Reacties op: Het werk van mijn vader…

Door: john weisz

john weisz — Wed, 16 Apr 2008 18:12:59 +0000

mijn vader heeft vanalles en nog wat gedaan hij is schoorsteen veger geweest later messenslijper , olietankers in rotterdam van binnen schoonmaken later op de grote vaart wat ie behoorlijk lang heeft gedaan en toen ging hij oud ijzer venten oud papier , later als automonteur , plaatwerker , autospuiter , stucadoor , tegelzetter , later handelen in restpartijen kleding en andere restpartijen later in de autohandel en nog talloze dingen meer hij was heel vindingrijk net zo als mn opa ze waren ook niet vies van een aardige slokje bier en jenever (dan zeg ik het nog beschaafd ) maar altijd eerst werken en de kost verdienen en dan pas een biertje

Door: Bertus

Bertus — Tue, 15 Apr 2008 13:15:40 +0000

@Leen : Wat bijzonder … jouw vader moet dan misschien mijn ouders gekend hebben. Hoe heette jouw vader, mijn ouders leven namelijk nog en kan ik vragen.

Door: Leen

Leen — Tue, 15 Apr 2008 12:35:05 +0000

Bertus,
Mijn vader werkte op drukkerij Kapsenberg, hij is daar begonnen als snipperjongen (google kent dit woord niet terwijl ik het al 40 jaar ken, vreemd) en verdiende 2,50 per week, heel weinig dus.
Als snipperjongen moest je bij de snijmachines de snippers in grote jute zakken zien te krijgen, ik heb dat werk zelf ook nog gedaan als vakantiewerk, heel zwaar
Hij is op aandringen van zijn ouders (mijn opa en oma dus) naar de avondschool gegaan en veel diploma s gehaald en is uiteindelijk als bedrijfsleider daar weggegaan, later heeft hij er nogmaals een paar jaar gewerkt.
We praten nu grofweg over de periode 1935/1970
Ik ben toen als kind vaak in de drukkerij geweest, vader moest op zaterdag ook vaak dingen doen en dan liep ik vol bewondering langs al die imposante machines.
Ze maakten daar toen een wekelijks Flinstone boekje, dat had ik op school altijd al een week voordat het in de winkel lag,
daar kon ik de blits mee maken, voorzover ja daar van kan spreken als je 10 bent…
Soms was er bij ons thuis een soort zaken-avondje met belangrijke mensen, dan stond er op tafel een glas met sigaretten en sigaren, ik moest dan extra vroeg naar bed.
In 1981, we gingen naar de Stones in de Kuip, toen ben ik er nog langs geweest, de drukkerij was er nog maar gesloten (zaterdag) en we werden weggestuurd door e en of andere beveligings amoebe, ik ben er nooit meer geweest.
Vader is nu dood maar de herinneringen aan die drukkerij blijven, voor altijd…

Door: Bertus

Bertus — Tue, 15 Apr 2008 04:41:16 +0000

De drukkerij waar ik het over heb is Arps op de Schiekade.
Maar …. ze hebben elkaar leren kennen bij Kapsenberg.
Ben benieuwd waarom je dat wilt weten.
Groet
Bertus

Door: Leen

Leen — Mon, 14 Apr 2008 21:01:55 +0000

Bertus, was die drukkerij toevallig Kapsenberg?

Door: Marianne

Marianne — Mon, 14 Apr 2008 13:19:38 +0000

@Bertus
Wij woonden op de Oost-Sidelinge.
Mijn vader werkte bij van Aartsen , ik dacht op de Provenierssingel en later bij van Dorp in de Boomgaardstraat.Ik weet niet of die laatste de naam van de zaak was.
Groetjes, Marianne

Door: sjaco

sjaco — Sun, 13 Apr 2008 11:17:58 +0000

Mijn vader werkte op het Kaasmerk en ik had ook geen flauw idee wat het inhield.
En inderdaad als hij moest overwerken, zag ik mijn moeder blij de bruine envelop openmaken, want dan had hij natuurlijk extra loon gekregen.
rond de kerstmis kregen we in plaats van gewone boter, roomboter, want dat werd daar dan ook gemaakt.
Later begreep ik dat dit een fabriek was, waar de kaas merken werden gemaakt(nog steeds)
je weet wel die soort ronde stickers op zo’n hele kaas.
Binnenkort ga ik eens een keer naar de fabriek toe, op aanraden van iemand uit onze gemeente, die daar nu werkt.
Want ik bent toch wel erg nieuwgierig, waar mijn vader ruim 30 jaar dagelijks heeft doorgebracht.

