Jeugdsentimenten.net

Mijn moeder en haar schoonzussen, mijn tantes dus, dronken geen of weinig alcohol. Ze lepelden daarentegen wel vrolijk van de advocaat MET slagroom. Ben er later pas achter gekomen dat er wel degelijk een behoorlijk %age aan alcohol in zat. Aan de 20% of kan iemand mij dat zo verbeteren? Een soort vanillepudding met spirits. Herken die Zwarte Kip!!

Heb de advocaat hier een keer gezien, maar ben er zelf niet wild van en drink/serveer liever wijn.

De advocaatlepeltjes waren zo klein omdat ze beter harmonieerden met de kleine glaasjes maar ook omdat ze geen zilver bevatten want zilver en ei geven zwarte vlekken op de lepels. Bij verjaardagen zaten ook altijd de mannen bij de mannen en de vrouwen bij de vrouwen. Mijn moeder serveerde eerst koffie met gebak, daarna 2e ronde koffie met een kletskopkoekje. De 3e ronde vond ze niet nodig dus vroeg ze aan de gasten: “jij zeker geen koffie meer, he.”. Als er in de mannenhoek besmuikt werd gelachen dan werd er door de vrouwen bestraffend gekeken, want: “het zal wel weer niet netjes zijn”. Naarmate de avond voortschreed werden de glaasjes met citroen- en bessenjenever (meestal van het merk de Wildeman van fa. Levert) sneller geledigd dan gevuld.

Nee, dit soort dranken worden nauwelijks meer geschonken, althans bij mij niet. Maar.. op de verjaardagen bij mijn ouders wel. Een kamer vol 75+ plussers . ‘Rijkelijk’ vloeien daar de CB-tjes, jonkies en advocaatjes.
Mijn moeder is in de zomer jarig en dan is er voor de liefhebber dé bowl.
Vroeger, toen ik klein was en kleine nipjes van deze dranken mocht proeven, vond ik deze vreselijk smerig.
Nu vind ik een advocaatje met slagroom best lekker, koop het niet omdat ik de enige ben die de fles moet leeglepelen. Volgens mij kun je zo’n fles niet te lang bewaren.
Een CB-tje deden we in de jaren tachtig in de Up. En een jonkie vind ik nog steeds ècht smerig.

Ach gut, het advocaatje, ooit geproefd, erg vies ja, en nog wel….doet mij nog herinneren aan oma, die kreeg het ook nog in het verpleeghuis en ze vond het zo heeeeerlijk altijd…..wilt u er nog eentje dan mevrouw? Nou zaaaaalig zei oma dan…en daarna sliep ze altijd als een roos!!!!!
Op verjaardagen nam niemand het eigenlijk, kan mij niet heugen eigenlijk!

Dit is allemaal heel herkenbaar. Het lijkt wel op de blauwdrukken van de verjaardagen uit onze familie.
Inderdaad ook de mannen en vrouwen apart, sigaretten in glazen vaasjes op tafel, opgedeeld in Engelse en Amerikaanse merken, ook nog een doos met bolknakken (meestal Ritmeester),het vaste ritueel met twee rondjes koffie en dan het huppelwater in z’n vele variaties.
M’n moeder dronk geen alcohol, ze vond het gewoon niet lekker, maar op advocaat (uiteraard van Zwarte Kip) met slagroom was ze gek. Dat werd ook met kleine lepeltjes naar binnen gewerkt. De mannen namen meestal jenever (oude of jonge) en later kwam er ook whisky bij. Bier was in die tijd niet zo populair, dat kwam pas later, toen de jongere generatie ook op verjaardagen verscheen. Enkele mannen (waaronder m’n vader) dronken oude jenever met suiker, dat ook met de kleine lepeltjes werd geroerd. Ik heb nog steeds enkele van die lepeltjes. Als die konden praten …..
Inderdaad was advocaat niet lang houdbaar, maar dat is in de familie nooit een probleem gebleken. Toen m’n moeder bij een tante eens zelf gemaakte citroenbrandewijn proefde, vond ze dat zo lekker, dat ze het recept vroeg en zelf aan de slag ging. Toen de dokter ook nog zei, dat een beetje alcohol goed was voor het lichaam, heeft ze die raad erg ter harte genomen. ’s Ochtends, na de koffie, het eerste glaasje en ’s middags na de thee een tweede. De derde werd vlak voor het naar bed gaan genuttigd als slaapmutsje. Na enkele maanden kwam hier een abrupt einde aan. Wat moeten de mensen wel denken, als bijvoorbeeld ’s ochtends een meteropnemer aanbelt en ik dan al een alcoholkegel heb, was haar argument.
@ Joke61. Op alcohol-gebied ben ik niet direct een onbeschreven blad te noemen, maar de uitdrukking CB ken ik niet. Ik vermoed dat het een Coebergh Bessenjenever is, waar ik zelf overigens een groot liefhebber van ben.
Toen ik héél klein was, moest ik vóór dat de visite kwam naar bed, later mocht ik tot de eerste koffie opblijven om iedereen een handje te geven en toen ik de verjaardagen in z’n geheel mocht bijwonen, had ik geen zin om bij al die oude mensen te gaan zitten en hun vervelende gesprekken aan te horen.

