Spargo
Op woensdag 12 december 2007 geschreven door dutchfranca62
Deze Nederlandse popband was razend populair met het meeswingende nummer “You and Me’ uit 1980, maar liefst 6 weken op nummer 1 en platina in ons land. Ook heeft het op nummer 1 gestaan in België, Italië, Suriname en zelfs Peru. Maar Spargo bestond al in 1975 met o.a. Ellert Driessen, Ruud Mulder, Jef Nassenstein en Leander Lammertink. In 1979 werd de Amerikaanse Lilian Day Jackson als zangeres aangetrokken.
De daarop volgende hits waren “Head up to the Sky“, “Hip, Hap, Hop” en “One Night Affair“.
Nadat in 1984 Spargo uit elkaar ging, is er weinig meer van de band vernomen. Lilian ging naar New York, waar zij actief bleef als zangeres. Ellert verhuisde naar Londen waar hij werkzaam was in de studio van Stock Aitken & Waterman, maar bleef ook nummers schrijven voor anderen (o.a. de langverwachte enige nummer 1 hit tot dit moment Banger Hart voor Rob de Nijs), Jef maakte carriere bij Endemol Entertainment, Leander begon zijn eigen grafische ontwerpstudio en Ruud schreef muziek voor TV-programma’s. Ook heeft hij samen met Angela Groothuizen (ex Dolly Dots) aan het project “Angela & the Rude” gewerkt. We kennen haar bijzondere hit ‘Young Souls’.
Tegenwoordig speelt de band af en toe weer eens op ‘back to the 80’s festivals’.
Volgens mij vonden alle jongens en meisjes deze band wel cool, of niet?
Klik op het filmpje om Spargo met ‘Just for You’ te zien.
43 reacties op “Spargo”
Laat een reactie achter
: ja das lekker...
...
Juist, echt jaren ‘80 gladjes maar niks verkeerds aan als je dat soort muziek leuk vond/vindt! Zelf vond ik het zo-zo, sorry hoor. Muzikaal bevind ik me met de jaren ‘80 in een soort jungle…
Was helemaal weg van het nummer You and Me (en vind het nog steeds een leuk nummer), werd leuk door de band gebracht maar had er verder niks mee.
Was wel vrolijk, en ik vond de zanger leuk, weet nu echt niet meer waarom
??:
Verder is het niet muziek die beklijft voor mij.
Dat stropdasje is vast zo’n leren exemplaar dat toen in de mode was?
Net als Lia vond ik de zanger helemaal geweldig, en dan ook nog om zijn rode haar
Tsja, heb er de jaren daarna nog vaak op gediscood of hoe je dat ook schrijven wilt!
Mooie tijden waren het ja, heerlijk onbezorgd, was toen net 17 jaar……oeps, mijn oudste dochter is nu ook 17 jaar! En idd Lia dat leren stropdasje was toen erg in ja
leren stropdasjes in allerlei kleurtjes
Oh, ik voel me weer wegglijden
Ellert Driessen, kwam ik wel eens tegen bij Febo op de Amsteldijk. Hij woonde in Amsterdam zuid volgens mij. Daar was ook de studio voor de illegale radio waar ik toentertijd voor werkte. het was tijdens zijn Spargo periode. Omdat ik in die tijd ook wisseldiensten had omdat ik op de taxicentrale werkte kwam je bij die Febo veel bekende Nederlanders tegen. Die snackbar was het eerste wat je zag als je Amsterdam in reed vanaf de Gooische weg en hij was tot 4 uur ’s nachts open. Toen was dat nog uniek.
Ook draaide ik in die tijd als dj discoshows voor het jongerencentrum waar ik als vrijwilliger aan verbonden was. Spargo stond altijd hoog in de plaatjesaanvraag top 5 en werd tot ver in de jaren 80 door de bezoekers aangevraagd.
De muziek was altijd wat makkelijk en in die tijd was het gebruikelijk om net als echte diskjockey’s deden om platen te remixen in eigen 12 inchen, maar dan op een cassette. Het hielp dan erg als de te mixen muziek lekker clean was. Veel knippen en plakken maakte het tot weer iets luisterbaars, want samples waren er toen nog niet.
Ik associeer de zanger steeds ten onrechte met die lange uit spetters, die zelfmoord pleegt door met zijn rolstoel voor een vrachtwagen te rijden.
