Geheime plekjes
Op woensdag 30 april 2008 geschreven door Eric Erres
Ieder kind zal spullen bezitten die het daglicht van de ouders of opvoeders niet kunnen verdragen. Die moet je dus verstoppen. Maar waar?
Mijn luchtdrukgeweer lag goed verstopt in een rommelkast. Zoveel rommel dat mijn moeder nooit op eigen titel zou beginnen met opruimen. Dat gaf mij een voorsprong.
Mijn FM-zendertje (WZ4) zat in een sigarendoosje en was dus makkelijk te demonteren bij naderend onheil. Niet dat mijn ouders tegen zenden waren maar ik vond dat zij het niet hoefden te weten. Geheimpjes hebben meer functies!
Naast mijn aquarium (ooit gelogd?) met gezelschapsvissen op mijn kamer, wilde ik meer. Dus stiekum een kweekbakje gemaakt, dat fijntjes werd weggewerkt achter een wand van het Plano hifimeubel jaren zestig. Heel veel plezier aan beleefd, maar dat het nooit tot een brand heeft geleid, mag achteraf een wonder heten.
Mijn grote oude Legerzender, verstopte ik in de ruimte onder een kast. Om daar te komen moest je eerst de grondplaat weghalen. Had iets weg van de oorlogjaren. Die zender heb ik nooit meer teruggezien dus ligt er waarschijnlijk nog! Dat wordt lachen als archeologen in de toekomst gaan graven. Als het oorlogsfront opeens wordt uitgebreid over Vlaardingen dan weten jullie nabestaanden de oorzaak!
21 reacties op “Geheime plekjes”
Laat een reactie achter
Hahaha, ja...
Onder een bepaalde struik in de tuin en dan later terugkomen en niets vinden omdat de wortels er overheen zijn gegroeid
In een boom met een holte en dan later terugkomen en niets vinden omdat de eksters er mee vandoor zijn gegaan
Mijn dagboeken lagen altijd verstopt onder in het kastje van mijn wastafel in mijn ouderlijk huis, dat was echt nog zo’n ouderwets deurtje met een knop eraan en dat deurtje moest je hard open trekken anders kreeg je hem niet snel open en dat was ook de bedoeling he?
Ik heb ze natuurlijk nog steeds, maar nu gewoon in mijn nachtkastje die op slot kan!
Toen ik de titel van dit log zag dacht ik dat er plekjes in huis bedoeld werden waar je jezelf kon verstoppen in huis. Eigenlijk heb ik geen spullen verstopt waar anderen niets van hoefden te weten. Inderdaad krijg je bij het soort plekken die EE bedoelt het gevoel alsof je in de oorlog zit, dus dat op die manier die plekjes enigszins geromantiseerd werden. Plekken in huis waar ik mezelf kon verstoppen waren er legio en een vriendje van mij die destijds in Ranonkelstraat woonde had een plekje bij hem op het balkon bovenin de balkonkast; daar had hij een ruimte die hij ingenieus had afgesloten met een soort deurtje en daarop had hij een symbool van het GEB geschilderd zodat het een soort meterkast leek. Achteraf onwaaarschijnlijk dat de meterkast zich op het balkon bevond, maar daar stond hij blijkbaar niet bij stil. Het was eigenlijk een niet ongevaarlijke plek want als hij eruit zou vallen, wat gelukkig noit gebeurd is, had hij van vier hoog zo over de reling naar beneden kunnen vallen. Tevens had hij in zijn kamer een vernuftig systeem bedacht zodat, wanneer iemand zijn kamerdeur opende, er een lichtje in die ruimte ging branden zodat hij wist wanneer er iemand in zijn kamertje kwam. Zo krijg inderdaad een soort Achterhuis van Anne Frank idee.
We braken een luikje open en brachten van alles naar binnen: slaapzakken, stripboeken, spelletjes, een zaklamp en een transistorradio.
Op een dag was de opening van het luik dichtgemetseld.
Ik had thuis een geheim plekje gecreeërd in een kast in mijn kamer. Deze kast had twee laden en één lade kon alleen met een speciale truc open. Aan de buitenkant was niets te zien of te proberen, de lade open te krijgen. Ik had eigenlijk niets te verbergen en heb deze geheime lade gemaakt uit nieuwsgierigheid, om te zien of de truc werkte.
