Peter & zijn Rockets
Op zaterdag 27 oktober 2007 geschreven door eirrah
Peter Koelewijn werd op 29 december 1940 geboren te Eindhoven als zoon van de lokale vishandelaar. Na de MULO en de HBS ging hij als journalist aan de slag bij het Eindhovens Dagblad, maar rock ’n roll was zijn grote passie.
Samen met zijn Rockets (waaronder Harry van Hoof) speelde hij Amerikaanse nummers. In 1959 namen ze bij Bovema de eerste drie eigen nummers op waaronder “Kom Van Dat Dak Af“. Vanaf 1 mei 1960 stond het nummer 24 weken in de Top40 met een tweede plaats als hoogste notering. In 1971 en 1989 werd het nummer opnieuw uitgebracht en wederom scoorde het nummer hoog in de Top40.
Tal van nummers haalden vervolgens de Top40 zoals ‘Marijke‘ en ‘24.000 kussen‘. In de jaren ’70 keerden de rockets in een totaal andere samenstelling terug met succesnummers als ‘Mij Oh Mij‘, ‘Angeline‘(de blonde seksmachine), ‘Je Wordt Ouder Papa‘ en ‘Veronica Sorry‘.
Naast Peter & zijn Rockets was (en is) Peter Koelewijn actief als componist/producer voor tal van andere artiesten die met zijn nummers ook hoog scoorden in de Top40, zoals Willeke Alberti, Babe, Bonny St.Claire en nog tientallen andere Nederlandse artiesten. Je vindt ze allemaal terug op de uitgebreide website van Peter Koelewijn. Maar de eerste LP van Peter & zijn Rockets vind ik nog steeds de mooiste.
Klik hier om een stukje van ‘Kom van dat dak af‘ te horen.
Conny Vandenbos
Op vrijdag 17 maart 2006 geschreven door Aidan
In 1961 verschijnt de eerste single van de dan 24 jarige Conny van den Bos, "Ninotchka". Het plaatje doet niet veel.
In 1962 doet Conny mee aan de Nederlandse voorronde voor het eurovisie songfestival, maar wordt 3e. In 1963 wordt haar vertaling van Marlene Dietrich's "Sag Mir Wo Die Blumen Sind" ("Waar Zijn Al De Bloemen Toch") een bescheiden hit.
In 1965 mag Conny opnieuw meedoen aan de voorronde voor het eurovisie songfestival en heeft als concurenten ronnie tober en de dan buitengewoon populaire Trea Dobbs. Iedereen verwacht dat Trea's "Ploem Ploem Jenka" zal gaan winnen, maar het is Conny die met " 't Is Genoeg" naar Italië mag afreizen om Nederland te vertegenwoordigen. Door loting is bepaald dat Conny als eerste het podium mag betreden. Ze eindigt als 11e van de 18 landen die meedoen.
In 1966 neemt Conny de single "Ik Ben Gelukkig Zonder Jou" op en heeft er haar eerste grote hit mee, ook de opvolger "Paleis Met Gouden Muren" doet het erg goed. De platenmaatschappij wil Conny in het buitenland bekendheid geven dus worden er eind jaren 60 ook Duitse en Engelse nummers opgenomen, maar dat succes blijft echter uit. Conny wil graag ander repertoire, niet meer die nummers waarin ze de-sterke-vrouw-die-het-best-zonder-man-alleen-aankan bezingt, maar de platenmaatschappij ziet dat anders zodat het tot een breuk komt.
In 1974 begint Conny Vandenbos (in 1968 werd van den Bos Vandenbos) aan de succesvolste periode van haar carrière. Het door willeke alberti afgekeurde "Roosje m'n Roosje" markeert een startpunt van grote successen zowel op single als op LP gebied.
Ook heeft Conny een geheel vernieuwd uiterlijk, iedereen kan zich de rode krullen van haar uit die tijd herinneren. Ze mag naast de vele gouden en platina platen nog vele prijzen in ontvangst nemen: een Edison, een Gouden Harp, de Edith Piaf trofee en vrouw van het jaar in 1979.
In 1980 maakt Conny de LP "Conny Vandenbos zingt Janis Ian". In het verleden had Conny wel eens wat vertaalde nummers van deze Amerikaanse singer/songwriter opgenomen, maar een heel album was toch heel bijzonder, te meer omdat Janis er zo enthousiast over was dat ze een duet schreef voor hun beiden "Don't Leave Tonight", wat ook een hit wordt.
Dan breekt er een periode van betrekkelijke stilte aan, haar platen verkopen niet meer zo goed en gaat Conny werken bij stichting Conamus. In 1987 wordt er weer een LP/CD uitgebracht "De Mooiste Dag" en speelt Conny een rol in de musicals "Boefje" en "Heimwee"
Ze leert er Wim Rijken kennen en samen nemen ze het duet "Wie Weet Wat Liefde is " op, een vertaling van een Edith Piaf nummer.
Op muzikaal gebied wordt het wat stil rond Conny Vandenbos en ze gaat presenteren op de radio o.a. op Radio Noordzee.
