Gehaakte beddenspreien, gordijntjes en meer
Op vrijdag 22 februari 2008 geschreven door Joke61
Jaren zeventig de tijd dat menigeen bezig was met het haken van gordijntjes, beddenspreien en andere haakfröbelwerkjes. Volop zag je in die tijd gehaakte gordijntjes voor het woonkamerraam maar ook voor het slaapkamerraam hangen. Daarbij ontbraken natuurlijk de macramé plantenhangers en de plankjes aan een touw met daarop de cactussen niet. Ook werden de open kasten opgefleurd met gehaakte kastrandjes.
Het haken van een beddenspreien was een langdurige klus, daaraan heb ik me ook gewaagd, maar dit haakwerk is uiteindelijk nooit een sprei geworden. Ook heel kunstig was het maken van een haakwerk in een metalenring, die ter versiering voor het raam werd gehangen.
Beddenspreien, gordijntjes en andere fröbelwerkjes: deed jij ook mee aan deze huisvlijt?
Feed
Trefwoord(en): beddenspreien, cactussen, gordijntjes, kastrandjes, macramé
33 reacties op “Gehaakte beddenspreien, gordijntjes en meer”
Laat een reactie achter
Jazeker, maar volgens mij meer in de jaren 80, als ik me goed herinner.
Valletjes heetten die zelfgemaakte gordijntjes die ik maakte, maar ik zocht wel het simpelste patroon uit.
Ook een gehaakt tafelkleed behoort tot mijn wapenfeiten.
Aan een sprei ben ik wel begonnen en ik ben een eind gekomen, maar uiteindelijk heeft mijn moeder hem afgemaakt.
Mijn moeder haakte (en breide) sowieso ingewikkelder dingen dan ik, lampekappen, beertjes (alle 28 kleinkinderen hebben er één), antimakassars (als je dat zo schrijft)
en nog veel meer.
Ooit heb ik trouwens een soort spencer voor mezelf gemaakt van aan elkaar genaaide gehaakte vierkantjes, maar dat was wel in de jaren 70.
De kleuren: paars, groen en geel, ja, de smaak moest nog ontwikkeld worden, hè.
Ha Joke, weer eens iets van jouw hand. Letterlijk dus. Maar haken en ogen waren niet zozeer aan mij besteed, alhoewel ik af en toe een muts maakte. Spreien heb ik nooit zo belangrijk gevonden want je sliep er toch niet onder? En gehaakte kleding, wel daar zaten grote gaten in nietwaar…
Vertel mij wat!
Haken en breien heb ik heel wat gedaan, maar de sprei die op mijn bed lag (oranje) had oma voor mij gehaakt en dat had ze supersnel gedaan, ongelofelijk, wat kon zij dat goed zeg!
Ik had vroeger een vriendin die voor mijn gevoel ook een heel gezellig huis had met allemaal zoals Lia zegt gehaakte valletjes voor de ramen, moet er nu niet meer aan denken
‘Helaas’ geen aanleg voor breien, haken, punniken, etc. Ik vind dit soort kleedjes eerlijk gezegd ook verschrikkelijk lelijk.
Maar…knap hoor de mensen die het geduld er voor kunnen opbrengen.
Ik ben pas later begonnen met creatief te zijn, maar maham had een hele gardorobe gehaakt voor mijn barbie, een grof touw heb ik gemacrameed gingen dan droogbloemetjes in.
Wat mij te binnen schiet is een ding voor een doorzichtige deur in het patroon van een pauw, veel gezien in die tijd, een hoedjes van toiletrollen achterin een auto…
Zelf heb ik pas een bettyboop vest gebreid (heel ruim)patroon uit 1982 uit de kringloopwinkel whahaha…
O, ja en borduren doe ik,liefst foto’s en ben nu met mijn eigen vader bezig.
Mijn oma, niet de Zweedse, had een gehaakte sprei van, ik geloof haar oma, dus mijn betovergrootmoeder. Ze had me wel eens een oude foto van haar laten zien en al gauw kreeg die dame de bijnaam; oma van de sprei.
Maar de mode om allerlei frutsels aan het raam op te hangen deden wij niet aan mee, dat had bij ons de betekenis van alternatief en omdat mijn ouders vrij conservatief waren en zijn paste dat niet bij hun levensstijl.
