Poppenmoeders
Op zondag 26 maart 2006 geschreven door Lia
Vriendinnetjes van mij waren echte, fulltime poppenmoeders. Ik niet, mijn poppen moesten er rekening mee houden wekenlang verwaarloosd en vergeten ergens rond te moeten slingeren. Maar als ik dan een poppenmoederkloekbui had, dan ging ik ook helemaal los: er werd gekamd, gewassen, gevoed, geknuffeld, gekleed, en er werden kleertjes gemaakt, door mij, en als het echt mooi moest zijn door poppenoma- en overgrootmoeder.
Die laatste maakte prachtige, gebreide truitjes en mutsjes. Veel poppen had ik niet, een stuk of drie, en het waren geen Schildpadpoppen, maar evengoed wel van degelijke kwaliteit. Toch ging er wel eens een beentje los, of, met dank aan de broertjes, een kop eraf. Een poppendokter is er nooit aan te pas gekomen, meestal werd het probleem door mijn moeder weer verholpen. Alleen die afgeknipte haren, daar kon niemand meer iets aan doen, en aangroeien deden ze ook al niet, daar was ik erg verbaasd over, want dat was wel de bedoeling..
Attributen als poppenwagens en poppenbedjes had ik niet, maar gelukkig wel een hoop fantasie. Met een kartonnen doos en een oud babydekentje kwam ik een heel eind. Spelen met mijn poppen, ik koester de herinnering, het staat voor een onbezorgd, onschuldig kinderbestaan..
Hoe staat het met jouw herinneringen aan je poppenkinderen?
Poppenhuis
Op zaterdag 22 oktober 2005 geschreven door Sentiment
Mijn buurmeisje had een prachtig poppenhuis, gemaakt door haar opa. Er zaten echte deuren in en zelfs een trap naar de bovenverdieping.
Haar moeder had zelfs de muren in het poppenhuis met hetzelfde behang beplakt als in de huiskamer zat, en zelfs de vloerbedekking was identiek.
Uren konden we daar mee spelen, kleine stoeltjes, tafeltjes ze had het allemaal in ‘huis’. Zelfs nu zijn er vele volwassenen die de prachtigste poppenhuizen hebben en ook het decoratiemateriaal zelf maken. Kijk maar eens hier.
Had jij vroeger een poppenhuis of misschien zelfs nu?
De Barbie
Op maandag 15 november 2004 geschreven door Sentiment
Het idee voor de Barbiepop ontstaat als Ruth Handler begin jaren 50 ziet dat haar dochter Barbie en haar vriendinnen meer met volwassen vrouwelijke poppen spelen dan met babypoppen.
Ruth besluit om een drie-dimensionale pop te maken, eentje die ‘echt’ genoeg is om kleine meisjesdromen te doen uitkomen, omdat de poppen tot dan van papier of karton zijn.
Ze besloot het idee voor te leggen aan het bestuur van het bedrijf van Harold Mattson en haar eigen man Elliot Handler, die beide eigenaar van Mattel zijn. Zij vinden het in eerste instantie te duur en zijn bang dat de markt er te klein voor is.
Ruth gaat op reis naar Zwitserland en komt terug met een ‘Lillie Pop‘, een model van een Duitse komedie strip. Ze spendeert veel tijd om de Lillie pop uiteindelijk te veranderen in een volwassen pop en als ze uiteindelijk tevreden is, besluit ze om haar Barbie te noemen, naar haar dochter.
Mattel gaat eindelijk akkoord en zo is de eerste Barbiepop in 1959 in New York te koop. Meisjes zijn direct heel enthousiast over de Barbie en iedereen wil er wel eentje hebben. Het eerste jaar worden er al 351.000 poppen verkocht en sindsdien is het aantal alleen maar toegenomen.
Lees de rest van dit artikel »