Ik drink geen alcohol maar ken advocaat (eventueel met slagroom) natuurlijk van vroeger. Mijn vader dronk tijdens verjaardagen af en toe een glaasje Beerenburg of een flesje bier. Mijn moeder drinkt niet maar op oudejaarsavond maakte ze soms een uitzondering. Dan kwam de fles advocaat even op tafel en werd er een glaasje ingeschonken. Ik vond het altijd op vanillevla lijken

@Joke61

Inderdaad, de Sneeuwster uit het koelvak. Er is tegenwoordig ook een Tiramisuversie van advocaat(zelf te maken)

Wel eens geproefd, lekker dat wel, pas later realiseerde ik me dat het een typisch vrouwendrankje was/is.

Reclame voor zwarte kip; lekker langzaam!

advocaat,zoet spaanse,borrel en bowl.later inderdaad de sneeuwster.misschien voor jouw tijd,broer eric?

Tot aan de dood van mijn oma in 2000 was dit, vanaf mijn eerste herinneringen, bij ons thuis HET kerstdrankje voor in de namiddag.

Eveline,

Hier in Nederland drinken mensen ook advocaat met 7up, ze noemen dat een sneeuwbal.

Wat een herkenning, de sigaretten in de glaasjes ,bij ons thuis had mijn vader een rooktafel met een rookstel erop, dat bestond uit een asbak, een houder voor luciferdoosjes, een beker voor sigaren een kleinere beker voor sigaretten een asbak en een soort schaal om je pijp in te leggen. Aan de zijkant van het tafeltje een krantenbak en er was ook een plank waar je een boek op kon leggen. Daarnaast stond de rookstoel (eiken en verstelbaar) Maar dat was voor privegebruik .

Glaasjes werden neergezet met verjaardagen, inderdaad twee maal koffie de eerste keer gebak en de tweede keer een bonbon erbij.
Daarna ging men over naar de alcoholische versnaperingen. Oude en Jonge genever , bessen-, of citroengenever, uiteraard de bowl in een speciaal bowlstel glazen schaal en glazen kopjes met dezelfde korenaren erop .
Natuurlijk ook de advocaat met slagroom.
De kamer stond al snel blauw van de rook en de ooms werden wat luidruchtiger evenals de tantes.
Toen wij wat groter werden mochten we de kleine hapjes maken. Toastjes met een plakje ei en wat ketchup uit een tube, asperges in een plakje ham gerold, gevulde (halve) eieren en verschillende soorten nootjes die in een draaischaal werden geserveerd. De mensen konden een bakje van het pindastel nemen en zelf een voorraadje aanleggen.

Mijn moeder lepelde ook altijd advocaat.We hebben ook van die kleine lepeltjes. Meestal als ze jarig geweest was of met Kerstmis, dan kreeg ze van mijn zwager uit Goes een flesje advocaat, volgens mij ook van de kip, Ikzelf deed wel een keertje mee, maar je moet er rustig voor gaan zitten, niet hap slik weg zoals je Vla eet, want dan wordt je licht in je hoofd.
Ik vond het nogal scherp. We deden er geen slagroom op. Mijn moeder prefereerde op het laatst tokkelroom, iets zachter en romiger dan Advocaat .Dat vond ik zelf ook lekkerder.
Ik hou zelf wel van Kontiki met jus d orange en cola met rum of cognac, maar ik drink niet veel, want ik gebruik medicijnen. Champagne dronk ik ook wel eens bij een feestelijke aangelegenheid, kerstmis, huwelijksverjaardag etc. Ik vindt het net appelsap. Het is heel zoet maar wel gevaarlijk lekker want je neemt er meer en gulziger van en dan heb je het na een tijdje al warm en zware benen.
Trouwens,Sentiment, we hadden ook nog Advocaatje ging op reis ,tiereliereliere, met zijn hoedje op zijn arm, tierelierelom. Herinnert u zich deze nog???Bessen met tonic of seven up heb ik ook wel gedronken, en een Sneeuwwitje (de schuimkraag van het bier in zeven up) of Shandy, maar volgens mij hebben ze dat niet eens meer, maar je kan er zo lekker van bulken, net als van Rivella. Eins zwei drei, zaufen…

kan mij niet herinneren dat zwarte kip bij ons gedronken/gelepeld werd.
Wel dat mijn oma in het verpleegtehuis zondags een glaasje (op hoog tempo) gelepeld kreeg.
Ik zeg nog….. dat lust ze helemaal niet!, zegt de verpleging: geeft niet, worden ze allemaal rustig van…….