Mijn lieve moeder (helaas zou ze zondag haar 85ste verjaardag vieren maar is nu 7 maanden overleden en we missen haar nog steeds) haakte en breidde en borduurde. Het was een echte handwerkfriemel. Het was zelfs zo dat ze ooit nog eens truien of vesten of kleedjes in opdracht maakte als etalagemateriaal. Ze kon heel snel breien en haken. Als je haar een opdracht gaf dat had ze voor een trui maar een 4 dagen nodig. Ja, echt ongelofelijk. Ze heeft tot vorig jaar nog kleedjes gehaakt voor mijn zus en een compleet tafelkleed voor een buurmeisje. En uiteraard ook de valletjes voor op de rand van de schouw. Mijn zus, mijn nichten, iedereen heeft nog wel iets van Oma’s hand. Zij was de enige in de familie. Mijn oudste zus kon ook goed handwerken, ik kan alleen maar borduren en rechtoe rechtaan breien, maar de truien in elkaar zetten kon ik ook weer niet. Haken heb ik helemaal nooit gekend. Ik was op school iedereen tot wanhoop, mezelf incluis. Mijn haakwerk liep na 4 toeren op een punt. Dus dat is niet echt helemaal de bedoelling,volgens mij. We hadden als tiener zijnde ook van die vestjes met van die wolbloemen, kon je ook op een bepaalde manier met verschillende kleuren hele dikke wol bloemen van vormen, een soort punniken leek het wel, en dan de punten aan elkaar haken zodat je een vierkant geval kreeg met allemaal losse lapjes en hele grote armsgaten en een vierkante hals. Niet echt een kledingstuk, maar goed, wel hip om te hebben. Laatst nog iets dergelijks gezien op de tentoonstelling WAUW in Den Bosch.
Laatst zag ik op de tv een jeugdprogramma, wat de kinderen allemaal aanhadden. Dat ging soms wel tot 5 lagen aan toe. Ik heb meestal 1 laag. Een corselet en een dikke trui. En soms als het koud is nog een dik vest. De haakwerkjes van mijn moeder doe ik nooit weg. Ook al is het onderhand antiek of achterhaald, het was een stukje huisvlijt. Het ergste voor haar was dat ze door suikerziekte ernstig slechtziende werd zodat ze niet meer kon zien om te handwerken. Dat heeft haar echt betreurd. Kan ik me wel wat bij voorstellen. Als ik niet meer zou kunnen lezen of schrijven omdat ik niet goed meer kon zien, dat zou ik ook vreselijk vinden.
Bejaarde mensen waar ik werk hebben soms overal wel van die gehaakte kleedjes en frutsels en zelfs over de bank heen….en op kleine tafeltjes en dan ook nog een plantje er boven op
maar verder maakt het mij niet uit, zij voelen zich thuis en als het maar gezellig is! 
Gisteren op het werk hadden we het er nog over.
Uren zat ik te haken met mn buurvrouw, ik zwanger en de buurvrouw ziek.
Zagen we ergens een leuk patroontje, dan gingen we terug met ruitjespapier en tekende het patroon over, om thuis tegaan namaken.
Mijn schoonmoeder was kampioen haken/breien, spreien, sokken niets was te gek, en alles deed ze al lezend met een boek naast dr!
Bij de bewoners op mijn werk, kom ik nog vaak zelfgehaakte kleedjes, bedsloffen etc tegen.
Ik had nachtdienst op de kinderafdeling, leefde me uit op dat beddesprei wat nooit af is gekomen (alle kindjes sliepen, we hadden niets te doen behalve haken), toen ik op de radio hoorde dat John Lennon was vermoord.
Gek dat je zoiets onthoudt.
Moet nu meteen denken aan die kanten gordijntjes die in de 70’s aan de binnenkant hingen van die busjes van allochtonen (om het maar even netjes te zeggen). Misschien ook wel een idee voor een aparte log
Wat wel weer frapant is dat ik allochtone collega’s heb (nou ja, 2e/ 3e generatie dan) die zelf ook grapjes maken over kanten gordintjes voor die busjes. Zelfspot is goed.
Gelukkig in mijn omgeving verder geen kanten kleedjes, wel die van smyrna (helaas hahaha).
Kant of gehaakt is heel mooi, maar dan wel als bewonderend als toerist in een antiek plaatsje (Brugge of zo)
Mijn moeder was daar fenomenaal in. In de jaren 70 als er een baby in de naaste omgeving geboren was, haakte ze (uit haar hoofd
) een pakje, en dat werd in die tijd met graagte ontvangen door de nieuwe ouders. Mijn moeder is toch behept met een creatieve inslag, kaarten, knuffels, carnavalskostuums, noem het en zij kon het. Nu ze ouder is werken de ogen en de ledematen niet meer zo mee, helaas.