Voor de liefhebbers werkt het als volgt. De laden moeten naast elkaar in de kast zitten met een tussenschot er tussen. Je neemt een rond voorwerp (in mijn geval een grote glazen knikker), maakt een gat in het schot, waar de knikker in past. Dan maak je in de geheime lade ook een gat, maar niet helemaal door, net zo diep, dat als de knikker er in ligt, de andere lade kan schuiven. Nu maak je in de andere lade een zelfde gat, een paar centimeter meer naar achteren. Even diep als in de eerste lade. Als alles goed gedaan is en de knikker (of wat dan ook) aangebracht is, kan je de geheime lade alleen openen, als je de andere lade een paar centimeter hebt geopend. De knikker valt dan in het kuiltje van de tweede lade en geeft de geheime lade vrij.
Ik dacht een geheim plekje te hebben onder mijn matras hahaha maar daar dacht mijn moeder anders over.
Echte geheimen probeerde ik te verbergen achter staande boeken op brede planken. Iets naar voren schuiven en je hebt er perfecte opbergruimtes achter.
Ach Rick67, nou gaan we met ons allen je boekenplanken inspecteren
Je moet nu een beter plekje zoeken!
Onze flat in Amsterdam had een bovenverdieping waar iedereen een eigen zolderruimte had. tussen alle dozen en andere huisraad was altijd wel een plekje waar je wat kon verstoppen. Zo als de eerste pakjes sigaretten, (Bastosrood) en tussen het oud papier gevonden oude Lachs.
ops: 
En tijdens de verhuizing alles snel weghalen en maar hopen dat we niets vergeten waren.
Zou ik bijna nog vergeten, toen wij gingen verhuizen kwamen mijn ouders wel nog iets anders tegen in de huiskamer. Mijn vader had van mooie planken boeken kasten gemaakt die stonden onder het raam. Bij het weg halen ervan kwamen de broodkorsten tevoorschijn die wij, mijn zusters en ik, erachter gegooid hadden.
ops: En dat waren er wel een hele boel hoor na zoveel jaren!!! Toch niet zo’n beste verstopplek he?
@frits53; hahaha heel herkenbaar, toen wij in de Ranonkelstraat woonden, flat, moest er een keer een loodgieter komen en die moest achter het aanrecht zijn. En ja hoor; daar vond hij allemaal beschimmelde broodkorsten die mijn zusje daar achter gegooid had. Mijn zusje voelde blijkbaar de bui al hangen want zij verschool zich onder haar bed. Nog een wonder dat wij geen last van muizen hadden, maar ja op die hoogte; vijf hoog, kunnen daar ook muizen komen?
Ja Frank, daar kunnen ze zeker komen. Ik had ze wel eens zien klimmen en weer naar buiten rennen langs de stenen muur van de flat. ik geloofde mijn ogen niet maar het lukte die beestjes toch maar. Wij woonde op twee hoog maar ook de buren van drie hoog hadden er wel eens last van.
Tja geheimen; het woordje “Heim” zit erin dat in ‘t Duits “thuis” betekent.
Elk geheim heeft huiselijke bescherming nodig: vier of meer muren (het liefst van steen -die branden niet zo snel als hout) en een dak. (het liefst een puntdak met dakpannen en dakgoten -daar kunnen mussen nesten maken)
Ze komen mijn huis dan ook niet uit.
Wij hadden vroeger (mijn vader overigens nog steeds
) een tafel waar nog een extra stuk tafelblad in lag. Wij gebruikten dat haast nooit, maar het was wel een handige verstopplaats voor bv kadootjes. Ik heb overigens geen idee of die plaats wel zo geheim was.
ik had in de muur een holte onder het behang zitten. dat was mijn geheime plek.
ik kon het behang zó wegklappen en weer dichtklappen, het viel niet op.
het was wel een heel oud herenhuis in denhaag dus de muren waren niet meer helemaal toppie.
ik ging altijd stiekem in de buiken van me moeder leesen onder aan de zoldertrap was mijn gehieme plekje
Wat bedoel je nou @Amber
ik ging altijd stiekem in de boeken van me moeder leesen sorry spelfouten………….
ops: onder aan de zolder trap
Hou het bij lezen @Amber, want met jouw schrift zou het een heel gek boek worden
ja weet ik
A dirty mind is a joy forever…toen ik dit log zag, moest ik prompt aan andere geheime plekjes denken
ops: . Maar, om on topic te blijven had ik dus ook geheime plekjes. Maar niet achter behang of onder drempels ofzo, maar gewoon open en bloot in een kastla of boekenplank. Het ‘geheime’zat namelijk in het feit dat mijn kamer altijd zó vol stond met boeken, planten, frutsels noem maar op , dat iets ‘afwijkends’ er niet tussen opviel. Wel zorgde ik ervoor dat als ik iets te ‘verbergen’ had, dat nooit op de zelfde plek was. Het is altijd goed gegaan….
@Rozenmarijn: ook ik had al eerder zo’n reactie verwacht