal over de jaren heb gekregen: Een grote Shell tankwagen, die kon worden gevuld met water. Een grote plastic tractor met aanhanger. Een degelijke blokkendoos op wieltjes (waar ik uren zoet mee was) en een grote houten hijskraan op wielen. Dat was nog niet alles. Alle kinderen kregen bovendien een grote gevulde doorschijnende plastic zak met daarin een degelijke taaitaai-pop, pepernoten, een hol chocolade figuur, chocolade sigaretten, snoepgoed, borstplaat etc.
De tijden van weleer komen helaas niet meer terug en ik moet eerlijk bekennen, dat ik er af en toe bedroefd van word als ik weer terugdenk aan die warme en gezellige feesten op Fokker.
26 reacties op “Sinterklaasfeest bij Fokker”
Laat een reactie achter
Há...
Bloemrijk,...
Het was je blijkens de foto allemaal een beetje te veel, Omnivoor! En dan die grandioze kado’s, wel het ging Fokker voor de wind moet ik zeggen (no pun intended). Alle koppies met 1967 haar, gunst wat leuk. En dan die strikjes! Kom daar nou ‘es om maar die horen ook bij 1967. Mooi verhaal trouwens.
Roll on Xmas, ook al zo’n gedoe. Het is vandaag 26 graden, vandaar.
Heel herkenbaar verhaal (afgezien van de Sint’s aankomst per vliegtuig dan
) Mijn vader werkte indertijd (jaren zestig) bij “Willem Smit” (Holec Transformatoren) in Nijmegen, en die jaarlijkse Sinterklaas-middagen waren inderdaad vrijwel zoals hierboven beschreven. Ook hier het solide en constructieve ’speelgoed’ ontvangen aan het eind van de middag.
Ik kan me bijv. nog heel goed een ‘timmerdoos’ herinneren. (hamer, nijptang, schroevendraaier etc) Hoewel ongetwijfeld als constructief bedoeld, ging ik er toch wat destructiever mee om dan wellicht de bedoeling was. Tot lang na het vertrek van de Goedheiligman werden er radio’s, stofzuigers en weet ik wat niet meer met het pas verworven gereedschap ontmanteld.
Misschien dat dàt de reden is dat ik me enkel een paar van die middagen kan herinneren?
aanstaande 1 december moet ik weer sinterklaas spelen op kantoor… gaaf hoor, maar wel om 10 uur s’ ochtends…
Iets kleinschaliger was mijn Sinterklaasviering bij de Melco (Melkunie) in Heiloo. Ik herinner me dat de sint altijd aankwam in een auto, vanaf de kantine die op de 1e verdieping lag, konden de kindjes door de grote ramen de aankomst van Sint en zijn Pieten goed zien.
Voor de Sint was ik altijd bang, de pieten vond ik erg leuk. Er werd veel gezongen, en op de schouders van de Piet heb ik heel wat dansjes gedaan.
Halverwege dit Sinterklaasfeest kregen we een flesje chocolademelk, een traktatie!
Later werden papiertjes met een naam uit een zak gepakt, als je als eerste mocht kiezen had je de grootste keuze uit de kadootjes tafels. Mocht je als laatste langs de kadootjes tafels dan was de keuze stukken moeilijker.
Bij ons werden de kadootjes op leeftijd uitgestald, jongens en meisjes speelgoed gelukkig door elkaar.
Het kadootje wat ik me nog herinner was een popje met stewardessen kleding van de KLM aan. Ze had een petje met daarop een klein KLM speldje op haar hoofd.
Waren leuke gelovige tijden
Ik heb één keer een Sinterklaasfeest meegemaakt bij een bedrijf. Mijn broers en zusters werkten daar. de Amsterdamse Cinine Fabriek, ACF. Ik zal een jaar of vijf a zes geweest zijn. Ook daar werd je naar tafels geleid voor het halen van je kado en een lekkere zak vol met snoep.
Later werkte ik zelf bij een bedrijf met een florerende personeelsvereniging, want die organiseerde bij bedrijven die feesten, waar men ook Sinterklaasfeest vierde met de kinderen van het personeel. Wij hadden toen nog geen kinderen dus ben ik daar niet geweest.
Met dit verhaal van Omnivoor komt dit bij mij helemaal naar boven, terwijl ik het eigenlijk al vergeten was. Geweldig.
