Swiss Army Knives
Op donderdag 27 december 2007 geschreven door Eric Erres
Afgelopen jaar mijn namaak Swiss zakmes weggegooid. Gekregen in 1976 en dus dertig jaar trots en voorzichtig op geweest. Want voor een kind is een zakmes magisch en spannend.
Tijdens een vakantie in Drenthe gekregen. Natuurlijk namaak want een echte is heel prijzig. Graag had ik er een schaartje in gehad. Desalniettemin altijd netjes behandeld en schoongemaakt. Vaak Makreel mee schoongemaakt en daarna weer poetsen. De laatste keren zat de klad er een beetje in en ging het mes zienderogen achteruit. En vorig jaar was de roest zo toegenomen dat het één bonk was geworden. Restte het gemeente archief…
Nu heb ik sinds een aantal jaren ook een echt Swiss in mijn bezit. Zit altijd in mijn jas en gebruik het twee keer per jaar en ben dan blij dat ik ‘m bij me heb. Heb gehoord dat er modellen bestaan met een vergrootglas! Te zien in The River Wild, als de echtgenoot rooksignalen gaat maken.
En weten jullie nog, Stinkertjes? Waar is dat verjaardagslijstje… 
30 reacties op “Swiss Army Knives”
Laat een reactie achter
De Fransen sloten hun wijnflessen met een kurk, de Nederlanders en Belgen sloten het bierflesje met een kroonkurk, de Spanjaarden verpakten het vruchtensap in kartonnen dozen en de Italianen sloten de glazen soeppotten af met een gekartelde deksel. De Zwitsers ontwikkelden één zakmes waarmee je de rest van Europa kon openen.
Als de Fransen, Nederlanders, Belgen, Spanjaarden en Italianen voortaan overal een deugdelijke Duitse schroefdop op plaatsen kan dat Zwitsers zakmes eindelijk naar de schroothoop en blijven mijn nagels niet langer hangen aan dat stomme gleufje waarmee je het juiste instrument uit het Swiss Knife moet trekken.
Helemaal mee eens eirraH, en zeker als je geen nagels hebt of korte nagels doet het helemaal zeer, weg met dat ding, sorry hoor Eric E, alhoewel ik vroeger niet die mooie van hier boven wel eens in handen heb gehad maar een eenvoudige met alleen een mes en een kurkentrekker eraan, als je alcholist bent is ie nog steeds handig voor elke dag, voor mij niet weggelegd
Elke Hollandse jongen had vroeger een zakmes op zak. Ook een stukje touw, wat paperclips en elastieken maakten deel uit van de persoonlijke basisuitrusting.
Met de komst van mensen uit andere landen in ons land is dat een beetje uitgebreid met stiletto’s, survivalmessen en natuurlijk de nodige schietwapens groot en klein.
Een echte Hollandse jongen zal het dus wel laten om met een zakmes de straat op te gaan. Veel nieuwe Nederlanders denken daar echter anders over en lopen met een compleet arsenaal op zak. Meestal worden deze wapens gebruikt om de lullige ruzies eenzijdig te beëindigen of te benadrukken dat er maar één geloof het ware is.
Deze Hollandse jongen loopt dus met niets meer op zak dan een pinpas en zelfs dat is niet altijd het geval in het kader van de veiligheid.
Ik weet het is een domper op je zo leuk geschreven log, Eric, maar de realiteitszin wint het van mij deze keer boven het sentiment.
Hoef een zakmes niet op m’n verlanglijstje te zetten. Als we er tijdens vakanties op uittrekken dan heeft m’n man altijd z’n zakmes mee. Die kickt er ook op
??: 
Had vroeger best een zakmes willen hebben, geen idee wat ik ermee had willen doen, dat gepiel om al die mesjes enzo eruit te halen leek me wel wat. Had wel vriendjes met een zakmes, die gebruikte deze om in takken te snijden. Maar ìk mocht er nooit mee
Ik ben in het bezit van het mes, zoals afgebeeld in het inleidende artikel, exact hetzelfde. Ik heb het gekregen van een goede vriend toen ik 50 werd, dus dit valt niet echt onder jeugdsentiment. Ik heb er echter wel veel plezier en vooral gemak van ondervonden, in tegenstelling tot de ietwat terughoudende verhalen hierboven.
Ik heb in m’n jeugd veel gekampeerd en een stevig zakmes hoorde daar gewoon bij. In die tijd was kamperen echt een primitieve aangelegenheid. Het zou nu onder de noemer van survival vallen. Ik heb er ontelbare noodreparaties mee gedaan, lijnen op lengte snijden, nood scheerlijnen, nood haringen, brood snijden (toen moest je extra betalen voor gesneden brood, als ze al een snijmachine hadden), van alles lospeuteren, schroeven los- of vastdraaien, blikken openen en noem verder maar op. En om een mes voor iets gewelddadigs te gebruiken, kwam toen gewoon niet in je op. Ook al heette je niet MacGyver, je kon toch veel dingen doen met een zakmes.
