Talisman
Op vrijdag 25 juli 2008 geschreven door Eric Erres
Wij woonden vlakbij een benzinepomp, zoals wel eerder gememoreerd.
Rond mijn dertiende moet deze pomp als kassa koopje S O S Talisman produkten hebben verkocht. Ik heb er twee versleten en ook als cadeau gedaan. Versleten was letterlijk: na dragen bleef een groene pols over… Het zilveren laagje was weggesleten waardoor messing? aan het oppervlak kwam.
Kan mij ook nog herinneren dat ik een nieuw papier heb besteld na een lekkage van de armband.
Achteraf vraag ik me af wat het nut is geweest. Waarschijnlijk vond ik de armband wel stoer want ik was niet ziek maar jong en sterk: nooit organen ingeleverd. En ergens op de middelbare school was het over.
Ik ben nu iemand van die 15 miljoen Nederlanders zonder laatste wil terwijl ik er niet op tegen ben om mijn hersenen af te staan 
Zijn ze nog wel te koop?
17 reacties op “Talisman”
Laat een reactie achter
Dit was denk ik ongeveer in 1976,toen ik in de 4de klas zat.Ik heb er toen ook een gehad in de halsketting uitvoering,ik denk dat na een jaar het nieuwtje er ook wel weer af was.,en toen zijn we overgestapt op de “vlooieband”.
Was zeker toen al stekeblind. Nooit gezien. In mijn (niet gebruikte) rijbewijs staat dat ik bij noodlottig ongeval mijn organen zal afstaan. Toch, als de nabestaanden het niet willen, zal het ook niet gebeuren.
Ik herinner me die dingen wel. Ze waren trouwens ook te koop bij de juwelier.
Ik wilde altijd de ketting-uitvoering, maar het is er geloof ik nooit van gekomen.
Overigens was het volgens mij voornamelijk bedoeld om adres- en medische gegevens in te noteren in het geval je iets mocht overkomen.
Je kon er dus ook in aangeven of je donor wilde zijn?
Ik heb die ook gehad, maar geloof niet dat ik hem ooit om heb gehad, volgens mij kregen we die toen van een stewardess op weg naar mallorca….
De familie Vis uit Roosendaal, rijdende ergens in Zuid Duitsland in een groene Saab met het kenteken Rudolf Bernhard etc wordt dringend verzocht contact op te nemen met de ANWB alarmcentrale op het telefoonnummer 070 etc.
Die SOS-bracelets zijn nog volop te verkrijgen trouwens.
Kijk maar op
http://www.medical-bracelets.co.uk/index_b.shtml?gclid=CPbd4e_S2pQCFRKS1QodmjXUlA
Ik heb de mijne nog steeds
Al mis ik wel het belangrijkste deel van het papiertje dat erin zit. Eerste helft is foetsie.
De halsketting versie ooit eens gekregen voor het geval er iets gebeurde. Dan wisten ze tenminste waar ik vandaan kwam en thuis hoorde
Ik ken ze wel, ik zag ze vroeger om de pols van familieleden. Zelf overigens nooit gedragen.
Ja hoor, ze zijn nog steeds te koop en ik heb hem zelfs nog vorig jaar om gehad tijdens mijn vakantie in Italie!
om de reactie van Bart66 betreffende het overstappen naar de vlooienband 
Ik moest zo lachen
Zoiets was volgens mij bedoeld voor medische gegevens; of je medicijnen gebruikt en zo. Je kan ook die gegevens in je agenda noteren maar dan moet je hem natuurlijk wel altijd meenemen. Of ik zelf mijn organen af zou staan bij eventueel overlijden? Ik weet het niet, ik ben bang dat er een levendige orgaanhandel heerst op internet waarmee grof geld verdiend wordt. Ik moet altijd aan die film the Meaning of life denken van Monty Python waarin een nog levend persoon zijn lever af moet staan. Dat is natuurlijk absurd en dat zal in de praktijk nooit gebeuren. Als ik met mijn gevoel spreek mogen ze alles wat bruikbaar is van me hebben maar je hoort ook wel eens verhalen van schijndode mensen. Ik weet eigenlijk niet of dat soort informatie ook in zo’n talisman opgenomen kon worden, ik heb er nooit een gehad, zal het eens aan Elise vragen, zij heeft er nog steeds een.
