Wat eten we vanavond?
Op vrijdag 9 mei 2008 geschreven door Jose
Bij ons thuis hadden we een aantal dagen waarop we precies wisten wat er op ons bordje zou liggen. Niet woensdag gehaktdag maar wel elke vrijdag en zaterdag broodmaaltijd en op zondag gebakken aardappeltjes of frietjes. Maar op andere doordeweekse dagen was het meestal gissen naar wat we zouden gaan eten.
Misschien uit verveling, misschien uit belangstelling maar hoe dan ook; elke dag begon ik rond een uur of vier te zeuren: ‘mááááááááám, wat eten we vanavond?!!!!‘.
Als mijn moeder eerlijk antwoord gaf dan wist ik dat het iets zou zijn dat ik wel lekker vond maar even zo vaak werd ik het bos in gestuurd met de dooddoender “husse met je neus ertussen“. Dat betekende onvermijdelijk dat we macaroni (ik zei: ‘maakronie’), rosti (ruslie) of nasi (nassie) zouden gaan eten. Drie dingen die ik nooit echt heb leren waarderen.
Met welke dooddoender werd jij de keuken uitgejaagd?
32 reacties op “Wat eten we vanavond?”
Laat een reactie achter
Wij kregen...
Wij aten vaak op vrijdag “dikke ries”, dat was witte “plak”rijst met boter en gele suiker, want vrijdag was schoonmaakdag in huis… dus een gemakkelijke prak. Zaterdag was steevast stamppotdag tijdens de koude maanden. Als boerenmensen aten we altijd tussen de middag warm trouwens.
Wat Jose vraagt is de dooddoener: Koolraap!!! Rode kool!!! Vlees!!!
En als het toentertijd had “bestaan” (want niemand had ervan gehoord) eveneens broccoli…blehhhhh.
Ja, hier plaag ik mijn moeder nog weleens mee.
Als ik buiten speelde riep mijn moeder van het balkon ( 4 hoog ) : “Eeeeteeeen”.
Ik riep dan “Wat eten we ?”
Het antwoord was afhankelijk van wat factoren :
Als er niemand meeluisterde kreeg ik als antwoord : “Spring in de haard en morgen krijg je het overschot.” ( ik heb geen idee waar dat vandaan kwam, ben ik de enige die dit te horen kreeg ? ”
Als de buren meeluisterden kreeg ik als antwoord : “Biefstuk” ( dat aten we echt nooit want daar was helemaal geen geld voor ). Als ik dan bovenkwam kreeg ik een standje dat ik de vraag had durven stellen terwijl er buren luisterden.
Offtopic : Wat zit dat ei er op die foto onsmakelijk uit. ( Ik ga ervan uit dat het een ei is tenminste )
Wij aten regelmatig ‘Boerenhoedjes, hulle en klotte toe’!
Haha ja, eeeeeeetuuuuunnnn
En meestal wist je nooit wat je ging eten, heerlijk toch?
Krabbenaatjes (karbonaadje), hakbal (gehaktbal)
knijnevoer (sla) doppertjes (doperwtjes)
Joke, ik moest erg lachen hoor, maar wat bedoel je nou met boerenhoedjes en de rest? Is dat taal uit Heiloo van vroeger of heb ik het mis?
Oeps, deze log heeft veel weg van een log dat ik vorige week ingeleverd heb en gaat over dooddoeners en stoplappen, maar dan in het algemeen
??:
Husse met je neus d’r tusse, ja, hoor, dat aten wij ook vaak.
En als het warm weer was, zei de moeder van een vriendinnetje altijd: te warm om te koken, we eten sla-over!
Hakkedeklits met rozenhoedjes dat aten wij als we vroegen wat er op tafel kwam.
Bij mijn schoonouders was dat gestampt gras.
Volgens mij is dit onderwerp al een keer geweest of ????? verbeeld ik me dat nou.
Gebakken brugleuning, was bij ons de dooddoener.
Wij hadden thuis alleen maar de zaterdag als vaste maaltijdritueel en dat was soep met brood(en beleg).
Tegenwoordig ben ik een vader die al een maandje of acht samen met zijn zoon door de week alleen is omdat moeder en vrouw nog in onze oude woonplaats werkt en wij hebben als vaste dag de dinsdag. Dan is het ‘Vette bekkendag’. Zelf gebakken friet en heerlijk een ‘del’(frikandel) of een ‘ket’(kroket). Soms bak ik er voor mijzelf nog twee eitjes overheen. Dat deed mij moeder vroeger ook voor ons. Dan kon je zo lekker het eigeel met ketchup vermengen. Heerlijk.
