Een paar minuten is het stil…
Op zaterdag 5 mei 2007 geschreven door Omnivoor
Het boekje hiernaast van 45 pagina’s werd aan mijn zus overhandigd op de lagere school (5de klas) (Nationaal Comitee 25 jaar Bevrijding) op 5 mei 1970. Ikzelf zat toen in de 3de klas.
Het boekje is een verzameling van eenvoudige verhaaltjes van ervaringen van mensen opgedaan tijdens ‘de oorlog’. Een en ander wordt aangevuld met typerende foto’s van monumenten van na de oorlog (Het schreeuwende beeld te rotterdam, de Dokwerker te amsterdam (Meyerplein), een gevangenecel, de gescheurde vlag aan de Waal te nijmegen, de grote stenen hand te Zijpersluis (NH) etc). De laatste pagina gaat over de dodenherdenking op 4 mei op de Dam te Amsterdam en begint al met de (nu) foute zin: ‘’Elk jaar leggen Koningin en Prins….'’.
Ik ben slechts eenmaal op de Dam geweest om de herdenking mee te maken (ergens begin 80-er jaren). Dat was een behoorlijke teleurstelling. Op TV lijkt het allemaal orderlijk en sober, maar op slechts korte afstanden van de Dam liepen de mensen in het rond: toeristen, zwervers, Amsterdammers en Omnivoor.
Er lag het gebruikelijke afval, de kabels van de televisie- omroep, hondenpoep etc. en er werd gewoon gelachen en gepraat. Bij de eigenlijke herdenking kon je niet komen en VAN de herdenking viel helemaal niets te volgen. Als kind was ‘de oorlog’ natuurlijk het excuus van m’n mijn vader als ik mijn bord niet leeg at: ‘In de oorlog had je bijna niets te eten en…’ etc.
Lees de rest van dit artikel »
De etalages van de Bijenkorf
Op donderdag 21 december 2006 geschreven door Bertus
Ik ben geboren even buiten Rotterdam (zie weblog “je geboorteplaats“). Een keer per jaar hadden we het leukste uitje. Eind november gingen we ’s avonds lopend van Overschie naar rotterdam Centrum om naar de etalages van de Bijenkorf te kijken.
Het was de moeite waard : allemaal bewegende figuren, een sinterklaas, zwarte pieten en een heleboel pakjes, schoorstenen en een schitterende achtergrond. Ik kon er uren naar kijken met mijn ouders.
Soms gingen we later in december nog een keertje kijken naar de kerstetalages. Als we dan terug liepen ( weer een uur ) gingen we ergens wat drinken: mijn ouders koffie en ik warme chocolade. Ik kon er weer een jaar tegenaan.
Later in amsterdam waren er ook Zwarte Pieten die in de etages hoge lichthal van boven naar beneden klommen langs touwen. Prachtig. Ook de enorme kerstboom in de lichthal maakte diepe indruk.
Ging jij ook etalages kijken met de feestdagen ?
Drive-Inn/Roadshows
Op vrijdag 27 oktober 2006 geschreven door Rick67
In mijn jeugd (70’s) is hij maar éénmaal langsgekomen bij ons in de buurt. Wij woonden helaas in de stad (rotterdam) en daar kwamen ze in dit geval niet vaak langs. Ik heb het hier over de drive inn of ook wel roadshows. De bekendste uit die tijd waren die van toppop en veronica.
De showagenda’s op tv lieten steevast plaatsen zien waar ik, als kind in ieder geval, nog nooit van had gehoord en die over het algemeen buiten de Randstad lagen.
Toendertijd was er echt nog een verschil (op o.a. mode – en muziekgebied) tussen de Randstad en de rest van Nederland, vandaar waarschijnlijk de behoefte aan deze shows.
In mijn geval was het rond 1979 en mocht ik als 12-jarige met mijn grote broer (16) ernaartoe. Ik herinner me nog de tent, de blacklight stempel op mijn hand, de discospots en de rockmuziek die toen in was (o.a. Herman Brood, Meatloaf etc.). Ik voelde me heel groot dat ik daar al liep op die leeftijd.
Een aantal jaren later (begin 80’s) ging ik zelf uit naar de in het centrum en had ik de drive-inn/ roadshows niet meer nodig. Aan de verhalen van mijn broer (nog steeds) af te lezen was het voor de jaren zeventig een fantastisch fenomeen die echt voorzag in een behoefte voor de tieners toen.