Deze Hollandse meid loopt ook rond met zo’n ding hoor! Plus een setje schroevendraaiers in zo’n doosje….Onmisbaar, vroeger had ik dat ook al. Je wist maar nooit waar je voor kwam te staan! Ik heb het dan ook gebruikt om de ketting op de fiets terug te leggen, een bosje sleutels onder een rooster vandaan te peuteren enzovoorts! Ik heb het nog steeds standaard bij me en zou me bloot voelen als ik het zou vergeten! Ik had geen dure, maar hij was zeker functioneel. En die ik nu heb komt ook bij een doe het zelfwinkel vandaan
Ik heb nog ergens een donkergroen zakmes liggen van het merk “captain”, dat ik af en toe tegenkom als ik een fles moet ontkurken.
Om op herinneringen te komen van mijn jeugd waren er 2 vriendjes die er een hadden, zeker geen zwitsersleven mes. De andere vriendjes inclusief mezelf waren hier uiteraard stinkjaloers op en een van hen was bereid om te delen als we ons weer zoals bijna iedere vrije minuut in het bos begaven. Hout mes touw je kunt er mee aan de slag! Later mijn oudste zoon op zijn 9ste verjaardag zijn eerste zakmes kado gedaan wat insloeg als een bom, positief.
@WR1944: MacGyver…
Ken ik niet en is hier ook nog niet behandeld! Lijkt me erg toepasselijk bij huidig log, zeg!!
The River Wild was met kerst nog te zien..
Dus een niet-namaak Zwitsers mes roest nooit? Om met enkele andere JS-ers te spreken, gleufjes zijn ook niet aan mij besteed en word ik claustrophobisch van.
Ik had ook zo’n mes, weliswaar niet hetzelfde als op de afbeelding en op de mijne zat ook nog een zaagje maar geen schaartje. Ik ben hem kwijt, geen idee waar hij gebleven is en ik nam hem vroeger op elke vakantie mee, het was een van de dingen die ik als eerste inpakte, maar als ik heel eerlijk ben moet ik bekennen dat ik hem NOOIT gebruikt heb. Als je zo’n ding als kind krijgt ben je er heel blij mee en vervolgens verdwijnt hij in een la en je doet er niets mee; een zinloos hebbedingetje. Ik weet trouwens niet of het exemplaar wat ik had een echte was of namaak en dat kon en kan me weinig schelen, als hij het maar doet. Toen ik mijn eerste exemplaar kwijt was kreeg ik een andere, maar daar zat dan niet zo’n “nuttig” zaagje aan. Verder kreeg ik ooit van een tante van haar vakantie in Noorwegen een padvindersmes met houten handvat in een leren hoesje. De eerste dag had ik meteen al een flinke jaap in mijn duim; de bloedspetters hebben nog jaren opgedroogd op de eetkamerdeur gezeten. Ik weet ook niet of het verantwoord is geweest een jongen van tien een vlijmscherp mes cadeau te doen.
Nooit een dergelijk mes gehad (mijn vader wel), maar de sketch die Billy Connolley (sp) er ooit over deed heeft mij tot tranen toe laten lachen.
Bij ons in huis hebben we ook zo’n knife. Bewust zeg ik bij ons thuis, want met het op en neer vliegen van mijn hubbie kan je natuurlijk geen mes vervoeren!
@EE: Lekker spannend the river wild!
Vroeger kocht ik soms een mesje bij een vakantie het mesje was niet zo groot als deze er zaten maar 3 soorten mesjes is, ik weet niet waar ze zijn maar ik weet zeker dat ik er 3of 4 had, met een maan van een attractie erin.
Nee ik mocht geen mes en ik hield ook niet van messen, soms speelden we landje verover waarbij er eeen viekant gemaakt werd in de aarde en in het midden werd doorsneden.
Dan om de beurt met een mes in de grond gooien en dan mocht je een rechte lijn trekken van kant tot kant om zo doende land van je tegenstander af te pakken.
Verder nooit iets met messen gehad anders dan in mijn werk (kok.)
Bring back those days, i lpve the smell of brussel sprouts.
Vandaag zag ik ook zo’n zwitsers mes in de krant staan met 2 mesjes en een usb-stick heb het artikeltje maar even uitgeknipt.
