Pico Boekjes
Op donderdag 28 september 2006 geschreven door Joke61
In mijn jeugd werd ik door mijn moeder af en toe verrast met een klein Pico boekje. Deze kleine boekjes kocht zij bij de bladenman die 1 keer per week in de straat kwam voor o.a. de verkoop van de wekelijkse tijdschriften. (klik op plaatje voor vergroting)
Pico boekjes zijn kleine boekjes met voor kleine kinderen, tot de leeftijd van ongeveer 10 jaar, korte en eenvoudig geschreven verhaaltjes en rijkelijk geïllustreerd met leuke plaatjes. Ik vond het heerlijk om, bij mijn moeder op schoot gezeten, uit deze boekjes voorgelezen te worden. Later toen ik zelf kon lezen heb ik ook vaak in deze boekjes gelezen.
Mijn favoriete Pico boekjes uit de jaren zestig waren de boekjes met de titels: ‘De Dieren Skischool’- ‘De Berentrein’ - ‘Muizen Wasdag’ - ‘De Poezenschool’ en ‘Liesje Lustniet’. Laatst genoemde heb ik, omdat ik ook een Lustniet was, zeer vaak gelezen.
Het verhaaltje gaat over het meisje Liesje die niets lust en in haar droom door de wind met haar ballonnen de lucht in wordt geblazen. Het moraal van het verhaal is dat je goed moet eten zodat je niet zo licht als een veertje wordt waardoor je de lucht in geblazen zou kunnen worden.
In de jaren ‘80/’90 waren ook op dit formaat boekjes verkrijgbaar, maar dan onder de naam Pixi. Het moraal van de verhaaltjes was gelijk aan de verhaaltjes van de jaren zestig en ook zagen de illustraties er leuk uit.
Zijn jullie ook voorgelezen uit de Pico boekjes?
Tijdschrift Kijk
Op maandag 29 mei 2006 geschreven door Eric Erres
In onze hogere klassen van de basisschool, lag steevast een stapel Kijk. Erg leuk en leerzaam. Lege dagdelen, bv door eerder klaar te zijn met je werk, konden worden opgevuld met het lezen in de Kijk.
Omdat Jan naast mij, consequent voor de Kijk koos, ging ik daar vaak in mee. Kan mij nog wel artikelen herinneren, bijvoorbeeld over de Mammoet. De stapel Kijk lag op de kast bij de deur, naast het potje Gast aan tafel (is een keer gestolen?) en wat algemene boekjes waaronder Roofvogels, Uilen en Klauwieren. Het boekje dat ik koos als ik geen zin had in de Kijk.
Heb het boekje later zelf aangeschaft en kan snappen dat ik als kind verrukt was van al die adelaars en andere roofvogels! De deur van de klas waardoor iedere maandag een meneer van de bondsspaarbank zegels kwam verkopen. Ik deed daar nooit aan mee en heb het principe nooit begrepen. Kinderen verloren die zegels wel eens. Tijdens de nationale spaarweek (?) kreeg de hele klas plaatjes van de bank en soms weer over vogels. Daar was ik blij mee.
Thuis lang gezeurd om een eigen abonnement op Kijk. Toen de kogel door de kerk was, duurde het maanden voordat de bladenman ging leveren. En toen de eerste Kijk door de brievenbus kwam was de magie verdwenen. Heb nooit meer met plezier een Kijk bekeken. En wat is daar de filosofie van?!