Waren er drive-inn/ roadshows in jouw buurt en mocht je daar al naar toe?
Heb je er nog speciale herinneringen aan?
Oude auto’s (8) - De Buggy
Op zaterdag 7 oktober 2006 geschreven door Rick67
In mijn ogen dé auto van de jaren zeventig (al waren ze er misschien wel eerder).
In veel series uit die tijd die speelden op of nabij het strand figureerde toen een Buggy, een open auto met een zeer karakteristieke vormgeving.
Ze waren er voornamelijk in de kleuren geel, rood en appeljesgroen (!).
Ik kan me nog herinneren dat ze zo weinig voorkwamen in mijn buurt (rotterdam) dat er een oploopje was als er één geparkeerd stond.
Ook keken mensen de auto nog echt na in het voorbijrijden. Destijds nam ik me voor om er later ook één te kopen als ik groot was maar de automarkt stond niet stil als ook mijn eigen ontwikkeling; ik vond ze later (80’s) ineens achterhaald en vreemd.
Nu beschouw ik de Buggy als een icoon van de ‘eeuwig zonnige’ jaren zeventig.
Vond jij de Buggy ook zo apart en heb je er misschien nog leuke herinneringen aan?
Dagje strand
Op maandag 11 september 2006 geschreven door Rick67
De prachtige zomers van de jaren zeventig leverde mij meteen een aantal heerlijke herinneringen op als kind. Eén daarvan was naar het strand gaan. De reis er naartoe in onze oranje simca was vanuit rotterdam naar Hoek van Holland of de Maasvlakte weliswaar geen wereldreis maar het leek wel zo.
De grote koelbox zat vol met blikjes en broodjes, samen met de badhanddoeken en aluminiumstretchers voor mijn ouders. Gepakt en gezakt kwamen we aan en plofte we neer op het zand.Mijn moeder liep eerst met een badlaken te hannesen (omgeslagen tot over haar schouders) tot ze haar bikini eindelijk aanhad, mijn vader had het een stuk gemakkelijker.
Lees de rest van dit artikel »
Patricia Paay
Op dinsdag 11 juli 2006 geschreven door Bertus
Iemand die er altijd voor mijn gevoel is geweest is Patricia Paay. Ook al ben je geen fan van haar, je hebt haar stem heel vaak gehoord omdat ze, zeker in de jaren ‘70 en ‘80, in talloze koortjes en achtergronden heeft gezongen: denk aan de vrouwenstem bij ‘Rocky’ (Don Mercedes) en ‘Voor niets‘ (bob bouber). Een dijk van een stem.
Geboren in rotterdam in 1949. En in 1965 debuteert ze in het orkest van haar vader. In 1967 volgt de eerste hit “Je bent niet hip“. Na een periode in groepjes: Himalaya en Heart gaat ze weer solo met een door haar zwager geproduceerd album. Die zwager is trouwens Steve Harley van cockney rebel.
Lees de rest van dit artikel »
Kluitman pockets
Op zaterdag 17 juni 2006 geschreven door Bertus
Ik denk dat dit meer een jongensonderwerp is, maar ik kan me vergissen. Maar zijn we niet opgegroeid met Kluitman Pockets ?
Heerlijke goedkope kleine boekjes met lekkere spannende verhalen.
De series Pietje Bell, Inspecteur Arglistig en Commissaris Achterberg waren favoriet bij mij, omdat ze in mijn woonplaats Rotterdam speelden.
Maar er waren een heleboel boekjes in deze serie. Ik vond ook de voorkanten mooi en herlas ze graag.
Als ik nu bij “De Slegte” ben kijk ik altijd even in het rek van de tweedehands jeugdpockets. Vorige week heb ik de knoop doorgehakt
en heb ik besloten bovenstaande series weer aan te schaffen. En wel in de oudste, echte Kluitman versie. Ik ga ze ook weer lezen. Herkennen jullie deze leuke boekjes ?
Je Geboorteplaats
Op zaterdag 10 juni 2006 geschreven door Bertus
Ik ben geboren in Overschie. Een buitenwijk van Rotterdam en tot de Tweede Wereldoorlog een zelfstandige plaats.
Ik zie het nog als een dorp waar veel mensen elkaar nog kennen.