Ik ga vaak op fietsvakantie en omdat ik alleen fiets, vind ik het belangrijk dat m’n identiteit altijd vastgesteld kan worden. Inplaats van een Talisman gebruik ik m’n herkenningsplaatje uit de militaire dienst. Behalve m’n naam, registratienummer en land van herkomst staat er ook m’n bloedgroep op en m’n kerkelijke gezindte, namelijk geen.
Dan is m’n militaire dienst toch nog ergens goed voor geweest.
Ze zijn er dus nog volop, blijkt uit de reacties. Tegenwoordig zie je avak metalen plaatjes met je gegevens (adres, tel.nr., bloedgroep e.d.) erin gestanst.
Of je orgaandonor wil zijn moet je aangeven bij de donorcentrale, vroeger waren daar speciale papiertjes voor, nu niet meer.
onze dochters dragen tijdens uitstapjes en kamp van school en nu in de zomer een plaatje van jip en janneke van de hema. Naam, telefoonnummers van hier in spanje en mijn ouders in nederland, bloedgroep…..
weet niet of het zin heeft
groet marjo
Ja hoor ook gehad, een ketting had ik en mijn zus had op haar werk netjes alles met de typemachine erin getikt zodat iedereen het kon lezen. Ik heb zelfs speciaal voor die talisman mijn bloedgroep laten uitzoeken zodat dat erbij kon.
Ik had een vriendje met zo’n Talisman (de armband). Zo nieuwsgierig als ik was draaide ik deze open, vriendje boos
Het papiertje hebben we weer netjes opgevouwen en niets meer aan het handje
Ik heb ook zo’n ding gehad. Om mijn nek. Vond me eigen er altijd een beetje mee voor joker lopen, aangezien ik er nooit iemand ander mee zag, dus onder me hemd.
Ik zelf heb nog een tijd een talisman gedragen als armband. Mijn moeder moest er altijd een bij hebben want ze was zwaar diabete, en wij kregen die dingen toen thuis om uit te delen want mijn vader zat in die dingen voor suikerpatïenten, het uitdelen van spuiten en hulpmaterialen, zeg maar zo een beetje wat de apotheek nu in doet, en ik heb er nog eentje liggen, zo een losse, maar ik krijg het dekseltje er niet afgedraaid en ik weet ook niet hoe ik hem zou moeten bevestigen. Mijn zus heeft altijd een opgevouwen papiertje in haar tas met al de gegevens die eigenlijk ook in zo een ding moeten, voor als ze eens iets overkomt,
wat voor medicatie ze gebruikt, waar ze allergisch voor is, adres, telefoonnummers, huisarts, bloedgroep etc. Ze heeft mij aanbevolen het ook te doen, omdat ik vaak alleen onderweg ben en er kan altijd iets opdoen, wat natuurlijk niet te hopen is. Maar ik heb me er nog even niet mee bezig gehouden. Op die strookjes had je ook niet veel ruimte want ik gebruik ook best wel een aantal medicijnen ( hart en bloedvaten ) dus dan is alles gelijk al vol. Ik zal het wel doen zoals mijn zus. Netjes uittypen. Overigens, ik ga niet voor orgaandonatie. Gelukkig de mens die kan genezen van een nieuwe nier of een stel gezonde longen, maar het idee maakt me akelig, net als in een horrorfilm. En mijn hoornvlies, ik weet niet of dat goed is, want ik ben bijziende. En mijn bloedvaten zijn zelf zo dat ik daar medicatie voor moet hebben. En mijn hartje hou ik nog liever even zelf, om het te tonen en te laten kloppen voor mensen die ik een warm hart toe draag en om onder de riem te steken. Nou, snappen jullie het nog? Ikzelf niet, in elk geval. Tijd om te stoppen.
Ik heb ook ergens bij mijn paspoort zo’n armband talisman. Het zijn erg kleine papiertjes en lastig opvouwen inderdaad. En het is moelijk er iets op te schrijven. In uiteste nood is het wel erg handig.
Wat betreft donorschap, ik hoop dat ik eens nuttig kan zijn voor iemand, na mijn dood, als ik niet geschikt blijk, dan zijn misschien weefsels wel geschikt, ik was toevallig bij de apotheek en zag zo’n folder liggen en las het en bedacht ik heb ook zo’n pasje hiervan.