Tijdschrift Kijk
Op maandag 29 mei 2006 geschreven door Eric Erres
In onze hogere klassen van de basisschool, lag steevast een stapel Kijk. Erg leuk en leerzaam. Lege dagdelen, bv door eerder klaar te zijn met je werk, konden worden opgevuld met het lezen in de Kijk.
Omdat Jan naast mij, consequent voor de Kijk koos, ging ik daar vaak in mee. Kan mij nog wel artikelen herinneren, bijvoorbeeld over de Mammoet. De stapel Kijk lag op de kast bij de deur, naast het potje Gast aan tafel (is een keer gestolen?) en wat algemene boekjes waaronder Roofvogels, Uilen en Klauwieren. Het boekje dat ik koos als ik geen zin had in de Kijk.
Heb het boekje later zelf aangeschaft en kan snappen dat ik als kind verrukt was van al die adelaars en andere roofvogels! De deur van de klas waardoor iedere maandag een meneer van de bondsspaarbank zegels kwam verkopen. Ik deed daar nooit aan mee en heb het principe nooit begrepen. Kinderen verloren die zegels wel eens. Tijdens de nationale spaarweek (?) kreeg de hele klas plaatjes van de bank en soms weer over vogels. Daar was ik blij mee.
Thuis lang gezeurd om een eigen abonnement op Kijk. Toen de kogel door de kerk was, duurde het maanden voordat de bladenman ging leveren. En toen de eerste Kijk door de brievenbus kwam was de magie verdwenen. Heb nooit meer met plezier een Kijk bekeken. En wat is daar de filosofie van?!
Spaarpunten en zegeltjes
Op donderdag 12 februari 2004 geschreven door Jeugd en Sentiment
Hollandser dan Hollands was natuurlijk het sparen van punten en zegeltjes om die om te ruilen voor huishoudelijke producten. Hele keukenlades lagen er vol mee en na een tijdje kon je weer een nieuw ‘kado’ aanschouwen.
Bij Remia-mayonaise kon je bijvoorbeeld voor Beierse kop en schotels (zie plaatje) sparen en bij de Royco voor witte soepborden met een roze, blauw, groen of geel randje. Ik herinner me ook nog zegeltjes die je bij de Vivo kon sparen voor NS-treinkaartjes.
Natuurlijk bestaat de ’spaarwoede’ nog steeds, maar of die net zo hevig is als die van je moeder???