Boompje klimmen
Op woensdag 13 februari 2008 geschreven door Bart 66
Klimmen in bomen werd vaak “boompje klimmen” genoemd. Het is iets dat wij vrij veel gedaan hebben, elkaar uitdagen om nog hoger te gaan waar de takken zo dun waren dat het gevaarlijk was.
Een goede klimboom had takken tot aan de grond zodat je makkelijk kon beginnen met klimmen. Wij hadden een speciale boom dat was “de klimboom” we hadden er dikke scheepskabels in hangen die we op het stand hadden gevonden, één kabel hing recht naar beneden daar konden we mee slingeren en de andere zat weer vast aan een andere boom.
We zijn er heel wat uren zoet geweest. Zomer ’s als de boom vol blad zat was het ook een goede plek om te verstoppen.
Naar mijn idee waren die bomen erg hoog maar dat zal wel zo geweest zijn omdat we toen nog klein waren.
Klommen jullie ook in bomen?
20 reacties op “Boompje klimmen”
Laat een reactie achter
HJ, dat klopt,...
Ook ik klom in bomen, maar erg hoog durfde ik niet. Gelukkig was er achter ons huis volop de gelegenheid om te klimmen en te klauteren: een boomgaard met van die scheefgezakt oude bomen en daarachter weilanden vol met knotwilgen. Omdat deze wilgen niet zo groot werden waren dit ideale klimbomen voor mij. En soms zat er ook nog een eend of andere vogel te broeden! Maar of die vogels ook blij met mij waren
:
Ook vond ik het leuk om samen met mijn buurjongen zelf een schommel te maken in een boom: twee touwen en daartussen een plankje, en we hadden weer weken lol.
Achteraf gezien vond ik dit soort “jongensdingen” toch een stuk leuker dan spelen met poppen!
Verder waren er apenbomen, deze boom was en is nog vanaf de grond arm voor arm te beklimmen.
Deze boom vraagt niet om acrobatische behendigheid.
Mijn kinderen zijn hoofdzakelijk opgegroeid met de apenboom en laagstamfruit bomen waarvan men de vruchten staand plukt.
Gelukkig worden in Zuid - Limburg met subsidie van de provincie weer hoogstambomen geplant.
Kunnen kinderen in de toekomst toch weer op echt avontuur beleven.
Had en heb last van hoogtevrees, maar de lagere takken van bomen hebben voor mij altijd een bepaalde aantrekkingskracht. Bomen geven rust en vree zeg ik altijd
Dus klim nog wel eens een beetje.
Ja, ik klom ook graag in bomen!! Bij mij in Heiloo stonden de mooiste klimbomen bij het “Gemeentebossie”. Met grote takken die laag bij de grond begonnen, dat was wat handiger voor het beginnetje. Omhoog klimmen ging eenvoudiger dan naar benee, dat moest met beleid.
Een vriendinnetje had een mooie klimboom in de tuin, een plank in de kroon en daar zaten we dan te zitten. De boom was te klein voor een boomhut.
Ik was een jaar of zeven en in de Bosjes van Pex waar we destijds dichtbij woonden stonden veel bomen. Zo deed ik met een vriendje wie het hoogst in een dennenboom kon klimmen; ik won maar omdat boven in de boom vrij dunne takken zaten, braken deze af en stortte ik zes meter naar beneden want de tak waar ik me aan vasthield brak af en toen ik de grond bereikt had hield ik deze tak nog steeds in mijn knuistjes. Mijn moeder zat op een bankje en zij zag alles gebeuren en ze schrok zich kapot. Meteen nam ze me mee naar de huisarts die middag en die heeft me toen onderzocht maar wonder boven wonder heb ik niets aan die valpartij overgehouden.
Ach, wat een fantastisch onderwerp!
Toch ben ik er nooit ingevallen en ik had ook vaak een aardappelschilmesje mee, gewoon om zomaar blaadjes en takken mee te snoeien op niks af!
Bomen klimmen……Mijn ouders hebben grond van maar liefst 2000 meter groot en alles bomen eromheen, gras en sloot om het huis heen…..krijg weer de kriebels zeg….zoveel bomen, maar toch had ik een lievelingsboom waar ik heel vaak in zat en die hing al bijna in de sloot ook nog
Helaas heeft die boom het niet overleefd, niet omdat ik er altijd in zat want zo zijn er nog veel meer bomen gesneuveld door storm en het zout van de zeelucht is mij verteld……
Toch is die ene boom altijd in mijn hart gebleven, ik kon er mijn boosheid en verdriet en mijn fantasieverhaaltjes kwijt……
Deze week is het huis eindelijk verkocht, het werd te groot voor mijn ouders en ze zijn blij dat ze nu eindelijk naar iets kleiners kunnen zoeken op hun gemak, maar dan zonder bomen en gras en sloten, het is te zwaar geworden om het allemaal bij te houden, buiten wonen is fantastisch als je jong bent en alles nog kunt, maar vooral mijn kindertijd met de natuur zo dichtbij, was gewoon geweldig……
Ik herinner me één keer in een boom te hebben geklommen. Ik heb moeite gehad er weer uit te komen maar het is me gelukt. Daarna nooit weer geprobeerd!
