Schoolziek
Op woensdag 9 januari 2008 geschreven door Bart 66
Ik denk dat we het allemaal wel eens geweest zijn, schoolziek. We waren niet echt, of helemaal niet ziek en wilde toch een keer een dagje thuis blijven.
Er waren misschien verschillende reden voor,een overhoring die je niet goed had geleerd of pesten op school of zomaar een baaldag.
Zelf heb ik het ook een keer gedaan, er was een herhaling van Tita Tovenaar op T.V. wat al jaren niet geweest was en dat wilde ik toch nog graag een keer zien, maar dat was nog onder schooltijd dus ik deed net of ik ziek was en mocht thuis blijven. Toen ik Tita Tovenaar ging kijken viel dat het toch tegen ik was er toch te oud voor.
Dit voorjaar was mijn zoon (9) ook een keer “ziek” de schoolbus was nog geen half uur weg of hij zat al op de crossmotor, toen wist ik al genoeg.
Ook wel eens schoolziek geweest?
34 reacties op “Schoolziek”
Laat een reactie achter
De zandbak ,...
Jazeker. In klas 4 als er schoolzwemmen was, op maandagmorgen, was ik vaak schoolziek.
Zo erg vond ik dat zwemmen, ik voelde me vaak zelfs letterlijk ziek.
En soms, als ik ziek geweest was en eigenlijk al beter “bietste” ik er een dagje ziek bij.
Soms lukte dat.
Met enige ontroering kijk ik terug op de keren dat ik van mijn moeder thuis mocht blijven ten tijde van “mijn” lagere school.
Hoe trekt mijn verlangen mij uit het paradijs.
Op de middelbare school heb ik zoveel gespijbeld dat nota bene de rector bij mijn ouders langs kwam. Nu weet ik dat vrijheid niet absoluut is, maar vrij zijn van iets; een ongeluk, een verslaving of een medemens.
Blij dat mijn kids het verschijnsel nog niet kennen
Beschouw mezelf als expert op het gebied
Ja hoor ook ik ben wel eens schoolziek geweest, mijn moeder begreep dat, mijn vader niet dus dan zei mijn moeder dat ik ‘verhoging’ had
, dan was het voor hem ok.
Ik denk dat er ook heel wat mensen wel eens ‘werkziek’ zijn
Ik was nooit “echt” ziek.
Dus mocht ik van mijn moeder een keertje per half jaar of zo een vrijdagje “pikken”.
We gingen dan de stad in en dat waren leuke dagen waar ik me ook altijd een beetje schuldig voelde en bang was dat ik betrapt zou worden.
Nee nooit schoolziek geweest. Ging altijd met veel zin naar school. Plus dat ik een moeder had die er niet in trapte dat ik schoolziek zou zijn en zij zou zeker niet voor de gezelligheid hier aan meewerken.
Lukt maar niet om te reageren: sp-amfiltertje iets te krap?
Wou zeggen dat ik deskundig ben op het gebied etc…
@Aidan: na de wet Poortwachter is het korte verzuim bij ons verdwenen! Vreemd…
Doordat ik echt ziek was/ben, was ik nooit schoolziek. Ik ging graag naar school tot ik teveel achterliep met van alles door de velen ziekenhuisbezoeken en toen begon het spijbelen(wat eigenlijk hetzelfde is als schoolziek zijn, maar dan zonder toestemming van ouders). Uiteindelijk is het ,qua leren, allemaal wel goed gekomen met mij hoor.
Als ik ziek thuis was werd ik natuurlijk wel extre verwend door mijn moeder, want die zat ook maar met dat gedoe in haar maag. Spijbelen bestrafte ze met harde hand en dat heb ik geweten.
Mijn zoon heb ik gelukkig op beiden(spijbelen en schoolziek) nooit kunnen betrappen. Hij gaat niet erg graag naar school, maar hij gaat wel en dat is het belangrijkste.
Zo braaf was ik echt niet, maar ik kan me niet herinneren dat ik ooit schoolziek ben geweest.
Wel ‘Kabouter’ziek, want bij de kabouters gaan, vond ik echt helemaal niet leuk. Ik was niet zo’n team-player en dat ben ik eigenlijk nog niet.
Ik herinner me wel een paar momenten dat ik ’schoolziek’ was. Op de middelbare school had ik het eerste leerjaar nog schoolzwemmen en ik mocht meestal niet meedoen omdat ik ziek werd als ik met nat haar de straat over ging. Zo af en toe liet mijn moeder me dan toch meezwemmen met als gevolg een dag of wat ziek thuis…’t was dan wel prettig om even niet naar school te hoeven.