Wat een prachtig verhaal, Omnivoor.
Ben eigenlijk wel nieuwsgierig geworden naar de meisjescadeaus.
Had ik op een dergelijk feest de babypop kunnen scoren waar ik zo hartstochtelijk naar verlangde, maar die ik nooit kreeg? *zucht*
Als dochter van een “kleine kruidenier” heb ik wat gemist, geloof ik
Ik hoorde ook wel eens van vaders die met kerstpakketten thuis kwamen.
Wij mààkten die pakketten begin jaren zeventig…
En voor Sinterklaas mochten wij voor onze school de zakjes met snoep maken die de kinderen kregen van de Sint.
Voor de helft van de school dan, want er was nog een kruideniersgezin, en het hoofd van de school moest natuurlijk wel iedereen tevreden houden.
In de jaren ‘60 werkte mijn vader als ambtenaar bij het provinciehuis van Zuid-Holland. Hij was planoloog en ook bij de provincie Zuid-Holland werd het kroost van de werknemers getracteerd op een Sint Nicolaasviering. Hoewel ik me er weinig van kan herinnneren weet ik wel nog van de typische jongens- en meisjes cadeautjes en ik kreeg het spel electrolux (bestaat ook een log van)
Opps! Het heette niet electrolux, maar hoe dan wel en ik weet bijna zeker dat er een log van bestaat; dat spel met die platen waarbij je vragen moest beantwoorden en als je dan een vraag goed beantwoord had ging er een lampje branden. (niet dat dat nou zo’n typisch jongens- of meisjesspel was)
@FF
Electrolux zonder de ‘lux’
http://www.jeugdsentimenten.ne.....ro-junior/
Ik heb dit nooit meegemaakt wat betreft mijn vader, hij had namelijk een eigen zaak en tsja, dan heb je zoiets weer niet en dat heb ik ook niet gemist hoor! Kreeg gelukkig genoeg!
Mijn schoonzus en kids hebben van de week sinterklaasfeest bij het bedrijf gehad (een van de grootste verzekeringsmaatschappijen)waar mijn broer jarenlang gewerkt heeft, geloof vanaf zijn 20e jaar!
Aangezien mijn broer vorig jaar op 40-jarige leeftijd overleed zal zij altijd betrokken blijven bij dit soort festiviteiten en uitjes, toch erg leuk maar wel zwaar voor mijn schoonzus evengoed, maar ze is er evengoed hartstikke blij mee!
Wat een herkenbaar verhaal!
Mijn ouders zeiden; “dit is nou Sinterklaas”. Jammer voor de man maar ik had geen leuke herinneringen aan hem.
Mijn vader werkte bij een groot behangselbedrijf, Rath&Doodeheefver, in Amsterdam. Elk jaar gingen wij met de bus van Maarse & Kroon naar de grote stad. In de Koningszaal van Artis kwam dan Sinterklaas. Voor de pauze kwam er iets op het toneel, ik herinner me Pipo en Mammaloe nog mét de woonwagen! Na de pauze kroop ik bijvoorbaat al meteen onder de stoel. Sinterklaas verscheen met het grote boek op het podium en riep de kinderen bijzich. Gelukkig hoefde ik nooit!!! (Dank je pap) Mijn broertje mocht wel een keer een handje komen geven. Dan was het moment van cadeautjes aangebroken. In een lange rij (ook per leeftijd opgeroepen) stonden we te wachten tot we Sint een handje mochten geven en bij de cadeautafel werd de papieren tas gevuld. Er zat altijd een grote taaitaai-pop in en een enorm suikerhart! Ik weet nog dat ik ooit een stofzuigertje kreeg op batterijen. En mijn broer kreeg een politieauto met zwaailicht en dat ding maakte enorme herrie. Toen de batterijen leeg waren hebben mijn ouders nooit meer nieuwe gekocht. De auto werd bovenop de linnenkast bewaard. Nu nog zo goed als nieuw!
Volgens mij regende het altijd op die zaterdagmiddag en liepen we met de tas te sjouwen op weg naar het Amstelstation. Zeker 30 jaar later ontmoette ik dé man op een receptie van mijn vaders werk. Een grote man in gewone kleren (natuurlijk). Ik vond hem nog steeds een beetje griezelig
En wat ik ook erg vond: je kadootje aan de sint laten zien en dat je dan soms ook nog op schoot moest zitten
Mijn vader werkte op een klein administratiekantoor dus de sint kwam daar niet, wel kwam hij bij ons thuis. Eerst bij de overbuurjongen en daarna bij hier. Wat me nog bijstaat is dat hij altijd moest bukken als hij onder de deur doorliep en dat hij onzettend uit zijn mond stond, jenever vermoed ik want hij kreeg bij ons ook altijd een borreltje!
