Stiekem dansen en luchtgitaar spelen
Op donderdag 15 maart 2007 geschreven door Bertus
Ik kan niet dansen en zal dat ook niet gauw publiekelijk doen ……
Maar ik deed het wel graag.
Op mijn kamertje in mijn eentje. Lekker discomuziek keihard aan en dan maar dansen. Bij disco is het al gauw goed wat je doet.
Als er dan nog een gitaarsolo in het liedje voorkwam werd er ook nog lekker luchtgitaar gespeeld.
Ik keek dan naar mijn zelfbedachte publiek en voelde me een enorme ster. Zeer geschikte nummers waren : “Hot Stuff” van Donna Summer en “Barracuda” van Heart.
Soms had ik een lege keukenrol of zo in mijn hand als een soort microfoon en playbackte ik ook het hele liedje mee.
Ik merk dat als er een liedje uit die tijd op de radio is ik hem helemaal mee kan zingen.
Heb voor mijn gevoel wel honderden liedjes ergens in mijn onderbewuste zitten waarbij het intro voldoende is om de voetjes te laten bewegen en het liedje helemaal foutloos mee te zingen.
Maar wel allemaal stiekem ….
Heb jij ook stiekem gezongen, gedanst of luchtgitaar gespeeld ?
En doe je het nog weleens (ik wel soms, beken ik).
Kamperen in Drenthe
Op dinsdag 12 september 2006 geschreven door irma
Reeds voor mijn geboorte hadden mijn ouders al een seizoenplek op een camping in drenthe.
Ieder vrijdag moest ik meteen uit school naar huis toe komen want dan konden we meteen weg.
In februari begon het al te kriebelen. Als we dan eindelijk, zo rond de paasvakantie, er weer heengingen, dan vond ik het fantastisch om met m’n vader de flonders, voor in de voortent, op te mogen halen. Vaak mocht ik dan in de aanhangwagen zitten, als we terugreden.
Het vak waar we op stonden was als een soort familie. Er werden allerlei spelletjes georganiseerd, soms kookte iemand een grote pan met snert of we gingen met z’n allen barbequen. Wat heb ik, als kind, een plezier beleefd in de creche en speeltuin. Later kwamen daar de pony’s bij en natuurlijk de kinderdisco.
In totaal heb ik er 24 seizoenen gestaan en ik mis het nog steeds. Wat heb ik me daar, als kind, ontzettend vrij gevoeld. Nog steeds als ik een uil hoor dan denk ik weer terug aan hoe ik in m’n tentje lag en de uilen hoorde, dat gaf zo’n rustgevend gevoel.
Als ik m’n ogen sluit dan loop ik vanzelf weer over de camping heen.
Uitgaan
Op donderdag 3 augustus 2006 geschreven door Rick67
Uitgaan was in de jaren zeventig tot medio jaren tachtig redelijk hetzelfde (voor de komst van Housemuziek). Je stond nog uren voor de kledingkast en in de badkamer. Zowel meisjes als jongens kleedden zich nog echt netjes aan.
Je ging al rond 10.00 uur naar de disco en was ook om 1.00 á 2.00 uur weer thuis (evt met de nachtbus of opgehaald door je vader). Dansen op disco en top40 muziek (dance was nog gewoon engels voor dansen) waarbij het meisje nog haar tasje naast zich neerzette op de dansvloer. Als jongen schraapte je nog alle moed bij elkaar om een meisje mee dansen te vragen (zonder hulp van XTC en dergelijke) en betaalde je haar drankjes.
Lees de rest van dit artikel »
Leo Sayer
Op zondag 23 juli 2006 geschreven door Joke61
Opnieuw staat zanger Leo Sayer in de hitlijsten, dit dankzij een dance-remix van het nummer ‘Thunder in my heart’ uit 1977 door DJ Meck. De eerste keer dat dit nummer werd uitgebracht stond deze niet hoog in de hitlijsten genoteerd, anno 2006 heeft deze remix wekenlang op nummer 1 gestaan. Een heerlijk dansnummer!
In de jaren zeventig had ik niet veel met Leo Sayer, tegenwoordig kan ik zijn nummers erg waarderen en een ‘Best off’ cd zal ik binnenkort in mijn bezit hebben!
Leo Sayer, geboren in 1948 als Gerard Sayer, was begin jaren zeventig muzikaal actief als componist voor o.a. Roger Daltry. Eind 1973 brak Leo Sayer als zanger, in clownspak, door met het nummer ‘The show must go on’. Daarna volgden de nummers ‘Long tall glasses (’74), ‘Train’ (’75), ‘You make me feel like dancing’ (’76), ‘ When I need you’ (’77), ‘More than I can say’ (’80) en ‘Orchard road’ (’83).
In 1990 heeft Leo Sayer geprobeerd een comeback te maken, dit mislukte helaas. Vanaf eind jaren negentig is Leo weer helemaal ‘back’ in Engeland, Australië en het Verre Oosten. Met nieuwe nummers heeft hij bij een nieuw en jong publiek kunnen doorbreken.