Heb pas een reunie gehad en liep met een brede smile de hele dag te “Oh, ja“-en. Heb daar leuke jaren doorgebracht tot mijn 20ste ongeveer. Denk er met warme herinneringen aan terug … mijn meeste herinneringen die ik hier met jullie deel in de reacties komen uit die tijd.
Voordeel was dat je snel buiten de stad was in het Westland en dat de stad, met al zijn gemakken, ook vlakbij was.
Het kleine marktje op vrijdag, vis halen bij Toet, naar Zestienhoven vliegtuigen kijken, spelen in de Spaanse polder, de Grote Kerk met zijn ui vormige toren …..
Ben nu via Amsterdam, Mijdrecht in Drenthe beland. Wil hier nooit meer weg … maar denk, mede dankzij deze site, er graag aan terug.
Wat was jouw geboorteplaats? En heb je er ook van die warme herinneringen aan ?
Discoavond voor de jeugd
Op donderdag 23 maart 2006 geschreven door An1965
Kun jij je nog de eerste keer herinneren dat je uitging? in mijn geval wel, dat was namelijk in het buurthuis ‘de Vink’, in de Vinkenstraat Rotterdam-Noord.
Die organiseerden de wekelijkse discoavonden voor de jeugd van 14 tot 18 jaar. Vanaf 20:00 uur op zaterdagavond was je welkom, en om 23:00 uur stond je weer buiten. De entree was meestal 1 gulden, en je kreeg een stempel op je hand.
De keuze van wat je kon drinken was beperkt: bier of wijn of fris. Wat mij het meest bij is gebleven is dat voor je zover was om de deur uit te gaan, het getut met make up, krultangen, kleding (ik was net 14). Daarna met een stuk of 5 meiden op stap, naar het buurthuis dus. Naderhand werden de grenzen verlegd naar het grotere werk, de ECHTE disco dus.
Kun jij je je eerste uitgaansgelegenheid nog herinneren?
André van Duin - Willempie
Op donderdag 3 februari 2005 geschreven door Jeugd en Sentiment
Adrianus Marinus Kyvon (beter bekend als André van Duin) wordt op 20 februari 1947 in Rotterdam geboren. Zijn rode kuif en gevoel voor humor slaan aan bij zijn klasgenoten en hij ontwikkelt zich tot imitator van artiesten en ‘bandparodist’.
In 1964 wint hij de finale van de AVRO-talentenjacht ‘Nieuwe Oogst’ en krijgt hij een optreden in ‘de Zaterdagavondshow’ van Willy en Willeke Alberti. Er is veel meer over ‘dé Nederlandse tv komiek’ te vertellen, en dat zullen we ook zeker doen in de toekomst, maar voor nu beperken we ons tot zijn carnavalshits.
In 1976 spannen medewerkers en ouders van een geestelijk gehandicapte een kortgeding tegen André aan, omdat ‘Willempie‘ een karikatuur van de geestelijk gehandicapte medemens zou zijn, waarbij deze in zijn waardigheid zou worden aangetast. In ‘Toppop’ biedt hij zijn excuses aan voor het onopzettelijk kwetsen van de betrokkenen. Deze worden aanvaard en ‘Willempie’ is de eerste nummer 1-hit van André van Duin.
In 1979 bereikt ‘Ta Ta Ta/Ik Wil Met Jou Wel Dansen’ de 9e positie in de top 40 en ‘ ‘k Heb Hele Grote Bloemkoole’ komt op 4 in 1979. Tot in de jaren ‘90 heeft André van Duin regelmatig succes met carnavalsliedjes, welk genre tegenwoordig geheel wordt genegeerd door de Nederlandse Radio en T.V. en daardoor nauwelijks meer gemaakt.
Hier volgt een aantal van zijn carnavalskrakers:
- Er staat een paard in de gang
- Flip Fluitketel
- Joep Meloen
- Ik wil met jou wel zeven weken
- Gatzdeladigee
- Wij zijn de vuilnisman
- Mijn opoe heeft een zadel op d’r rug
- De rol van de behanger
- Lied voor vrijgezellen
- Mijn naam is Jaap
- De groetjes van Ruud
- Grote voeten
- Het naaimachinelied
- Vrienden blijven doen we altijd (met Willeke Alberti)
Klik hier om een stukje van ‘Willempie’ te horen.
Klik hier om filmpje te zien van ‘Vrienden blijven doen we altijd’