Kerstmis 1952
Op vrijdag 21 december 2007 geschreven door Jo Pinxt
De Advent is nagenoeg voorbij, de vierde kaars van de krans met paars lint brandt inmiddels sinds afgelopen zondag. Deze week is een week van voorbereiding.
Vader heeft de kerstboom gekocht en timmert onder de afgezaagde stam een houten kruis voor de stabiliteit. Mijn broer oudste broer is druk met de opbouw van de kerststal op de singernaaimachine. Met grotpapier legt hij een hele rotspartij aan.
Het drinkwater voor de schapen bestaat uit een stuk gebroken spiegel omzoomd met mos uit het Spaubekerbos. Het pad naar de kribbe bestaat uit kiezelsteentjes geraapt naast het tuinpad van ons thuis. Klimop en dennentakken vormen het achtergrond decor en komen uit het zelfde bos. Het kampvuur in de kribbe bestaat uit een fietslampje aangesloten op een witte kat batterij afgedekt met rood crêpepapier en kleine houtjes. Boven de kribbe hangt de engel met de tekst: Gloria in Excelsis Deo. Nog hoger hangt een goudkleurige ster met staart gefiguurzaagd uit triplex.
Lees de rest van dit artikel »
Sinterklaasfeest bij Fokker
Op zondag 25 november 2007 geschreven door Omnivoor
Op de kop af 40 jaar geleden (de foto dateert Zaterdag 25 november 1967) vierde ik
St. Nicolaas in een hangar op Schiphol Oost. Mijn vader werkte voor Fokker toen en op Fokker wist men wel raad met het vieren van een goed feest. De shows waren altijd goed verzorgd en zelfs een beetje eng, vandaar dat ik mijn handen voor mijn ogen houd (zie fotootje). Linksboven op de foto is door de grote ramen nog een vaag slihouet van een vliegtuig te zien. De Sint kwam altijd aan in een vliegtuig!! Hij zwaaide vanuit de cockpit met zijn hand door het zijraampje.
De show duurde over het algemeen een goed uur en daarbij mocht de Sint voorin op een soort troon te zitten en mochten een paar kindertjes bij hem komen. De Pieten echter stalen de show en haalden stunts uit en zongen liederen.
Ik was toen nog een Sint-gelovige en dit heeft een diepe indruk op mij achtergelaten. We kregen hete chocolademelk in een kartonnen bekertje met zo’n tartan-motief. Allerlei liedjes werden er gezongen, waarvan ‘Een Nederlandse Amerikaan‘ en ‘Heb je wel gehoord van de zeven , de zeven etc’ me goed bijstaan. Uiteraard ook de bekende Sint Nicolaas liedjes zoals ‘Daar wordt aan de deur geklopt, HARD geklopt, zacht geklopt‘, ‘…Tiralala li, Tiralala la..’ Het Welkomstlied ‘Sinterklaasje kom maar binnen met je knecht‘ werd gezongen als hij aan kwam lopen en (en dit maakte mij altijd zeer verdrietig) ‘Dag Sinterklaasje, da-ag, da-ag, da-ag, da-ag, Zwarte Piet etc.’ als hij weer vertrok.
Lees de rest van dit artikel »
Lijstjes maken
Op maandag 22 oktober 2007 geschreven door Grompie
Iedereen maakt weleens een lijstje.
Voor je verjaardag, voor Sinterklaas, voor boeken van een schrijver of schrijfster die je nog wilt lenen uit de bieb, etc etc.
Mijn vader maakte vroeger overzichten van voetbalwedstrijden tijdens EK’s en WK’s. Hij schreef per wedstrijd op wie scoorde, in welke minuut dat gebeurde, wie een gele of rode kaart kreeg en natuurlijk de tussenstand bij rust en de eindstand.
Als kind noteerde ik eens autokentekens bij mij uit de buurt. In mijn tienertijd heb ik een periode weerjournaals gemaakt met dagstaten waarin temperatuur, neerslag, barometerstand en andere info werd opgeschreven. Daarna werd het qua lijstenwerk rustiger en uiteindelijk stopte ik ermee.
Sinds een paar jaar ben ik weer met lijstjes bezig. Tegenwoordig hou ik bij welke boeken ik gelezen heb en catalogiseer ze op schrijver. Ik heb een lijst met films die ik gezien heb, welke acteurs, actrices en regisseurs ik goed vind en ook maak ik overzichten van het aantal kilometers dat ik in huurauto’s heb gereden, compleet met automerk- en type, data en verdere bijzonderheden. Daarnaast heb ik een overzicht van DVD’s die ik verzameld heb en beroepsmatig hou ik mijn verlof- en roosterurenstaten bij. Ik vind het maken van lijstjes leuk werk.
Hielden of houden jullie ook (nog) lijstjes bij en waarvan?
