Kleuterschool herinneringen
Op vrijdag 6 oktober 2006 geschreven door Sandra67
Voor sommige mensen zit de periode “kleuterschool” ergens heel diep weggestopt in het geheugen. Heel erg jammer eigenlijk, want als ik terugdenk aan die tijd, dan heb ik er best hele leuke herinneringen aan. Het was een heerlijk onbezorgde periode. Als kleuter mocht je van de kleuterjuf bijvoorbeeld lekker vaak knutselen, spelen in de bouw- of poppenhoek en daarnaast nog supervaak buitenspelen.
Van het knutselen op de kleuterschool herinner ik mij vooral de vele schilder-, prik- en plakwerkjes, waarbij je vaak een oud overhemd van je vader achterstevoren droeg.
Vooral leuk vond ik die die figuurtjes gemaakt van effen glanspapier, die je op van die grote vellen papier mocht plakken.
Lees de rest van dit artikel »
Kijkdozen
Op zaterdag 12 augustus 2006 geschreven door Rick67
Op regenachtige dagen begon ik als kind steevast te knutselen. Dat hield in ieder geval in een opengevouwen krant op de eettafel als ondergrond (anders werd mijn moeder ‘gek’).
Vervolgens besloot ik wat te gaan doen, bijvoorbeeld het maken van een kijkdoos. Omdat ik het zelf niet durfde sjokte mijn moeder weer voor mij naar de schoenenwinkel voor een schoenendoos.
In deze kartonnen schoenendoos maakte ik in de korte kant een kijkgaatje. Ik knipte van ansichtkaarten of tijdschriften figuurtjes uit die ik in het kistje plakte met lijm (die witte lijm met dat kwastje aan het dopje). Binnen de andere korte binnenkant plakte ik een mooi panorama. Op de bovenkant met de klep open, plakte ik gekleurd vliegerpapier. Door het gaatje had je dan een fraaie inkijk.
Ik probeerde dan mensen om mij heen te interesseren om voor geld (5 of 10 cent) te kijken, maar vanwege trots op mijn kijkdoos mochten ze ook gratis kijken. Rijk ben ik er dus nooit van geworden maar die regenachtige dagen vlogen om.
Maakte jij kijkdozen?
Pijltjes en erwtjes schieten
Op zaterdag 6 augustus 2005 geschreven door Rick67
Het speelgoed waarmee ik in mijn jeugd het langste heb gespeeld was notabene zelf gemaakt, namelijk de ‘pijl en buis‘ zoals het in Rotterdam heette. Jarenlang was ik hier, tussen de rages door, zoet mee.
Dat het nooit verveelde komt waarschijnlijk doordat je er zoveel kattekwaad mee kon uithalen op afstand. Met behulp van een stuk PVC elektriciteitsbuis (de lengte bepaalde je zelf) schoten wij, als jongens, pijltjes die gemaakt werden van papier (oude kranten TV gidsen, telefoonboeken of bladen). Hiervan scheurden we repen en rolden ze diagonaal op tot pijltjes.
Het ging zo: De reep houd je vast tussen wijsvinger en middelvinger. Een klein beetje steun van de duim. Met de andere hand wikkel je hem als het ware enkele keren om je wijsvinger. Met wijsvinger en duim houd je dan het open eind vast en met de andere hand trek je aan het laatste stuk van de reep papier tot een soort puntzak ontstaat.
Dan rol je met beide handen de “pijl” op tot het laatste stuk waarna je die met een beetje spuug vastplakte. En klaar waren de projectielen. Je paste vervolgens of hij in de buis kon. Als hij te dik was scheurde je er een stukje af. In de buis stoppen, diep ademhalen en met kracht uitblazen. Het doel waarop je mikte waren behalve personen (willekeurige voorbijgangers) ook evenementen (intocht sinterklaas).
Lees de rest van dit artikel »
Handwerken
Op dinsdag 27 januari 2004 geschreven door Sentiment
Op de lagere school kregen de meisjes naast handenarbeid ook handwerken. Dat hield in dat je verplicht o.a een poppendasje moest kunnen breien. Ik breide nogal vast en met pennen maatje 1,5 kreeg ik flinke deuken in mijn kleine vingertjes. Het breien werd overigens ook nog gegeven door een nonnetje en als je je breiwerk niet op tijd af had, kon je mooi op de woendagmiddag terugkomen. Na de lagere school heb ik dan ook nooit meer gebreid!
Ook moesten we zogenaamde merklappen maken. Dan moest je het alfabet in hoofdletters, kleine letters, alle cijfers, de maand en jaartal, je eigen naam erop borduren en verder opsieren met wat figuurtjes. Helaas heb ik ‘mijn’ merklap niet meer in mijn bezit, maar Anneke59 was zo vriendelijk om ons haar merklap toe te sturen, waarvoor onze dank!
Mochten je ook nog in je jeugd geknutselde, gefiguurzaagde, gekleide of op een andere manier gemaakte kunststukjes in je bezit hebben, stuur er dan een afbeedling van naar ons toe, via de brievenbus. Dan zullen we er in de toekomst zeker aandacht aan besteden…