Het waren overigens geen glaasjes maar bakjes…. zucht, triest he om ze zo rustig te krijgen, nu hebben ze pyamadagen…… net zo erg.

groet marjo

Van vroeger kan ik het me nog herinneren. Als kind vond ik het wel lekker, advocaat, inderdaad geserveerd met van die mini-lepeltjes. Vooral lekker als er slagroom op zat. Lang geleden heb ik nog wel eens een fles gekocht en leeg gelepeld, maar door de onmatigheid was het niet zo lekker als toen. Dat karakteristieke gele van advocaat moet geloof ik van echte eierdooiers zijn, maar of dat zo is?

@Vedat: ja lekker is dat! jij begon het te zingen en zodoende kwam ik op het idee om er een log over te schrijven incl. het liedje!

@Carla je hebt inderdaad gelijk het was papagaaitje, toen ik het las wist ik het ineens ook weer

Het is ongelofelijk hoe veel de manier van verjaardagsvisite vieren van vroeger op elkaar lijkt. Ik denk dat als ik rond 1960 me zou vergissen en op een verjaardag van een andere familie terecht zou komen, me alleen over de vreemde gezichten zou verwonderen.
Met al die bijdragen komen er steeds weer nieuwe herinneringen naar boven. M’n moeder was niet zo’n keukenprinses, dus toen de hartige hapjes hun intrede deden, was ze blij de recepten uit damesbladen als Libelle en Margriet te kunnen gebruiken. Dus kwamen er de vierkante toastjes van Haust met tubes mayonaise en ketchup. Het “beleg” werd voorbereid, gesneden augurkjes, plakjes kaas in vierkante plakjes, gekookte eieren in plakjes, leverworst en een blikje tonijn. Om de toastjes krokant te houden, werden er niet te veel vooruit gemaakt.
Dat waren de uitspattingen toen het gelukkig economisch wat beter ging.
Oh ja, er werd altijd een fles vieux gehaald, een koetsiertje ofwel namaak cognac. Eveneens populair waren boerenjongens voor de dames, daar kwamen die kleine lepeltjes weer goed van pas om de rozijnen naar binnen te werken.
Toen ik in 1964-65 in Duitsland in dienst was, kon ik aan belastingvrije drank komen. Toen beschikten we over een uitbundig gevuld drankbuffet met zeer exotische en dure soorten drank.

Mijn Oma was daar gek op.Ik noemde het kippebiest met slagroom.

Op zondagmiddag bij oma op visite en er was familie over uit Den Haag, dan kwam de fles steevast te voorschijn. Echter deze dame lepelde zonder de slagroom.
Zelf vond ik in mijn alcoholische periode een snowball erg lekker. Een advocaatje met seven-up.

Goed roeren Joke, goed roeren.

Dat met seven-up, was dat niet iets met koffiemelk of zo ?
Dan kreeg je een spoednik maar dat hoort hier niet in het rijtje thuis…

Wie van de Sentimentjes heeft naar aanleiding van dit log een fles advocaat + bus slagroom gekocht?

Wat ik eigenlijk veel lekkerder vind dan advocaat met slagroom is ponche kuba; dat lijkt op pina colada maar is nog voller van smaak en net als advocaat erg dik (en dikmakend!)
Voor degene die nieuwsgierig is geworden; ponche kuba zit in hoge smalle flessen en is bij elke slijter verkrijgbaar. Nee, ik heb geen drankprobleem!

@Judith: dat is het geheim dat je deelt met… o nee dat is dat andere drankje!

Ik heb een fles gekocht . Slagroom in huis, ter variatie nog roomijs en up aanschaffen.

Prachtig,die verjaardagen van vroeger. Als mijn vader jarig was kwamen al mijn ooms en tantes,buren en kennissen.
Gezellig rond de tafel. Mannen aan de jenever en vrouwen advocaat. Sigaren en sigaretten op tafel en heel de kamer blauw van de rook. Daar hebben wij toch niets aan overgehouden? Mijn vader is 87 geworden en veel van mijn ooms en tantes leven nog steeds. Tegenwoordig mijd ik verjaardagen als de pest met al die anti-rook en anti-alcohol figuren, in de jaren `70 konden we nog genieten.

We kregen het wel es toen we klein waren
Meestal hadden ze dan thuis een feestavond met familie en bekenden.
Maar uhhh ik vond het niet om te eten, maar wel spannend dat goedje. Zoiets vergeet je nooit meer.