’schoolziek’kwam in het boekje van mijn moeder niet voor. Ik ging altijd naar school met de mededeling “als het niet lukt kom je maar terug…”. Nou, het lukte altijd wel. Ik ging dus braaf naar school.
Zoet kind he
Ik kan mij niet herinneren dat ik ooit wel eens schoolziek was, alleen mijn moeder zag wel aan mij als ik weer eens gepest werd op school en ik mij dus ziek meldde bij mijn moeder en dat allang al door had omdat het vaker gebeurde, ze ging dan gewoon even mee naar school en legde de situatie uit en zo had ik weer een gewone dag!
Als ik een dagje niet naar school wilde, begon ik ’s ochtends al vroeg met hoesten. Mijn moeder kwam dan met de thermometer, want geen koorts was ook niet ziek! In plaats van deze op de juiste plaats te stoppen, wreef ik hem op aan m’n wollen deken. Ik probeerde de temperatuur tussen de 38 en 39 graden te krijgen (te ziek voor school, maar beter genoeg om nog lekker in bed te gaan lezen). Soms wreef ik te hard en schoot de temperatuur door naar de 42 graden. Maar met die ouderwetse thermometer was dit ook geen probleem: gewoon afslaan tot de juiste temperatuur.
En mocht ik dan thuisblijven, dan voelde ik me toch altijd een beetje schuldig. Ook bleef ik voor de schijn verder nog de hele dag hoesten en dat was ik op het einde van de dag ook wel goed zat!
En dat had dan weer een voordeel: ik ging de volgende dag weer graag naar school!
Mijn moeder trapte er absoluut niet in, als ik me al (school)ziek voelde moest ik het toch maar gaan proberen, als het niet ging kon ik alsnog naar huis komen (wat dus uiteraard niet gebeurde).
Haha Rover68, wat heb ik gelachen om jou verhaal over de thermometer!!! Tjsa, tegenwoordig heb je ook oorthermometers….nou, dan kun je er altijd op rekenen dat je toch naar school moet!
Echt schoolziek ben ik nooit geweest, wel geprobeerd maar mijn moeder had een soort zesde zintuig en zij wist precies wanneer het aanstelleritus was of echt. Een keer, ik zat toen in de derde Atheneum, ging mijn klas voor een week naar Parijs en ja, toen wilde ik wel mee, maar werd toen echt ziek en niet zo’n beetje ook! Ik had over de 40 graden koorts en baalde als een stekker omdat ik toen niet mee kon. Van de lagere school weet ik nog dat als ik (echt) ziek was, dat ik de kinderen in de pauze op het schoolplein kon horen, we woonden vlakbij school. An de ene kant was ik blij dat ik in bed lag en aan de andere kant wilde ik ook op school zijn; gemengde gevoelens.
Op de middelbare school wel eens, ja. Om gymmen te ontwijken of een of andere bijeenkomst want bijeenkomen vond ik maar niks.
Zei ik dat ik keelpijn had. Lag ik een dag op bed te lezen. Aan het eind van de dag had ik ECHT keelpijn….silly me!
Voor zover ik me kan herinneren was ik nooit schoolziek. Ik ging redelijk graag naar lagere school en verdere opleiding. Op de kleuterschool was dat wel anders. Op een bepaald moment klaagde de directrice van de kleuterschool bij m’n moeder, dat ik zo weinig op school was. Op de weg naar school was een gemeentelijke speeltuin. Toen m’n moeder aan de opzichter vroeg of ik wel eens in de speeltuin kwam, zei hij: “Oh, die zit hier zo vaak.” Ik ging toen een tijdje onder begeleiding naar school.
Ik kan me niet herinneren überhaupt ooit de neiging te hebben gehad om me ziek voor te doen op een moment dat ik dat niet was. Eerder andersom voelde ik me wel eens hondsberoerd en deed ik mijn best om niemand daar iets van te laten merken. Conclusie: Ik ging altijd met veel plezier naar school.
Ook op het werk heb ik diezelfde instelling. Dat verwacht ik ook van mijn collega’s. Maar zoals Aidan opmerkte dat er een “werkziek” variant is en dat Eric Erres toevoegde dat die sterk is afgenomen sinds de wet verbetering poortwachter, denk ik dat we in Nederland nog steeds een relatief hoog kort verzuim hebben vanwege “werkziek”.
In België ligt dat stukken lager, maar dat komt omdat je daar pas ziek bent als de huisarts dat heeft vastgesteld.