Ja ik heb de gordijntjes (valletjes) voor mijn keukenraam destijds gehaakt, breien had en heb ik een hekel aan maar voor enkele en dubbele stokjes draaide ik mijn handen niet om (of net wel
)
Haha Rick67, doet mij denken aan een vriendin van mij van vroeger, was een gezellige meid maar heel apart en zij had een Fiat Panda (wij zeiden ook Pinda natuurlijk he?) en zij had ook allemaal gehaakte valletjes voor haar raampjes en als er naar haar gevraagd werd vroegen zij mij altijd: Komt zij ook weer van met die gordijntjes??????
Ik hoop niet dat we de hele week weer gordijntjes hoeven te haken, klim ik wel weer in mijn boom
Judith,
Breien ging niet zo best maar haken ging wel goed. Ik heb een kleedje en een sjaaltje gehaakt, mijn oma maakte poncho’s voor ons. Mijn zus heeft eens een trui gebreidt van smalle stroken wit laken, met grote pennen, ik weet niet of die trui ooit is afgemaakt.
Van die ruches aan kastplanken, die kreeg ik nog wel gemaakt…Als grapje voor mijn man heb ik ooit een klein mutsje gehaakt, met bijbehorend sjaaltje, ik zeg niet waar het op paste….
( of is het panneNlappen?)
Meer kon en wilde ik niet haken! Vreselijke bezigheid. Echt kant vind ik overigens wel heel mooi, vind het ook fascinerend om te zien hoe ze dat maken!
Oh ja, ik heb op de lagere school toch nog iets gehaakt: pannelappen
@Eilze59, leuke poncho, nieuw….?
M’n moeder was een fanatiek breister, maar enkele tantes deden veel haakwerk. Dat waren dan meestal tafelkleedjes, antimakassars en dergelijke. Als enkele tantes op koffie-visite kwamen, keek ik als kind met verbazing naar de ingewikkelde patronen, die schijnbaar moeiteloos werden gehaakt. Er werd met dun garen gehaakt en onder het haken door werd er gewoon doorgekletst. Zo nu en dan werd het haakwerk uitgespreid om de tussenstand te beoordelen. Het haakwerk was dan ook een dankbaar cadeau om op een verjaardag te geven, men had het in de 50-er jaren toch al niet breed. Het duurde dan ook niet lang of er lag of hing haakwerk door ons hele huis. Alle bijzet-tafeltjes hadden een gehaakt kleed, alle vazen en fotolijstjes stonden op haakwerk, alle rugleuningen hadden een antimakassar, de schoorsteenmantel had een gehaakte loper en een plank in de keuken werd van een gehaakte rand voorzien.
Na verloop van tijd sneuvelde geleidelijk het ene kleedje na het andere door het wassen en eind jaren 60 gingen ook de overige haakwerkjes definitief in de motteballen door de gewijzigde inzichten ten aanzien van woning-inrichting.
Zelf vond ik dat toen niet erg, ik zag het toen als een uiting van truttige burgerlijkheid. Nu zie ik het als een element van de jaren 50 dat ook een beetje weemoed oproept.
Bij het lezen van de log en de reactie’s valt mij het mooie lied ‘Gehaakte beddesprei’ van Sjef van Oekel te binnen…
@Jeugd: wát een tekst van het lied ‘Gehaakte beddesprei’
Ik heb heel wat gordijntjes en spangordijnen gehaakt. Ik woonde destijds in Brabant en haakte altijd in de trein naar mijn vriendje in Limburg toe. Makkelijk mee te nemen en je had wat te doen. Ik heb in een doos nog wat van die werkjes liggen, maar de meesten zijn verwassen en versleten weggegooid.
Spangordijnen waren gehaakte lappen met een afbeelding (een pauw, een bos bloemen, een engeltje of dergelijke) die de maat van het raam hadden en dus met vier spijkertjes (of schroefhaakjes) op de hoeken van het raam gespannen werden.
Ik vond het altijd heel ontspannend om te doen.
Dat heb ik nu met borduren.
@Joke61: Mooi, hé?
Mijn moeder en oma waren allebei breisters, en mijn moeder heeft ook wel gehaakt. Tegenwoordig is zij meer aan het quilten en helaas is mijn oma niet meer. begin dit jaar het haken en breien een beetje opgepakt, en moet zeggen dat het wel verslavend werkt. Maar dan geen tafelkleedjes in heel dunne draad hoor, meer stevige tassen en caps en sjaals. Niet te truttig en niet in de combi oranje, bruin en paars.