Heb vele bomen beklommen, want daar hadden we er heel veel van bij ons rond het huis. Zou nu niet meer in me opkomen om dit te doen…oud stijf en nog geen..haha. Vroeger bouwde ik met vriendjes boomhutten en slingerde met touwen naar beneden. Dat ik nooit wat gebroken heb is me nog een raadsel.
Haha Nico, ik herken dat hoor! Ik zou nu ook geen bomen kunnen beklimmen…..reed een paar jaar geleden weer eens op een paard, nou kon mijn bed niet meer uit komen van de spierpijn
Als kind moest ik overal in en op klimmen. Omdat we in de buurt van het Haagse Bos woonden, kon ik daar m’n hart ophalen. Hoe hoger hoe beter. Lantaarnpalen waren ook niet veilig voor mij, ik werd regelmatig door de lokale politie-agent gesommeerd naar beneden te komen.
Ik herinner me in Katwijk een (waarschijnlijk) visserij-school met een scheepsmast met touwladders tot de top. Natuurlijk ook tot bovenin geklommen terwijl m’n vriendjes dat niet dorsten. Ik heb ook menig angstig katje uit bomen geplukt. En ze waren het er niet in alle gevallen mee eens, gezien de krabben op m’n hand.
Dat klimmen heb ik later goed kunnen gebruiken, onder andere tijdens m’n eerste baan bij een aannemer. Er moest een stalen heistelling opgesteld worden op de Maasvlakte, 35 meter hoog. Eén van de hijskabels liep vast en ik was de enige die in windkracht 7 tot 8 naar boven dorst. Als je helemaal bovenop staat en je kijkt naar beneden, dan is het wel even slikken als je die oersterke kolom in de storm heen en weer ziet zwabberen.
Ik heb later ook nog eigenhandig enkele bomen 15 tot 20 meter hoog) uit de tuin verwijderd, door ze meter voor meter af te zagen. Nog voor jaren hout voor de barbeque gehad.
bij ons stonden veel bomen, tegenover de vivo en de melkboer. Daar klommen mijn broer en ik in, en zomers pijltjes schieten naar de nietsvermoedende klanten. We waren echt niet te zien door het dikke bladerdek. Ach wat onschuldig toen. Nu gooien ze stoeptegels van een viaduct……
Nou Maria, als je tegenwoordig bijna een pijltje in je oog krijgt is nou ook niet zo bijzonder prettig zoals ik een paar jaar geleden ervaren heb en gelukkig worden er geen stoeptegels vanuit een boom gegooid, je komt namelijk niet zo gemakkelijk in een boom dan he met een paar tegels
Haha, ik moet ineens denken aan de film The sound of Music dat de kinderen Von Trapp in bomen hangen en hun vader voorbij rijdt met een open auto en denkt dat het kinderen uit de buurt zijn die zo schreeuwen vanuit die bomen en dat hij er later achter komt dat het zijn eigen kinderen zijn
@Judith63: voor je het weet beginnen ze tegels te schieten met hun PVC-buizen
.
Even serieus: ‘t is wat dat betreft erg gesteld met de maatschappij, vroeger kon je je met papieren pijltjes schieten vermaken en tegenwoordig gooien ze tegels van viaducten. Waar moet dat heen met de mensheid…?
Tja Judith ouderdom komt met gebreken ahum.. ik spreek voor mezelf natuurlijk.
gelukkig heb ik nooit iemand in zijn/haar oog geschoten. Want wij schoten als iemand de winkeldeur opende, dus tegen de achterkant. Was ook tactiek, omdat ze dan niet gezien hadden waar het pijltje vandaan kwam…..
Ehm….even een vraagje……blijven we nog bomen klimmen of gaan we langzamerhand er weer uit????
@Judith, zie ook kletskoek!
Haha, bedankt hoor, dacht dat ik de enige was die uit de boom langzamerhand gevallen is
Leuk, boompje klimmen. Bij gebrek aan boom klom ik ook wel op de doelen op het voetbalveld, of hoogspanningsmasten. maar ik ging vaak naar “het Paradijs” , een stuk bos op de veluwe waar ik woon en daar staat ( nu nog steeds!) een heel oude grove den. Die heeft een paar dikke takken waar je verrukkelijk in kan klimmen. Dat was ‘mijn’ lievelings klimboom. Alsof hij gemaakt was voor kinderen, knoestig, stevige takken waar je makkelijk bij kon en je kon flink hoog komen daarin! De bliksem heeft hem ooit gedeeltelijk gespleten en die twee helften zijn op één stam verder gegroeid, waardoor hij eigenlijk nog beter te beklimmen viel. Prachtboom….
‘Kken één boom waar ik veel in klom, bij de Mookse schans. Als ‘t goed is staat ie er nog, maar ‘kben allang niet meer in m’n “thuisland” geweest!
Los van de kersenboom in mijn ouderlijke tuin.