Klik hier om een stukje van ‘Thunder in my heart’ te horen.
Herinneren jullie de optredens van Leo Sayer in Toppop: zijn hoge stemgeluid en zijn aparte manier van bewegen?
Patricia Paay
Op dinsdag 11 juli 2006 geschreven door Bertus
Iemand die er altijd voor mijn gevoel is geweest is Patricia Paay. Ook al ben je geen fan van haar, je hebt haar stem heel vaak gehoord omdat ze, zeker in de jaren ‘70 en ‘80, in talloze koortjes en achtergronden heeft gezongen: denk aan de vrouwenstem bij ‘Rocky’ (Don Mercedes) en ‘Voor niets‘ (bob bouber). Een dijk van een stem.
Geboren in rotterdam in 1949. En in 1965 debuteert ze in het orkest van haar vader. In 1967 volgt de eerste hit “Je bent niet hip“. Na een periode in groepjes: Himalaya en Heart gaat ze weer solo met een door haar zwager geproduceerd album. Die zwager is trouwens Steve Harley van cockney rebel.
Lees de rest van dit artikel »
Discoavond voor de jeugd
Op donderdag 23 maart 2006 geschreven door An1965
Kun jij je nog de eerste keer herinneren dat je uitging? in mijn geval wel, dat was namelijk in het buurthuis ‘de Vink’, in de Vinkenstraat Rotterdam-Noord.
Die organiseerden de wekelijkse discoavonden voor de jeugd van 14 tot 18 jaar. Vanaf 20:00 uur op zaterdagavond was je welkom, en om 23:00 uur stond je weer buiten. De entree was meestal 1 gulden, en je kreeg een stempel op je hand.
De keuze van wat je kon drinken was beperkt: bier of wijn of fris. Wat mij het meest bij is gebleven is dat voor je zover was om de deur uit te gaan, het getut met make up, krultangen, kleding (ik was net 14). Daarna met een stuk of 5 meiden op stap, naar het buurthuis dus. Naderhand werden de grenzen verlegd naar het grotere werk, de ECHTE disco dus.
Kun jij je je eerste uitgaansgelegenheid nog herinneren?
Examenstunt
Op zondag 5 februari 2006 geschreven door Ria T.
Ik weet niet of het nu nog zo is maar toen ik examen deed in 1983 was het de gewoonte om een 'stunt' te organiseren.
Kort gezegt kwam het er op neer dat je een nacht verbleef in de school en de dag daarna was er geen les maar waren er door de examenklas georganiseerde activiteiten. Er waren tijdens de nacht geen leerkrachten aanwezig. Hoe we de sleutel hadden gekregen, geen idee. Wat ik wel weet is dat het leuk was.
Wij hadden 's nachts een disco. De volgende dag werden de leerkrachten op een kar door de buurt van de school rondgereden. We deden ringsteken op het schoolplein. Er zullen vast meerdere dingen zijn die we overdag gedaan hebben. De stunt is mij heel erg bij gebleven. 's
Nachts was het een ontzettende bende omdat een aantal geen maat konden houden met de alcohol en dus waren er braaksporen in het pand. Dat hebben we zelf nog wel opgeruimd.
Ook ging onze stunt bijna niet door. Tijdens de voorbereiding in een plaatselijk restaurantje hadden we zitten klieren met veiligheidsspelden en er waren wat prikken uitgedeeld. Een van de ongelukkigen liep hierdoor een ontsteking op en dat bleek dusdanig ernstig te zijn dat hij naar Amsterdam werd gebracht en daar in een soort van zuurstoftent heeft gelegen. Hij was behoorlijk kritiek.
Vlak voor de 'stuntdag' hoorden we dat het beter ging met hem en daarom besloten we om de 'stunt' toch door te laten gaan.
Hadden jullie ook een examenstunt en zoja, wat deden jullie ?
Saturday Night Fever
Op woensdag 28 september 2005 geschreven door Sentiment
Als in 1978 de film ‘Saturday Night Fever‘ in de Nederlandse bioscopen komt breekt de disco pas echt door. Vele dansscholen maken hier dankbaar gebruik van en geven cursussen ‘discodansen‘. De mode op het schoolplein is ook aan deze film onderhevig, de broeken met wijde pijpen en de plateauzolen zijn helemaal ‘in’.
Ook de disco’s met verlichte vloeren en discoballen worden massaal uit de grond gestampt. De film is gebaseerd op een reportage die in New York Magazine staat. Onder de titel ‘Tribal Rites of the New Saturday Night‘ waarin de vrijtijdsbesteding van jongeren in Brooklyn wordt beschreven. Het is een tijd dat de economie instort en de werkeloosheid sterk toeneemt, voor jongeren is er geen rooskleurige toekomst weggelegd.