Ja Ollie, Hans van Tongeren heeft idd wel wat weg van Ellert Driessen.
Die smalle stropdasjes zijn nu weer helemaal in. Helaas staan ze waarschijnlijk op de huidige jongeren leuker dan op ons (snik).
Ik vond de ballad(hit) Sometimes (aan de piano)ook heel leuk. Eigenlijk alles wel, dus ook One Night Affair. Was en ben een enorme disco liefhebber dus het kan niet missen. Shake it away.
Oh ja, aan de ene kant (moet ik bekennen) was ik zeer beledigd dat Lilian D Jackson haar geluk in de VS probeerde, wat het einde betekende van Spargo en was ik gemeen blij toen dat niet lukte. Nu bied ik haar daarvoor mijn excuses aan en zou ik het haar van harte gunnen. Wijsheid komt met de jaren. Weet iemand toevallig waarom het destijds niet gelukt is en hoe het voor haar daar was?
O ja leuk, ik heb er nog een cd van (best of Spargo). Ik weet nog heel goed hoe een man in zijn eentje Spargo playbackte bij Henny Huisman. Zijn ene profiel was de zanger, het andere profiel de zangeres, en hij draaide zich dus steeds om. Was heel grappig bedacht en hij deed het niet slecht!
Aah ja, Spargo was retepopulair in die tijd.
Ze klonken dan ook wel erg internationaal voor een Nederlands bandje.
Bij elke tv show waren ze denk ik wel te gast geweest en ook op de radio hoorde je ze elke dag.
Eigenlijk hadden ze hun gigantische populariteit te danken aan hun live optredens die hun een enorm goede reputatie bezorgden.
Ook al hield je niet van die muziek (ik stond nou niet bepaald bekend als een groot discoliefhebber), toch wisten ze je live mee te krijgen.
Ze konden bovendien echt live spelen en dat kon je toen al van een heleboel “artiesten” niet meer zeggen.
Ellert Driessen was ondanks zijn blanke huidskleur de onbetwiste zwarte funky soulman van de band.
Zangeres Lilian Day Jackson was dacht ik de dochter van de wereldberoemde jazzdrummer Art Blakey (Jazz Messengers).
Ach ja, was deze band al helemaal vergeten.
Spargo is echt jeugdsentiment voor mij. Als ik de muziek weer hoor dan ben ik zo weer back to the eighties.
ops: Tja…dan hoorde je er helemaal bij toch?;)
Z’on dun (nep)leren stropdasje, waar jullie het over hebben, heb ik trouwens ook nog gedragen toen, in de prachtige kleur cyclaamroze
Ik meen me te herinneren dat ik deze band ook eens (live) heb horen zingen bij Nederland muziekland, toen ze het programma uitzonden vanaf het universiteitsterrein in Enschede. Maar ik weet het niet meer helemaal zeker. (nederland muziekland was volgens mij van rond diezelfde periode
)
Inderdaad was Nederland Muziekland van de jaren 80 en een groot succes was het toen, is in 1984 in Alkmaar ook geweest op het Waagplein waar altijd de kaasmarkt gehouden wordt tijdens het hoogseizoen!
Toen ik het live meemaakte kan ik mij alleen The Shorts (comment ca va?) nog herinneren en Hans de Booy met Annabel, en ik maar proberen om op t.v. te komen wat mij toch gelukt was al was het dringen voor de camera, ben ook niet zo groot namelijk 1.55!!!!!
Spargo was toen alweer een paar jaartjes ouder en lees net hierboven nog van Dutchfranca dat ze in 1984 uit elkaar gingen dus dat waren ECHT de eighties ja
Leren stropdasjes
Die had ik in wit en zwart en nog wat kleuren er tussen.
Maar goed Spargo dus, Ik vond dit zo’n band die je moest horen maar niet zien, Ellert Driessen vond ik zo slecht bewegen op de muziek dat ik dáár dan op lette en verder niet.
Hij is er naderhand wel mede verantwoordelijk voor geweest, door ‘Banger Hart’ te remixen,wat Dutchfrance al schreef, dat Rob de Nijs de zolang verdiende eerst plaats behaalde
En dan hier nog meer weetjes. De zanger van de band Fruitcake (van de hit My Feet Won’t Move) was zijn broer.
http://www.youtube.com/watch?v=TaKuTux76uU
Oh ja, zowel Spargo als Fruitcake speelden Funk, nu ondergebracht bij de Disco, toen moest je dat tegen een Funkliefhebber niet zeggen hehe
Die zanger was erg lang weet ik nog en dat viel extra op omdat dat zangeresje klein was. Haast een komisch gezicht die twee. Het eerste nummer: Baby you and me vond ik wel aardig, maar hip hap hop vond ik al wat minder en eerlijk gezegd weet ik ook niet meer hits van ze.