Trilogiën van K. Norel
Op zondag 8 april 2007 geschreven door roefel
Geïnteresseerd als ik was (ben) in de 2e wereldoorlog, kreeg ik van oma Engelandvaarders in 3 delen. Vogelvrij, Strijders en Verzet en Victorie.
Hierin werden de belevenissen van Evert Gnodde en Jan Koekman gedurende de jaren ‘40-’45 beschreven. Norels eigen ervaringen gedurende deze periode diende als basis voor het verhaal. Onderduiken, naar Engeland ontsnappen, bij de marine tegen de Nazi’s vechten, D-Day, luchtlanding bij arnhem en uiteindelijk in het verzet in bezet Nederland. Als 13 jarige kreeg ik een goed inzicht van wat er zoal in Nederland in die periode gebeurd is. Drie pocket boekjes die letterlijk stuk gelezen zijn.
Dit was voor mij het begin van een jaarlijkse verjaardags traditie. Norel had niet alleen het verzet beschreven maar ook de Nederlandse luchtmacht en marine in de 2e wereldoorlog. Zo kreeg ik als 2e de serie Vliegers in het Vuur en als 3e Varen en Vechten. Elke keer 3 pockets. Norel had veel oud-strijders gesproken en alle verhalen bijeengevoegd en die door een paar hoofdpersonen per serie laten beleven.
Niet alleen de oorlog boeide mij, maar ook de zeevaart. Gelukkig had Norel hier ook aan gedacht en bestaat er ook zoiets als sinterklaas. Oma vond in de boekwinkel ook nog de avonturen van Aart Wessel (Scheepsmaat Woeltje, Stuurman Aart en Schipper Wessels) die rond de eeuwwisseling 16-1700 rondvoer op Hollandse koopvaarders naar alle richtingen en uiteindelijk in samenwerking met Piet Hein de Zilvervloot veroverd. Wat betreft de moderne zeevaart konden oma en ik terecht bij de Kattekker Leen van Beelen. Via de boeken Van Doggersbank tot Barentszee, Op de grote vaart en Bij de marine kreeg ik mijn portie jaren 50 scheepsavonturen toegespeelt.
Van Engelandvaarders en Aart Wessels heb ik alle boekjes nog steeds in onze slaapkamerboekenkast staan en lees ik nog regelmatig.
De Theemuts
Op donderdag 22 februari 2007 geschreven door Marty
Ideaal produkt om versgezette thee in een stenen pot goed warm te houden. De constructie zorgde voor een dikke laag, optimale isolatie en nam een prominente plaats in op de tafel.
Theemutsen waren vooral koddige dingen om te zien en waren nogal vaak te bezichtigen bij oma’s, zoals bij mijn oma die tevreden de wereld inblikt als ze in 1970 een nieuwe theemuts van sinterklaas krijgt.
Maar ook mijn moeder had er een staan en we hadden vooral plezier als we de muts op ons hoofd zetten. Ze maakten deel uit van het gezellige theeritueel, maar namen in de keukenkast nogal veel ruimte in.
Theemutsen heb ik al heel lang niet meer gezien met al die dubbelwandige potten, thermoskannen, waterkokers en tea voor one zakjes.
De etalages van de Bijenkorf
Op donderdag 21 december 2006 geschreven door Bertus
Ik ben geboren even buiten Rotterdam (zie weblog “je geboorteplaats“). Een keer per jaar hadden we het leukste uitje. Eind november gingen we ’s avonds lopend van Overschie naar rotterdam Centrum om naar de etalages van de Bijenkorf te kijken.
Het was de moeite waard : allemaal bewegende figuren, een sinterklaas, zwarte pieten en een heleboel pakjes, schoorstenen en een schitterende achtergrond. Ik kon er uren naar kijken met mijn ouders.
Soms gingen we later in december nog een keertje kijken naar de kerstetalages. Als we dan terug liepen ( weer een uur ) gingen we ergens wat drinken: mijn ouders koffie en ik warme chocolade. Ik kon er weer een jaar tegenaan.
Later in amsterdam waren er ook Zwarte Pieten die in de etages hoge lichthal van boven naar beneden klommen langs touwen. Prachtig. Ook de enorme kerstboom in de lichthal maakte diepe indruk.
Ging jij ook etalages kijken met de feestdagen ?
Het oude liedjesboek van Sinterklaas
Op maandag 4 december 2006 geschreven door Marty
Begin jaren 70 speelde sinterklaas nog een belangrijke rol in ons leven, we waren ervan overtuigd dat deze man echt was en we deden ons best met het zetten van de schoen. Sinterklaas kon natuurlijk niet zonder een liedjesboek en zo eind november werd het boek tevoorschijn gehaald. Dat boek lag altijd ergens, alleen ouders wisten hiervan.