Door: Riek

Riek — Sun, 13 Apr 2008 09:01:53 +0000

Wat leuk,het verhaal van Bertus en alle reacties hier op.En als vanzelf gaan mijn gedachten naar mijn vader en zijn werk.Ook hij kreeg zijn loon in een zakje mee naar huis,om vervolgens van mijn moeder zakgeld te krijgen.
Hij werkte op een stro kartonfabriek,eerst als plakker,later als klever(of net anders om)In ieder geval was hij trots op de promotie en werden er thuis vele grappen over gemaakt.Heel soms mocht ik zijn brood trommel vullen,waar dan altijd iets extra`s in kwam.Een briefje tussen de boterham,of iets anders,altijd een niet te voorzien grapje.Mijn vader kon dit waarderen.Ook wij hadden teken papier volop.
Op een gegeven moment kwam de vijf ploegen dienst in het bedrijf.Mijn vader was erg gelovig en mocht niet op zondag werken.Samen met nog een collega en de dominee ging hij op gesprek bij zijn baas.Met als resultaat dat deze twee mannen alleen de dag diensten mochten draaien.De financiele consequenties nam hij(en mijn moeder)voor lief.Toen ik later de zorg in ging vond hij het logisch en geen probleem dat ik wel zondags werkte.
Mijn vader stierf(veel te jong)in het harnas.Ze stonden in de fabrieks hal te wachten,tot iedereen aanwezig was,om gezamelijk naar de begrafenis te gaan van een collega.Het was vrijdagmiddag.Thuis stond de appeltaart in de oven.Dit was de laatste,nooit heeft mijn moeder weer een appeltaart gebakken.
Dit alles is dertig jaar geleden,intussen ben ik een bestorven dochter,want mijn moeder is er ook niet meer.
Door het verhaal van Bertus,ging ik even terug in de tijd.

Door: Grompie

Grompie — Sun, 13 Apr 2008 08:40:28 +0000

Mijn vader heeft verschillende banen gehad. Confectie-uitsnijder, bezorger van levensmiddelen en lange tijd werkte hij op een scholengemeenschap als schoonmaker/concierge. Als kind kwam ik weleens bij die school en mocht ik in de lege lokalen rondsnuffelen. Het laboratorium vond ik eng want daar stond Japie: een geraamte. Als tiener heb ik nog les gehad op de school waar mijn vader had gewerkt en dat was wel bijzonder: ik kende het hele gebouw! Door medische ongemakken heeft mijn vader lang niet kunnen werken. Uiteindelijk heeft hij nog enkele jaren als magazijnbeheerder bij een kruisvereninging gewerkt. Inmiddels is hij er niet meer maar ik ken mijn vader als kostwinner in het gezin en hij wilde altijd graag werken. Of hij loonzakjes kreeg, geen idee. Ik heb het in elk geval nooit gezien

Door: coosje

coosje — Sat, 12 Apr 2008 16:32:10 +0000

Mijn vader was procuratiehouder op een bank, als kind had ik geen idee wat dat voor moest stellen, toen hij daar later directeur werd, deed me dat eerder aan pipo’s dikke deur denken dan aan mijn vader.
Wel was het spannend dat als ik er wel eens kwam om mee naar huis te rijden, dat de kassier me zo een pakje met duizend gulden biljetten toegooide , ik had nog nooit zoveel geld bij elkaar gezien. Dat werd ’s avonds in de grote kluis opgeborgen.
Bij ons kwam voor zover ik weet nooit een loonzakje, het geld werd natuurlijk op de bankrekening gestort.