Mokum 700 jaar: de Florijn
Op maandag 25 juni 2007 geschreven door Omnivoor
In het begin van 1975 bestond amsterdam 700 jaar, althans daar zijn de meningen nog over verdeeld.
Thans beweert men dat het vorig jaar was (om precies te zijn 13 juni 2006). Voor de viering in 1975
werden diverse evenementen georganiseerd, waaronder Sail Amsterdam 700, en ook werden er voor de gelegenheid souvenirs gemaakt, waaronder glazen, bierviltjes, poortbewijzen, T-shirts, vlaggen en postzegels.
Ik heb nog een pakje bierviltjes in plastic, maar waar ik recent op stuitte in mijn kleine muntenverzameling was een nikkelen Mokum 700 Florijn (zie plaatje). De waarde werd destijds gesteld op twee kwartjes. Met deze Florijn kon je dus daadwerkelijk dingen doen en kopen.
Ik herinner me dat ik er destijds iets van 10 of 12 had gekregen van mijn moeder. Met een klasgenoot (ik zat toen in de tweede klas van het Atheneum) en zijn vader ging ik naar de RAI, een groep grote tentoonstellingshallen in Amsterdam, alwaar er onder andere een indoor kermis was en uiteraard ETEN: patat, poffertjes, oliebollen, noem maar op. Ik kwam thuis met een antieke toeter, die dus niet antiek was, maar wel een lekkere herrie maakte (leuk voor luilak). Op een na had ik alle Florijnen uitgegeven en die ene heb ik dus nog. Ik geloof dat er toen ook een munt van 5 Florijnen was gemaakt, maar die heb ik nooit gezien.
Een paar minuten is het stil…
Op zaterdag 5 mei 2007 geschreven door Omnivoor
Het boekje hiernaast van 45 pagina’s werd aan mijn zus overhandigd op de lagere school (5de klas) (Nationaal Comitee 25 jaar Bevrijding) op 5 mei 1970. Ikzelf zat toen in de 3de klas.
Het boekje is een verzameling van eenvoudige verhaaltjes van ervaringen van mensen opgedaan tijdens ‘de oorlog’. Een en ander wordt aangevuld met typerende foto’s van monumenten van na de oorlog (Het schreeuwende beeld te rotterdam, de Dokwerker te amsterdam (Meyerplein), een gevangenecel, de gescheurde vlag aan de Waal te nijmegen, de grote stenen hand te Zijpersluis (NH) etc). De laatste pagina gaat over de dodenherdenking op 4 mei op de Dam te Amsterdam en begint al met de (nu) foute zin: ‘’Elk jaar leggen Koningin en Prins….'’.
Ik ben slechts eenmaal op de Dam geweest om de herdenking mee te maken (ergens begin 80-er jaren). Dat was een behoorlijke teleurstelling. Op TV lijkt het allemaal orderlijk en sober, maar op slechts korte afstanden van de Dam liepen de mensen in het rond: toeristen, zwervers, Amsterdammers en Omnivoor.
Er lag het gebruikelijke afval, de kabels van de televisie- omroep, hondenpoep etc. en er werd gewoon gelachen en gepraat. Bij de eigenlijke herdenking kon je niet komen en VAN de herdenking viel helemaal niets te volgen. Als kind was ‘de oorlog’ natuurlijk het excuus van m’n mijn vader als ik mijn bord niet leeg at: ‘In de oorlog had je bijna niets te eten en…’ etc.
Lees de rest van dit artikel »
Kroning Beatrix
Op maandag 30 april 2007 geschreven door Ego Kornus
30 april 1980 zou de kroning van Beatrix plaatsvinden in Amsterdam. In de nieuwe kerk deed Juliana afstand van de troon om deze over te doen aan Beatrix.
De dam gevuld met oranjeliefhebbers en om de hoek stond alles in vuur en vlam onder het teken van “Geen woning Geen kroning”. Deze dag staat in mijn herinnering gegriefd als een gevecht tegen de overheid waarbij de onschuldige oranjeliefhebbers het zwaar te verduren hadden.
Ten tijde was ik net actief in het kraakcircuit en volgens het geruchtencircuit zouden er behoorlijk wat demonstraties plaatsvinden om de kroning te verstoren om de aandacht te vestigen op de woningnood.
Met enkele vrienden hadden we besloten om steun te geven aan de kraakbeweging ten aanzien van de woningnood situatie.
Een week van te voren had ik een afspraak gemaakt om ons aan te sluiten bij een groep, bij aankomst waren we al te laat om ons aan te sluiten. Waarna we alleen getuigen waren van wat er allemaal gebeurde. We sloten ons nergens aan omdat het te gevaarlijk was om je zomaar bij een groep aan te sluiten waarvan je niemand kende, je wist maar nooit of er stillen, vermomde politie, tussen zaten die je naar eigen inziens konden arresteren.
Lees de rest van dit artikel »
Stinkbommen
Op zondag 18 maart 2007 geschreven door Omnivoor
In ‘Kattekwaad‘ kwamen ze al even om de hoek kijken: Stinkbommen.