Het boek straalde een gezellige opwinding uit, volgens ons was de Sint wel 100 jaar oud en dit schreven we dan ook op de mijter.
Alle bekende songs stonden erin en we leerden thuis en op school hoe ze gezongen moesten worden.
Dat moest ook wel want maar al te vaak kwam er op 5 december een geheimzinnig telefoontje……Een onbekende stem vroeg dan of ik een Sinterklaasliedje wilde zingen…oei. Dan schoot alleen Sinterklaas Kapoentje me te binnen, zo zenuwachtig was ik dan.
Als het liedje gedaan was zei de stem dat ik maar eens op de slaapkamer moest gaan kijken…….
Op school leerden we ook modernere liedjes, “Zwarte Piet Piet Piet, houdt alleen van beat beat beat” , dat soort liedjes.
Zo ging dat in die jaren.Later in de jaren 70 kwam de langspeelplaat in zwang, van de rakkertjes of iets dergelijks?? Was trouwens net zo gezellig, lettertje derbij, banketstaaf van de Hema.
Het boek is gelukkig bewaard gebleven, en al vier ik reeds lang geen 5 december meer, het brengt me wel weer even terug naar een spannende en warme periode.
Klik hier om ‘Sinterklaas kapoentje’ te horen.
Zelf voor Sint of Piet spelen
Op zondag 3 december 2006 geschreven door eirrah
In deze tijd rond Sinterklaas moeten we het hebben van vrijwilligers (en enkele betaalde krachten) die zich uitgebreid laten schminken en zich vervolgens in een kostuum hijsen teneinde een beetje op sinterklaas of op Zwarte Piet te lijken.
In mijn jonge jaren werd je nog niet doodgegooid met heel veel Sinterklazen en Pieterbazen. Per seizoen kwam je die Goed Heiligman hooguit vier keer in levende lijve tegen. Maar dat was voor mij al voldoende om op zesjarige leeftijd toch ernstig te gaan twijfelen, vanwege de snel wisselende fysieke gesteldheid van die heel oude man. Het krijgen van cadeaus was belangrijker dan die twijfel en als de laatste Sint het goed deed (ernstig, met zware stem), week mijn twijfel weer voor het rotsvaste geloof.
Vandaag de dag komen de kinderen per seizoen die rare snuiter met zijn gevolg echter misschien wel vijftig keer tegen. Je zou verwachten dat elke kleuter op vierjarige leeftijd al ernstig gaat twijfelen aan de geloofwaardigheid van zijn ouders. Niets daarvan, want de hedendaagse papa’s en mama’s hebben de Hulpsinterklaas uitgevonden!
Lees de rest van dit artikel »
Het Sinterklaaskrantje
Op vrijdag 1 december 2006 geschreven door Bart 66
In oktober keken we vroeger al uit naar het sinterklaas krantje, uiteraard de speelgoeduitvoering.
We kregen er een paar van speelgoedwinkels uit het dorp, maar ook uit omringende dorpen of steden.
Ook kregen we het krantje voor “grote mensen” maar die werd natuurlijk pas leuk toen we ouder waren.
Uren konden we er doorheen bladeren en aankruisen wat we wilde hebben. Zelfs na sinterklaas bleven we er in kijken. Veel dingen werden aangekruist,maar het meeste kregen we niet, of te duur of rommel. Zo heb ik vaak een drumstel aan gekruist maar nooit gehad.
Wat ik zelf nooit leuk vond waren transformers en action figuren (ik noem het nog steeds poppen)
Waren jullie ook al zoet met het sinterklaas krantje?
Sinterklaassurprises
Op maandag 27 november 2006 geschreven door Lia
Zo’n 10 dagen voor 5 december begon bij ons een hectische periode. We bezworen elkaar niet op elkaars slaapkamers te komen en ook sommige kasten werden tot verboden gebied verklaard.
Met geheimzinnige blikken slopen we door het huis, op zoek naar materialen en ingrediënten voor De Surprise.
Mammaaaa, waar is de stroop? Wie heeft nu weer de velpon? Niet kijken!! Dit soort kreten schalden door het huis.
De bekende surprises waren natuurlijk: de “rollade”: een berg watten en stroop, waaronder de verraste zijn cadeau vandaan moest pulken, en de handgemaakte drol van water en ontbijtkoek. Maar er werden ook ware kunstwerken tot stand gebracht met of een paar kartonnen dozen.
Als kind maakte ik hele poppen van stof, waarbij ik in de ledematen een cadeautje verstopte, of niet natuurlijk.
Ook op de middelbare school probeerde iedereen elkaar te overtroeven in originaliteit, en later op mijn werk kreeg de directeur eens een ingepakte varkenskop met een bordje erbij: zelfportret of zoiets stond erop.
Wat voor surprises maakte of kreeg jij?