De appels vielen niet ver van de boom
Op maandag 17 april 2006 geschreven door Jo Pinxt
Min vader droeg twee kleuren overals, een soort status. Een licht bruine, die was voor het ambachtelijk werk. Daarmee ging hij naar de boeren voor het timmerwerk, deuren afhangen aan huis, deed hij beitels, zagen en schaatsen slijpen en maakte hij ambachtelijke meubels.
De blauwe was voor het lucht- en grondwerk in en om huis en elders. Hierbij droeg hij een alpinopet met in het midden een steeltje. Het grondwerk bestond uit het bewerken van de hof en het tonnen van de W.C. Het luchtwerk, vandaar die alpinopet, uit het fruitplukken in de wei hoogstambomen bij de boeren in ons gehucht.
Regelmatig moest ik vader in een papieren zak brood en afgekoelde koffie in een groen emaille kannetje met deksel brengen tijdens het plukken. Vol bewondering keek ik dan toe hoe hij met alpinopet, de houten ladder met vaardigheid beklom, altijd met een hand want in de ander had hij de gevlochten biezenmand met hengsel aan een vleeshaak.
Er waren altijd twee manden, een om leeg te maken en een om weer te vullen. Alleen maar toe kijken naar zijn circusvoorstelling was er niet bij. Zodra hij met een volle mand beneden kwam werd ik aan het werk gezet door de appels, peren of kersen voorzichtig over te laden in een van de vele houten veilingkisten uit Roermond die in de wei klaar stonden.
Waarschijnlijk werd hij per volle kist betaald en ik betaalde mij door ondertussen van het fruit te eten. Met regelmaat moest de lange ladder verzet worden om bij het volgende fruit te komen. Dit was een hele tour. Al heen en weer zwiepend jongleerde mijn niet al te grote vader met de ladder die twintig keer zijn lengte had rondom de boom en liet die vervolgens met vaardige handen tussen de takken tot bedaren komen.
Behalve die ene keer dat hij in mijn ogen met vleugeltjes naar boven klom. Bijna boven gekomen zwiepen de takken de ladder naar achteren en zie ik mijn vader richting gras komen. Adembenemend kijk ik toe hoe hij als volleerd acrobaat op de ladder blijft staan. Het lijkt wel circus, maar dan in de openlucht. Vervolgens beland hij met mand en ladder in een koeienflater niet ver van de boom te midden van valappels en zijn toekijkende oogappel. Applaudisseren durfde ik niet.
Vanaf die dag droeg mijn vader als status alleen nog maar zijn licht bruine overal en ik hoefde geen brood en koffie meer te brengen.
Billy Smart's Kerstcircus - Okki/Taptoe Winterboek
Op zondag 26 december 2004 geschreven door Jeugd en SentimentVoor hen die de Kerst achter de p.c. doorbrengen twee kerstherinneringen die we vorig jaar al hebben opgehaald, maar die we jullie ook dit jaar niet willen onthouden:
Op Tweede Kerstdag als Oma en Opa langskwamen werd er na het eten 's middags rond een uur of 4 altijd naar "Billy Smart's Kerstcircus" gekeken.
Spannend was het om te zien hoe de dompteurs de leeuwen in bedwang wisten te houden door met een zweep op de grond te slaan. De gekke clowns deden altijd wel iets mafs, maar het mooiste van alles vond ik toch wel de vliegende trapeze! Het was zó spannend of ze elkaar wel op tijd zouden 'grijpen'!
Herken jij het nog? En wat vond jij het mooiste aan het circus?
Als de kerstvakantie eraan kwam wist je (als je tenminste lid was) dat je weer zo'n lekker dik Okki of Taptoe Winterboek mee naar huis kreeg!
Okki was voor de 1e t/m de 3e klas en daarna kreeg je de Taptoe. Spelletjes, knutselplaatjes, raadsels, verhalen en strips; ze stonden er vol mee en je was er de hele kerstvakantie zoet mee. Nog steeds zijn de Okki en Taptoe Winterboeken heel populair.
Kreeg jij vroeger ook de Okki en de Taptoe?
De avonturen van Poly
Op maandag 29 november 2004 geschreven door Jeugd
‘De avonturen van Poly‘ is een lange, Franse serie uit de jaren 60. Elk jaar start in Frankrijk rond de kerstvakantie een nieuwe reeks van 13 afleveringen.