6 weken op nr 1 is wel erg overdreven ; in werkelijkheid waren het er 3
Ellert Driessen schreef later ook nog de songfestivalbijdrage van Linda Wagenmakers, ” No Goodbyes “, in 2000 eindigend op de 13e plaats.
Ja, was wel leuk.
Een liedje uit die tijd uit Amsterdam was : “My feet won’t move” van Fruitcake. Ook zoiets.
Alleen ik ben bang dat niemand dat liedje nog kent.
my FEET won’t move
Ken ik wel degelijk (rondom de jaarwisseling van ‘80 ‘81)
@Bertus: Rick67 en ik in ieder geval wel
@Marc de Jong: het was toch niet wishful thinking
Dit nummer doet me denken aan mijn eerste avond uit, een disco avond van de plaatstelijke voetbalvereniging. Ik was ongeveer 14 en mocht zelf bepalen hoe laat ik thuis kwam. Heb overigens braaf cola gedronken en er waren erg weinig meisjes.
Ik heb eventjes weer terug geluisterd op youtube en ja hoor ik weet het nu ook weer hoe dat liedje ging van fruitcake, echt begin van de eighties ook!
Nou Frank, jij en Elise schelen ook heel wat wat lengte betreft toch? Misschien kunnen jullie weer eens samen playbacken als Spargo, is ook grappig om te zien dan
Je moet me niet zo laten lachen hoor Judith63!
En dan hopen we natuurlijk dat Frank & Elise het ook op youtube zetten. Of gaan oefenen voor een optreden volgend jaar tijdens de JS dag.
PS: Misschien zelfs wel soundmixen ipv playbacken!
En jij maakt mij zeker niet aan het lachen?????
Spargo, ik ken het nog wel. Daar werd je mee doodgegooid in die tijd. En inderdaad leek Ellert Driessen erg op acteur Hans van Tongeren! Jaren na Spargo zag ik Ellert Driessen weer eens op tv en toen had hij het voor die tijd heel hippe paardenstaartje…
Ben trouwens wel benieuwd of Lilian Day Jackson nou echt zo’n beroemde vader had. Ik herinner me dat ik midden jaren 80 een verjaarskalender in mijn schoolagenda had geschreven waar zij op voorkwam. Ik weet de exacte dag niet meer maar ze is in 1960 geboren.
Wie o wie helpt ons aan méér info over Lilian Day Jackson?
Speciaal voor Rick
http://www.boekeenbandonline.nl/band.php?ID=25
Als liefhebber van de muziek uit de seventies en begin eighties is voor mij Spargo natuurlijk één van de favorieten. Leuk om hierover te lezen Franca!
Hahahaha! Sandra67 weet ze wel weer te vinden hoor. Als we nou eens met z’n allen een klein beetje geld bij elkaar sprokkelen, dan kunnen we haar alvast boeken voor het JS lustrum van volgend jaar
@Sandra67, thnx a lot.
ops:
Net zoals ik dacht, werd dus niets in de VS
Ik zag haar dus pasgeleden ook weer op tv en ze was nog verrassend goed bij stem. Nu weer wat nieuwe funkhits en het is weer boogie 2night as ever.
Heerlijk herkenbaar die reacties zeg. Als ouwe rocker had ik ook niets met dit soort disco muziek, maar ik stond wel te swingen op zo’n dansvloer met flikkerende disco tegels als “you and me” van Spargo werd gedraaid.
Het was inderdaad de tijd van de smalle leren stropdas. Een collega had er volgens hem eentje van krokodillenlullenleer: “kijk maar, als ik er met een hand aan trek en met de andere hand er snel overheen wrijf wordt hij steeds langer!”
Zelfs de gelijkenis tussen de hoofdrol in Spetters en de zanger van Spargo is mij toen ook opgevallen (nooit geweten dat ik niet de enige was).
Spargo is echt jeugdsentiment; net als Weekend van Earth & Fire herkenbaar voor tenminste twee na-oorlogse generaties.