Hahaha…er komt bij mij een herinnering boven. Als ik vroeger mijn moeder vroeg ‘wat eten we vandaag’ dan zei ze soms ‘iets lekkers, iets luchtigs, bourbon bourbon’ en dan wist ik al genoeg: ik zou die dag weer iets eten wat ik niet lustte.
Er werd bij ons thuis op vrijdag of zaterdag vaak soep gekookt. Dan at je het hele weekend dus soep vooraf, heerlijk! Soep wordt trouwens lekkerder als het opgewarmd wordt, herkent iemand dit?
Vaste eetpatronen hadden wij niet echt, maar mijn oma vroeg ooit uit belangstelling aan mijn zus, die toen pas op kamers woonde wat ze die dag ging eten. Mijn zus zei toen voor de grap: “Paardevijgen en Koeievlaaien!” Mijn oma, die erg hardhorend was, had het verkeerd verstaan en zei: “Heerlijk!”
@Judith: Boerenhoedjes, hulle en klotte toe is een uitdrukking van mijn vader. Misschien iets uit de Schermer waar hij vandaan komt?
Boerenhoedjes zijn die zwarte petjes van de boeren à la de boertjes van Buten, hulle zijn die kapjes op het hoofd van de Volendamse in klederdracht en die klotte zijn de petjes van de kolenboeren.
Zie die drie hoofddeksels als drie gangen in het menu.
Dus net zoiets als Husse Busse met je neus d’r Tusse. Eet smakelijk
@René, ik kom graag dinsdag bij je eten!
@Grompie, dat zei m’n moeder ook wel eens van ‘bourbon’; toch niet dezelfde moeder voorzover ik weet
Enkele uitspraken van thuis:
Idd ook ‘husse met je neus er tussen’ en
aardappelen, vlees en groete.
Dus nee wijzer werd ik er niet van.
@Bertus, dit is idd wel een heel vies ei en smurrie eronder. Mag er een aantrekkelijk plaatje komen?
zondags aten wij meestal chocoladevla met slagroom toe.
Mijn vader zaliger noemde dat onveranderlijk: chocoladeflets met slagflets.
De term: een boterham met tevredenheid kent iedereen denk ik wel.
hachee werd hatsjoe en dan altijd met rode kool.
Witte bonen met snijbonen waren blote billetjes in het gras.
Meer kan ik nu even niet verzonnen krijgen.
de groe(n)ten allemaal.
franca je kersenboom staat zeker in volle bloei of heb je al kersen hangen? Kan Fleur weer lekker smullen hè.
zit je al volgeboekt dit jaar?
groetjes.
@Dutchfranca62: het was een standaardantwoord van mijn moeder, daarmee gaf ze dan aan dat ik me voor moest bereiden op iets wat ik niet graag at. Ze kon en kan fantastisch soep koken en ik eet graag een bordje mee als ze weer een pan soep heeft gemaakt
Ik kom uit een familie van soepliefhebbers, vandaar.
Offtopic: nu ik het over mijn moeder heb, toevallig is ze vandaag jarig. Gefeliciteerd ma!
@Marianne, nee de kersenbloesem is al verdwenen en de groene kersen alweer zichtbaar. Boekingen lopen goed! Dank je.
Wij thuis hadden het niet, maar bij mijn schoonouders was (is) de dooddoener bij wat eten we vandaag? Antwoord: sleep…
Schoonma komt niet meer bij van ‘t lachen en jij weet nog steeds niet wat er voorgeschoteld gaat worden, m.a.w. je ziet het wel en je eet wat de pot schaft. Niet zeuren verder!
Jij vraagt dus: wat is dat dan? Antwoord: een drol aan een touwtje
“Gebakken vensterbanken” …
Gebakken brugleuningen, gebakken vensterbanken, alles vliegt voorbij……het lijkt wel een beetje op fantasie taal van peuters en kleuters
Ik heb vanavond bot gegeten, nee, niet gevangen!
Patat bakken doe ik nog steeds, op zondag. Zonder vet, op de bakplaat in de magnetron. Fruitsalade erbij met kiwi, schijfje ananas, halve appel, halve sinaasappel en wat aardbeien. Ook: bakje met olijven, fetablokjes en cherrytomaten. En niet te vergeten: een stukje koolvisfilet met citroenkruiden.
Snotpiekes meej snotpinnekes (komt allemaal uit de neus) dat kreeg ik als dooddoender te horen en ik betrap mezelf erop dat ik het ook tegen mijn dochter zegt als die om 4 uur al begint te roepen: ‘wat eten we vanavond’ (terwijl ik dan soms nog niet eens weet wat ik wil eten die avond!)