Mijn oma breide sokken. Kapot? Gewoon stukje uithalen en een nieuwe teen of hiel eraan vast breien. Mijn moeder hield niet van breien maar haakte altijd pannelappen (zonder n nog!). We kochten gekleurde bolletjes katoen en zo zag elk paar pannelappen er anders uit.
Ik heb me jaren bezig gehouden met het breien van enorme lappen. Truien dus! Stapels!!! Maar na een onstoken pees van mijn duim én een tennisarm!! ben ik er mee gestopt.
Weet je wat ik altijd zo stom vond? Zo’n gebreide of gehaakt hoedje over een rol toiletpapier op de hoedenplank van de auto
. Gelukkig hadden wij geen auto!
Ah ja Sue-Ellen, die ken ik nog wel hoor die gehaakte hoedjes op de hoedenplank voor over het toiletpapier en weet je wat nou leuk was? Wij hadden niet zo’n gehaakt hoedje voor daar overheen, maar wel een auto!
Een rol toiletpapier had mijn moeder altijd onder haar stoel in de auto!
Mijn eerste breiwerkje vergeet ik nooit weer. We moesten 20 steken opzetten (zal de juf wel gedaan hebben) en ik eindigde na niet al te veel toeren met 2 steken. Wat er met die andere 18 gebeurd is weet ik niet. Zeker laten vallen ofzo.
Haken ging me beter af. kHeb inderdaad een dingetje gehaakt voor een raamwerk en ook nog een groot tafelkleed. Maar het allerleukst vind ik toch de borduurwerken, lekker priegelen.
Hallo,
Groet van Dorith
Heel toevallig kwam ik hier terecht en ik moest erg lachen toen ik Guppie’s stukje las. Dat bracht me direkt terug naar de zesde klas lagere school, dat moet in 1958 geweest zijn. Toen moesten we van juffrouw Mooy sokken leren breien, ik geloof zelfs met drie pennen. Het was een ramp, wat ik thuis moest doen, haalde ze in de klas weer uit en op een goed moment verloor ze haar geduld en smeet mijn breiwerk door de klas….. Zo was ik aan het eind van het jaar het enige meisje wat geen sokken kon tentoonstellen. Tot op vandaag brei ik geen sokken en als ik een patroon zie waar je meer dan twee breinaalden voor nodig hebt, dan ren ik weg
Als ik aan gehaakte kleedjes denk, denk ik aan mijn schoonmoeder. Wat heeft die niet allemaal gehaakt en gebreid, van alles. Voor haar zelf haakte zij altijd kleedjes die over de armleuning moesten liggen en op de rugleuning want anders kwamen er vette plekken op.
Was wel wat voor te zeggen want mijn schoonvader kon er wat van!! dankbaar ben ik ook want haar geitenwollen sokken zitten nog steeds prima en de truien heb ik nog steeds aan swinters wanneer ik de hond uit ga laten langs de plassen. en 10tallen babysokjes want die waren allemaal heel erg gewild. Op een gegeven moment moest zij er mee stoppen want haar ogen werden te slecht om nog wat te zien. Zij breidde en haaktte alleen nog maar om wat te doen te hebben en dat waren alleen nog maar rechttoe rechtaan stukjes met gaatjes die er eigenlijk niet hoorden.Jammer 
Mijn vrouw had - echt waar - zelfgehaakte valletjes in haar Mini. Een soort rijdend huiskamertje…
Nee, nooit gedaan. Maar wel heb ik één jaar textiele werkvormen gedaan omdat er geen plaats was bij handvaardigheid op de Tehatex te Nijmegen. Heeft wel mijn ogen geopend voor de mogelijkheden van textiel, maar een kleermaker of kledenborduurder zal ik nooit worden.
May Hobijn en Harrie Boom waren docenten dienaangaande die me bijgebleven zijn.
ik heb zelf op school gehaakt, een babyjasje kan ik me nog herinneren ,maar mijn oma haakte echt veel ,ze heeft voor 7 kleindochters een sprei gehaakt waarvan ik er ook 1 heb. ik vond dat echt heel knap van haar ,en tot op hoge leeftijd heeft ze nog gehaakt.en ze kon niet uit een boek haken maar ze deed het van een voorbeeld ,daar keek ze dan even naar en dan haakte ze het zo na.