Mijn zus die 10 jaar ouder is heeft een keer met de roe gekregen (jaja die bestond toen nog) omdat ik het niet kon nalaten om tegen Sint te klikken dat zij zwarte piet altijd roetmop noemde! ghehe die zwarte piet vond het wel leuk zo’n griet van een jaar of 16,17 tegen dur billen te slaan
Joehoe!!!! en ikke vroegere piet angsthaas ben al jaren piet (pieteronella) dus een meisje piet met allerei frutsels in het haar (pruik) knetter leuk!! maar wat kneep ik um vroeger op school
Hé zien jullie op de foto bij dit log een aantal jongetjes met vlinderdasje/stropdasje? Is echt uit die tijd, netjes: wit overhemd-vlinder/stropdas-spencer,we gaan naar het feest van Sint, héérlijk
Haja, Joke, ik zie het nu ook pas!
Netjes gekamde haren ook nog enneh….geen geboe of vet cool die Sint
haha wij precies hetzelfde, alleen bij ons in Eindhoven zat ik ieder jaar in het POC (Philips Ontspannings Centrum)waar de ECHTE Sinterklaas kwam. Dat was georganiseerd vanuit de DAF (papa’s werk).
Eerst kwamen Flip en Flap, de enige 2 clowns uit m’n leven die ik leuk vond. En dan na veel gezang en spanningsbogen kwam hij binnen met zijn knechten en de pepernoten bestriemden in no-time menig oorschelp.
Hoogtepunt was als t gordijn achter het immense podium opgetrokken werd. Allemaal speelgoed!!! Een ware kinderhemel.
Je mocht allemaal naar voren komen (Rij 1t/m 5, rij 6 t/m 10 etc), het podium op, zingen voor de sint en een kado uitzoeken (ik herinner me een staande boksbal op een veer die ik koos). Ik ben 2x nog speciaal naaer voren gehaald omdat ik sinterklaasliedjes zong die andere jaren daar werden geleerd (ieder jaar een nieuw lied) en moest toen voor de zaal nog een keer die liedjes zingen. Man, ik vond t geweldig in de spotlights…
Heerlijke herinnering en vooral omdat dit de ECHTE sinterklaas was.
Op jongere leeftijd had ik helemaal niks met sinterklaas vond dat hele gedoe met die man zo vreselijk oneerlijk dat het tot het niet meer geloven voor mij niet hoefde. De reden, ik ben op vijf december jarig en ik kan jullie vertellen dat dat niet leuk is. Zo oneerlijk allemaal. Iedereen kreeg cadeautjes als ik jarig was dat vond ik wel zo raar.Als mijn zussen jarig waren dan kreeg ik toch ook niks?
Dat je dan grotere of meer cadeau’s kreeg tja daar keek je niet naar. Je verjaardag hoorde speciaal te zijn. Ook op school ik was altijd de pineut om bij de Sint op schoot te komen zitten en een liedje te zingen. Of je mocht altijd het leukste wat je had gekregen op school laten zien… Nou was voor mij ook niks aan en ik nam dan ook meestal niks mee want iedereen had wat gekregen.
Jaren later toen ik wist dat de Sint helemaal niet bestond ben ik er wel anders over gaan denken. We doen al vanaf dat wij klein waren met neefjes en nichtjes (zijn er een boel van de zelfde leeftijd) Sinterklaas vieren. Later toen we allemaal niet gelovers waren werd het surprise. Ook toen we zelf kinderen kregen was het traditie om met elkaar rond vijf december de Echte Sint voor de kinderen te laten komen. Nu is alles weer groot en doen we al een aantal jaren surprise met een man of 30. Een december is het weer zover in een zaaltje gaan we genieten van het heerlijk avondje van Sinterklaas
Ja Joke dat was toentertijd mode bij de jongens. Later had ik geloof ik ook een stropdas met een elastiekje zodat je niet hoefde te knopen. Het vlinderdasje wat ik had had oom een elastiekje. Elastiek van het soort dat toen ook in onderbroeken zat.