Heel af en toe op de lagere school stonk het naar rotte eieren. Iemand had een stinkbommetje meegenomen naar school en dus gegooid. Wat waren dat toch voor dingen?
Pas op de middelbare school (midden jaren 70), toen ik weer eens in de etalage van mijn favoriete fopzaak in amsterdam aan het turen was en naar ‘rubber braaksel’ , afgehakte vingers en ruft-kussentjes keek, zag ik ze staan: ‘Stinking Bombs‘. Gelijk een pakje gekocht. Het waren er drie: ampulletjes met een gele vloeistof. Gek he? Ik had ze eindelijk, maar durfde zo nooit te gooien.
Daarom voor jullie dit fotootje van meer dan dertig jaar oude stinkbommetjes. ‘Mint in Box’.
(Klik op plaatje voor vergroting)
Brainwave
Op dinsdag 13 maart 2007 geschreven door Rick67
In mijn geheugen één van de leukste Nederlandse series van de jaren 70 maar je leest of hoort er bijna niets meer over.
Ik heb het hier over Brainwave, een internationaal opgezette 6-delige politieserie uit 1976. Ik moet bekennen dat mij nog weinig bijstaat van de verhaallijnen (als 9-jarige) en via internet is er ook nog zeer weinig te vinden.
Het verhaal wordt vertolt door Josine van Dalsum als KLM-stewardess Hélène. Maxin Hamel speelde als Jan Vermeer haar vader (dacht ik). Haar man John van de Rest regisseerde het verhaal. De verhalen bevatten veel typische Hollandse kenmerken, zo woonden zij in een molen buiten amsterdam en kan ik me nog een verhaal herinneren over diamantensmokkel. Verder kwamen er veel mooie plaatjes van Nederlandse landschappen en gebouwen langs. Deze elementen plus het feit dat zij als stewardess hiervoor naar veel bestemmingen vloog en er vaak tegen de tijd in gehandeld moest worden in de afleveringen maakten het een serie die in mijn ogen erg opwindend en spannend was.
Josine van Dalsum behoorde in de jaren zeventig tot de vaste kern succesvolle actrices met hits als ‘Een mens van goed wil’, ‘Van oude mensen, de dingen die voorbij gaan’, ‘Holland Glorie’, ‘Mata Hari’ en ‘Kant aan mijn broek’. De laatste jaren heeft Josine van Dalsum een longtumor overleefd, maar heeft nu 2 hersentumoren. Het is helaas nu onbekend hoe het met haar gaat. Maxim Hamel is een aantal jaren geleden overleden.
Wie kent deze serie ook nog en weet er eventueel nog meer van? Details, verhaallijnen, op DVD?
De etalages van de Bijenkorf
Op donderdag 21 december 2006 geschreven door Bertus
Ik ben geboren even buiten Rotterdam (zie weblog “je geboorteplaats“). Een keer per jaar hadden we het leukste uitje. Eind november gingen we ’s avonds lopend van Overschie naar rotterdam Centrum om naar de etalages van de Bijenkorf te kijken.
Het was de moeite waard : allemaal bewegende figuren, een sinterklaas, zwarte pieten en een heleboel pakjes, schoorstenen en een schitterende achtergrond. Ik kon er uren naar kijken met mijn ouders.
Soms gingen we later in december nog een keertje kijken naar de kerstetalages. Als we dan terug liepen ( weer een uur ) gingen we ergens wat drinken: mijn ouders koffie en ik warme chocolade. Ik kon er weer een jaar tegenaan.
Later in amsterdam waren er ook Zwarte Pieten die in de etages hoge lichthal van boven naar beneden klommen langs touwen. Prachtig. Ook de enorme kerstboom in de lichthal maakte diepe indruk.
Ging jij ook etalages kijken met de feestdagen ?
Piet Römer
Op dinsdag 10 oktober 2006 geschreven door Aidan
Op 2 april ziet de tweeling Paul en het levenslicht in amsterdam. Het is Piet die in 1956 op TV zijn debuut maakt in “Opstand In De Kribbe”. Hij speelt daarin de os.
In 1963 wordt hij wereldberoemd in Nederland in zijn rol van Dirk Stiefbeen in de serie “Stiefbeen en Zoon” samen met Rien van Nunen die zijn vader speelt. Hij wint er zijn eerste Televisierring mee. Later bekende Piet dat vanwege de ongekende populariteit hij niet altijd zelf winkels opende of als Dirk Stiefbeen iets kwam opluisteren, maar dat soms zijn broer Paul voor hem in de plaats ging.
De tweede Televisierring krijgt hij voor zijn rol als kastelein Kootje de Beer in de serie “‘T Schaep Met De 5 Pooten” waarin hij samen met Leen Jongewaard en speelt (én zingt!) Verschillende liedjes uit de serie worden hits, o.a. “Het Zal Je Kind Maar Wezen” en “Vissen”.
