Reacties op: Sleeën

Door: Martha

Martha — Tue, 30 Sep 2008 14:30:24 +0000

Ergens bij mijn ouders is nog een fotoalbum, waar ook foto s in staan van kerstmis 64. De buurmeisjes staan erop met mij en het iets oudere zoontje van hun oudste broer en jawel, we zijn aan het sleeen. De slee was een plat, houten bakje, dat met een touw werd voorgetrokken. Ik kan me(ook vooral door die foto s) nog wel het nodige van die sneeuwpret herinneren, al was ik toen nog maar twee. Tegen etenstijd werd ik weer binnengehaald en ik protesteerde flink, want ik vond dat sleeen zo leuk! Later heb ik s winters ook nogal eens gesleed en ik vond het super! Ik kan me herinneren dat mijn vader op een zaterdagmorgen in de kerstvacantie boodschappen ging halen in de wijk. Ik zat op de slee en hield de boodschappentas vast, maar viel er steeds weer “per ongeluk/expres”af, in de sneeuw. En ik maar lachen! Soms denk ik ook, dat er vroeger vaker sneeuw lag dan de laatste jaren…

Door: Mariël

Mariël — Fri, 18 Apr 2008 14:32:56 +0000

Wij hadden gewoon zo’n houten slee. Eerst met zo’n rugleuninkje en daarna natuurlijk zonder. Wij woonden in een rustige buurt en het allerleukst was natuurlijk om na 5 uur met zijn allen achter de auto van een vader aan door de straten te sleeën. Hele slierten sleeden zo door de straten. Dat was zo gaaf!! In de hele strenge winter van 78/79 logeerde ik bij een vriendinnetje op een boerderij. Het had zo hevig gesneeuwd dat we letterlijk ingesneeuwd waren. Ik kon niet naar huis en moest op de boerderij blijven. Waar wij de slee achter de auto bonden werd hij daar achter de trekker gebonden. Met drie sleeën achter de trekker over het weiland scheuren! Wat een feest. Tijdens diezelfde winter heb ik een hersenschudding opgelopen toen we onze hond voor de slee hadden gebonden. De slee vloog uit de bocht en ik landde met mijn hoofd tegen een boom. Daar kon mijn hoofd niet zo goed tegen.

Door: jo pinxt

jo pinxt — Tue, 08 Apr 2008 13:54:15 +0000

Beste Rozemarijn,

De geuren van Phloxus en Rozemarijn roepen jeugdherinneringen op. Warme herinneringen.

Nepal doet dit mij ook. Ik was er in het jaar 2001 in mei- juni. Het is dus geen jeugdsentiment, maar ondanks dit kwam er veel sentiment vanuit mijn jeugd naar boven.

Met name de oorlogsverhalen van mijn vader en de onderduikers in onze ondergrondse schuilplaats in onze achtertuin deden de geschiedenis herleven.

Na de geweldige bergtocht door het Annapurna gebergte met mijn zoon en aansluitend India, in de armste staat Bihar keerde ik terug naar Nepal voor de terugtocht naar huis.

Geliefde Koning Bihendra werd tijdens ons bezoek aan India in zijn 29 ste regeringsjaar en een groot deel van zijn familie door hun oudste zoon en kroonprins vermoord.

Toen ik terug vloog vanuit Varanasie te India werd mij al aangegeven dat in Nepal de staat van beleg gold en dat het maar de vraag was of ik het land nog binnen kon komen.

Ik ben het land binnen gekomen. Ben anderhalf uur lopend met rugzak en wit kaartje zwaaiend van zwaar bewapend militair naar militair op elke hoekstraat gelopen.

Mijn verblijf heb ik tot grote verbazing van de eigenaar gehaald.Zittend voor de spiegel met mijn videocamera wil ik mijn reisverslag vertellen.

Het lukt niet, ik heb alleen maar zitten huilen.

De volgende ochtend was ik om 0.700 uur op het vliegveld.

Thuis gekomen heb ik het kunnen delen met mijn kinderen. Een vreemde ervaring tussen hemel en hel dat wel.

Maar als ik weer de kans zou krijgen keer ik terug naar Nepal. Geweldige bergen, vele lieve mensen en geen onderdrukking meer hoop ik.

groeten, Jo

Door: jo pinxt

jo pinxt — Tue, 08 Apr 2008 13:15:55 +0000

Edde

Edde prachtig zoals jij de stilte van de sneeuw zowel technisch als gevoelsmatig omschrijft.

Het klopt helemaal en zo voelt het ook vanuit mijn jeugdbeleving maar ook nu als ik in de de bergen met mijn stokken over een sneeuwplaat loop.

Alleen de Gems met zijn kletterende hoeves maakt de mens in de sneeuw stil en geeft aan,
” Wij zijn koning en koningin der bergen.”

Laat dit zo blijven.

Door: Joke61

Joke61 — Tue, 08 Apr 2008 08:52:54 +0000

Kan me niet herinneren dat ik met een slee van een heuvel ben afgeroetsjt. Was meer dat mijn vader of moeder de slee met mijn zus en ik erop door de straten of het Gemeentebos trok.
Toen ik wat ouder was, trok ik er alleen met de slee op uit. Als ik tenminste toestemming van mijn zus had om haar slee te mogen gebruiken. Zij had die slee ooit met sinterklaas gekregen. En dan was het met vriendjes/vriendinnen sleetje trekken of een lange rij van sledes aan elkaar binden en trekken maar. Was wel altijd lastig om dat besneeuwde/bevroren touw van de sledes los te peuteren. Net zoiets als de bevroren veters van je schaatsen.

@Frits53: die roestsporen in de sneeuw, dat was waar ook! Niet van onze slee hoor, die werd na iedere sleebeurt keurig gedroogd en als de sneeuwtijd voorbij was opgeruimd met een dotje vaseline op de ijzers.

Door: jolanda tolhuis

jolanda tolhuis — Tue, 08 Apr 2008 08:22:31 +0000

kan me nog heugen, vroeger hadden wij een vijver, in de buurt met een dijkje er bij, en gleden we zo met de slee naar beneden, prachtig waar zijn die oudewetse winters gebleven, die slee heb ik nog steeds, voor me eigen kinderen, ooit van me opa gekregen, echte jeugdherineringen, kei mooi.

Door: jolanda tolhuis

jolanda tolhuis — Tue, 08 Apr 2008 07:43:55 +0000

kan me nog heugen vroeger hadden wij een vijver in de buurt met een dijkjes er bij gleden we zo met de slee naar beneden prachtig waar zijn die ouden wetse winters die slee heb ik nog steeds voor me eigen kinderen ooit van me opa gekregen echten jeugdherineringen kei mooi

Door: dutchfranca62

dutchfranca62 — Mon, 07 Apr 2008 22:22:03 +0000

@Edde: van jou ook als je m’n naam met een ‘c’ schrijft.!

Mooie opsomming Edde. Dank je hartelijk.

Door: dutchfranca62

dutchfranca62 — Mon, 07 Apr 2008 22:19:57 +0000

@EE van de radio: Ik schiet helemaal vol;

Door: René van Gellekom

René van Gellekom — Mon, 07 Apr 2008 17:27:21 +0000

Nou vooruit. Afgelopen Pasen zijn mijn zoon en de buurjongen nog van de Zeedijk op een oranje plastic slee naar beneden gegleden. 1 maal en toen was de sneeuw alweer bijna weg.

In mijn beleving lag sneeuw vroeger in dikke pakken heel lang op straat. Maar het zal wel net zo een beleving zijn als de hele hete lange zomers van vroeger.