Haha, schoolziek zijn. Ik had het al heel snel afgekeken van mijn zus. We hebben heel wat ergs uitgespookt. Mijn moeder liet me meestal al thuis als ik met een zielig stemmetje zei dat ik mij niet lekker voelde. Zat ik de hele dag tekenfilms te kijken, vond het geweldig. Dit hoewel ik geen hekel had aan school, het duurde me alleen te lang. Het probleem was dat de directeur van de basisschool bij ons in de straat woonde. Ik weet nog dat ik ’spijbelde’ van de zwemwedstrijden (waar ik niet eens aan mee deed). Binnen een paar minuten stond de directeur voor de deur, of ik als de sodemieter naar het zwembad wou komen. Op de middelbare school heb ik vrijwel alleen maar gespijbeld, zo’n 2/3 van het schooljaar op den duur. Aan die tijd heb ik ook absoluut geen goede herinneringen. Toen ik op een gegeven moment bij mijn hartsvriendin op school ook ging spijbelen, werd mijn hartsvriendin altijd door mijn mentor uit de klas geplukt: want zij moest maar weten waar ik was… Was ze niet blij mee.
“In België ligt dat stukken lager, maar dat komt omdat je daar pas ziek bent als de huisarts dat heeft vastgesteld.”
Schreef Eirrah.
Klopt, maar in de buurt waar ik in Amsterdam woonde hadden wij een huisarts die maandagochtend de wachtkamer in kwam en zonder wat te vragen tegen een aantal mensen zei terwijl hij ze aanwees: “Jij, jij, jij, jij en jij, aan het werk”. Vroeger moest je namelijk in Nederland ook eerst naar de dokter om thuis te kunnen blijven.
Dr Mak kende zijn pappenheimers.
Doordat ik in mijn jeugd veel ziek van school was, was ik in mijn werk erg strikt. Je ging pas naar huis als het echt niet anders kon. Vaak moest ik door de bazen waar ik voor werkte naar huis worden gestuurd als het echt niet meer ging.
Gelukkig gebeurde dat niet vaak. Ik werkte altijd graag.
school ziek ben ik heel vaak geweest en me moeder vond school volgens mijn ook niet zo heel belangrijk die deed er net zo hart aan mee had nooit echt veel moeite ermee om der om te praten totdat de gemeente op de stoep kwam dat ik bijna helemaal niet op school kwam kregen ze bijna een boete en ja toen moest ik wel opeens telkens na school
Nee, daar trapte mijn moeder niet in.Voor zich zelf was zij een harde maar ook voor ons kinderen. En hadden wij echt wat dan kon je thuis blijven en meehelpen de stoelen boenen en helpen schoonmaken.Dus als je verkouden was ging je toch maar naar school totdat de meester of juf het te erg vond en je naar huis stuurde.
Ik ben vroeger vaak Schoolziek geweest, omdat ik vroeger veel werd gepest en had nooit zin om dan weer naar school te gaan, gelukkig kon ik als excus altijd zeggen dat ik Migraine had, want daar had ik vroeger ook echt vaak last van, dus ik had altijd wel een goed excus om te zeggen dat ik ziek was.
Later toen ik naar de vervolg onderwijs ging was ik niet zo vaak ziek meer, allen toen Dallas op de Duitse zender ZDF werd herhaald melde ik mij wel eens ziek omdat ik de video recorder weer niet eens had geïmprogrmeerd.
ik was er de ster in, schoolziek zijn, vooral toen er pfeiffer heerste, mooier excuus om mij onder mijn moeders naam ziek te melden gaf het niet, hahaha.
Ik paste er ook niet tussen die huishoudschool in de uiterlijke verzorging terwijl ria de sproeier van de brommers losdraaide van hun vriendjes ging het in de klas over lippenstift.
Helaas voor de kids ben ik er zelf erg consequent in, zo was Ramon eens door een mirakel genezen om 9.00 uur en bracht ik hem een half uur later doodleuk naar de klas.
Nicky had echt pfeiffer maar ik had het niet door omdat hij (nu nog) altijd moeite heeft om uit bed te komen, was echt zielig toen ik erachter kwam zaten de laatste sporen nog in zijn bloed en heb ik hem een week thuisgelaten.(mam had er vroeger ook nog mee gespot, maar dat wist hij niet).
Joey (pleegzoon) was een meester in het spijbelen maar kwam bij de koningin in de kost,lol…
Geen briefje geen vrij, ook had ik het huisnummer van zijn leraar , dus toen hij vertelde dat de leraren een studiedag hadden wist ik hem om 7.15 eruit te roepen en glimlachend hem leugenaar te noemen.
Als ze ziek zijn zeg ik ook eerst proberen, maar het kind wat nooit ziek is mag 3x een dagje schoolziek zijn van mij….
