Levensechte Kerststallen en Knikengeltje
Op dinsdag 25 december 2007 geschreven door eirrah
In de loop van de jaren ’70 en ’80 kreeg ieder zichzelf respecterend Kempisch dorp een eigen Kerststal in de buitenlucht. Vaak een soort blokhut met levensgrote poppen die een masker droegen of een hoofd van papier maché. Soms zelfs met een of twee echte schapen achter een stevige omheining. Op een gegeven moment werden er zelfs Kerststalroutes gepubliceerd waarlangs je tijdens de Kerstdagen van buurtschap naar buurtschap en van dorp naar dorp de lokale creativiteit kon bewonderen. Een prima alternatief dat door menig gezin veel beter werd gewaardeerd dan de meubelboulevard. Daarmee verhuisde de publieke Kerst naar de buitenlucht want in de jaren daarvoor werden tijdens Kerstmiddagen en aanpalende zondagen vooral de kerken bezocht. Elke kerk had immers een fraaie grote Kerststal met dito Kerstgroep.
Toen ik de eerste keer met Kerst de lokale parochiekerk bezocht was ik bijna vier jaar oud. Samen met mijn ouders en jongere zusje bewonderde ik de enorm grote Kerststal die stond opgesteld in de kerk. Die grote beelden in die enorme stal maakten op mij een onvergetelijke indruk en helemaal vooraan zat “engeltje knik”. Als je een cent in haar offerblokgleufje stopte knikte het engeltje heel beleefd en van een stuiver raakte het engeltje heftig en voor langere duur onder de indruk.
Toen ik later als misdienaar van een jaar of acht een keer helemaal alleen was met dat knikengeltje heb ik het mechaniek ontmaskerd. De nek was doorboord door een as die in de schouders rustte en onder aan die nek hing een soort lepel waar de geofferde munt op viel. Daardoor begon die lepel en dus ook het hoofd van de engel te schommelen. Als misdienaar heb ik ook ervaren dat dit beeldje een van de beste investeringen van het parochiebestuur was. Telkens als de koster het beeldje leegmaakte kwam er voor een kapitaal aan centen en stuivers uit.
Welke herinneringen heb jij aan de grote Kerststal?
6 reacties op “Levensechte Kerststallen en Knikengeltje”
Laat een reactie achter
Fijne Kerstdagen voor alle jeugdsentimenteeltjes!
Geen levendige kerststallen in het Noorden volgens mij. Juist wel weer net over de duitse grens, daar was men katholiek immers! (Meppen, Lingen, etc.)
Ik ben zelf ook een “contente mens” uit de Kempen dus de kerstallen komen mij wel bekend voor.
had het zelf na 1 keer wel gezien, maar mijn bejaarde moeder laat zich elk jaar met de andere “oudjes” uit het dorp met een bus door de Kempen rijden om alle kerstallen te bekijken.
iedereen een heel fijn kerstfeest gewenst.
Arie
(eet niet te veel en drink niet te weinig)
Jazeker heb ik als kind wel eens een levende kerststal gezien en bekeken en in kinderoogjes zag ik toch echt de echte Maria en Jozef en het kindje Jezus en de drie Koningen erbij en niet te vergeten de ezel en de os, net als Sinterklaas werd dit altijd als echt gezien en ik heb ook echt voorover gedoken in de kribbe want daar lag echt het kindje Jezus!
ja hoor mooi die levende kerstallen, in onze kerk kon je de eerste en de tweede kerst dag gaan kijken prachig vond ik het en was zo druk dat het een wel lang duurde dat je een keer voor aan stond meestal gingen we de 2 de kerstdag weer kijken
Thanks for sharing