In Nederland zendt de nos ‘Poly’ voor het eerst uit in 1961, als onderdeel van het programma ‘Het Verhalenkasteel’.
In de 1e serie uit 1961-1962, ‘Poly, het paard’, is Poly een kleine Shetlandpony en onderdeel van een rondreizend circus. Als het circus in Saint-Cyr-Sous-Dourdan zijn tenten opzet, kijkt Pascal (Mehdi El Gloudi), een vierjarige jongen, toe. Tijdens een wandeling rond het circus, ziet hij dat de opstandige Poly wordt mishandeld door zijn trainer. Zodra de gelegenheid zich voordoet, vluchten ze samen. Alle kinderen uit het dorp helpen hen daarbij en zorgen voor een schuilplaats, voer en de verzorging van zijn wonden.
Poly is de enige die in alle series terugkomt; de andere hoofdpersonen veranderen steeds. Pascal komt heel even terug in de 2e serie, ‘De vakantie van Poly’ (1963-1964), om de fakkel door te geven. Poly vlucht daarin om Pascal op te zoeken, die vakantie viert aan zee. Maar hij ontmoet onderweg Tony (René Thomas), die hem de rest van zijn reis gezelschap houdt. In de 3e reeks, ‘Poly en het geheim van de zeven sterren’ uit 1964, gaan Poly en Tony naar Corsica, naar de kleine Stella (Christine Simon) en tante Antonia (Nicole Desailly).
In de volgende serie’s, ‘Poly in Portugal’ (1965), ‘Poly, Hélp!’ (1966-1967), ‘Poly en de zwarte diamant’ (1967-1968 ), ‘Poly in Venetië’ (1970), ‘Poly in Spanje’ (1972) en ‘Poly in Tunesië’ uit 1973, krijgt hij nog meer vriendjes: Yvon, Filipe (beide gespeeld door Stéphane Di Napoli), Pippo, Juanito (beide gespeeld door Thierry Missud) en Victor (Christophe Grumberg). De schrijfster, producer en regiseuse van de serie, Cécile Aubrey, is de moeder van Mehdi El Gloudi. Deze is bekender door zijn rol als Sébastien in ‘Belle et Sébastien’.
Klik hier om een stukje van de begintune te horen.
Mariska, de Circusprinses
Op woensdag 28 januari 2004 geschreven door Sentiment
Het eerste boek waar de tranen over mijn wangen rolden toen ik het las was: ‘Mariska, de circusprinses‘ van Sandor Kis.
Mariska, een klein Hongaars meisje en dochter van rijke ouders, wordt op een dag ontvoerd door een zigeunervrouw. Ze moet gaan bedelen in Boedapest en wordt heel armoedig aangekleed. Nadat ze wordt verkocht aan een circusdirecteur gaat ze in het circus optreden als Prinses Mariska.
Tijdens een optreden in Wenen vindt ze haar ouders terug. Maar helaas, de Tweede Wereldoorlog breekt uit, haar vader moet als officier vertrekken en haar moeder wordt ziek. Als Mariska blind wordt, wordt ze in een tehuis voor blinde kinderen in Parijs gestopt. Als ze een wens mag doen van een rijke dame, wenst ze dat ze met alle blinde kinderen naar Lourdes mag. Daar ontmoet ze 2 Hollandse heren Kobus Lach en Meneer Overman, die er uiteindelijk voor zorgen dat Mariska weer met haar ouders herenigd wordt. Door weer te gaan optreden wordt ze zó rijk dat ze in Hongarije een stuk grond kan kopen voor haar ouders. Alles loopt tóch nog goed af.
Er werden meer delen van Mariska gemaakt, o.a.:
- Mariska onder de Indianen
- Mariska in Scheveningen
Kerstsentiment 4 - Billy Smart's Kerstcircus
Op donderdag 25 december 2003 geschreven door Sentiment
Op Tweede Kerstdag als Oma en Opa langskwamen werd er na het eten ’s middags rond een uur of 4 altijd naar “Billy Smart’s Kerstcircus” gekeken. Spannend was het om te zien hoe de dompteurs de leeuwen in bedwang wisten te houden door met een zweep op de grond te slaan. De gekke clowns deden altijd wel iets mafs, maar het mooiste van alles vond ik toch wel de vliegende trapeze! Het was zó spannend of ze elkaar wel op tijd zouden ‘grijpen’!
Herken jij het nog? En wat vond jij het mooiste aan het circus?