Lees de rest van dit artikel »
KC And The Sunshine Band
Op woensdag 8 december 2004 geschreven door Jeugd en Sentiment
Een van de bekendste namen uit de disco-rage van de jaren 70 is 'KC And The Sunshine Band'. Ze zijn de meest succesvolle vertegenwoordigers van de omstuimige, tropische funky dansmuziek die 'The Miami Sound' wordt genoemd. De groep is opgericht in 1973 in Hialeh, Florida en heet oorspronkelijk 'KC And The Sunshine Junkanoo Band'. De warme funky koperblazers, de ruggengraat van de band, vormen met een mengeling van Motown, Funk en Zuid-Amerikaanse percussie het unieke KC geluid.
De oprichters van de band zijn Harry Wayne Casey en Richard Finch, twee jongens uit Zuid Florida. Ze werken allebei voor de T.K. Records studio. Harry werkt in het magazijn en speelt af en toe keyboards in opnamesessies en Rick, die bass en drums speelt, is assistent-producer. Omdat de studio 's-avonds toch leeg is, komt Harry op het idee samen te oefenen en te kijken wat er uit komt. Dankzij de sessies in de studio zijn ze snel en ze komen er vlot achter wat hun 'geluid' zal worden. KC & The Sunshine Band brengt twee singles uit van hun eerste album 'Do It Good'; 'Blow Your Whistle' bereikt in de herfst van 1973 de 27e plek in de R&B lijsten en 'Sound Your Funky Horn'' komt begin 1974 op nummer 21. In september 1974 komt het eerste teken dat het Casey/Finch geluid klikt, als 'Queen Of Clubs' de top 10 in Groot-Brittannië bereikt. De Sunshine Band wordt overal in Engeland geboekt voor live-optredens. Maar het beste nieuws komt nog als George McCrae het nummer 'Rock Your Baby' schrijft. Als studiomuzikanten nemen Casey en Finch in slechts 45 minuten de 'rhythm track' op, met maar één extra instrument, de guitaar van Jerome Smith. Het lied wordt aangeboden aan Gwen McCrae, maar zij vindt het niets. Als George McCrae de instrumentale versie hoort, zet hij in twee opnames de zangpartij op de band. Het lied wordt uitgebracht en george mccrae heeft een wereldwijde nummer 1 hit in handen.
Casey en Rick gaan nummers produceren voor andere T.K.-artiesten: 'Where Is The Love'van Betty Wright, 'Move Me Baby' van Gwen McCrae en Jimmy 'Bo' Horne's 'Gimme Some'. Elke dag werken Rick, Harry, Jerome en drummer Robert Johnson aan nieuwe eigen nummers, net zo lang tot het perfect is. Met 'Get Down Tonight' (nr. 5 in Nederland in '75) volgt het 1e succes, en de opvolger 'That's The Way I Like It' klimt enkele weken later naar de top van de hitlijsten. In Nederland is dit nummer hun enige nummer 1 hit en blijft 12 weken genoteerd. Als de band moet gaan touren, is Casey erg onzeker, omdat hij nooit gelijktijdig keyboards heeft gespeeld én gezongen op een podium. Maar hij blijkt een hele natuurlijke artiest. Casey's 'zwarte' stem en knappe uitstraling en de energie van de hele band, trekken vele fans aan. Ze touren zes tot negen maanden per jaar met meer dan 11 mensen op het podium. Volgende hits in Nederland zijn: 'Queen Of Clubs' (nr.7 in 1976), (Shake Shake Shake) Shake Your Booty (nr. 6 in 1976), 'I'm Your Boogie Man' (6 in '77), 'Keep It Comin' Love' (8 in '77), 'Come To My Island' (8 in '79) en 'Please Don't Go' (9 in '79). Uiteindelijk verruilt KC & The Sunshine Band T.K. Records voor Epic Records. Casey houdt zich meer en meer bezig met nieuw talent en de aandacht voor The Sunshine Band verslapt. Het discotijdperk is voorbij, er wordt nog wel nieuw werk uitgebracht, maar zonder succes.
Klik hier om een stukje van 'That's The Way I Like It' te horen.
George McCrae
Op donderdag 29 april 2004 geschreven door Jeugd en Sentiment
george mccrae wordt geboren op 19 oktober 1944 in West Palm Beach, Florida, als 2e oudste uit een gezin met 9 kinderen. Hij heeft zijn eerste zangoptreden op 6-jarige in de plaatselijke kerk.
Met Rock Your Baby bestormt hij in 1974 onze hitlijsten en in maar liefst 82 landen staat hij nummer 1. Wereldwijd worden er meer dan 52 miljoen exemplaren van deze plaat verkocht en het is daarmee één van de best verkochte singels aller tijden. Veel discoartiesten zijn beïnvloedt door deze hit, waarvan de zogenaamde Miami Sound door George wordt verspreid.
Klik hier om een stukje van het liedje te horen.