Ik was eigenlijk ook nooit school ziek wel eens echt ziek maar dat was soms alleen in een griep periode, dan was ik wel een week thuis ofzo. Toch ging ik vroeger graag naar school.
schoolziek , gewoon naar school, alleen als ik de griep dan mocht ik in huis blijven,eerste dagen in bed en later mocht je dan op de bank liggen in de kamer heerlijk verwend worden door mijn moeder
Hoi Vanilla!
Doordat mijn ouders een eigen bedrijf hadden konden ze niet altijd bij mijn broer en mij zijn als wij ziek waren.
Gelukkig woonde oma naast ons in haar eigen huis en door haar hebben we toch gezellige momenten gehad en werden wij inderdaad door haar vertroeteld!
En het leuke was dat we dan bij haar op de bank mochten liggen met de kat naast me knorrend op de deken……Nee, schoolziek ben ik eigenlijk verder nooit geweest!
Ik was ook wel eens schoolziek, niet zo vaak en meestal ook maar 1 dagje. Dat plande ik secuur van tevoren. Ik kocht een pondspak Venco drop en verstopte die op mijn slaapkamer onder het bed. Op de ziek-zijn dag zorgde ik ervoor dat ik een literpak halfvolle melk mee naar boven nam, zodat ik mijn favoriete combinatie (dropjes en halfvolle melk) de hele dag tot mijn beschikking had. En dan maar lezen, lezen, lezen.
Mijn dochter (net 5) presteerde het een paar weken geleden nog, vlak voor de kerstvakantie. Ze gaf op school aan dat ze zich niet zo lekker voelde. Dus werden papa en mama (beiden op hun werk) gebeld of Noa opgehaald kon worden van school. Een heel geregel, maar papa redde het. En ja hoor, ze was nog niet thuis of er werd gezellig gespeeld, tv gekeken, om snoep gevraagd. Met andere woorden: gewoon even geen zin in school. Dan ging dat vroeger bij mij thuis nog wel wat makkelijker, want moeder was altijd thuis. In dat opzicht is er veel veranderd.
Schoolziek, ja hoor heel herkenbaar. Vooral wanneer er ( blok)rekendag was dan had ik vaak hoofdpijn of oorpijn of buikpijn . Helaas had mijn mams het snel in de gaten ..en moest ik toch naar school:(
Mijn eigen kids hebben het ook wel eens geprobeerd maar ik ben denk ik streng..ga maar naar school , als je echt ziek bent dan belt de juf wel.
Ja schoolziek, dat was ik graag haha
Oh ja hoor ik ben best wel eens een keer schoolziek geweest, maar ik bleef nooit echt zonder reden thuis. Maar ik heb n beetje buikpijn toch wel eens gebruikt om een een dagje op de bank voor de tv uit te slepen. Mijn vader vond dat meestal niet goed, maar als hij aan het werk was vond mijn moeder het wel best en verwende me een beetje. Lekker kijken naar de Duitse schooltv, plaatjes draaien, boekjes lezen….. en een dag later was je weer bijgetankt. Tot je volgende baaldag. Wegblijven voor een bepaald vak deed ik nooit al had ik een t…hekel aan gym.
Schoolziek, nou en of. We mochten alleen thuisblijven wanneer we koorts hadden.
Dit was zo geregeld, de oude kwikthermometer
hield ik in de opening van het hete lucht ver-
warmingssysteem en dan zag je het kwik razendsnel oplopen tot boven de 40 C.
Hierna sloeg ik ‘m terug tot +- 38.5 C en met
een bloedheed washandje zorgde ik voor een verwarmd voorhoofd. Succes verzekerd.
ALL RIGHT KIDS DON’T TRY THIS AT HOME !!!!
later…..
altijd trapte mijn moeder er in als ik een proefwerk op school had en ik zei dat ik niet lekker was mocht ik thuisblijven tot die keer dat ik bij mijn oudere broer was en het zelfde deed die vertrouwde me niet en de koortsthermometer kwam erbij
ops: en die ging in de bips bij hem over de knie en toen ik geen koorts had kreeg ik billekoek op de blote billen en moest smiddags weer naar school nou ik zat smiddags niet lekker in de schoolbanken
Ik ging als kind niet graag naar de kleuterschool.Eens gebeurde het dat ik snipverkouden was en dan werd ik vaak thuis gehouden omdat mijn moeder het de kleuterjuf niet aan wilde doen om om de haverklap mijn hangerige persoontje de neus te moeten snuiten. Ik vond het wel best en mijn vader zei dat ik schoolziek was. Toen opa even later langskwam en mij thuis aantrof, vertelde ik hem dat ik schoolziek was, maar wel naar buiten mocht. ..