@Rick67 (”Net zoals ik dacht, werd dus niets in de VS ops:”)
Dat maakt ik niet op uit het stukje dat Sandra gelinkt heeft. Misschien lijkt het zo tussen de regels door, maar ik zie dat niet.
@ Rick
Ik lees dat ook niet in de tekst hoor, dat ze geflopt zou zijn in Amerika?
Lees hier ook maar eens (deels zelfde tekst)
http://www.drummerszone.com/members/memberBand.php?memberNR=2058&memberBandNR=1200
Geflopt? De meeste topartiesten in Nederland mochten willen dat ze zo konden floppen in Amerika!
In 1984 vertrok Lilian Day Jackson voor een groot en nieuw muzikaal avontuur naar de Verenigde Staten; en wel naar het muzikale hart New York. In de tien-jarige periode die volgde, toerde zij met o.a. Roy Ayers en The Kit McClure Big Band door de Verenigde Staten, Europa en Japan. Verder heeft zij samengewerkt met artiesten als Freddie Jackson en Melba Moore.
Tien jaar lang heeft zij op grote wereldberoemde podia gestaan; Carnegie Hall, Apollo Theatre, Beacon Theatre… waar ze ook stond, ze kreeg keer op keer weer uitzinnige reacties.
hahahaha mensen, zoals jullie het bekijken is ze natuurlijk zeker niet geflopt. Ik bekijk het vanuit mijn disco-interesse of anders gezegd ook wel bekende 80’s hits. Op die manier was ze destijds in Nederland niet meer in beeld. Dat was toen toch alles wat telde voor een puber.
Nogmaals, ze heeft nog steeds een zeer prettige stem.
De jaren tachtig zijn ondoorgrondelijk, want alleen in retrospectief kan ik er wat mee. Komt de naam “Spargo” van een samentrekking tussen “spargel” (Duits voor asperges) en Wells & Fargo? (Een Noord-Amerikaans transportbedrijf uit de 19 e eeuw dat met koetsen werkte en in de strip “Lucky Luke” figureerde.)
Tja, Spargo, ik ken het nog wel, maar ik vond er eigenlijk helemaal niks aan. Ik was 16 toen ze die hit hadden en ik baalde altijd wanneer het weer eens op de radio was. Het was te vrolijk, te niks-zeggend en bovendien vond ik de zangeres maar lelijk
. Maar ik was pas 16, dan let je op andere dingen 
Mijn topper van 1980 was een lied getiteld “Street Café”, al kan ik even niet op de naam van de zanger komen; John nogwat… Overigens, de jaren ‘tachtig zogen, vooral wat Top-40 muziek betrof. Maar nu heb ik nooit zo van commercieël muzikaal geweld gehouden…De alternatieve 80’s waren wel weer leuk: Joy Division, Cure, Gun Club, Cramps, Echo enz, enz…
Gr,
John
VRESELIJK……………..
Een heerlijke lp.. ben nog steeds op zoek naar een paar nummers van hen.. daar platen een beetje uit de tijd zijn geraakt
Prima band. Ik heb een aantal jaar geleden een Best Of van ze gekocht. Mijn favoriete nummer (So Funny uit 1981)staat er helaas niet op, maar ze hebben best veel goede nummers gemaakt. Jef Nassenstein uit Spargo is familie van mijn vrouw, kwam ik later achter.
Lilian zit ’s zomers vaak op die grote camping in Bakkum met haar dochtertje.
Ik hoorde dat die gitarist, Ruud Mulder, uit een groep Space 7 kwam. Op popinstituut staan ze onder de naam Space Seven.Ook ene Hans Elbersen kwam uit die groep en zat in de eerste line-up van Spargo.
Die Ruud schijnt op een verschrikkelijke manier een oude bandmaat te hebben verneukt door met die jongen zijn vrouw stiekem een relatie aan te zijn gegaan. Zo zie je maar
hoe zgn muziekvrienden elkaar kunnen verneuken.
De naam Spargo (Italiaans) betekend niet anders dan sprankelend.
Afschuwelijke muziek, dat gegil, en dan te bedenken dat het merendeel van die band voorheen gewoon langharig “tuig” was die redelijk rockmuziek speelden en vroeger niks van commercie moesten hebben. Dat is toch je ziel aan de duivel verkopen als je dan ineens kleuterpop gaat maken. Zoals vaak in de muziekwint de geldzucht het van de artistieke prestaties.