Van 1968 tot 1985 was Piet Römer voor mij, en ik denk vele anderen, écht jeugdsentiment dat was namelijk de tijd dat hij ieder jaar als hoofdpiet samen met de voor mij nog steeds enige echte sinterklaas Adrie van Oorschot op TV de intocht deed. Eerst verwelkomt door Mies Bouman en in latere jaren door Wieteke (’vrouwtje Wiet’) van Dort. Nog steeds wordt Piet over zijn hoofdpiet periode aangesproken door mensen.
Negen jaar lang van 1995 tot 2004 heeft Piet de rol gespeeld van Rechercheur Juriaan de Cock (met cee-oo-cee-kaa) en kreeg daarvoor zijn derde Televisierring. Hij is de enige die tot nog toe deze eer te beurt is gevallen.
De familie Römer zijn de Baldwinnetjes of de Sheen-Estevezjes van Nederland. Zijn beide zoons Peter en Han acteren (en regiseren) ook. Kleindochter Nienke en kleinzoon Thijs hebben ook het acteurspad gekozen. En met het huwelijk van Thijs met de actrice Katja Schuurman kan met recht gesproken worden van ‘De Römer Clan’
Simon Carmiggelt
Op maandag 12 juni 2006 geschreven door Frank Faber
Ik zal zo’n jaar of veertien geweest zijn en logeerde regelmatig mij mijn oma. Al gauw ontdekte ik in haar boekenkast het “Tussen mal en dwaas” van ene Simon Carmiggelt.
Nooit van gehoord maar nieuwsgierig als ik was begon ik te lezen en het sloeg meteen aan. Dat boekje smaakte naar meer en zo ontdekte ik dat deze meneer al heel wat geschreven had.
Enkele titels uit deze tijd: Ping pong, Een toontje lager en Vergeet het maar en natuurlijk de verzamelaar Een stoet van dwergen. Ik heb er eigenlijk nooit bij stilgestaan wat een Zweedse nou moest met boekjes van Carmiggelt. Fameus zijn de kroegverhalen, humoristisch, vaak een lach en een traan. Veel van zijn vroege verhaaltjes handelen over de oorlogsjaren en als geen ander wist hij je in dat tijdperk te krijgen, figuurlijk dan.
Lees de rest van dit artikel »
Je Geboorteplaats
Op zaterdag 10 juni 2006 geschreven door Bertus
Ik ben geboren in Overschie. Een buitenwijk van Rotterdam en tot de Tweede Wereldoorlog een zelfstandige plaats.
Ik zie het nog als een dorp waar veel mensen elkaar nog kennen.
Heb pas een reunie gehad en liep met een brede smile de hele dag te “Oh, ja“-en. Heb daar leuke jaren doorgebracht tot mijn 20ste ongeveer. Denk er met warme herinneringen aan terug … mijn meeste herinneringen die ik hier met jullie deel in de reacties komen uit die tijd.
Voordeel was dat je snel buiten de stad was in het Westland en dat de stad, met al zijn gemakken, ook vlakbij was.
Het kleine marktje op vrijdag, vis halen bij Toet, naar Zestienhoven vliegtuigen kijken, spelen in de Spaanse polder, de Grote Kerk met zijn ui vormige toren …..
Ben nu via Amsterdam, Mijdrecht in Drenthe beland. Wil hier nooit meer weg … maar denk, mede dankzij deze site, er graag aan terug.
Wat was jouw geboorteplaats? En heb je er ook van die warme herinneringen aan ?
Zondagje uit
Op woensdag 31 mei 2006 geschreven door jonge opa
Eind jaren 50 waren er niet zo veel auto’s, dus als je eens een ritje mee mocht was het in een auto van een vrijgezelle oom of zo. Zo ook wij.
Mijn vader had een vriend waar hij weleens voor werkte in zijn vrije tijd, in de Tuintjes bij het IJsbaanpad in Amsterdam, vlakbij het Nieuwe Meer. Deze vriend had een Chevrolet, zo eentje met zo’n neus (misschien herinnert iemand zich die nog). Deze mocht hij wel eens een zondag lenen en dan togen wij naar de Soesterduinen, dat was een grote zandvlakte het leek wel een woestijn, en daar hadden we de grootste schik.
Ik weet niet of de Soesterduinen er nog zijn, maar goed is niet van belang. De weg er naar toe was al een belevenis. De A1 (heette toen E35 geloof ik) was vierbaans en vanaf hilversum tweebaans tot aan hoevelaken. Even na Hilversum had je een restaurantje dat Toma Tuva heette, daar stopten we dan even om een ijsje te eten, dat was verschrikkelijk lekker daar, daarna op naar de Soesterduinen.
Op de terugweg bedelden we of we ng even naar Toma Tuva gingen om een ijsje te eten. Maar in die tijd hadden we het niet zo breed dus pa weigerde en daar was geen discussie over mogelijk. Thuis gekomen bakte moeder pannenkoeken en zo sloten we een hele fijne zondag af.
Wie herkent dit en speciaal wie herkennen de Soesterduinen en Toma Tuva?