De laatste der Mohikanen
Op zaterdag 17 mei 2008 geschreven door Marty
Een zinsnede die nogal eens aangehaald wordt wanneer er een groep, diersoort of taal of iets anders met uitsterven bedreigd wordt, een zinsnede met als basis een televisieserie die ergens in de jaren 70 wekelijks te zien was. Een serie met weer een heel andere insteek als de gemiddelde Rawhide of John Wayne-western.
Het avontuurlijke verhaal speelde zich af in het gebied dat thans Canada heet (zo rond 1800) en als zo vaak in de geschiedenis hadden 2 partijen het daar met elkaar aan de stok. De Engelsen en Fransen waren dit keer de twistende partijen en omdat ze niet zo handig waren in het beboste terrein had elke partij het vertrouwen weten te winnen van een stam oorspronkelijke bewoners. Bewoners die elkaar ook al niet konden uitstaan en dus bereid waren te helpen. Indrukwekkend vond ik die Huronen, die de Fransen steunden, angstaanjagend vanwege hun strakke hanenkammen en meedogenloosheid. De Engelsen kregen hulp van de Mohikanen, een trotse stam die een zekere edelmoedigheid moes uitstralen. Centraal stonden de personen van een woudloper/verkenner (Haviksoog), een Mohikanen-opperhoofd en zijn zoon Uncas (Romeo), een Huronen-opperhoofd en een kolonisten-vrouw (Julia), dat is wat ik nog aanwezig heb in mijn geheugen maar vul mij gerust aan waar ik het mis heb 
.
In een reeks afleveringen woedt de strijd om het land, vinden Uncas en de vrouw in elkaar de grote liefde, dit tot grote woede van een jaloers Huronen-opperhoofd wat tot wraak leidt: hij dood Uncas en de vrouw, en sterft wanneer de vader van Uncas zijn zoon wreekt.
Uiteindelijk heeft niemand ook maar iets.
Een fragment staat mij nog voor de geest: de scene waarin een rijtje Engelse roodjassen door het bos achter alkaar aanstruint. Om de 2 minuten wordt de achterste door Indiaanse sluipers gepakt, gedood en gescalpeerd eeeeeekkk. Tot dan de voorste zich omdraait en niemand meer achter zich ziet brrrr.
13 reacties op “De laatste der Mohikanen”
Laat een reactie achter
Deze serie heb ik destijds ook gevolgd. Het boek van de tv serie had ik, helaas een paar jaar geleden bij het oud papier gedaan
Ja, dat scalperen, wist eerst niet zo goed wat dat was, tot er een stukje in de serie was, wat ik meen te herinneren, die scalps in een grot hingen. Die scalps droegen de strijders toch ook met zich mee?
Verder natuurlijk de “romantiek” tussen Uncas en die kolonistenvrouw.
Jammer dat deze serie nooit herhaald is/wordt.
Misschien te koop op een d v d schijfje?
Die serie heb ik toen ook gezien. Elke aflevering werd vooraf gegaan met een terugblik dat verteld werd door een nederlandse acteur gekleed in “trappers”kleren in een blokhut. Dat was het vervelendste gedeelte. Als ik het me goed herinner waren er 2 kolonistenvrouwen, 2 zusters, 1 met blond en 1 met bruin haar. De blonde viel voor Uncas. Die met bruin haar daar had Magua het huronenopperhoofd een oogje op. Aan het eind van het verhaal was iedereen dood behalve Hawkeye.
Nee vond er niets aan en ik ben “Een van de laatste der Mohikanen” die dat openlijk vindt
Nooit gezien nee, dus kan er ook niet over oordelen, ik was wel fan van John Wayne!!!!
Wel gezien want ik vond vroeger alles wat met Indianen te maken had enorm spannend en koos ook bijna altijd hun kant van de medaille, speciaal na enkele bezoeken aan Canada. Vond toen die Uncas sympathiek. Grappig toch dat ik jaren en jaren later een wederhelft heb met een beetje Indianenbloed.
Fantastische tv-serie, geweldig mooi boek en ook nog een verfilming die ook spannend en romantisch was.
ops:
Uit het boek (van de bieb) heb ik toen nog een plaatje uitgescheurd van Haviksoog…
@Hannelore63: Cora met het donkere haar en Uncas waren een ’setje to be’ en blonde Alice had haar hart verloren aan Duncan Heyward, een Engelse Majoor.
Ik ga gauw weer eens de deeeeveeeedeeee te voorschijn halen om te genieten.
Koos van Zomeren:
uitsterven is wel een hele heftige manier van sterven
@dutchfranca62
Je hebt helemaal gelijk, mijn geheugen heeft me even in de steek gelaten.
Ik ken de uitdrukking natuurlijk maar de serie, het boek of de film (uit 1992) ken ik verder niet.
Ik was altijd in de veronderstelling dat in de tv serie de laatste der Mohikanen ook ene generaal Lafayette voorkwam. Weet dus niet of ik het over de zelfde serie heb als jullie, het speelde in ieder geval in dezelfde periode. Het kwam in mijn herinnering elke zondagmiddag
@jeanet
Ja, die serie kan ik me ook herinneren, op zondagmiddag. Was ook niet zo’n lange serie. Heette volgens mij Yankee Doodle en speelde tijdens de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog, dus omstreeks 1776. Ik vond die mannen zo leuk die in de serie speelden. Het verhaal is me mede daarom wel een beetje ontgaan.
@jeanet
Heb nog even gegoogled. De serie heette “The Young Rebels”. Er waren 15 afleveringen van. Op www.imdb.com staat er een goede beschrijving van.
Er was een duitse tv versie die Lederstrumph heette.
Geloof het of niet maar deze versie was veel en veel beter en realistischer niet zo gelikt en mooi gemaakt als de engels versie.