Vanuit mijn vaders werk nooit een sinterklaasmiddag gekend, helaas.
Wel altijd een sinterklaasmiddag gehad op de lagere school, die werd dan gevierd bij ons in de straat in het buurtgebouw. Heel spannend allemaal.
Herinner me dat de ECHTE sint eens niet kon komen (late afzegging waarschijnlijk), waardoor de leerkrachten op het allerlaatste moment een hulpsinterklaas moesten rondselen…..nou dat zag je er wel aan af, die sint die leek echt nergens op. Als excuus naar de kinderen toe werd aangedragen dat sint van het paard was afgevalllen en dat ie er daarom zo vreemd uitzag (geweldige smoes
)
Kon echt niet hoor..was een of andere verklede magere 18 jarige jongen ofzo….met hele slechte kwalitiet baard en snor, die afzakte en scheef zat
Herinner me nog een grappig voorval van een aantal jaren geleden, tijdens de sintmiddag van het werk van mijn man.
Omdat het een groot bedrijf is werd de sinterklaasmiddag behoorlijk professioneel (lees strak) georganiseerd. Er was weinig plaats voor een spontaan bezoekje aan de sint…alles moest van tevoren zijn aangevraagd! (via formulier van het werk…kind huppeldepup wil wel/niet bij sint komen. En als ouders moest je dan vervolgens zelf wat bijzonderheden van je kind noemen, zodat sinterklaas daar leuk een x aantal minuten met je kind over kon babbelen)
Wij wilden dat onze kinderen niet aandoen, de middag duurde zonder al die poespas sowieso al uren, dus we lieten het overgaan.
Op weg naar die sintvoorstelling (in een afgehuurde theaterzaal) vond mijn zoontje van 3 jaar een hele mooie grote eikel op de parkeerplaats. Hij vond die eikel zo mooi dat hij die aan de sint wilde gaan geven. Ik zei wel tegen hem dat sint heel druk was, en dat daar geen tijd voor was, maar mijn zoontje nam met “nee” geen genoegen, ik kon praten als brugman….die eikel zou perse die middag aan de sint gegeven worden.
In de zaal aangekomen stonden er al rijen dik kinderen opgesteld voor de troon van sint, iedereen had een afspraak en een vaste plek in de wachtrij. Mijn zoontje echter niet, hij werd steeds weggestuurd met zijn eikel
Op een gegeven moment, ik zat wat argeloos te praten met iemand, hoorde ik ineens de sint door de microfoon iets zeggen met een prachtig nijmeegs accent
“Sinterklaas krijgt hier van dit kleine menneke een grote mooie opgepoetste EIKEL aangeboden…Sinterklaas hoopt,dat hij dit cadeau niet persoonlijk moet opvatten
(Mijn zoontje was er toch nog mooi tussengeschoten)
Mhh, gezellig verhaal weer uit je archief, met een uniek fotootje waarin jij net goed te zien bent terwijl je je gezicht verbergt. Heb zelf ook nog herinneringen aan een Sinterklaasfeest, in een groot lokaal , had niets met school te maken. Geen idee meer wat de organisatie hierachter was.
Ik keek vooral uit naar het snoepgoed en de cadeautjes. Weet nog dat ik een holster met 2 blauwe plastic klapperpistooltjes uitkoos.
Ik herinner me geen Sinterklaasvieringen van mijn vaders werkgever. Bij mijn werk wordt wel elk jaar een viering georganiseerd, waarvoor je dan je kind(eren) kan opgeven middels zo’n formulier. Die viering begint overdag als de Sint het hele bedrijf bezoekt met zijn verzameling Pieten, ’s avonds gevolgd door de viering voor de kinderen van de werknemers.
Dit is geinig, ik had hetzelfde met mijn vader die op Vliegveld Eelde werkte. De RLS (Rijks Luchtvaart School) organiseerde dan ook altijd het sinterklaasfeest. Natuurlijk kwam hij dan ook aan met een vliegtuig (Wisten wij veel dat het vliegtuig allang aan de grond stond aan het einde van de baan, uit het zicht dus).
geweldig
Heerlijk dit te lezen, want in een iets latere periode zat ik in de sinterklaas commissie van Fokker en waren we al dagen van te voren bezig met het feest. Dat waren heerlijke tijden