In 1992 en 1995 komen er nog 2 CD's uit van Conny maar echte successen zijn het niet. In 1998 zorgt Conny zonder het zelf te weten voor opschudding tijdens het eurovisie songfestival. Namens Nederland mag ze de punten geven. Presentatrice Ulrika Johnsson maakt een erg verkeerde opmerking over Conny's leeftijd wat Conny lachend naast zich neer legt maar waar Ulrika in Engeland enorm voor op haar vingers is getikt in de media.
In 2001 viert Conny haar 40 jarig artiesten jubileum met een concert in het Kurhaus in [tag]Scheveningen[tag] (Den Haag is Conny's geboorteplaats). Ter gelegenheid van haar jubileum komt er een dubbel CD uit met haar grote hits en persoonlijke favorieten erop.
Nederland reageert geschokt als Conny Vandenbos op 7 april 2002 na een kort ziekbed overlijdt. Ze mocht maar 65 jaar worden.
Klik hier om een stukje van "Roosje mijn roosje " te horen.
Carnavalshits
Op zaterdag 25 februari 2006 geschreven door Aidan
Vanaf zo eind jaren 60 tot halverwege de jaren 80 kenden we in Nederland het fenomeen ‘carnavalshit‘ of ‘carnavalskraker‘. In januari kwamen ze dan al voorzichtig de tipparade binnen om dan in de carnavalsmaand februari tot grote hoogte te stijgen in de hitparade.
Gesteund door programma’s als ‘Op Losse Groeven‘ kregen de artiesten de kans om hun lied bekendheid te geven. Vaak was een op dat moment maatschappelijk probleem onderwerp van de carnavalshit, denk maar aan Vader Abraham samen met Boer Koekoek die de oliecrisis bezongen in 1974 in hun hit “Den Uyl Is In Den Olie“, dat niet alles zomaar gepikt wordt door het volk merkte diezelfde Vader Abraham in 1976 als hij samen met de Belgische Mieke het werkeloosheidsprobleem bezingt in het nummer “Het Leger Van Werkelozen”.
Lees de rest van dit artikel »
Een heel gelukkig kerstfeest
Op woensdag 22 december 2004 geschreven door Jeugd en Sentiment
In december 1975 scoren Bonnie, Ronnie, Ciska, Nico, Peter, Willeke, Harmen en Ome Jan een top 10 hit met 'Een heel gelukkig kersfeest'. Bonnie St.Claire, Ronnie Tober, Ciska Peters, Nico Haak, Peter Koelewijn, Willeke Alberti en Harmen Veerman (van Left Side) zijn bijna alle artiesen van 'Born Free', de produktiemaatschappij van Peter Koelewijn.
Ome Jan is portier van het Omroepkwartier in Hilversum en bekend bij alle medewerkers van de publieke radio omroepen. Hij stond erom bekend tijdens de uitzending een studio binnen te lopen, een plaatje van zijn smaak op de draaitafel te leggen en de DJ te vragen 'm te draaien.
Het lied is geschreven door Nico Haak, A. Lopikerwaard (pseudoniem van Polle Eduard) en Peter Koelewijn. Het is gebaseerd op een Arabisch volkswijsje en binnen een half uur is de tekst geschreven.
Klik hier om een het laatste stukje van het liedje te horen, de kerstwensen, waarbij we ons graag aansluiten!
De Kleine Waarheid
Op zaterdag 18 september 2004 geschreven door Jeugd en Sentiment
‘De Kleine Waarheid‘ is gebaseerd op een boek van Jan Mens. In 1971 wordt het bewerkt tot een televisieserie en uitgezonden door de NCRV. De productie en regie is in handen van Willy van Hemert en de muziek wordt verzorgd door Harry de Groot, Hans van Hemert en Cor Lemaire.
Het verhaal gaat over het leven van Marleen Spaargaren (willeke alberti), die opgroeit in Amsterdam bij haar moeder Martje (Emmy Lopez-Diaz), haar vader Jacobus (Jacques Commandeur) en haar broertje Eppo (Gijs Heeren/Hans Hoekman).
Eppo heeft nét wat meer aandacht nodig dan een gewone jongen van zijn leeftijd. Marleen verfoeit de burgerlijkheid van het gezin en ligt daarover regelmatig in de clinch met haar vader.
Marleen heeft één wens en dat is een kind. Ze ontvlucht op jonge leeftijd het huis om met Jan Engelmoer (John Leddy) te trouwen, maar Jan is onvruchtbaar volgens de dokter (Guus Verstraete). Marleen fluistert hem in dat er misschien tóch een kans is dat ze kinderen kan krijgen. Dan wordt Suzan geboren en Marleen doet alsof het van Jan is en een smet op hun perfecte huwelijk blijft hen bespaard.
Als haar vader overlijdt neemt Marleen haar broertje Eppo in huis om voor hem te zorgen. Als Jan overlijdt voelt Marleen zich wel erg schuldig dat ze tegen hem nooit verteld heeft dat Suzan niet van hem is, maar de dokter zegt dat Jan het altijd heeft geweten. Als Suzan óók op jonge leeftijd probeert het huis te onvluchten ziet Marleen zich de geschiedenis herhalen.
Klik hier om een stukje van de begintune te horen.