Vechten
Op dinsdag 11 september 2007 geschreven door Lia
Twee meiden rollen over de grond.
De één trekt vastberaden aan de vlechten van de ander, die op haar beurt zich verbeten uitleeft op de haardos van haar belaagster.
“Ik laat je nooit meer los!!”
“Je mag nooit meer op mijn verjaardag komen!!”
Eén van die meiden was ik, en ’s middags uit school liepen wij, armen over elkaars schouders, als dikke vriendinnen samen naar huis, alsof er niets gebeurd was.
Hoort het erbij, bij opgroeien en leren met elkaar om te gaan? Het zal wel, maar echt leuk vond ik het eigenlijk niet. Maar je liet je niet kennen.
Was het tussen meiden haren trekken, krabben en bijten, bij jongens gingen zulke vechtpartijen er wat harder aan toe, met bloedneuzen en blauwe ogen als gevolg. Vaak vonden die vechtpartijen plaats op het schoolplein, met veel publiek, dat de strijdende partijen aanmoedigde. Tot er een meester of juf tussen kwam, dan droop iedereen af, inclusief de kemphanen, die natuurlijk een passende straf konden verwachten. Zelf ging ik niet kijken, vond het maar niets, dat geweld.
Behalve de keer dat twee moeders een oploopje veroorzaakten op straat. Ze vlogen elkaar nog net niet aan, maar de aanblik zal ik nooit vergeten: twee kijvende wijven, allebei opkomend voor hun – natuurlijk! – onschuldige zoontje.
Herinner jij je vechtpartijen?