De Bouwplaat
Op dinsdag 5 september 2006 geschreven door Lia
Een leuke bezigheid om verveling tegen te gaan op regenachtige vakantiedagen was het in elkaar zetten van een bouwplaat.
Er waren er in allerlei soorten: auto’s, schepen, kastelen, boerderijen enz.
Je kon ze kopen in een hobbywinkel of in een speelgoedzaak.
Ikzelf maakte het liefst gebouwen, met auto’s en schepen had ik niet zoveel. Ze moesten het liefst wel een beetje ingewikkeld zijn, dan was ik tenminste een paar dagen onder de pannen.
Met een goeie lijm stond of viel alles (letterlijk!). Een potje gluton, met het bekende kwastje, vond ik niets, velpon was het beste.
En had ik dan alles in huis, dan was het: puntje van m’n tong uit de mond en knippen, vouwen en plakken maar!
Ook zo’n plakkerig typje geweest? En wat voor bouwplaten maakte jij het liefst?
Kijkdozen
Op zaterdag 12 augustus 2006 geschreven door Rick67
Op regenachtige dagen begon ik als kind steevast te knutselen. Dat hield in ieder geval in een opengevouwen krant op de eettafel als ondergrond (anders werd mijn moeder ‘gek’).
Vervolgens besloot ik wat te gaan doen, bijvoorbeeld het maken van een kijkdoos. Omdat ik het zelf niet durfde sjokte mijn moeder weer voor mij naar de schoenenwinkel voor een schoenendoos.
In deze kartonnen schoenendoos maakte ik in de korte kant een kijkgaatje. Ik knipte van ansichtkaarten of tijdschriften figuurtjes uit die ik in het kistje plakte met lijm (die witte lijm met dat kwastje aan het dopje). Binnen de andere korte binnenkant plakte ik een mooi panorama. Op de bovenkant met de klep open, plakte ik gekleurd vliegerpapier. Door het gaatje had je dan een fraaie inkijk.
Ik probeerde dan mensen om mij heen te interesseren om voor geld (5 of 10 cent) te kijken, maar vanwege trots op mijn kijkdoos mochten ze ook gratis kijken. Rijk ben ik er dus nooit van geworden maar die regenachtige dagen vlogen om.
Maakte jij kijkdozen?
Bouwdoosjes
Op zondag 6 november 2005 geschreven door Rick67
Op regenachtige dagen was ik als kind (na mijn legotijd) steevast in de weer met plastic bouwdoosjes.
Deze doosjes kocht je gewoon in de speelgoedwinkel (en nog niet in een speciaalzaak) en kostten een paar gulden. In deze doosjes zaten de onderdelen van een gedetailleerd voertuig op schaal (de schaalgrootte is mij ontschoten). Zo had je (race)auto's, (oorlogs)schepen en (gevechts)vliegtuigen. Van die laatste categorie was ik gek.
Uit de malletjes knipte ik de genummerde onderdelen los zoals die op het bouwplan keurig genummerd aangegeven stonden. Met een speciaal potje lijm en kwastje lijmde ik het model in elkaar en met speciale potjes verf (los verkrijgbaar en in vele tinten) en penseeltjes kon ik hem verder levensecht maken.
In eerste instantie verfde ik het vliegtuigje als hij klaar was, later verfde ik eerst de onderdelen. Ook zaten er stickertjes bij voor de vleugel en staartmarkering. Die plakte ik over de (inmiddels opgedroogde) verf. Als hij klaar was zette ik ze neer om vervolgens stof te verzamelen.
Na verloop van tijd was mijn moeder het zat en gooide ze weg, soms probeerde ik zelf toch nog even eerst of hij écht niet wilde vliegen. Ik heb ze na de lagere school nooit meer gemaakt maar toch kijk ik in speelgoedwinkels of -gidsen altijd nog naar die bouwdoosjes. Vreemd hé?
Maakte nog meer lezers deze bouwdoosjes?
Ministeck
Op maandag 31 oktober 2005 geschreven door Rick67
Voor velen het symbool van burgelijkheid en truttigheid maar voor mij was het als kind in de jaren zeventig, op regenachtige dagen, één van de hobbies waar ik zoet mee was, Ministeck.
Het bestaat inmiddels al 40 jaar. Het principe is éénvoudig; het bestond uit een witte geperforeerde grondplaat waarin je steentjes kon prikken van verschillende (kleine) formaten en kleuren.
Met de verschillende steentjes kon je mozaieken maken die in een totaaloverzicht een afbeelding voorstelde. Dit gelukkig wel met behulp van voorbeelden al waren er ook vrije varianten waarin je je fantasie de vrije loop kon laten gaan.
Met behulp van bevestigingsstukken konden ook meerdere grondplaten aan elkaar worden bevestigd voor grotere afbeeldingen. Indien je steentjes tekort kwam kon je ze ook los verkrijgen in de winkel. Met het bereiken van de puberteit in 1980 betekende dat in mijn geval ook meteen het einde van deze hobby.
Als rechtgeaarde puber kon ik natuurlijk niet dood gevonden worden met Ministeck. Tegenwoordig ligt het in de etalage van een hobbywinkel bij mij op de hoek en kijk ik er met een schuin oog naar. Zal ik…of zal ik niet?
Ministeckte jij ook?
De Blokkendoos
Op dinsdag 12 april 2005 geschreven door Sentiment
Vele uren bracht ik door met mijn blokkendoos. Kastelen, huizen, bruggen en viaducten bouwde ik op een regenachtige woensdagmiddag. Je kon er je eigen creativiteit in kwijt, en het was ook heel fijn dat het zó opgeruimd was.
Met een paar plastic autootjes erbij kon je flink wat ‘kilometers’ afleggen over de door jouw zelfgebouwde brug. Sommige blokken waren beplakt met b.v. steentjespapier, bij andere zat er een soort reliëfje in. Maar de eenvoud van de blokken was toch wel het leukste.
De Sjoelbak
Op woensdag 6 april 2005 geschreven door Sentiment
Op regenachtige zondagmiddagen kwam de sjoelbak vaak tevoorschijn. De tafel werd leeggeruimd, de sjoelbak erop.
Met zijn twee meter stak die bak een eind buiten de tafel.
Sjoelen is overigens een typisch Nederlands spel. Het is de bedoeling om zoveel mogelijk van de platte houten schijven in de middelste vakjes (de drie en vier) te ’sjoelen’. Dat is niet zo eenvoudig. Schuif je te hard dan kaatst de steen terug. Schuif je te zacht dan bereikt hij het vakje niet.
De houten balk waar je de stenen oplegt zorgde vaak voor een blauwe hand als je net iets te enthousiast de steen wilde schuiven. Maar het was altijd dolle pret als de sjoelbak weer tevoorschijn kwam.
Hoe bracht jij vroeger een regenachtige zondagmiddag door?