Duimen en dan een beugel…
Op zondag 28 mei 2006 geschreven door Sentiment
Al heel jong duimde ik, eigenlijk niet echt mijn duim, maar ik stopte mijn wijs- en middelvinger in mijn mond en duwde met mijn ringvinger tegen mijn neus want dat was lekker zacht (je zou het dus anders kunnen noemen maar dat klinkt weer zo raar). Ik had zelfs een eeltknobbeltje op mijn middelvinger van het vele duimen, en mijn vingers staan ook niet meer helemaal recht.
Mijn moeder besloot toen ik een jaar of 7 was dat het maar eens afgelopen moest zijn met dat geduim. Ik wilde heus wel maar het bood zo'n grote troost als ik verdrietig of heel erg moe was. Ik hoefde nooit bang te zijn om ze ergens te lagen liggen ze waren er gewoon altijd! Er werd van alles aan gedaan om mij het duimen af te leren, speciaal spul bij de apotheek gehaald wat erg bitter smaakte, pleisters erom enz. Het deed me allemaal niets, ik duimde net zolang tot die bittere smaak weg was en de pleisters pulkte ik er gewoon af. Tot ik een jaar of 10 was en de dag kwam dat ik aan een beugel moest, wat een ramp! Ik kreeg echt afkickverschijnselen want het duimen ging niet meer. Het was een beugel met een plaatje wat tegen mijn gehemelte aanzat en die vingers pasten daar niet meer bij, het smaakte ook niet meer.
Het heeft me heel wat tijd gekost om hem 's nachts niet meer stiekem uit mijn mond te halen en alsnog te duimen. Iedere twee weken moest ik naar de tandarts, dan draaide hij een paar keer aan het plaatje, stak de beugel weer in mijn mond en ik kon weer gaan.
Soms zat ik wel een half uur te wachten eer ik aan de beurt was daar. Heb hem ook wel eens gevraagd waarom ik dat zelf niet kon doen? Uiteindelijk heb ik de beugel ruim 2 jaar gedragen en het resultaat is er gelukkig ook naar. Maar wat een jeugdtrauma….
Hebben jullie vroeger geduimd en/of een beugel gedragen?
Schoolkamp
Op zaterdag 19 november 2005 geschreven door Jose
Bij ons op school maakten we regelmatig een schoolreisje, dat was doorgaans een dagtocht op de fiets naar bijvoorbeeld het bos waar we dan door de boswachter op allerlei zwammen (dat zijn paddenstoelenhuisjes waar heel soms kabouters in woonden maar veel vaker niet dan wel) en struiken werden gewezen.
Heel leuk allemaal, maar de overtreffende trap van schoolreisjes was natuurlijk het schoolKAMP, dat bestond uit een lange fietstocht (15 kilometer) naar wat ik niet anders kan omschrijven als een padvindershonk altijd midden in het bos en we bleven daar meestal een hele week.
Lees de rest van dit artikel »