Leuk cadeau voor Frank, Elise59! Kan die overal inloggen met wat Wrekers/ Tram stuff op zijn stick
Vroeger was het zakmesje de standaarduitrusting van iedere (straat)jongen. Had je nodig wanneer je pijlen voor de pijl en boog ging maken, een hut ging bouwen, touw op maat moest snijden, meswerp wedstrijden in de aarde ging doen, etc. We liepen dan ook allemaal met zo’n klein zakmesje die je voor 2 kwartjes of zo in de winkel kon halen. Het zwitsers zakmes was voor ons als kleine jongens een mooie droom, want het had alles wat je dacht nodig te hebben. Maar wij moesten het dus helaas doen met zo’n klein goedkoop zakmesje. Vechten gebruikten we die dingen niet voor. Had wel gekund, maar het kwam eenvoudigweg niet in ons op! We waren ook veel te druk bezig met leuke dingen doen. Als het dan toch vechten werd, dan klapte je je zakmesje eerst snel in en dan gaf je het menselijk object van irritatie gewoon een flinke dreun voor zijn kop. Met het risico een nog grotere dreun of schop terug te krijgen uiteraard! Even later speelde je na vrede gesloten te hebben trouwens vaak weer gewoon samen verder. Vechten was meer een krachtmeting in die tijd. Wie was het sterkst, het slimst of had het grootste uithoudingsvermogen. Een mes heeft daar uiteraard helemaal niets mee te maken. Iemand die vroeger oneerlijk vocht werd dan ook niet bejubeld, maar kreeg van de anderen juist de volle laag om uiteindelijk uit de bende te worden verstoten. En dat wilde je natuurlijk helemaal niet! Later heb ik overigens nog wel mijn jongensdroom in vervulling laten gaan door zo’n origineel Swiss Army Knife aan te schaffen! Kostte meer dan honderd gulden, maar dan heb je ook wat. Om precies te zijn iets met vele mogelijkheden wat ik over het algemeen te dik en te zwaar vind om de hele tijd mee te sjouwen.
Ook heb ik nog heel lang een zilverkleurig Swiss Army Knife gehad met een kruisje erop en de inscriptie KL80. Komt iemand dat bekend voor misschien? 
Prachtverhaal @Andrew! Dank je wel!
Wat Kl80 betekent? Niks kunnen vinden op Google. Helaas.
@ Andrew, kijk maar eens op onderstaande link. Staat hier het mes, dat je bedoelt?
http://armasblancas.mforos.com.....olandesas/
Mijn man heeft ook een zilverkleurig zakmes met KL80 erop!
KL= Koninklijke Landmacht, 80= het jaar dat hij in dienst ging.
Leuk Joke61, om nooit meer te vergeten!
Kijk of deze werkt:
http://fotos.marktplaats.nl/ko.....2ac418.jpg
@wr1944: Dat is precies die van mij! Nu dus een internationaal verzamelobject. Leuk om ook de verschillen te zien tussen de verschillende army knives.
@Joke61: Klopt helemaal! Ik dacht eigenlijk dat ik eerder reacties zou krijgen van mannen die dit wel zouden weten, maar wederom toont de vrouw zich hier het slimst.
@Eric Erres: Dank U wel, maar mijn prachtverhaal had uiteraard niet mogelijk geweest zonder de uitzonderlijk mooie bijdrage van ene Eric Erres
Bij deze mijn dank hiervoor!
En wat dacht je van deze:
http://www.swiss-memories.ch/s.....5a5084464d
Slechts 594,- euro! Maar dan heb je natuurlijk ook wel wat: nog dikker en nog zwaarder!
Bigger and better?
Hahaha, lekker handzaam zo’n ‘zakmesje’
Haha Joke61, ik moest ook al lachen toen ik het zag, je zult maar snel een kurkentrekker nodig hebben
Vroeger ook altijd zon mes willen hebben, sinds ik wat ouder ben gaan we meestal naar Oostenrijk Zwitserland, en heb ik in ‘93 het meest uitgebreide zwitserse mes wat ik toen kon vinden gekocht. Ik heb dat ding al voor vanalles en nogwat gebruikt, laatst zag ik alleen een nog uitgebreider model. Ik heb me echt moeten weerhouden om dat ding niet te kopen
. Bij mijn mes uit 93 zijn er wel een aantal mankementen ontstaan, pen werkt niet goed meer, bijgeleverde naald is een beetje krom, en er is een stukje van de rode behuizing, veer van schaartje is gebroken. Misschien een goed excuus om dat uitgebreidere model te kopen hehe.
Holy shit Andrew, wat is dat voor een gigantisch ding, dat is echt de overtreffende trap, maar die past volgens mij niet in mijn broekzak.
Een jaar of 6 geleden brak tijdens een vakantie de kurkentrekker van m’n zwitserse zakmes af. Beetje jammer, maar ja, het ding was al een jaar of 15 oud, en de tandenstoker en pincet maakten er ook al jaren geen deel meer van uit.
Heb toen op internet een adres gezocht, en een net mailtje gestuurd naar Zwitserland of het mes ook gerepareerd kon worden. Ik kreeg heel vlot een mailtje terug met het verzoek het mes op te sturen (!!).
Dat heb ik gedaan, en een goeie week later viel er een gloednagelnieuw zwitsers zakmes op de mat! Hoezo, service?
Grote klasse van de firma Victorinox, dacht ik zo!