P.S. het is een bewuste ‘vies ei met nasi’ foto omdat José dat zo smerig vond, zo kunnen we er ons nog iets bij voorstellen toch? (dol op nasi zijnde als ik ben)
Haha Sentiment, ik dacht op de foto boven dat het een ei op een oude boterham was!!!!!
En nou je het hebt over in je neus zitten, soms kan het een opluchting zijn, maar dan niet in het bijzijn van anderen en zeg nou niet dat het niet zo is……..
Nou, de dingen die jij opnoemt vond ik juist altijd heerlijk, ik baalde juist als er bloemkool of spruitjes op het menu stonden, iets wat ik nu nooit meer eet, ooit is het ook wel fijn om volwassen te zijn, haha.
Als wij vroegen :”Wat eten we vandaag?” zei mijn moeder gewoon wat we aten, of we het nu lekker vonden of niet.
Zaterdags was altijd feest, dan aten we zelfgebakken frietjes met sla en biefstuk. ’s Zondags was ook altijd hetzelfde, Roastbeef , aardappelen en groenten (dat laatste wisselde per seizoen) en amandeltjespudding met bessensap toe (daar kan ik nog van gruwen bah)
Gedurende de week was er op maandag nog vlees (vaak restverwerking van de zondag) en dan een paar dagen vleesloos (een ei of een zure haring verving vlees) of een gehaktballetje.
Maar doodoeners zijn bij mijn weten nooit genoemd.
Ja!! dooddoeners zat bij ons. Husse met je neus etc. hadden wij ook; volgen er nog een paar;
‘Gemalen poppenstront’
‘liflafjes’ 
..en toegegeven; ik lusste echt..NIKSSS..dus voor mij war zowiezo al geen eer te behalen..nu lust ik wel groente..toen alleen maar bloemkool en appelmoes.. 
ben toch groot geworden..
‘Onse-donsies’
Haha, ja die dooddoenerss!
Mijn moeder zei regelmatig als we vroegen wat we gingen eten: “Apies met lange neuzen” of inderdaad “husse met je neus ertussen”.
Ik lustte eigenlijk alles wel, dus maakte het eigenlijk niet uit wat we aten. Alleen heeft mijn moeder ook eens een “aardappelpuree-periode” gehad, en dat was wat minder…
Mij werd als antwoord gegeven “je eet wat de pot schaft”. Eten was steevast een drama. Ik lust al zolang als ik me kan herinneren geen vlees en vis, maar werd gedwongen het toch op te eten. M’n moeder maakte het heel fijn en roerde er appelmoes door, maar toch ben ik ontelbare keren kokhalzend naar de wc gehold.
Toen ik ongeveer 10 jaar oud was, begon het haar gelukkig te dagen dat ik het echt niet kon eten en dat het geen gril was. Vanaf toen heeft ze alternatieven bedacht om toch de benodigde voedingsstoffen te geven, zoals eieren in allerlei varianten en veel peulvruchten. In die tijd had je nog geen Valess of andere producten speciaal voor vegetariërs. Gelukkig is het tegenwoordig niks bijzonders meer.
Ook veel ‘husse husse met je neus ertusse’ hier. En ik lustte als kind al bijna niks, dus dat was dan zweten - zou het weer rode kool zijn? Witlof? Bloemkool? Ik gruwelde van alle (gekookte) kolen behalve boerenkool - dat was mijn verjaardagseten, ach ja, in september
Alles met uien, brrr…
En ook de jaren ‘50-macaroni van mijn moeder, nu maak ik ‘m wel eens uit jeugdsentiment, maar toen, jasses! (Uien bakken, gehakt erbij, blikje tomatenpuree erdoor, en dat alles door de macaroni.)
Meestal kon ik toch wel kon ruiken welke kant het opging. En uit ellende gaf mijn ma me maar vaak appelmoes (zelfgemaakte, heerlijk), en overal flink ketchup over wilde ook weleens helpen.
Behalve bij zuurkool. Dan zat ik ruim vóór het eten al werkelijk te kokhalzen op de trap, groen van ellende.
Eén keer raden wat ik nu heerlijk vind… Zolang je het maar niet (lang) kookt!
mijn moeder makkten op zondag altijd soep en op maandag altijd puree
Als mijn moeder het niet wilde zeggen was het: Overslag.
Oftewel: we slaan een dagje over.
Hachee was (wegens de herfst/winter) al gauw hatsjoe-hatsjee
En ik herrinner me: boerentenen
Volgens mij tuinbonen in een potje. Vond ik “lekker vies”